LOGINหลายชั่วโมงต่อมา….
เจนนินทร์รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาบนโซฟาในโถงขนาดใหญ่ ก่อนจะได้ยินเสียงพูดคุยที่ดังอยู่ใกล้ๆ เข้ามาในโสตประสาท ความหวาดกลัวขับกล่อม ให้เด็กสาวเลือกที่จะแกล้งหลับต่อดังเดิม เพื่อหยั่งเชิงแอบฟังบทสนทนา ว่าเธอควรทำตัวแบบไหนต่อจากนี้ดี
“จัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม” น้ำเสียงเหี้ยมที่เจนนินทร์จดจำมันได้เป็นอย่างดี เสียงนี้คือเสียงที่สั่งฆ่าคนได้อย่างเลือดเย็นราวกับว่าเขาไม่ใช่คน
“เรียบร้อยแล้วครับ ไม่คิดว่าฝั่งนั้นจะเลือกใช้นักเลงปลายแถวแบบนี้ ไม่สมกับยศตำแหน่งใหญ่โตมันเลย ”
“ เพื่อสาวไม่ถึงมัน ก็คงเป็นพวกคนในคุก ที่มันดึงตัวออกมาทำงาน ” หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบอย่างใจเย็น ปรายตามองร่างเล็กที่กำลังแกล้งหลับอย่างไม่เนียน
“จะเอายังไงกับผู้หญิงคนนี้ดีครับนาย”
“........”
“หรือให้ผมจัดการเลยไหม”
“ฆ่าทิ้งซะ”
“มะ ไม่ได้นะคะ” เจนนินทร์ดีดตัวลุกขึ้นนั่งหลังตรงด้วยความไว หลังจากแกล้งหลับแอบฟังบทสนทนามาได้สักพักใหญ่ๆแล้ว
เธอไม่รู้เลยว่าประโยคสนทนาเมื่อครู่ นั้นเป็นเพียงบทสนทนาหลอกๆ เพียงเท่านั้น กว่าจะได้สติรู้ตัวว่าตนเองถูกล่อลวง ก็ในตอนที่ตนเองนึกได้ว่าพึ่งปล่อยไก่ตัวโตออกไป
“มึงออกไปก่อน” มาเฟียหนุ่มหันไปเอ่ยสั่งลูกน้องน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะหันมาสนใจหญิงสาวเจ้าปัญหาที่กำลังนั่งร่วมห้องฟังบทสนทนาเมื่อครู่ ยายเด็กเลี้ยงแกะคนนี้เขาควรจัดการกับเธอยังไงดีนะ
“หนูไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น” ปฏิเสธเสียงสั่นอย่างหน้าด้านๆ มองยังไงก็รู้ว่าเธอกำลังโกหก ไหนจะพิรุธมาเต็มนั้นอีก แม้จะเป็นวิธีที่สิ้นคิดแต่เธอก็ขอปฏิเสธเอาตัวรอดไว้ก่อนก็แล้วกัน
มาเฟียหนุ่มยังคงนั่งนิ่งมองท่าทางหญิงสาวที่ไม่ต่างจากหนูน้อย ที่กำลังหาทางหนีตายด้วยแววตาไร้ความรู้สึก
“แปลว่าเธอได้ยิน” เอเดน เอ่ยขึ้นด้วยท่าทีสบาย เดินไปนั่งยังโซฟาฝั่งตรงข้ามกับเด็กสาวกวาดสายตามองเธออย่างให้ความสนใจ “เห็นตัวอย่างแล้วใช่ไหม ว่าไอ้คนที่มันแส่เรื่องของฉัน จุดจบมันเป็นยังไง” หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบด้วยท่าทีสบายเป็นมวลที่สอง ท่าทางหวาดกลัวของเด็กสาว ไม่ได้อยู่ในสายตาเขาเลยสักนิด เพราะเขาไม่ได้แค่ขู่เธอก็น่าจะรู้ดี
แค๊กๆ
เสียงไอจากคนตัวเล็ก เรียกสายตาเอเดนให้หันกลับไปมอง ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นสูงราวกับกำลังมีคำถามกับเธอ
“หนะ หนูเหม็นหยุดสูบได้ไหมคะ”
“..........” สายตาที่แสดงถึงความไม่สบอารมณ์ของเขา ทำให้เจนนินทร์เลือกที่จะนั่งหลังตรงสงบปากสงบคำ เธอเผลอสบตากับชายตรงหน้า แววตาของเขาน่ากลัวเป็นอย่างมาก จนเลือกที่จะก้มหน้าหลบสายตาของเขาแทน
“ใครส่งเธอมา”
“คะ? ” เจนนินทร์ยอมรับว่าเธอไม่เข้าใจ เธอแค่ผ่านไปก็เท่านั้นพึ่งจะเดินออกจากรั่วบ้านตนเองด้วยซ้ำ หากเธอรู้อนาคตว่าตนเองจะไปเจออะไรเหมือนก่อนหน้านั้น เธอก็คงจะเลือกกลับขึ้นไปบนห้อง รอกลับห้องในตอนเช้าดีกว่าที่ต้องมาซวย เจอคนกำลังฆ่ากันซ้ำตัวเองยังถูกจับมาด้วยแบบนี้
“……” สีหน้าไม่เข้าใจของเด็กสาวทำเอาเอเดนรับรู้เป็นอย่างดี แต่มันก็ไม่อาจทำให้เอเดนมองเธอใหม่ได้
“หนูแค่บังเอิญผ่านไปเฉยๆ เท่านั้นจริงๆ ค่ะ หนูสาบานได้”
“มีแต่คนตายเท่านั้นที่จะไม่พูด !”
“หนูสาบานได้เลยค่ะว่าเรื่องนี้หนูจะไม่บอกใคร” ในใจกลับคิดว่าถ้ารอดออกไปได้ เธอจะแฉเขาให้หมดไส้หมดพุงเลย แน่นอนว่าเธอรู้จักชายตรงหน้าเป็นอย่างดี เบื้องหน้าเขาคือไฮโซหนุ่มชื่อดัง และเป็นเจ้าของช่องสื่อระดับประเทศ มีข่าวออกเดตกับดารานางแบบหญิงแต่ละวันไม่ซ้ำหน้า
“แต่แววตาของเธอที่ฉันกำลังเห็น มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยนะเด็กน้อย ”
“คะ คุณอ่านแววตาหนูออกด้วยเหรอ” เจนนินทร์มีสีหน้าที่ตกใจเป็นอย่างมาก ก่อนจะช้อนสายตามองคนตรงหน้าตนเองอย่างไม่ไว้ใจ
ให้ตายทำไมมันซวยอะไรแบบนี้วะ แต่ถ้าเธอยังไม่พูดคาดคั้นให้ตายเธอก็ไม่มีทางยอมรับหรอก
“ละ แล้วหนูต้องทำยังไงคุณถึงจะไม่ทำร้ายหนู”
“เดินมาหาฉันสิ” ตบหน้าขาเรียกแม่ตัวดีเข้ามานั่งที่ตัก ความน่ารักของเธอเรียกความสนใจเอเดนได้ดีเป็นอย่างมาก
มันเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ ที่เอเดนเจอหญิงที่ต้องใจ จนอยากเก็บเธอไว้ข้างกายเป็นของเล่นคลายเบื่อ
“ เราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นจะนั่งตักกันได้ ” เขาบ้าไปแล้วหรือไง การกระทำของเขาคงจะใช้บริการผู้หญิงจนชิน จนคิดว่าผู้หญิงทุกคนจะเป็นเหมือนกันหมด
“เธอก็ไม่ได้มีความสำคัญมากพอที่ฉันจะไม่ฆ่าทิ้ง!”
พรึ่บ!
เจนนินทร์กระโดดข้ามโต๊ะกระจก ลงมานั่งบนตักของเอเดนด้วยความไว ซ้ำยังยกมือตัวเองคล้องลำคอหนาของเขาเอาไว้แน่นเสียอีก
เธอเอาความใจกล้านี้มาจากไหนกันนะ แต่ก็ช่างเถอะผู้ชายบ้ากามอย่างเขา แค่ทำเรื่องอย่างว่าด้วยครั้งเดียวก็น่าจะปล่อยเธอเป็นอิสระแล้ว เจนนินทร์คิดคนเดียวในใจ ประเมินสถานการณ์ตรงหน้าอย่างระวัง เธอยังไม่ได้เอาคืนพี่สาวต่างมารดาอย่างแอลลี่ จะมาชิงตายก่อนแบบนี้คงจะไม่ดีเท่าไหร่
“ อย่าทำอะไรหนูนะคะ ” เอ่ยพูดกับเขาน้ำเสียงออดอ้อน เอนตัวซบไปกับซอกคอของเจ้าของตักอย่างเอาใจ แม้ในใจจะทั้งด่าทั้งสาปแช่งเขาอยู่ก็ตาม
ด้านเอเดนได้แต่ก้มมองการกระทำของเด็กสาวด้วยแววตาเรียบนิ่ง ยอมรับได้เต็มปากว่าความสวยของเธอมันดึงดูดให้เขาอยากเข้าหา แม้จะมีผู้หญิงมากหน้าหลายตา เข้ามาให้เอเดนได้เลือกก็ตาม
“เธอสวยนะ” เรียวนิ้วลากวนไปตามแก้มนุ่มเบาๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคหลังออกมาอย่างต้องการกดดันเธอ
“ ใช้ความสวยของเธอมัดใจฉันสิ! ”
🐾 =✪ ᆺ ✪=🐾
ท่ามกลางสายลมอ่อนโยนที่พัดผ่านทุ่งหญ้าเขียวขจี เจนนินทร์ที่กำลังท้องโตกำลังพาลูกน้อยเดินเล่น สูญอากาศบริสุทธิ์ยามเย็น เรียวขาเล็กย่ำเดินไปตามพื้นหญ้าอุ้ยอ้ายอย่างช้าๆ มือของเธอก็ประคองหน้าท้องที่นูนขึ้นอย่างทะนุถนอม ริมฝีปากของเธอเผยรอยยิ้มแห่งความสุขตลอดทั้งการเดินดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ท้องฟ้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วง แสงสีทองอร่ามสาดส่องลงมาบนร่างของเจนนินทร์ ทำให้เธอดูราวกับนางฟ้าที่กำลังจะโบยบินอย่างอิสระเธอหยุดเดินและหันหน้าไปทางลานหญ้าที่กว้างใหญ่ภายในคฤหาสน์หรูของผู้เป็นสามี สายลมพัดผ่านเส้นผมสีน้ำตาลเข้มของเธออย่างนุ่มนวลตลอดทั้งการเดินเจนนินทร์รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ในท้องของเธอ คุณแม่คนสวยวางมือเบาๆ ลงบนหน้าท้องและยิ้มกว้างขึ้น "ลูกน้อยของแม่ แม่รักหนูมากนะ "เธอหลับตาลงและปล่อยให้ความสงบสุขโอบล้อมเธอ จินตนาการถึงใบหน้าเล็กๆ ของลูกน้อยและความรักอันยิ่งใหญ่ที่เธอจะมอบให้ ความคิดของเธอเต็มไปด้วยความสุขและความตื่นเต้นจนกระทั่งได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ขยับเข้ามาใกล้“แอบมาเดินเล่นคนเดียวอีกแล้ว รู้ไหมท้องตัวเองเริ่มใหญ่แล้วนะ” เอเดนว่าให้ภรรยาสา
น่าแปลกที่เจนนินทร์นั่งทำงานไปเรื่อยๆ พอคิดถึงหน้าสามีอย่างเอเดน อาการวิงเวียนศีรษะก่อนหน้านั้นก็มลายหายไปทันที จนเจนนินทร์ต้องรีบต่อสายหาสามีด้วยความคิดถึง แต่ก็เหมือนอีกฝ่ายก็น่าจะมีความรู้สึกไม่ต่างไปจากเธอ ถึงได้เปิดประตูโผล่เข้ามาในห้องทำงานเธอในทันที“คิดถึงมากเลยครับ”ก้าวเท้ายาวๆ เข้ามาหาผู้เป็นภรรยา ดึงเธอให้ลุกจากเก้าอี้ทำงาน ก่อนจะเป็นฝ่ายนั่งลงแทนแล้วค่อยดึงภรรยาสาวนั่งลงบนตักของตนเองอีกที“หนูก็คิดถึงเฮีย หืม….ตัวหอมจังเลยกลิ่นหอมสะอาดเหมือนอาบน้ำวันล่ะสิบรอบ” แนบหน้าเข้ากับซอกคอหนาของผู้เป็นสามีสูดดมกลิ่นกายที่คุ้นเคยเข้าปอดซ้ำๆ ด้วยความหลงใหล“แปลกๆ นะเรา” โน้มลงไปกัดแก้มนุ่มภรรยาสาวด้วยความมันเขี้ยว คนอะไรจับตรงไหนก็เนียนก็นุ่มไปหมด ซ้ำยังยื่นมือมาบีบขย้ำหน้าอกภรรยาสาวไปด้วยระหว่างพูด“อย่าบีบแรงค่ะหนูคัดเต้าอยู่”“ครับ วันนี้คุณธิดาแจ้งว่าตัวเล็กไม่สบายทั้งวัน โหมงานหนักเกินไปหรือเปล่า” นิ้วเรียวเกี่ยวปอยผมที่หลุดร่วงลงมาบดบังใบหน้าสวย ขึ้นทัดหูให้อย่างอ่อนโยน การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของผู้เป็นสามี ทำเอาเจนนินทร์ถึงกับใจสั่นไม่หยุด ความรักความใส่ใจที่ไม่เคยได้จากที่ไหน แม
เจนนินทร์และสามีหนุ่มได้ก้าวเข้ามาในบริษัทสื่อเป็นครั้งแรก เจนนินทร์รู้สึกตื่นเต้นและประหม่าเล็กน้อย เนื่องจากต้องเริ่มต้นบทใหม่ในชีวิตการทำงานของเธอเป็นครั้งแรก หลังจากกลับมาจากทริปพักผ่อนที่ต่างประเทศเจนนินทร์ต้องเข้ามาเป็นพนักงานฝึกหัด เพื่อรอรับตำแหน่งรองประธานบริษัทแทนเอเดนอย่างเลี่ยงไม่ได้ และเจนนินทร์ ก็เลือกที่จะตั้งใจรับตำแหน่งนี้ เพื่อที่จะแบ่งเบาภาระช่วยสามีตัวเอง“ตัวเล็กไม่ต้องกังวลนะ คุณปิยะธิดา จะเข้ามาประกบตัวเล็ก” เอเดนเอ่ยขึ้นอย่างให้กำลังใจ เจนนินทร์เป็นคนหัวดีการเรียนรู้งานภายในบริษัทคงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธออะไรมาก ที่สำคัญเธอจบตรงสายงานบริหารมา " ขอบคุณค่ะ หนูก็หวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น " เจนนินทร์หันไปส่งยิ้มให้สามีอย่างขอบคุณ แม้จะยังไม่ค่อยมั่นใจว่าตัวเองจะมีความรู้ความสามารถเหมาะสมไหม แต่พอเห็นกำลังใจจากสามีและคนรอบข้าง ก็ทำเอาใจบางถึงกับฮึดสู้ขึ้นมาในทันที"ยินดีต้อนรับสู่บริษัทนะคะ คุณเจนนินทร์" พนักงานหญิงวัยกลางคนเอ่ยทักทายพร้อมกับแนะนำตนเอง "ฉันชื่อปิยะธิดา หรือเรียกธิดาก็ได้ค่ะ ดิฉันจะพาไปที่ห้องทำงานของคุณเจนนินทร์ " ปิยะที่ดาเอ่ยแจ้งว่าที่เจ้านายค
ท่ามกลางเกลียวคลื่นสีฟ้าครามและหาดทรายขาวละเอียดของมัลดีฟส์ เอเดนและภรรยาอย่างเจนนินทร์ ได้มาใช้เวลาพักผ่อนด้วยกันเป็นครั้งแรก และการมาเที่ยวครั้งนี้เอเดนตั้งใจจะพาภรรยาสาวมาอยู่นานเลยก็ว่าได้ และตอนกลับไทย เอเดนจะต้องได้เบบี้น้อยติดท้องของภรรยาสาวกลับไปด้วย"ตัวเล็กชอบที่นี่ไหม" เอเดนเอ่ยถามภรรยาสาวขณะที่เขาและเธอ นั่งบนเปลญวนใต้ร่มเงาของต้นปาล์ม พื้นที่รอบข้างไร้เงานักท่องเที่ยวคนอื่นจะเข้ามารบกวน เนื่องจากมาเฟียหนุ่มทำการเหมาทั้งสถานที่ จะมีก็เพียงแค่บอดีการ์ดที่ทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยอยู่ห่างๆ เพียงเท่านั้น" ชอบมากค่ะ ที่นี่สวยงามราวกับในฝันเลย เจนเคยคิดจะเก็บเงินมาน่ะ แต่ก็นั่นแหละเก็บไม่พอสักทีเลยไม่ได้มา "เจนนินทร์กล่าวด้วยดวงตาเป็นประกาย อดขำกับความคิดตัวเองไม่ได้ ก่อนเจอเอเดนเจนนินทร์ลำบากมากเอเดนยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ดีใจที่ได้พาภรรยาที่รักมาเที่ยวที่นี่ ทั้งสองคิดว่าจะใช้เวลาหลายวันในการผ่อนคลายบนชายหาด ทำกิจกรรมว่ายน้ำในน้ำทะเลใสแจ๋วเพื่อดูปลา และเพลิดเพลินกับอาหารทะเลแสนอร่อยจนกว่าจะจุใจ“กลับที่พักไหม” ทันทีที่พระอาทิตย์ใกล้จะตก ลมทะเลก็เริ่มที่จะแรงขึ้น พร้อมกับอ
เย็นวันเดียวกันหลังจากพาเจนนินทร์กลับไปพักที่บ้าน หลังจากเจอเรื่องหน้าปวดหัวมา เอเดนก็พาเมียรักมายังร้านอาหารที่นัดกับครอบครัวเอาไว้บรรยากาศภายในร้านตกแต่งอย่างหรูหราด้วยโทนสีทองและครีม สร้างความรู้สึกอบอุ่นและโรแมนติกในคราเดียวกัน และเป็นครั้งแรกเช่นกันที่เจนนินทร์ได้มีโอกาสร่วมทานข้าวกับครอบครัวสามีตนเองแม้แต่โอลิเวียน้องสาวของเอเดนและสามีอย่างเลวิสที่อยู่ต่างจังหวัดยังเดินทาง มาร่วมมื้ออาหารที่สุดแสนสำคัญมื้อนี้ด้วย“ลิเวียตกใจมากเลยตอนมามี้บอกว่าพี่เอเดนซุกเมีย” อดีตนางแบบสาวยิ้มขำให้คนพี่เพียงเพราะมารดาจับผิดสังเกตพี่ชายได้ ตั้งแต่วันที่พี่ชายเดินทางไปเชียงใหม่ ทำให้ผู้เป็นมารดาสืบจนรู้ และแอบไปทำความรู้จักลับๆ กับเจนนินทร์ถึงบริษัทที่อีกฝ่ายฝึกงานแม้แต่บอดีการ์ดอย่างนทีและองศายังไม่สามารถรับรู้ ไม่แปลกที่ทั้งสองจะดูสนิทสนมกันมากเมื่อเจอกัน“แล้วการที่พี่มีเมียมันน่าแปลกตรงไหน” แย้งน้องสาวเสียงเรียบ เขาก็ผู้ชายคนหนึ่งเหมือนกับทุกๆ คน มีเลือดเนื้อมีความรู้สึก“ไม่ใช่แค่น้องหรอกมี้กับแด๊ดก็ด้วย เราน่ะหวงความเป็นส่วนตัวยิ่งกว่าอะไร ยิ่งยอมไปจดทะเบียนสมรสกับหนูเจนง่ายๆ ยิ่งไม่อยา
เช้าวันใหม่ที่แสนสดใส แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง บรรยากาศทั้งห้องต่างอบอวลไปด้วยความอบอุ่นเจนนินทร์และเอเดนเผลอหลับไปด้วยกันบนโซฟา หลังจากที่เมื่อคืนดูหนังด้วยกันจนเกือบเช้าเนื่องจากเจนนินทร์นอนไม่หลับ เพราะปวดท้องประจำเดือนหนักมากเอเดนลืมตาตื่นขึ้นก่อนแม้จะนอนไปไม่กี่ชั่วโมงก็ตาม สิ่งแรกที่เจอเมื่อยามลืมตาตื่นนั้นยังคงเป็นภรรยาสาว ที่ยังคงหลับใหลอยู่ข้างๆ ไร้ท่าทีจะรู้สึกตัวตื่นเอเดนเฝ้ามองใบหน้าสวยด้วยความรักใคร่ของเธออยู่เช่นนั้น ก่อนจะกดริมฝีปากจูบขมับบางอย่างอ่อนโยน และค่อยๆ ดันตัว ลุกขึ้นจากโซฟา หลังจากจัดท่าห่มผ้าให้เจนนินทร์ได้นอนในท่าที่สบาย เดินมุ่งหน้าเข้าไปยังห้องน้ำเพื่อจัดการตนเองวันนี้เป็นวันแรกที่เอเดนเลือกที่จะเข้าครัวทำหน้าที่สามี รังสรรค์มื้อเช้าไว้รอภรรยาสาวตื่นขึ้นมาทานด้านบิดามารดาอย่างเฌอลิณณ์และอีธานที่ตื่นก่อนหน้า ได้แต่จิบกาแฟมองลูกชายด้วยความงุนงงอย่างไม่คิดอยากจะเชื่อสายตา“คลั่งรักเมียเวอร์” เฌอลิณณ์เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางขนลุกคนพอง“เราไปกันเถอะปล่อยให้ลูกอยู่กับเมียมันไป” โดยอีธานไม่ลืมตะโกนบอกลูกชายที่อยู่ในครัว ว่าเย็นนี้มีนัดทานมื้อเย็นร่วมก







