مشاركة

ตอนที่ 32/3

last update تاريخ النشر: 2026-08-20 18:08:54

“ไม่ทำไมหรอก แค่สำหรับฉัน ผัวเมียไม่มีแพ้มีชนะ เรายอมถอยคนละก้าวก็ได้ แบบนี้มีความสุขกว่า”

เพ่ยหรงอ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • เมียหมางเมิน   ตอนที่พิเศษ 2

    ตอนพอเศษ2หลังการผ่าตัดผ่านพ้นไปด้วยดี ลู่จิ่นเฉิงเข้าสู่ช่วงพักฟื้นอย่างจริงจัง เขาปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์ผู้รักษาทุกอย่างระหว่างพักฟื้น เพ่ยหรงอวี้ยังคงอยู่ข้างกายสามีอย่างใกล้ชิด แม้อายุครรภ์จะเพิ่มขึ้น ขนาดครรภ์โตขึ้นไปตามเวลาแต่คุณหมอสาวก็ไม่เคยทอดทิ้งลู่จิ่นเฉิงไปไหนตลอดเวลาสองเดือนนั้น ลู่จิ่นเฉิงเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ตัดสินใจแทนเพ่ยหรงอวี้อีก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เรื่องลูก หรืออนาคตของทั้งคู่ หากมีเรื่องสำคัญ เขาจะถามความคิดเห็นของภรรยาก่อนเสมอ และเคารพการตัดสินใจของเพ่ยหรงอวี้อย่างไม่มีข้อโต้แย้งหลายครั้งเพ่ยหรงอวี้จงใจเลือกในสิ่งที่ต่างจากความคิดของลู่จิ่นเฉิง เพื่อดูว่าเขาจะกลับไปเป็นคนเดิมหรือไม่ แต่ทุกครั้ง ลู่จิ่นเฉิงกลับเลือกจะถามเหตุผลก่อนพอหญิงสาวอธิบาย เขาก็ไม่ได้ยอมรับปากทุกครั้ง แต่จะยกเหตุผลในมุมมองของเขาให้เธอฟัง แล้วค่อยถามเธอว่าจะเลือกทางไหน ไม่บังคับ ไม่คิดแทน แต่พวกเราสองคนปรับตัวมาเจอกันครึ่งทางแบบนี้แหละที่เพ่ยหรงอวี้ต้องการชีวิตคู่ไม่จำเป็นว่าใครต้องเป็นผู้นำ หรือผู้ตาม ไม่จำเป็นที่สามีจะต้องรับทุกอย่างนอกบ้านไว้คนเดียว เช่นกัน เรื่องในบ้

  • เมียหมางเมิน   ตอนที่พิเศษ 1

    ตอนที่พิเศษ 1อีกสองอาทิตย์ต่อมาหลังอาการของลู่จิ่นเฉิงดีขึ้นจนพร้อมเดินทาง ประกอบกับโรงพยาบาลในสหรัฐอเมริกาเตรียมความพร้อมเรียบร้อยแล้ว วันออกเดินทางจึงมาถึงภายในอาคารผู้โดยสารขาออกระหว่างประเทศสำหรับเที่ยวบินส่วนบุคคล บรรยากาศเงียบสงบกว่าปกติลู่จิ่นเฉิงนั่งอยู่บนรถเข็น ดวงตาทั้งสองข้างยังถูกปิดทับด้วยผ้าก๊อซสีขาว รอยฟกช้ำบนใบหน้าจางลงกว่าก่อนมากแล้ว ส่วนบาดแผลที่ศีรษะและแผลถูกยิงบริเวณสีข้างด้านซ้ายได้รับการตัดไหมเรียบร้อยเลขาหวังยืนประจำอยู่ด้านหลังรถเข็น ขณะที่เพ่ยหรงอวี้ยืนเคียงข้างสามีไม่ห่าง ใบหน้าของหญิงสาวดูอิ่มเอิบขึ้นกว่าหลายวันก่อนมากเบื้องหน้า คุณย่าลู่ ประธานลู่ซึ่งอุ้มคุณหนูลู่ฟางฉีวัยสองเดือนไว้ในอ้อมแขน เพ่ยหลี่หรง หมอจั๋ว ต่างเดินทางมาส่งทั้งคู่ด้วยความเป็นห่วง พร้อมอวยพรให้การรักษาและการผ่าตัดครั้งนี้ผ่านพ้นไปด้วยดีส่วนคนบ้านเพ่ย ทั้งอัยการเพ่ยผู้เป็นบิดาของเพ่ยหรงอวี้ และประธานเพ่ยผู้เป็นบิดาของเพ่ยหลี่หรง ไม่ได้เดินทางมาส่งที่สนามบิน เพราะทั้งสองได้กล่าวลาและส่งทั้งคู่ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว“เข้าที่พักแล้วโทรกลับมานะหรงหรง” หลี่หรงพูด พลางยกมือลูบศีรษะเพ

  • เมียหมางเมิน   ตอนที่ 32/3

    “ไม่ทำไมหรอก แค่สำหรับฉัน ผัวเมียไม่มีแพ้มีชนะ เรายอมถอยคนละก้าวก็ได้ แบบนี้มีความสุขกว่า”เพ่ยหรงอวี้ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย แต่ทุกคำกลับหนักแน่น เธอเพิ่งเข้าใจว่า ความรักไม่ใช่การเอาชนะกัน หากเป็นการเดินเข้าหากันคนละก้าว เพื่อให้ไปถึงตรงกลางพร้อมกัน“หรงอวี้...เธอ...”ลู่จิ่นเฉิงพูดแทบไม่ออก ลำคอตีบตันด้วยความซาบซึ้ง เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงที่เคยบาดเจ็บเพราะเขามากที่สุด จะยังยอมเปิดโอกาสให้เขาอีกครั้ง“เพราะการตายของเลขาเจียง ทำฉันคิดได้หลายอย่างค่ะ”เพ่ยหรงอวี้ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง แววตาสงบลงอย่างเห็นได้ชัด ความสูญเสียครั้งนั้นทำให้เธอมองชีวิตเปลี่ยนไป“คิดอะไรครับ”ลู่จิ่นเฉิงถามเบา ๆ ตั้งใจฟังทุกคำที่เธอจะพูด“คิดได้ว่าชีวิตคนเรามันสั้น”เพ่ยหรงอวี้ตอบพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ หากวันหนึ่งต้องจากกันโดยไม่มีโอกาสพูดในสิ่งที่อยู่ในใจ คงเป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่สุด“จริงสินะ ชีวิตคนสั้นอย่างที่เธอพูด ขอโทษนะ หากพี่ไม่ทำอะไรซับซ้อน ป่านนี้ลูกของพวกเราคงโตวิ่งได้แล้ว”ลู่จิ่นเฉิงยิ้มเจื่อน ๆ พลางเอ่ยติดตลกปนสำนึกผิด เขาอดคิดไม่ได้ว่าหลายปีที่ผ่านมา เขาเสียเวลาไปกับความดื้อรั้นของตัวเ

  • เมียหมางเมิน   ตอนที่ 32/2

    เพ่ยหรงอวี้ตอบพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน ดวงตาที่เพิ่งแดงจากการร้องไห้ก่อนหน้าเพราะโมโหยังมีหยาดน้ำตาคลออยู่ แต่ครั้งนี้เป็นน้ำตาแห่งความสุข เพราะลูกน้อยเลือกดิ้นเป็นครั้งแรกในวันที่พ่อของเขาได้รับรู้การมีอยู่ของตัวเอง“ดีจัง...ดีจริง ๆ ที่พี่รอดชีวิตกลับมา”ลู่จิ่นเฉิงเอ่ยแผ่วเบา ความตื้นตันเอ่อท้นจนจุกอยู่ในลำคอ หากวันนั้นเขาไม่รอดกลับมา เขาคงไม่มีวันได้สัมผัสช่วงเวลาที่มีค่าที่สุดในชีวิตเช่นนี้“ต่อไปนายต้องระวังตัวกว่านี้นะ”เพ่ยหรงอวี้พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลงกว่าเดิม มือเรียวลูบหลังมือของเขาเบา ๆ แม้จะยังโกรธกับความดื้อรั้นของเขา แต่ลึก ๆ แล้วสิ่งที่เธอกลัวที่สุด คือการต้องสูญเสียผู้ชายคนนี้ไปจริง ๆ“ได้ พี่รับปาก ว่าแต่ทำไมเธอต้องปิดบังพี่ด้วย นี่คงห้าเดือนแล้วใช่ไหม”ลู่จิ่นเฉิงรับคำอย่างว่าง่าย ก่อนอดถามสิ่งที่ค้างคาใจไม่ได้ เขาไม่ได้ต่อว่า มีเพียงความสงสัยและเสียดายที่พลาดช่วงเวลาสำคัญของลูกมาตลอดหลายเดือน“ใช่ ห้าเดือน แล้วเป็นไง นายรู้สึกยังไงบ้าง ถูกปิดบังแค่ห้าเดือน นายชอบไหม”เพ่ยหรงอวี้ถามกลับด้วยสายตานิ่งสงบ ไม่ได้ประชดประชัน เพียงอยากให้เขาได้ลองรับรู้ความรู้สึกเดียวกับที่เธอเค

  • เมียหมางเมิน   ตอนที่ 32/1

    “นาย...นายมันคนบ้า นายมันคนเลว ไอ้ผัวชั่ว ฮึก”เพ่ยหรงอวี้พูดทั้งน้ำตา เสียงที่เคยแข็งกร้าวเมื่อครู่สั่นเครือจนแทบขาดห้วง ความเป็นห่วงที่อัดแน่นอยู่ในใจตลอดหลายวันที่ผ่านมา รวมกับฮอร์โมนของคนท้องและความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนัก ทำให้กำแพงที่เธอพยายามสร้างไว้พังทลายลงในที่สุด แม้เธอจะบอกตัวเองเสมอว่าต้องเข้มแข็ง ในฐานะแพทย์เธอต้องรักษาคนไข้ให้ดีที่สุดก่อน แต่พอเห็นลู่จิ่นเฉิงนั่งอยู่ตรงหน้าในสภาพบาดเจ็บไม่น้อย ความกลัวว่าจะเสียเขาไปก็เอ่อล้นจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่“หรงหรง...เธอร้องไห้?”ลู่จิ่นเฉิงถามอย่างตกใจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความร้อนรน เพียงได้ยินเสียงสะอื้นของภรรยา หัวใจของเขาก็เหมือนถูกบีบรัดแน่น ความเจ็บจากบาดแผลทั้งตัวกลับเทียบไม่ได้เลยกับการรู้ว่าคนที่เขารักกำลังร้องไห้เพราะเขา“เออน่ะสิ ทั้งที่ฉันสัญญากับตัวเองแล้วแท้ ๆ ว่าจะไม่ร้องไห้ให้กับผัวเฮงซวยแบบนาย ตั้งแต่สามปีก่อนแล้ว”เพ่ยหรงอวี้ตอบทั้งน้ำตา พยายามยกมือเช็ดแก้มลวก ๆ แต่ยิ่งเช็ด น้ำตาก็ยิ่งไหลไม่หยุด ความเข้มแข็งที่เธอรักษาไว้ตลอดหลายปี พังลงต่อหน้าผู้ชายคนนี้เพียงคนเดียว คุณหมอสาวก็โผเข้าไปกอดร่างสูงบนเตียงแน่นราวกับ

  • เมียหมางเมิน   ตอนที่ 31/2

    หวังเซวียเย่ถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนใจ ก่อนพยักหน้ารับช้า ๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความจนปัญญา เพราะตั้งแต่ลู่จิ่นเฉิงตื่นขึ้นมาตอนกหโมงครึ่ง แล้วเพ่ยหรงอวี้ยังไม่มาหาเขา โรงพยาบาลทั้งชั้นก็แทบไม่ได้สงบเลย“ไอ้ผัวตัวดี!”เพ่ยหรงอวี้กัดฟันเอ่ยลอดไรฟัน ดวงตาคู่สวยลุกวาวด้วยทั้งความโมโหและความเป็นห่วง คนเจ็บสาหัสที่ควรนอนพักรักษาตัว กลับเลือกสร้างความปั่นป่วนให้คนทั้งโรงพยาบาลตั้งแต่เช้าตรู่เพราะจะเอาแต่ใจ มันเกินไปแล้วนะ!ดังนั้นพอพูดจบ เท้าในรองเท้าส้นเตี้ยก็ก้าวฉับ ๆ มุ่งตรงไปยังห้องพักวีวีไอพีอย่างรวดเร็ว ความโมโหทำให้เธอลืมไปชั่วขณะเสียด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ได้ห้าเดือน“คุณหมอใจเย็นก่อนครับ”หวังเซวียเย่รีบสาวเท้าตาม พลางเอ่ยร้องห้ามด้วยสีหน้าตื่น ๆ เกรงว่าคุณหมอสาวจะเดินเร็วเกินไปจนเป็นอันตรายต่อตัวเองและลูกในท้อง“ฉันใจเย็นมามากพอแล้วค่ะ เลขาหวัง”เพ่ยหรงอวี้ตอบกลับโดยไม่แม้แต่จะหยุดฝีเท้า น้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่คนฟังก็รับรู้ได้ทันทีว่า ความอดทนที่คุณหมอเพ่ยสะสมมาตลอดหลายเดือนกำลังจะสิ้นสุดลงในอีกไม่กี่ก้าวข้างหน้าผลัวะ!ปัง!เสียงของแข็งกระแทกผนังห้องดังสนั่น จนพยาบาลที่ยืนอยู่หน้า

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status