EP.8 มาเฟียมักมาก

ความตื่นเต้นขับกล่อมให้เจนนินทร์ สาวเท้าก้าวเดินตรงไปในทันทีหลังจากทราบพิกัดของงานที่กำลังถูกจัดขึ้น แต่ก็เลือกที่จะมองอยู่นอกงานห่างๆ เมื่อคนภายในห้องเสื้อเยอะจนน่าตกใจ ไหนจะเซเลปนักข่าว ที่กำลังโพสต์ท่าถ่ายรูปกันจ้าละวัน

และเธอไม่ชอบความวุ่นวายแบบนี้

“ไม่เข้าไปเหรอครับ” นทีเอ่ยถาม เมื่อเห็นภรรยาเจ้านายชะงักขาเหมือนชั่งใจ ว่าตนเองจะกลับหรือไปต่อดี แววตาที่เธอมองเขาไปในงานเต็มไปด้วยความกังวล

“ไม่ไปดีกว่าค่ะ” เป็นประจวบเหมาะที่สายตาของเจนนินทร์เห็นเอเดน ที่กำลังเดินออกมาจากงานพอดี และมีเสียงรัวชัตเตอร์ที่กดถ่ายตามทุกการเคลื่อนไหว ของมาเฟียหนุ่มไม่หยุด

หน้าอกซ้ายของเจนนินทร์เต้นแรงถี่ๆ ราวกับมีคนกำลังตีกลองอยู่ในนั้น เมื่อข้างกายของเอเดน มีนางแบบสาวเดินตามไม่ห่าง ติดตามสามีเธอออกมาจากงานด้วย เธอพึ่งเห็นกับตาตัวเองครั้งแรก คิดว่าตัวเองจะรับได้แต่เปล่าเลยเอาเข้าจริง เจนนินทร์เสียใจกับภาพตรงหน้าเป็นอย่างมาก

หน้าอกซ้ายของเธอกัดเกร็งคล้ายกับมีคนกำลังใช้มือบีบแรงๆ อยู่ในนั้น ลำคอตีบตันจนหาเสียงตัวเองไม่เจอ

เจนนินทร์ไม่อาจที่จะทนมองภาพนั้นต่อได้ เธอเลือกหันหลังให้ภาพตรงหน้า เดินเข้าร้านเครื่องประดับแบรนด์หรูในทันที โดยมีนทีที่เดินตามด้วยสีหน้าที่พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเช่นกัน

หากย้อนกลับไปได้ เขาจะไม่เอ่ยแนะนำให้ภรรยาเจ้านายขึ้นมาที่งานเลย

“เอาอันนี้ค่ะ อันนี้ด้วย สร้อยคอสองเส้นนั้นด้วยค่ะ”

นทีและองศาได้แต่มองตามเสียง ที่สั่งเอสเอของร้านหยิบเครื่องประดับให้รัวๆ คล้ายกับเธอกำลังระบายความรู้สึกบางอย่างผ่านการใช้เงินของเจ้านายพวกตน

“แหวนมีกี่แบบค่ะเอามาให้หมดทุกแบบทุกสีเลยค่ะ”

“ได้ค่ะคุณผู้หญิง” พนักงานรีบกุรีกุจอขานรับ ไม่บ่อยนักที่จะเจอลูกค้าซื้อของแบบบ้าระห่ำเช่นนี้

“เอาแบบนี้อีกสองวง”

“........”

“เอากำไลรุ่นนี้ทั้งสองสีเลยค่ะ”

SA ของร้านแทบไม่มีโอกาสได้เอ่ยตอบเจนนินทร์เลยด้วยซ้ำ เพราะลำพังหยิบของให้ทันเธอสั่งก็แทบจะไม่ทันอยู่แล้ว

หลังจากที่ได้ของและอารมณ์ของเธอเริ่มคงที่ลงแล้ว เจนนินทร์เลือกที่จะไปนั่งจิบน้ำผลไม้และของว่างรอที่ห้องรับรองเงียบๆ คนเดียว ปล่อยให้การจ่ายเงินเป็นหน้าที่ของนที และการถือของเป็นขององศาไป

“ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วครับ” เป็นองศาที่เข้ามาตามเมื่อทุกอย่างด้านนอกแล้วเสร็จ

การชอปปิ้งไม่ได้สิ้นสุดแค่เครื่องประดับเท่านั้น เจนนินทร์มุ่งหน้าไปยังร้านกระเป๋ารองเท้าเป็นลำดับถัดมา

องศาและนทีเลือกที่จะยืนรออยู่หน้าร้าน แน่นอนว่าตอนนี้นั้นพวกเขาทั้งสองก็เข้าหน้า เจนนินทร์ไม่ติดเช่นกัน ทั้งที่ไม่ได้พากันทำอะไรผิดด้วยซ้ำ

“ยัยพะแพงแม่งโคตรโชคดี ที่อยู่ดีๆ คนของคุณเอเดนก็มาดิวให้ออกไปข้างนอกด้วย”

“นั้นน่ะสิงานนี้ยายนั้นแม่งคงรับจุกๆ ทั้งเงินทั้งคนกรี๊ดดดด ฉันล่ะไม่อยากจะคิดเลยวาสนาดีฉิบหายทำไมฉันไม่มีโอกาสแบบนางบ้างนะ”

เจนนินทร์ที่ยืนฟังอยู่เงียบๆ ได้แต่กลอกตามองบนไม่หยุด เธอควรรู้สึกแบบไหนดีนะ ที่กำลังมีผู้หญิงกำลังพรรณนาถึงการขึ้นเตียงร่วมรักกับสามีตัวเอง บัดซบสิ้นดีเธอจะหนีวงจรผู้ชายหลายใจไม่ได้เลยเชี่ยวเหรอ

แม่เธอตรอมใจตายเพราะเป็นเมียน้อย แล้วเธอต้องมาตรอมใจตายตามเพราะเป็นหลวงด้วยไหม

“ใช่ฉันเคยได้ยินพี่เอิงเอยเคยพูดไว้นะ ว่าได้ถึงห้าหมื่นเชียวแหละ! พร้อมกับกระเป๋าด้วยรวมๆ แล้วก็เป็นแสนเลยนะ”

“กรี๊ดโคตรโชคดีเลย”

เจนนินทร์ที่ได้ยินบทสนทนาถึงกับหูอื้อตาลายไปชั่วขณะ ก่อนจะหันไปหาพนักงานที่กำลังเดินเข้ามาดูแลพอดี

“ขอดูรุ่นที่แพงสุด ที่สามารถซื้อได้วันนี้เลยค่ะ พอดีว่าไม่สะดวกจอง” หันไปเอ่ยกับพนักงานด้วยรอยยิ้มหวาน ในใจนี่เดือดปุดๆ ยิ่งกว่าน้ำร้อนในนรกเลยก็ว่าได้

ไอ้มาเฟียมักมาก

ด่าเอเดนในใจ เพราะเธอไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้เลย นอกเสียจากผลาญเงินเอเดนเล่น และเธอกำลังทำมันด้วยใจเจ็บ

อุตส่าห์คิดว่าตัวเองหนีวงจรอุบาทว์จากการเป็นเมียน้อยแล้ว ยังมากลายเป็นเมียหลวงที่มีผัวมักมากอีก เมื่อไหร่ชีวิตเธอจะหลุดพ้นจากอะไรแบบนี้ หรือนี่มันเป็นเวรกรรมความชั่วของพ่อบวกกับแม่ที่เป็นเมียน้อย แล้วกรรมมันตกมากองที่เธอแบบนี้

ถึงเธอและเอเดนจะไม่ได้อยู่ด้วยกันมานาน จนมีความผูกพันขนาดนั้น แต่ก็สามารถพูดได้เต็มปากว่าภาพที่เห็นและสิ่งที่ได้ยิน ทำเอาเธอจุกในอกไม่ใช่น้อย

“ใบนี้ค่ะคุณผู้หญิง” เสียงแนะนำจากเอสเอของร้าน ดึงสติของเจนนิทร์ที่กำลังคิดแค้นกับเอเดน กลับคืนเข้าร่างในทันที ก่อนจะมีเสียงอื่นที่เธอไม่อยากได้ยิน ตามแทรกตามเข้ามาติดๆ สร้างความหัวเสียเพิ่มให้เธอมากยิ่งกว่าเดิม

“ไปขายตัวที่ไหนมาถึงได้มีปัญญา ซื้อกระเป๋าหลักล้านได้ขนาดนี้”

🐾 =✪ ᆺ ✪=🐾