Share

ตอนที่ 4/3 เดิมพัน

last update publish date: 2026-09-24 03:55:43

นิ้วแกร่งเคาะเถ้าบุหรี่ลงบนถังขยะสแตนเลสที่ด้านบนมีไว้สำหรับเขี่ยบุหรี่เพื่อทิ้งเศษเถ้าที่ถูกเผาออกไปและยกขึ้นมาดูดต่อ โรสลินเดินเข้าไปหาเขา เมื่อเห็นว่าเธอทำจมูกฟุดฟิดเพราะได้กลิ่นนิโคตินนั่นรบกวนระบบหายใจ เขาจึงขยี้มวนบุหรี่ดับไฟทิ้งไปเมื่อเห็นว่าเธอเดินเข้ามาใกล้แล้ว

“คุณนั่นเอง เอ่อ คุณคะเงินที่คุณให้หนูมา หนูจะรีบหามาคืนนะคะ แต่ว่า...คุณให้หนูมาตั้งสองหมื่นเลย หนูจำเป็นต้องใช้หมื่นเดียว อย่างนั้นอีกหมื่นหนึ่งที่คุณให้เกินมาหนูคืนให้คุณนะคะ” เธอแย้มยิ้มเอ่ยแล้วก็ก้มหน้าลงไปค้นหาเงินในกระเป๋าเพื่อจะคืนส่วนที่เกินให้

“ไม่ต้องๆ เธอเก็บเอาไว้ใช้เถอะ” เขายกมือร้องห้าม ทำให้เธอชะงักมือเก็บไป

“มีเมื่อไรก็ค่อยเอามาคืน ฉันไม่รีบ” เขาเอ่ยด้วยเสียงเรียบทุ้มและไม่ได้ถามถึงความจำเป็นสักนิดว่าเธอจะเอาเงินนี้ไปทำอะไร การที่คนแปลกหน้ายื่นมือเข้ามาช่วยแบบนี้ ทำให้เธอยิ่งรู้สึกประทับใจในตัวเขา เขาเหมือนผู้ใหญ่ใจดีที่เธอพึ่งพิงได้

และที่แน่ๆ ต้องรวยมากจนใช้เงินเป็นเบี้ยแบบไม่คิดเสียดายสักนิด เขาไม่คิดว่าเธอจะชิ่งหนีเลยหรือ?

“คุณรวยมากเลยเหรอคะ?”

เธอโพล่งถามผู้มีพระคุณออกไป ปากมันไวกว่าความคิด พอนึกขึ้นได้ว่าเป็นคำถามที่ไม่ควรพูดออกไป เธอยกมือขึ้นมาตบปากตัวเองไปหนึ่งที เธอแค่คิดทำไมถึงพลั้งปากพูดออกไปล่ะ ทว่าเขากลับหัวเราะร่วนกับคำถามไร้เดียงสานั้น

“ฮะ ฮ่า เธอนี่ก็ตลกดีนะ อืม ฉันรวย แล้วก็ชอบเปย์สาวๆ ด้วย” ว่าแล้วเขาก็เบะปากยักไหล่ตอบมาอย่างไม่ยี่หระนัก เธอพยักหน้าเห็นด้วยเมื่อคิดตามที่เขาพูด เมื่อยืนเทียบความสูงกับเขาแล้วเธอสูงแค่ระดับอกของเขาเท่านั้น ทำให้เวลาคุยกันจะต้องเงยหน้าสูงขึ้น

“แล้วนี่คุณจะไปไหนต่อหรือคะ” เธอถามด้วยความกระตือรือร้น

“ก็กลับโรงแรม”

“พักอยู่แถวๆ นี้หรือคะ?”

“อือ” เขาตอบกลับน้ำเสียงเรียบห้วน

“งั้นหนูขอเบอร์ติดต่อคุณได้ไหมคะ เผื่อว่าหนูจะได้ติดต่อคุณ ตอนเอาเงินมาคืนคุณค่ะ”

“บอกเบอร์เธอมาสิ” เขาล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบสมาร์ตโฟนราคาแพงระยับรุ่นล่าสุดออกมา

“ได้ค่ะ เบอร์หนู 09928xxxxx ค่ะ” เขากดโทรออกไป เสียงสั่นดังครืดคราดในกระเป๋าผ้าป่านของโรสลิน เธอหยิบสมาร์ตโฟนราคาถูกยี่ห้อที่เรียกได้ว่าแทบจะไม่เคยได้ยินชื่อแบรนด์ในตลาดมาก่อนออกมา เขามองสมาร์ตโฟนในมือของเธอที่เก่าคร่ำครึ แล้วก็ต้องขมวดคิ้ว มันยังใช้ได้อยู่อีกหรือ? หน้าจอเก่าๆ มีรอยขีดข่วนเป็นลายพร้อย แถมยังมีหนังยางมันประกบติดกันเอาไว้อีก

“หนูมีเบอร์คุณแล้ว คุณชื่ออะไรคะ หนูจะได้เมมชื่อไว้ถูก” เธอกะพริบตาปริบเอียงคอถามเขาด้วยท่าทีน่าเอ็นดู ทว่าคนตรงหน้ากลับวางท่าและใบหน้าเฉยเมยแล้วรีบเบือนหน้าไปอีกทางเพื่อเก็บงำความรู้สึกบางอย่าง

“เราจำเป็นต้องรู้จักชื่อกันด้วยเหรอ” เขาเอ่ยเสียงขุ่น

“ต้องสิคะ ก็คุณเป็นเจ้าหนี้ของหนูนี่นา แต่ถ้า...คุณไม่สะดวกบอกชื่อก็ไม่เป็นไรค่ะ งั้นหนูจะพิมพ์ว่า “เจ้าหนี้” แบบนี้ก็แล้วกันนะคะ” เธอเอ่ยตอบกลับเสียงใสพอเมมชื่อในเครื่องเสร็จ โรสลินก็โค้งคำนับให้เขาอีกครั้ง

“หนูขอบคุณคุณมากนะคะที่ช่วยเหลือหนูในครั้งนี้ หนูจะไม่ลืมบุญคุญเลย และหนูจะรีบหาเงินมาใช้คืนคุณให้ครบทุกบาททุกสตางค์เลยนะคะ”

“อือๆ” เขาตอบรับอย่างเนือยๆ “แล้วนี่จะกลับยังไง ถามจริงเรียนจบมัธยมหรือยัง ทำไมถึงมาทำงานในบาร์แบบนี้” เขาเห็นว่าเธอยังหน้าเด็กมากไม่รู้ว่าบรรลุนิติภาวะหรือยัง

“หนูอายุ 20 แล้วค่ะ หนูเรียนปี3 แล้วด้วย” เธอแหวเสียงขึ้นมา เขาพยักหน้ารับรู้

ที่เขาไม่ถามเธอเรื่องที่อยากได้เงินไปทำอะไรนั้น ก็เพราะเขาได้สอบถามเบื้องต้นจากเจ๊สาตอนที่เธอเมาแล้วหลับไป จึงได้รู้ว่าเธอจะเอาไปประกันตัวแม่ที่ติดคุกอยู่ เขาก็เลยช่วยสงเคราะห์ให้แก่ความพยายามที่ซัดเหล้าเพียวๆ แบบนั้น ถ้าคนไม่จนตรอกจริงๆ คงไม่ลงทุนเอาตัวเองมาเสี่ยงม่องเท่งแบบนี้หรอก

ส่วนเงินที่เพิ่มให้เธอไปก็กะว่าจะให้เป็นทุนการศึกษาหรือเอาไว้ใช้จ่ายส่วนตัวนั่นแหละไม่ได้คิดอยากจะได้คืนด้วยซ้ำไป หวังว่าเขาคงไม่ถูกหลอกจากคนที่หน้าตาใสๆ ซื่อ ๆ แบบนี้หรอกนะ

แต่ถ้าถามเหตุผลว่าทำไมเขาต้องยื่นมือเข้ามาช่วยคนแปลกหน้าแบบเธอ อาจจะเป็นเพราะรู้สึกสงสารนั่นแหละ

แค่สงสาร ไม่ได้คิดอยากจะเป็นอาหวังเลยจริงจริ๊ง!

คำพูดมากมายความหมาย...

“คุณใจดีกับสาวๆ แบบนี้ทุกคนเลยไหมคะ?” โรสลินยังคงเจื้อยแจ้วถาม

“ถ้าฉันใจดีกับทุกคน ฉันก็คงล่มจมกันพอดี ถามโง่ๆ” เขาสบถน้ำเสียงขุ่นขวางติดรำคาญเล็กน้อย

“ขอโทษค่ะที่หนูถามมากไป คุณคงหงุดหงิด” เธอเอ่ยเสียงอ่อยๆ หน้าเจื่อนจ๋อย แล้วรีบโค้งกายคำนับขออภัยทันทีที่ทำให้เขารำคาญใจ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมียลับที่(ไม่)รัก   ตอนที่ 43 (The End) ครอบครัวสุขสันต์

    “คุณคะ มีอะไรหรือเปล่าคะ? ทำไมทำหน้าแบบนั้น” เมื่อเห็นสีหน้าตื่นตะลึงของสามีที่กำลังแอบอ่านบันทึกของมารดาอยู่ก็เอ่ยถามขึ้น“ฉันว่าแม่ของเราสองคนรู้จักกันนะ” โรมโพล่งขึ้น โรสลินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงุนงง“คะ คุณว่าอะไรนะคะ?”ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบอะไร อยู่ๆ รูปใบหนึ่งที่ถูกเก็บไว้ในสมุดบันทึกก็หล่นลงพื้นไป โรสลินรีบหยิบมันขึ้นมาดู“นี่มัน!” โรสลินร้องอุทานยกมือข้างหนึ่งปิดปากตาเปิดกว้าง โรมรีบชโงกหน้าไปดูรูปที่อยู่ในมือเธอ“นี่แม่ฉัน...ส่วนนี่” ผู้หญิงในชุดคลุมท้องที่ยืนอยู่ข้างกันก็คือดาหลา มารดาของโรสลินนั่นเอง“เป็นไปได้ไงกันคะ?” เธอหันมามองหน้าเขาเหลอหลา“นั่นนะสิ” โรมพึมพำ “อ้อ แล้วถุงเท้าอันนี้ จากที่อ่านบันทึกของแม่ แม่ถักเอาไว้ให้เธอนะ แต่น่าจะไม่มีโอกาสได้ให้” เขาเปรยออกมาน้ำเสียงเศร้า โรสลินเบนสายตามองถุงเท้าที่วางอยู่“คุณคะ ถ้าอย่างนั้นขอถุงเท้าจากแม่คุณให้มะลิแทนได้ไหมคะ?” โรสลินโพล่งคำ“จริงสิ! ถ้าเอาให้หลานใส่ แม่ต้องดีใจมากๆ แน่ ถุงเท้าน่าจะเหมาะกับลูกสาวเราด้วย” โรมแย้มยิ้มรีบหยิบถุงเท้าที่ห่ออยู่ในถุงพลาสติกที่ถูกเก็บอย่างดีออกมาสวมให้ลูกสาวตัวน้อย“ว้าว! ลู

  • เมียลับที่(ไม่)รัก   ตอนที่ 42/2 หีบแห่งความลับ

    เกิดประกายวูบหนึ่งพาดผ่านดวงตาคู่คมของโรม เหตุการณ์นี้เหมือนเดจาวู“Sweet Factory”“เออ ใช่ๆ ชื่อนี้แหละคุณ ว่าแต่คุณรู้จักด้วยเหรอคะ?”แน่นอนล่ะ ร้านนี้มันเป็นร้านโปรดของเขาเลย!“แม่ผมก็เสียวันนี้เหมือนกัน และมันก็ตรงกับวันเกิดของผมเหมือนกัน!” โรมและโรสลินหันมามองหน้ากัน มันเป็นความรู้สึกที่เหลือจะเชื่อ!“นี่อย่าบอกนะว่าเป็นเหตุการณ์เดียวกัน เอ... ใช่ๆ ต้องใช่แน่ วันนั้นฉันจำได้รางๆ ว่ามีผู้หญิงอีกคนที่ถูกนำส่งโรงพยาบาลพร้อมกับเราด้วย!”ดาวเรืองเองก็ตกตะลึงกับเรื่องนี้ ทั้งคู่มีความเชื่อมโยงเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมเดียวกันแบบคาดไม่ถึง นี่มันเป็นความบังเอิญจริงๆ เหมือนว่ามีใครกำหนดมันเอาไว้แล้ว...ณ บ้านไม้ที่ทาทาบด้วยสีขาวทั้งหลังในแถบชานเมือง โรมพาครอบครัวกลับไปไหว้แม่ของเขาที่นั่น และก็จะไปวัดดารารามเพื่อไปไหว้แม่ของโรสลินด้วย โรสลินจุดธูปบอกกล่าวและพามะลิมาไหว้คุณย่าด้วย“ธุจ้า คุณย่าสิคะ ทำยังไงเอ่ย” เด็กน้อยก็ยกมือป้อมๆ ประกบกันแล้วก้มศีรษะลงอย่างรู้ความ“จ้า จ้า” เสียงใสเจื้อยแจ้วช่างจำนรรจา“เก่งมากเลยลูกสาวแม่” โรสลินเอ่ยชมลูกสาวตัวน้อยก่อนจะกดปลายจมูกลงบนศีรษะเล็ก“เ

  • เมียลับที่(ไม่)รัก   ตอนที่ 42/1 หีบแห่งความลับ

    ณ โรงพยาบาล“แม่เป็นเป็นยังไงบ้าง” โรสลินโพล่งถามทันทีที่เปิดประตูห้องเข้าไป เธอช่วยพยุงดาวเรืองขึ้นมานั่งเอาหมอนอิงหลังให้“ดีขึ้นมาก ขอบใจแกกับคุณโรมด้วยนะ แกยังจะนับถือฉันเป็นแม่อยู่อีกหรือทั้งที่ฉันใจร้ายและทำไม่ดีกับแกมาตั้งเยอะ ฮึก ฮือ” หล่อนยกมือขึ้นปิดหน้าพลันร่ำไห้ รู้สึกเสียใจในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป โรสลินเข้าไปสวมกอดดาวเรือง“ไม่เป็นไรนะแม่ อย่าร้องเลยนะแม่ โรสไม่โกรธแม่แล้ว” โรสลินเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่อาบแก้มให้หล่อน แค่เห็นแม่สำนึกผิดได้ แบบนี้หล่อนก็ดีใจแล้ว ดีว่ามันไม่สายจนเกินแก้ไข ดาวเรืองหันไปหาโรมที่อุ้มน้องมะลิอยู่แล้วเอ่ยถาม“นั่นลูกแกใช่ไหม”“จ้ะ ชื่อมะลิ” เด็กน้อยที่พ่ออุ้มดูดจุกหลอกเสียงดังจุ๊บจั๊บแล้วหันมามองดาวเรืองตาแป๋วแหวว“น่าเอ็นดูเสียจริง” ดาวเรืองมองเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู“โรสอยากรู้เรื่องแม่ดาหลาจ้ะ แม่เล่าให้โรสฟังได้ไหม”“ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรได้บ้าง เพราะฉันเคยเซ็นสัญญาไม่เปิดเผยความจริงกับคุณรสิตาไว้ ฉันกลัวว่าถ้าบอก...”“เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเคลียร์กับพี่ตาแล้ว พี่ตาบอกผมแล้วว่าให้คุณพูดได้เลย พี่ตาไม่เอาเรื่องใดๆ ทั้งนั้น” ดาวเ

  • เมียลับที่(ไม่)รัก   ตอนที่ 41/2 คลี่คลาย

    “ได้ค่ะๆ หนูจะไม่มาให้คุณกับคุณฤทธิ์เห็นหน้าอีกค่ะอีกต่อไปค่ะ”นี่เป็นสาเหตุให้ดาหลาตัดสินใจเด็ดขาดที่จะหายตัวไปเงียบๆ เพื่อเลี้ยงดูลูกตามลำพัง เธอไม่ได้คิดห่วงตัวเอง เธอห่วงก็แต่ความปลอดภัยลูกในท้อง เลือดเนื้อเชื้อไขที่เกิดจากความรักของเธอและเขา...วรรณษานิ่งอึ้งไปอยู่นาน จนฤทธิ์เอ่ยประโยคหนึ่งขึ้นมา“แล้วผมมีอีกเรื่อง”“คะ?” คิ้วโก่งเลิกสูง“ริสาไม่ใช่ลูกของผม!”“คะ คุณฤทธิ์คุณพูดเรื่องอะไรคะ” วรรณษาเลิ่กลั่กงับคำไม่ตรงคำ โรสลินเองที่อยู่ตรงนั้นด้วยก็ยกมือปิดปากตาเบิกโตด้วยความตกใจกับสิ่งที่ได้ยินไม่ต่างกัน“คุณรู้อยู่แก่ใจคุณวรรณ ทำไมคุณต้องหลอกผม ทั้งที่ผมไม่เคยคิดจะแตะต้องตัวคุณเลยด้วยซ้ำ!” เขาแค่นเสียงดังตอกหน้าผู้หญิงตรงหน้าที่แบ็คเมลเขาเพื่อที่จะได้แต่งงานกับเขานับตั้งแต่วรรณษาแต่งเข้ามาในอารยะตระกูลทั้งคู่ก็แยกกันนอนมาตลอด คนภายนอกส่วนใหญ่ที่มองมาเห็นว่ารักกันดีและเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกคือปลอมทั้งนั้น มันคือการสร้างภาพมายาแทบทั้งสิ้นในคืนนั้นที่ทั้งคู่ได้เสียกันมันเป็นเพราะวรรณษาวางยานอนหลับฤทธิ์แล้วมีการจัดฉากว่าทั้งคู่ได้เสียกันขึ้นมา ดังนั้นจึงเป็นเหตุให้เ

  • เมียลับที่(ไม่)รัก   ตอนที่ 41/1 คลี่คลาย

    “ริสา ไม่ใช่ลูกอา”“หา! อา...หมายความว่ายังไงครับ”“อาสงสัยในตัวลูกสาวคนนี้มานานแล้ว อาก็เลยส่งไปตรวจด้วย”ฤทธิ์ยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลให้โรสลิน เธอหยิบมันขึ้นมาอ่านรายละเอียด ดวงตาเบิกกว้างเพราะผลตรวจดีเอ็นเอ ระบุว่าเธอและเขามีความเกี่ยวข้องเป็นพ่อลูกกัน99.99%“นี่มันอะไรกันคะ?” คิ้วสวยเลิกสูงเป็นเชิงคำถาม“ขอโทษที่พ่อทำโดยพลการ เรื่องตัวอย่างดีเอ็นเอ พ่อไม่ได้ขออนุญาตหนูก่อน แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้นหนูก็ไม่ยอมไปตรวจ” ฤทธิ์เอ่ยขึ้น สรรพนามเรียกขานที่ใช้กับเธอก็ย่อมเปลี่ยนแปลงไปด้วยเมื่อเขารู้ความจริงว่าเธอคือลูกของเขา“แล้วได้ตัวอย่างดีเอ็นเอไปได้ยังไงคะ” โรสลินรู้สึกฉุนเฉียว“เรื่องนี้โรมช่วยอา”“คุณโรม?” คิ้วเรียงสวยเริ่มขมวดมุ่น ที่แท้ก็เป็นฝีมือของโรมนั่นเอง“อืม เขาเอารากผมของหนูมาให้พ่อเอาไปตรวจน่ะ อย่าไปโกรธโรมเลยนะ โรมคงอยากช่วยพ่อ” ฤทธิ์อ้อมแอ้มเอ่ยเสียงแผ่ว‘คุณโรมนะคุณโรม’โรสลินฮึ่มๆ อยู่ในใจ“หนูคือลูกของพ่อกับแม่ดาหลา ต่อไปหากมีเรื่องอะไรที่เดือดร้อนและอยากให้พ่อช่วยเหลือบอกพ่อได้เสมอนะ ให้พ่อได้ใช้เวลาที่เหลือทำหน้าที่ของพ่อ” เขามั่นใจว่าโรสลินเป็นลูกของเขากับดาหลา

  • เมียลับที่(ไม่)รัก   ตอนที่ 40 ความจริงถูกเปิดเผย

    ไม่ว่าจะเป็นเจ้านาย คนรับใช้ภายในบ้านก็ต่างเอ็นดูเจ้าก้อนแป้ง ซึ่งอานิสงส์นี้มันเผื่อแผ่มาถึงคนเป็นแม่อย่างโรสลินด้วย“นี่ กดปุ่มตรงนี้นะจ๊ะมะลิ” รสิตาชี้ไปที่ปุ่มเพลง เป็นกล่องกิจกรรมที่มีเสียงเพลงที่หล่อนเพิ่งซื้อมาฝากหลาน พอกดแล้วก็มีเสียงเพลงดังขึ้น เด็กน้อยที่นั่งตักคนเป็นย่าอยู่ก็โยกตัวโยกหัวตามจังหวะเพลงเต้นไปด้วย ทั้งป้าทั้งย่าก็ร้องเชียร์กันยกใหญ่“น่ารักจังหลานย่า” ราตรีกดปลายจมูกลงบนศีรษะเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู โรมและโรสลินที่ยืนดูอยู่ไม่ไกลต่างยิ้มแป้นแล้นหน้าบานเป็นจานเชิงไม่ต่างกัน“สงสัยมะลิจะตกคนทั้งบ้านได้อยู่หมัด” โรสลินเปรยขึ้น“ช่วยไม่ได้นี่นาก็ลูกเราน่ารัก” เขาเย้าภรรยากลับ“เดี๋ยวอีกสักพักค่อยไปโรงพยาบาลกันนะ”“ค่ะ” เมื่อได้ยินโรสลินก็ทำหน้าเศร้าๆ ขึ้นมาฉับพลัน“ไม่เป็นไรหรอกน่า หมอบอกว่าเธอปลอดภัยดีแล้ว” เขายื่นมือมากุมมือโรสลินแล้วตบลงที่หลังมือแผ่วเบาให้กำลังใจขณะที่ทั้งสามคนเดินออกจากบ้านไปแล้ว รสิตาก็ลอบมองพวกเขาเดินจากไปเงียบๆ จริงๆ แล้วหล่อนมีเรื่องที่อยู่ในใจอยากจะปรับความเข้าใจกับโรสลินหลายเรื่อง ทั้งอยากจะขอโทษในเรื่องที่ผ่านมาอย่างเป็นทางการ แล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status