Se connecterPartager
อยากมีคุณในชีวิต(1)
Date de publication:
2025-08-23 01:30:00“ป้ามาลัยคะ พี่เวย์ยังไม่กลับมาอีกเหรอคะ”
ก้าวเท้าเข้ามาในบ้านหลังใหญ่กวาดสายตากวาดมองยังไปรอบๆ รวมถึงห้องรับแขกที่เขาเคยนั่งอยู่ประจำก็ไม่เห็นแม้แต่เงาทั้งที่รถก็ยังจอดอยู่
“ไม่ต้องถามหารายนั้นหรอกค่ะ เพิ่งออกไปเมื่อครู่นี่เอง”
“ออกไปไหนคะ มนก็เห็นรถจอดอยู่ในโรงจอดรถ” เรียวคิ้วบางย่นเข้าหากันก่อนจะล้วงสมาร์ตโฟนออกมาเตรียมกดโทรหา
วันนี้เธอมีเรื่องสำคัญอยากคุยกับเขาทว่ากลับหาตัวยากยิ่งกว่า
ขโมยขโจรเสียอีก นิ้วมือป้อมหยุดลงเมื่อป้ามาลัยพูดขึ้นมาอีกครั้ง
“ออกไปกับผู้หญิงคนหนึ่งค่ะ เธอขับรถมารับ เห็นคุณเวย์เรียกว่า...อินอินทุภาค่ะ”
ป้ามาลับโพล่งขึ้นมาเมื่อนึกชื่อได้ มนลิตาชะงักไปชั่วขณะมือกำโทรศัพท์เข้าหากันแน่น ดวงตาเผยเปลวไฟแห่งโทสะแผดเผาในหัวใจ
ยิ่งกดเบอร์โทรไปมากเท่าไรสายก็ยิ่งถูกตัดมากเท่านั้น มันยิ่งทำให้ความร้อนรุ่มสุ่มอยู่ในใจจนเกิดความเครียดโดยไม่รู้เลยว่าคนที่กดตัดสายไม่ใช่เวทัศแต่เป็นอินทุภา
“ขอบคุณนะอินที่ถือโทรศัพท์ให้ผม”
ร่างสูงเดินออกมาจากในห้องน้ำพร้อมกับเข็ดมือที่เปียกกับกระดาษ
ทิชชูแล้วรับโทรศัพท์ที่อินทุภายื่นมาให้ เธอยกยิ้มแทนคำตอบว่าไม่เป็นไรโดยไม่ยอมบอกว่ามนลิตาโทรเข้ามาหลายสาย
“เรารีบเข้าไปในงานกันเถอะค่ะเวย์ ป่านนี้เพื่อน ๆ คงรอเราอยู่”
วันนี้เป็นวันคืนสู่เย้าของโรงเรียนมัธยมที่ทั้งคู่เคยเรียนอยู่ เพื่อนสมัยเรียนต่างก็นัดเจอกันวันนี้ หลายคนที่ไม่รู้ต่างก็เอ่ยแซวว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมากโดยไม่รู้ว่าเวทัศนั้นแต่งงานมีครอบครัวไปตั้งนานแล้ว
“เวย์คะ เราทำให้คนอื่นเข้าผิดเรื่องความสัมพันธ์ของเราหรือเปล่า”
“ไม่หรอก เราไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าเป็นอะไรกัน ตอนนี้เราเป็นเพื่อนที่กลับมาเจอกันนะอิน ผมจะไม่ทำให้คุณต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง”
“เวย์พูดอย่างนั้นหมายความว่ายังไง”
เรียวคิ้วย่นเข้าหากันอย่างมีความหวัง มือหนาเอื้อมมาคว้ามือเธอขึ้นมากุม รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าเย็นชา แววตามันบอกหมดแล้วว่าเขาคิดถึงเธอมากแค่ไหนแม้จะยังไม่แน่ใจว่าความรู้สึกตอนนี้มันยังเหมือนเดิมอยู่ไหม แต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้หัวใจมันตื่นเต้นและรู้สึกดีอย่างประหลาด
“ผมอยากมีคุณอยู่ในชีวิต”
“เวย์ คุณรู้ตัวหรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา” แสร้งทำหน้าตกใจ
“รู้สิ รู้มาตลอดตั้งแต่เราคบกันจนเลิกกัน แล้วก็กลับมาเจอกันอีกครั้ง”
“แล้วเมียคุณล่ะคะ”
“ผมรู้ว่าคุณต้องกังวลเรื่องนี้ ไม่ต้องห่วงนะผมจะรีบจัดการตัวเองให้เรียบร้อย”
อินทุภาเหมือมีความหวังขึ้นเธอยิ้มรับเปลี่ยนจากกุมมือเป็นโผเข้ากอดโดยที่เวทัศเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว แม้จะตกใจอยู่บ้างเล็กน้อยแต่ก็ยกมือแขนขึ้นกอดหลวม ๆ
ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่ามีสายตาของภูริยืนมองดูด้วยความโกรธพร้อมกับก้าวเท้าเข้าไปขัดจังหวะแล้วปั้นหน้าเป็นยิ้มทักทาย
“ฉันเข้ามาขัดอะไรหรือเปล่า แต่ก็ไม่น่าจะขัดอะไรได้นี่เนอะเพราะพวกเราเป็นเพื่อนกันทั้งหมด ส่วนแกก็แต่งงานมีเมียอยู่แล้วคงไม่มาทำเรื่องให้อินต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงว่ากลายมาเป็นเมียน้อยคนอื่นหรอกมั่ง”
“ไอ้ภู! พูดอะไรก็ระวังปากหน่อย ให้เกียรติอินเขาบ้าง”
“ฉันก็แค่ล้อเล่นเอง แล้วนี่ออกมาจากในงานจะกลับแล้วเหรอให้ฉันไปส่งไหมเห็นแกไม่ได้เอารถมาไม่ใช่เหรอ”
ภูริรีบขันอาสาเพราะรู้ดีถึงจุดประสงค์ที่อินทุภาไปรับเวทัศถึงบ้าน รู้จักกันมาตั้งนานทำไมจะไม่รู้ถึงแผนการของหล่อน ครั้งหนึ่งไม่สิหลายปีที่ผ่านมาเขาก็เคยตกเป็นเหยื่อความเจ้ามารยาของเธอมาแล้ว
“เออ ก็ดีเหมือนกันอินเขาจะได้ไม่ต้องวนรถกลับไปกลับมา ผมเดินไปส่งคุณที่รถนะอิน”
หญิงสาวยิ้มแบ่งรับแบ่งสู้พลางหันไปตวัดสายตามองภูริด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะก้าวเท้าเดินนำหน้าไปยังรถ
โรงแรมที่จัดงานห่างจากบ้านของเวทัศเพียงแค่สิบห้านาทีเท่านั้น การอาสามาส่งครั้งนี้ของภูริก็คืออยากเห็นหน้าภรรยาของเพื่อนสนิทว่าหน้าตาเป็นอย่างไร แต่ทุกอย่างก็ต้องสูญเปล่าเมื่อผู้มาเปิดประตูคือป้าแม่บ้านเท่านั้น
ชายหนุ่มจึงได้แต่ลาเพื่อนกลับอย่างนึกเสียดาย แน่นอนว่าเขาไม่ได้ตรงกลับบ้านแต่ตรงไปยังคอนโดฯ ของอินทุภาทันที
“คุณเวย์กลับมาก็ดีแล้วค่ะ คุณมนนั่งรอตั้งแต่หัวค่ำแล้วเห็นว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย โทรไปหาคุณเวย์ไม่รู้ตั้งกี่สายก็ตัดสายทิ้งตลอดเลย”
“โทรหาผมเหรอครับ ทำไมผมถึงไม่เห็น...”
เขาหยุดคำพูดไปครู่หนึ่งแล้วล้วงเอาโทรศัพท์มาเปิดดูก็ไม่เห็นสายของใครสักคน ป้ามาลัยยืนยันว่าทั้งเธอและคุณมนโทรเข้าไปจริงๆ พร้อมกับยื่นโทรศัพท์ตัวเองให้ดูว่ามีประวัติการโทรออกจริงๆ
ชายหนุ่มรู้ได้ทันทีว่าอินทุภาเป็นคนตัดสายทิ้งและลบประวัติการโทรออกไม่ให้ตนเห็น แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำอย่างนั้นไปทำไม
Dernier chapitre
เมียอ้วนที่(ไม่)รัก แต่งใหม่กับสามีเก่า(จบ)
‘ประกาศแต่งฟ้าแลบ! รอบสองกับภรรยาคนเก่ากับไฮโซเวทัศ’พาดหัวข่าวหราทุกแพลตฟอร์มและกลายเป็นประเด็นร้อนทุกออนไลน์กับความรักของทั้งคู่ เพราะไม่คิดว่ามันจะมีอยู่จริงและที่สำคัญเจ้าสาวในวันนี้ไม่ใช่ดาราดังหรือผู้หญิงสวยหน้าตาดีรูปร่างสวยเลย เธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาแต่มัดหัวใจของชายหนุ่มได้อยู่หมัด“ยินดีด้วยนะ”เสียงแจ้วของกลุ่มก้อนเดิมดังขึ้นนำทีมโดยพี่ท้อปและตามด้วยน้องเล็กของทีมอย่างเจ้าต้น ก่อนหน้านั้นเจอกันแล้วรอบหนึ่งตอนเธอแวะไปแจกซอง พวกเขายังสนุกสนานเฮฮาเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไปเลยการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้จัดขึ้นเงียบ ๆ เหมือนเดิมแขกที่เชิญมามีแทบทุกวงการทั้งบันเทิง การเมือง และสายนักข่าว แต่คนที่เจ้าสาวรอมากที่สุดคงหนีไม่พ้นผู้ชายสวมสูทสีครีมกำลังเดินมา“พี่ตุลย์ ขอบคุณนะคะที่มา”“ต้องมาอยู่แล้วน้องสาวคนสวยของพี่แต่งงานทั้งที” กำลังจะยกมือขึ้นยีหัวด้วยความเคยชิน แต่คราวนี้มนลิตาหลบทัน“ฮันแน่ ไม่ได้กินหรอก พี่ยังติดยีหัวเหมือนเดิมเลยนะคะ”“นั่นสิ เป็นสัญชาตญาณของมือมั่ง” ทั้งคู่หัวเราะกันคิกคักจนมองไม่เห็นหัวเจ้าบ่าวที่ยืนอยู่ตรงนั้น“อะแฮม”“อ้าว เจ้าบ่าวยืนอยู่ตรงนี้เหรอ นึกว่ารูปปั้
เมียอ้วนที่(ไม่)รัก ข้ามขั้นเป็นสามี(2)
‘ปัง’เสียงกัมปนาทดังขึ้นสนั่นจนหูอื้อเพราะมันอยู่ใกล้แค่ไม่กี่เมตร ร่างสูงสะดุ้งสุดตัวเขาผลักคนตัวอ้วนไปอีกทางที่คิดว่าน่าจะปลอดภัยความเจ็บแล่นริ้วขึ้นมาตรงหัวไหล่เขาชำเลืองมองเลือดสีแดงสดกำลังไหลซึมผ่านเสื้อยืดสีขาวผืนบาง ก่อนจะทรุดลงกับพื้น“กรี๊ดดดด พี่เวย์ ๆ”มนลิตาแทบคุมสติไม่อยู่รีบถลาตัวเข้าไปประคองเวทัศเอาไว้พร้อมกับตะโกนบอกคนแถวนั้นให้เรียกรถพยาบาล ชายหนุ่มเห็นอาการคนรักสติกระเจิงจึงจับมืออวบที่กำลังสั่นระริกเพราะความตกใจมากุมไว้“มน ใจ...เย็น ๆ นะพี่ไม่เป็นไร”“ไม่เป็นไรได้ยังไง เลือดออกขนาดนี้” น้ำตาร่วงหล่นลงแก้ม ความกลัววิ่งเข้ามาแทนที เธอไม่ได้กลัวว่าตัวเองจะบาดเจ็บแต่กลัวว่าเขาจะตาย“พี่ยังไหว แผลแค่นี้เอง” เวทัศพยายามปลอบเธอ แต่นั้นยิ่งทำให้เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นจนพูดแทบไม่เป็นภาษา“พี่เวย์ ห้ามเป็นอะไรนะ นี่เป็นคำสั่ง ไหนว่าอยากอยู่กับมนและลูกไง ถ้าเป็นอย่างนี้มนจะอยู่ยังไง”“พี่จะไม่เป็นไร มนอย่าร้องนะ” เขาบีบมือเธอแน่นขึ้น ไม่นานเท่าไรหูก็ได้ยินเสียงไซเรนดังแว่วมาเจ้าหน้าที่ทำงานเคลื่อนย้ายร่างของเวทัศขึ้นบนเตียง มนลิตากระโดดขึ้นไปบนรถอ้างความเป็นภรรยาทันที รถพยาบ
เมียอ้วนที่(ไม่)รัก ข้ามขั้นเป็นสามี(1)
ในที่สุดวันเวลาของการรอคอยก็มาถึงสักที ทั้งหมดเดินทางมาถึงภูเก็ตด้วยเครื่องบิน พอมาถึงคนของเวทัศก็นำรถมารับถึงสนามบิน“คุณท่านรออยู่ที่โรงแรมแล้วครับ” คนขับรถบอกกับเวทัศแล้วเดินไปเปิดประตูรถให้ทุกคนนั่ง รถยนต์เคลื่อนตัวตรงไปโรงแรมทันทีโรงแรมแห่งนี้ตั้งอยู่ริมหาดกะตะบนแนวสันเขาของเกาะบริเวณหน้าโรงแรมเป็นหาดทรายขาวละเอียด มีลักษณะเป็นวงกว้างและมีความโค้ง คลื่นลมสงบ น้ำนิ่งสามารถลงเล่นน้ำได้และที่นี่ยังมีแนวปะการังแปลกตา ยาวไปจนถึงเกาะปู ทำให้เป็นที่ฝึกดำน้ำ และจุดดำน้ำยอดนิยมของเหล่านักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบความสวยงามใต้ทะเล“หูววว พ่อขาทะเล” รถเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าโรงแรมเมทิตาชะเง้อคอขึ้นมองแล้วชี้ออกไปนอกหน้าต่างรถด้วยความตื่นเต้นตายายหัวเราะให้กับความไร้เดียงสาของหลานแล้วบอกว่าให้รถจากรถก่อนจะได้เห็นชัด ๆ พอก้าวเท้าลงมาคนเป็นย่าก็ยืนรอต้อนรับอยู่แล้วทำให้หนูน้อยลืมน้ำทะเลใสไปเลย“หนูเมย์...”“คุณย่า”ขาสั้นป้อมวิ่งตรงลิ่วไปหาคุณหญิงระย้า แขนเหี่ยวย่นอ้าแขนรับเจ้าตัวเล็กสู่อ้อมกอดแล้วหอมซ้ายหอมขวาเหมือนเคย“คุณย่าขา หนูเมย์ได้นั่งเครื่องบินด้วย บนโน้นมีเมฆ มีนกด้วยค่ะ”เมทิตาเงยหน้าชี้
เมียอ้วนที่(ไม่)รัก คุณพ่อมือใหม่...(2)
สองผู้เฒ่านั่งเล่นอยู่ข้างล่างหันมองหน้ากันเชื่อได้เลยไม่นานทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม มองจากดาวอังคารก็รู้ว่าลูกสาวพวกเขานั้นใจอ่อนตั้งนานแล้วตอนนี้แค่วางฟอร์มเท่านั้น“แม่มนขา พ่อเวย์ขา” น้ำเสียงและท่าทางแบบนั้นมนลิตาพอจะเดาออกว่าลูกสาวต้องอยากได้หรืออยากไปที่ไหนสักที่แน่นอน“อ้อนจะเอาอะไรอีกคะ”“หนูเมย์อยากไปทะเล วันนี้เพื่อนหนูเมย์บอกว่าพ่อกับแม่พาไปทะเลหนูเมย์อยากไปบ้าง” เด็กหญิงทำหน้าอ้อน ๆ ใส่แม่ หันไปกระพริบตาปริบๆกับคนเป็นพ่อก่อนจะวิ่งอ้อมโต๊ะไปสวมกอดตากับยายเพื่อเอาใจมนลิตาแพ้ทางเวลาเมทิตามาอ้อนเพื่อขออะไรสักอย่าง แน่นอนว่าเธอไม่ได้ตามใจเสียทุกเรื่องแต่เพราะลูกสาวเธอไม่เคยไปทะเลเลยตั้งแต่เกิดมากำลังจะอ้าปากพูดผู้ชายนั่งข้างก็เป็นฝ่ายเสนอขึ้นมา“ถ้าอย่างนั้นเราไปพักผ่อนกันทั้งครอบครัวดีไหมครับ ผมจะได้โทรบอกคุณแม่ด้วย”“ดีค่ะ ไปๆ ไปเที่ยวทะเลกัน” เมทิตาตอบรับแทนทุกคนแล้วชูสองแขนขึ้นกระโดดหมุนตัวไปมารอบโต๊ะกินข้าวเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของลูกกับมนลิตาทำให้เขามีความสุขมากขึ้นไม่ต้องมานั่งทำหน้าอมทุกข์เหมือนแต่ก่อน“แล้วเราจะไปทะเลที่ไหนล่ะ ประเทศเรามีทะเลตั้งหลายจังหวัด” ตา
เมียอ้วนที่(ไม่)รัก คุณพ่อมือใหม่...(1)
ว่ากันว่าคนเราไม่เคยมีใครเป็นพ่อกับแม่มาก่อนทุกคนมาเริ่มต้นนับหนึ่งเมื่อมีลูกคนแรก ต่างลองผิดลองถูกกันมาทั้งนั้นสงสัยมันจะเป็นเรื่องจริง เหมือนกับเขาตอนนี้ที่กำลังฝึกหัดการเป็นพ่อคน คนอื่นโชคดีที่ได้ฝึกเป็นพ่อด้วยการอุ้มลูก เปลี่ยนผ้าอ้อม กล่อมนอน แตกต่างจากเขาตอนนี้ที่กำลังเป็นลูกค้าให้กับช่างแต่งหน้าตัวน้อย“พ่อเวย์สวยที่สุดเลยค่ะ” หนูเมย์ยื่นกระจกให้คนเป็นพ่อดูกับความภาคภูมิใจในการแต่งหน้า เขายิ้มรับให้ลูกแล้วทำท่าตื่นเต้นบนหัวผูกจุกเป็นต้นมะพร้าวสามต้น คิ้วถูกระบายหนาเป็นปลิง เปลือกตาทาด้วยสีฟ้าเข้ม ขนตางอนปัดด้วยมาสคาร่า โหนกแก้มแดงยิ่งกว่าตูดลิง ไฮไลท์ดั้งพุ่งโด่งจนแทบทิ่มตา ตบท้ายด้วยปากสีส้มเข้ากันกับแก้มสุดๆ“เฮ้ออออ” เวทัศพ่นลมหายใจออกมายาว ๆ“ถอนหายใจทำไมคะ ไม่สวยเหรอ” เด็กหญิงย่นคิ้ว เวทัศรีบฉีกยิ้มเอาใจลูกสาวเพียงคนเดียว“สวยค่ะ แต่พ่อว่ารอบหน้าเราลองลดความเข้มของสีตา แก้มลงกว่านี้ดีไหม มันจะต้องสวยมากกว่านี้แน่เลย เววี่คอนเฟิร์มคร๊า!”เวทัศดีดตัวสะดีดสะดิ้งราวกับว่าตัวเองเป็นเป็นสาวประเภทสอง แต่แล้วก็ต้องหุบยิ้มเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะดังขึ้นตรงประตูทางเข้าและที่น่าอับอา
เมียอ้วนที่(ไม่)รัก เริ่มต้นจากคนคุย...(2)
ช่วงหลังเลิกงานเขาเอาแต่นั่งทำอาหารเกาหลีแทบทุกวันเพื่อที่อย่างน้อยมันก็บรรเทาความคิดถึงผู้หญิงตรงหน้าได้บ้าง และวันนี้เขาก็ได้มีโอกาสทำให้เธอได้กินแล้ว“กินสิ เดี๋ยวเย็นหมดนะ” ชายหนุ่มเลื่อนจานจาจังมยอนมาให้มนลิตาหลุดออกมาจากภวังค์ใช้ตะเกียบเหล็กคีบเส้นสีดำเข้าปาก ทันทีที่ลิ้นสัมผัสกับน้ำซอสสีดำดวงตากลมประกายวาววับขึ้นมาทันทีมุมปากของเวทัศหยักโค้งขึ้นแทบจะถึงติ่งหู หาเรื่องคุยกับง้อตั้งนานแทบจะไม่ได้ผลแต่พอทำของโปรดไว้ให้เขากลับเห็นความสดใสบนใบหน้าของเธออีกครั้งชายหนุ่มเท้าคางบนเก้าอี้มองหญิงสาวกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย กว่าจะรู้ตัวว่าถูกอีกฝ่ายเฝ้ามองเธอก็กินอาหารไปจนเกือบหมดโดยลืมชวนคนทำกินเสียด้วยซ้ำ“ไม่กินด้วยกันเหรอคะ”“ไม่ล่ะครับ พี่เห็นมนกินได้ก็ดีใจแล้ว”เอื้อมมือไปหยิบทิชชูจากกล่องไปเช็ดมุมปากที่เปื้อนน้ำซอสสีดำให้แผ่วเบา ดวงตาทั้งคู่สบกันครู่หนึ่งจนเป็นฝ่ายมนลิตาได้สติขึ้นมาก่อน เธอเบือนหน้าไปทางอื่นแล้วเช็ดปากด้วยตัวเอง“เรื่องที่เราคุยกันเมื่อคืน...”“มนอยากคุยกับพี่เวย์เรื่องนี้พอดีเลยค่ะ”ยังไม่ทันจะบอกจุดประสงค์จบเลยว่าไม่ต้องรีบเขารอได้ ทว่าหญิงสาวก็เอ่ยตัดบทขึ้นมาเ
เมียอ้วนที่(ไม่)รัก ผู้ประกาศข่าวคนใหม่(2)
“เพราะสวยหรือเปล่าคุณเวย์เขาถึงได้รับเข้ามาทำงาน ฉันได้ยินแว่ว ๆ ว่าทั้งคู่เคยเป็นแฟนกันมาก่อน หรือว่างานนี้ถ่านไฟเก่าจะคุวะ”สาวผมยาวปากแดงซึ่งเป็นขาเม้าท์ประจำแผนกพูดขึ้น ทำเอามนลิตากำมือแน่นแฟนเก่าเหรอ คนไหนกัน เพราะกว่าจะโตมาได้และแต่งงานกับเธอก็ผ่านมือผู้หญิงมาหลายคนเหมือนกันความอยากรู้ทำให้ร
เมียอ้วนที่(ไม่)รัก ผู้ประกาศข่าวคนใหม่(1)
“พี่มนครับ ทางนี้”เสียงเรียกหนึ่งดังขึ้นเมื่อมนลิตามาถึงโต๊ะทำงาน เธอหันซ้ายหันขวาจึงเห็นว่าเจ้าต้นยืนหลบอยู่หลังประตูพลางกวักมือเรียกไว ๆ เธอจึงเร่งฝีเท้าไปหาเพราะกำลังอยากเจอตัวอยู่พอดี“กุญแจรถพี่ล่ะ”หญิงสาวแบมือป้อมออกไปตรงหน้า ต้นรีบยื่นให้พลางค่อมหัวเล็กน้อยหลังจากนอนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน
เมียอ้วนที่(ไม่)รัก ก็แค่อยากไม่ได้รัก(2)
เช้ามืดของวันนั้น...มนลิตาปรือตาขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าร่างกายถูกรบกวน เธอสะลืมสะลือเพราะมันยังเป็นเช้ามืดอยู่ มือหนาถูกสอดผ่านใต้ชุดนอนมากอบกุมเนินอกอิ่ม ร่างอ้วนสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อยอดจิ๋วปลายอกถูกสะกิดด้วยปลายนิ้วหนา“พี่เวย์ ไหนบอกว่าเหนื่อยไงคะ”“นั้นมันเมื่อคืน แต่นี้มันเช้าแล้ว”เขากระซิบบอกคนตั
เมียอ้วนที่(ไม่)รัก ก็แค่อยากไม่ได้รัก(1)
บรรยากาศภายในรถเงียบเชียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน มนลิตาเบือนหน้ามองออกไปยังนอกหน้าต่างรถ ไม่นานรถเคลื่อนมาจอดริมฟุตบาต หญิงสาวยืดตัวชะเง้อคอขึ้นมองไปรอบ ๆ เห็นร้านอาหารตั้งแถวเรียงราย“จอดรถทำไมคะ”“หิวข้าว ถ้าไม่กินก็นั่งรออยู่บนรถเนี่ยแหละ”“เรื่องอะไรจะไม่กินหิวเหมือนกัน ตอนนี้มนกินช้า
Vous vous intéresseriez aussi à
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ144.3K Vuesรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat102.0K VuesBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด154.0K Vuesเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก252.9K Vuesฉันตื่นขึ้นมาเป็น แวมไพร์สาว200ปี
จิตจักร์96 Vuesจะเขียนคำว่ารักให้เธอรู้ ( Aimaun )
อิ่มอุ่น ยิปซี30 Vuesบ้านนอกคอกรัก
มนัชชนก49 Vuesพูดเองนะว่าไม่รัก
ณัฐพรพราว241 Vues
