All Chapters of เมียหมางเมิน: Chapter 1 - Chapter 10

"เว่ยฉิงซวง!"เสียงตวาดของเพ่ยหรงอวี้ดังก้องไปทั่วห้องจนบรรยากาศทั้งห้องเหมือนหยุดนิ่ง ความเงียบเมื่อครู่แตกกระจายราวกับกระจกถูกทุบ ร่างบอบบางพุ่งเข้าไปหาเว่ยฉิงซวงอย่างรวดเร็ว ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยเพลิงโทสะ สีหน้าที่เคยอ่อนโยนหลงเหลือเพียงความเจ็บปวดและความแค้นจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมหมับ!มือเรียวกำเส้นผมของอีกฝ่ายเต็มแรงจนหญิงสาวร้องลั่น ศีรษะถูกกระชากหงายไปด้านหลัง ลำคอตึงจนเส้นเอ็นขึ้นเป็นสัน ก่อนจะตบหน้าของเพื่อนรักที่เปลี่ยนเป็นเพื่อนแค้นทันควันเผียะ!เสียงฝ่ามือกระทบแก้มดังสนั่นไปทั่วห้องจนใบหน้าของเว่ยฉิงซวงสะบัดไปอีกด้าน น้ำตาไหลพรากด้วยความเจ็บปวด ข้างแก้มแดงเป็นรอยฝ่ามือชัดเจน"โอ๊ย! เสี่ยวหรงหรง!"เว่ยฉิงซวงร้องลั่นด้วยความตกใจ มือรีบคว้าแขนของเพ่ยหรงอวี้หวังแกะมือที่กำผมตนเองออก ใบหน้าซีดเผือด ดวงตาเบิกกว้าง ทั้งเจ็บ ทั้งตกใจ และเริ่มหวาดกลัวเมื่อเห็นแววตาของเพื่อนรักที่ไม่เหลือความอ่อนโยนอีกแล้ว"อย่าเรียกฉันแบบนั้นอีกนะ!"เพ่ยหรงตวาดออกไปแล้วอี้กัดฟันแน่น จนกรามขึ้นเป็นสัน ดวงตาแดงก่ำจนแทบกลายเป็นสีเลือด มือที่กำผมเพื่อนแค้นไม่มีทีท่าว่าจะคลาย แม้ข้อนิ้วจะซีดขาวเพราะออก

เสียงของเพ่ยหรงอวี้เริ่มแหบพร่า ดวงตาแดงก่ำ แต่ไม่มีน้ำตาสักหยด ราวกับน้ำตาทั้งหมดเหือดแห้งไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย ในปากของคุณหมอสาวมีเพียงกลิ่นคาวเลือด ไม่รู้ว่าเธอกัดลิ้นตัวเองแรงเกินไป หรือแค้นจนเลือดลมตีขึ้นมาจริง ๆ ปลายลิ้นรับรู้รสเลือดชัดเจน แต่ความเจ็บเพียงเท่านั้นกลับเทียบไม่ได้กับความเจ็บในอก"ส่วนนาย ลู่จิ่นเฉิง ผู้หญิงมีทั้งโลก จะเว้นเว่ยฉิงซวงไม่ได้เหรอ ไอ้เลว!"ทุกคำที่หลุดออกจากปากจิ้มลิ้มเหมือนถูกเค้นออกมาจากหัวใจที่ถูกเหยียบย่ำจนแหลกละเอียด เสียงของเธอสั่นทั้งความโกรธ ความคับแค้น และความผิดหวังลู่จิ่นเฉิงสูดหายใจลึก หน้าอกกระเพื่อมถี่ ความอดทนใกล้ถึงขีดจำกัดเต็มที พิษยาที่แล่นพล่านอยู่ในร่างทำให้เส้นเลือดบนลำคอปูดนูน เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลลงจากขมับอย่างต่อเนื่อง เขาพยายามรวบรวมสติทุกส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ ร่างสูงขยับมายืนบังเว่ยฉิงซวงโดยไม่รู้ตัว เป็นเพียงสัญชาตญาณที่เกิดขึ้นในเสี้ยววินาที แต่ภาพนั้นกลับเหมือนคมมีดที่กรีดหัวใจของเพ่ยหรงอวี้ซ้ำอีกครั้งในสายตาของเธอ... เขากำลังยืนปกป้องหญิงชู้อย่างออกหน้าออกตาทั้งที่ความจริง ลู่จิ่นเฉิงไม่ได้ห่วงเว่ยฉิงซวงแม้แต่น้อย เขาเพีย

ถึงแม้ปริมาณยาจะเหลือไม่มาก เพราะก่อนหน้านั้นเธอผสมลงในเหล้าไปเกือบหมดขวดแล้ว แต่ดูเหมือนฤทธิ์ยาจะยังได้ผลหลังดื่มกาแฟไปเพียงยี่สิบนาที ชายหนุ่มก็เริ่มหายใจหนัก แววตาร้อนจัด ราวกับกำลังต่อสู้กับความต้องการในร่างกายอย่างหนักหน่วงและเมื่อเพ่ยหรงอวี้เปิดประตูเข้ามา...ทุกอย่างก็เป็นไปตามแผนที่เว่ยฉิงซวงวางเอาไว้อย่างลงตัว เพ่ยหรงอวี้เห็นเธอกับลู่จิ่นเฉิงอยู่ในสภาพที่ใครเห็นก็ย่อมคิดไปไกล ยิ่งสำหรับผู้หญิงที่แอบรักผู้ชายคนหนึ่งมานาน และในฐานะภรรยา คงไม่มีใครทนได้ หากเปิดประตูเข้ามาแล้วพบเพื่อนสนิทแนบชิดอยู่กับสามีของตัวเองตอนแรกเว่ยฉิงซวงแอบหวั่นใจอยู่ไม่น้อย กลัวว่าลู่จิ่นเฉิงจะรีบอธิบายความจริงให้เพ่ยหรงอวี้ฟัง เพราะหากเป็นเช่นนั้น ผู้หญิงที่รักสามีจนหมดหัวใจอย่างเพ่ยหรงอวี้ย่อมให้อภัยเขาอย่างแน่นอน ส่วนเธอก็คงหมดโอกาสเข้าใกล้รองประธานลู่ไปตลอดชีวิตแต่สุดท้ายชายหนุ่มกลับเลือกที่จะเงียบเขาไม่พูด ไม่อธิบาย และรีบไล่ภรรยาออกจากห้อง ยอมให้ผู้หญิงที่ตนแอบรักมานานแปดปีเข้าใจผิด ยอมให้เพ่ยหรงอวี้เกลียดชัง แต่กลับไม่ยอมแตะต้องผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาตามกฎหมายของตัวเองในสายตาของเว่ยฉิ

ตอนที่ 5แม้เวลาจะล่วงเลยเที่ยงคืนมาเกือบชั่วโมง แต่สกอร์เปี้ยนไนต์คลับกลับไม่มีทีท่าว่าจะเงียบลงเลยแม้แต่น้อยจังหวะดนตรีเฮาส์จากดีเจประจำคลับยังคงกระหึ่มเป็นจังหวะหนักแน่น เบสต่ำสั่นสะเทือนผ่านพื้นหินอ่อนสีดำขัดเงา แสงไฟนีออนสีม่วง น้ำเงิน และแดงกวาดตัดผ่านม่านควันบาง ๆ ของควันบุหรี่ที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือโถงรับรองแขกในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงนั่งจับกลุ่มพูดคุยเรื่องธุรกิจอยู่ตามโซนวีไอพี ขณะที่พนักงานในชุดสูทสีดำเดินถือถาดวิสกี้ คอนญัก และแชมเปญนำเข้าจากยุโรปผ่านไปมาอย่างคล่องแคล่ว เสียงหัวเราะ เสียงแก้วคริสตัลกระทบกัน และบทสนทนาภาษากวางตุ้ง ภาษาอังกฤษ รวมถึงภาษาจีนกลาง ดังสลับกันไปทั่วทั้งชั้นล่างทุกอย่างยังดำเนินไปตามปกติ ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า บนชั้นสามของไนต์คลับแห่งนี้ เมื่อครู่เพิ่งมีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้น และเป็นเหตุการณ์ใหญ่ที่ทำลายหัวใจของผู้หญิงคนหนึ่งจนแตกสลายไม่เหลือชิ้นดีเพ่ยหรงอวี้เดินลงบันไดหินอ่อนทีละขั้นอย่างเชื่องช้า รองเท้าส้นสูงสีครีมกระทบพื้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอกึก...กึก...กึก...คุณหมอสาวยังคงเหยียดแผ่นหลังตรงเช่นเดิม ศีรษะเชิดขึ้นเล็กน้อยตามมารยาทที่ถูกอบรมมาตั้ง

แม้อีกฝ่ายต้องบินไปดูแลธุรกิจที่ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน และเมืองใหญ่อีกหลายแห่งเป็นประจำ แต่สุดท้ายผู้ชายคนนั้นก็ยังใช้เวลาอยู่ที่สำนักงานใหญ่ลู่ฉางกรุ๊ปในปักกิ่งมากที่สุดเธอจึงหลอกตัวเองมาตลอดว่า ขอเพียงอยู่เมืองหรือบ้างครั้งสามีของตนมาค้างในคฤหาสน์ลู่ตรงกับตน ต่อให้ไม่ได้นอนห้องเดียวกันแต่อยู่ตึกเดียวสำหรับคนแอบรักมันก็ดีมากแล้ว อย่างน้อย หากวันไหนเขาอยากเจอเธอเธอก็พร้อมจะไปหาเขาได้เสมอ ไม่สิ ขนาดสองวันก่อนเขาแค่โทร.หาแล้วพูดไม่กี่คำ เธอก็ยอมทิ้งงานบินตรงจากปักกิ่งมาถึงฮ่องกงแล้ว เธอแม่งโคตรรักเขาจนหน้ามืดตามัวจริง ๆแต่ตอนนี้ เพ่ยหรงอวี้เพิ่งรู้ว่า สิ่งที่เธอพยายามทำเพื่อลู่จิ่นเฉิงไม่เคยมีความหมายสำหรับอีกฝ่ายเลย เขาพร้อมจะนอนกับใครก็ได้ ไม่เว้นแม้แต่เพื่อนสนิทของเธอหญิงสาวหลับตาลงช้า ๆ ก่อนนึกย้อนไปถึงเมื่อสัปดาห์ก่อน อาจารย์แพทย์ประจำภาควิชาจักษุวิทยาเรียกเธอเข้าไปพบเป็นการส่วนตัว พร้อมยื่นเอกสารสมัครทุนศึกษาต่อเฉพาะทางให้สองแห่ง คือกวางโจว กับเซี่ยงไฮ้‘อาจารย์อยากให้เธอลองคิดดู หรงอวี้ ผลการเรียนของเธอดีพอจะได้รับการเสนอชื่อ ถ้าไม่สมัครปีนี้ ปีหน้าก็อาจไม่มีโอกาสแบบนี้อีกแล้ว