Masukแต่คนเมาจะไปรู้อะไรในเมื่อเธอเองโดนยานั่นจนแปลงร่างเป็นผู้หญิงร่านราคะเสียตั้งแต่แรก เจ็บแปลบได้ไม่นานความต้องการเหลือล้นก็ชนะ
ตอนนี้เหลือแต่ความซ่านสยิวที่ครอบครองความคิด
“อ๊า อ๊ะ! เสียว”
“ฮืมม ดีฉิบหาย”
ยิ้มรู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไรเพราะเธอก็เคยช่วยตัวเองมาบ้าง แต่การทำกับเขาทำให้รู้สึกมากกว่าตอนนั้นเป็นร้อยเท่า อีกทั้งยังทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่ชายหนุ่มขยับ
ยิ่งตอดรัดถี่ระรัวเขาก็ยิ่งงัดกระแทกแรงขึ้น ยิ่งร้องครางที่ข้างหูเขาก็ยิ่งสอดมันเข้าไปลึกสุดใจ แตะจุดที่ไม่เคยรู้ว่ามีอยู่จนหญิงสาวรู้สึกเหมือนจะเห็นดาวอยู่รอมร่อ
“ทำแรงอีกค่ะ จะเสร็จ จะเสร็จแล้ว อ๊า!!”
จุดจีสปอร์ตถูกบดขยี้อย่างแม่นยำพาให้สะอื้นครางขาดห้วง ใบหน้าสวยแดงซ่าน ยิ่งร้องเสียงหวานเมื่อเขาพามาส่งถึงสวรรค์อีกรอบจนยิ้มเผลอตัวกระตุกสั่นถี่รัวอีกเป็นครั้งที่สอง
เธอเสร็จอีกแล้ว เป็นครั้งแรกของชีวิตที่เสร็จเพราะมีไอ้นั่นของผู้ชายอยู่ข้างใน
“เปลี่ยนท่ากันดีกว่า ก้นยูสวยไออยากมอง” สิ้นประโยคนั้น ท่อนเนื้อร้อนก็ถูกถอดถอนออกไป ร่างของเด็กสาววัยยี่สิบย่างยี่สิบเอ็ดปีถูกจับให้เธอนอนคว่ำโก่งสะโพก
มือหนาจัดการถอดถุงยางอันเดิมออกและหยิบซองใหม่มาฉีกสวมแก่นกายของตนอย่างรวดเร็ว ขณะที่มองก้นลูกพีชสุกงอมของเธอตาเป็นมัน
เขาจับก้อนกลมขาวแยกจากกันก่อนฝากฝังกายเข้าไปที่เดิม พลางเลียปากตัวเองอย่างกระหาย
ชายหนุ่มถูกใจมาก เรียกว่าถูกใจเป็นพิเศษเลยล่ะ จะหาใครสวยหอมหวานแถมน่าย่ำยีเหมือนเธอได้อีก บั้นท้ายก็อวบอิ่มแน่นตึงสู้มือ แถมเอวยังคอดกิ่วน่ามอง
ไฟหน้าของเธอนั้นใหญ่และตกห้อยลงตามแรงโน้มถ่วงรอแค่ยื่นมือไปขยำ ยิ่งเปลี่ยนเป็นท่าด็อกกี้ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนจะหัวใจวายตายเสียให้ได้เพราะก้นเธอสวยมาก
กระแทกทีมันก็สะท้อนเป็นคลื่นจนอดไม่ได้ที่จะฟาดฝ่ามือลงไป
เพี๊ยะ!
“อ๊ะ อ๊า โอ๊ย!!” ภาพตรงหน้าพาให้ต้องเสือกแก่นกายเข้าไปเน้นลึก แขนแกร่งช้อนเข้าใต้เต้านมขาว ดึงร่างของเธอให้ลอยหวือขึ้นมารับจูบร้อนแรงจนได้แต่ร้องครวญอยู่ในลำคอ
เต้านมด้านหน้าโดนมือใหญ่ขยำอย่างไม่ออมแรงจนเจ็บแปลบ ตอนเช้าคงช้ำอย่างเห็นได้ชัด แต่ความหยาบโลนที่เขามอบให้มันช่างสนองความต้องการดิบเถื่อนของยิ้มในยามนี้ดีเหลือเกิน
เธอไม่รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใครและกำลังทำเรื่องบ้าอะไรอยู่ รู้เพียงตอนนี้ชายหนุ่มเบื้องหลังกำลังกอดเธอเอาไว้ในขณะที่เสยกายเข้ามาถี่ ๆ พาให้สมองแทบแหลกเหลวเป็นวุ้น
“อื้อออ อื้มมม”
เขาจูบเธอแบบไม่เว้นให้หายใจเลยสักวินาที ทว่ากลับทำให้เลือดลมของหญิงสาวยิ่งเดือดพล่าน สุดท้ายเธอก็เสร็จอีกเป็นครั้งที่สาม
เป็นจังหวะเดียวกันกับไคเฉิงเองที่ฝากฝังตัวตนเข้าไปเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ลาวาขาวขุ่นจำนวนมากของคนเมาจะถูกฉีดพ่นออกจากปลายแก่นกายใหญ่จนเต็มเครื่องป้องกัน
เสียงหอบหายใจดังผสานกันดังระงมไปทั้งห้อง ไม่เพียงแค่เธอเท่านั้นที่โดนเขย่าจนหอบเหมือนไปวิ่งมาสักสิบกิโลก็ไม่ปาน แต่ยังรวมไปถึงเขาที่เป็นฝ่ายออกแรง
ชายหนุ่มแปลกหน้าในความคิดของยิ้มไปจัดการถุงยางและทำความสะอาดตัวเอง ก่อนจะกลับมาทิ้งกายลงนอนข้าง ๆ หลังเสร็จไปหนึ่งรอบก็เหมือนว่าเขาจะลดความกระเหี้ยนกระหือรือลงบ้าง ทว่าสำหรับเธอนั้นไม่ใช่
แม้จะได้สติขึ้นมาบ้างแล้วแต่ยานั่นมันทำให้ยังรู้สึก หญิงสาวได้แต่ขยับกายเสียดสีกับที่นอนเย็น ๆ เธอขยับกายเข้าไปบดเบียดบั้นท้ายกับลำตัวด้านข้างของเขาโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
“แฮ่ก!”
“อยากได้อีกเหรอคะคนสวย” เพราะกำลังอยากจนหูอื้อเธอจึงหันไปพยักหน้ากับเขาอย่างลืมอาย พริบตาเดียวก็ถูกเขาจับให้หันกลับไปจูบแลกลิ้นอีกรอบ
ความร้อนรุ่มที่กำลังแผดเผาอยู่ในอกนั้นยังไม่จางหาย เขาดึงแกนกายออกไปแป๊บเดียวช่องทางรักของเธอก็กลับเรียกร้องขมิบถี่ เม็ดละมุดเต้นระริกอยากโดนท่อนเอ็นแข็งร้อนนั้นสอดใส่เข้ามาเติมเต็ม
เธออยากได้เขาอีกแล้ว และท่าทางกระสันหยุดไม่อยู่แบบนั้นทำให้ไคเฉิงยิ้มกริ่ม แววตาร้ายกาจกวาดมองร่างกายงดงาม ชายหนุ่มผละจูบออกไปทว่ากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น
มือหนาจับมือของเธอให้เคลื่อนผ่านซิคแพคเปียกชื้น
ลงไปถึงส่วนนั้นที่ยังไม่สงบดี
ก่อนจะเอ่ยเสียงพร่าที่ข้างหู ทำเอายิ้มขนลุกชันไปทั้งร่าง
“อยากให้เอาก็ทำให้มันตื่นอีกสิ สวย ๆ อย่างยูให้เอาทั้งวันทั้งคืนก็ไหว”
ยิ้มตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตอนเช้าตรู่ เธอไม่ใช่คนขี้เซา ต่อให้เมื่อคืนรับศึกหนักมาจนแทบเอาชีวิตไม่รอด แต่ร่างกายก็ฝึกให้ตื่นเช้าจนชินเนื่องจากลำบากตรากตรำมาตั้งแต่เด็ก
การเพิ่งจะมาสบายขึ้นได้ไม่กี่ปีไม่ได้ทำให้นิสัยเปลี่ยน
เพราะแบบนั้นเธอจึงได้ตื่นมารับรู้ว่าตัวเองกำลังนอนแก้ผ้าแก้ผ่อนอยู่บนเตียงในห้องของคนแปลกหน้าตั้งแต่เช้า
นอกจากอยู่ในสภาพล่อนจ้อนแล้วบนตัวก็ยังมีแต่ร่องรอยจากเรื่องเมื่อคืนเด่นหรา ระหว่างขายังรู้สึกได้ถึงความเหนอะหนะและเจ็บเสียดเพราะทำกับเขาทั้งคืน
กว่าจะได้มาพักก็ตอนที่ถุงยางหมด ซึ่งนั่นมันก็เกือบเช้าแล้ว และใช่…ทุกอย่างเกิดขึ้นโดยที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใคร แต่รู้แน่ ๆ ว่านี่ไม่ใช่ห้องของตัวเอง
ที่เมื่อคืนเปิดห้องไม่ได้ก็คงเพราะแบบนี้
“ดีนะเมื่อคืนเขาใส่ถุงยาง แต่ก็ยังไว้ใจไม่ได้ ต้องไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมากิน ไม่สิต้องไปขอยาต้านไวรัสด้วย” เธอคิดวุ่นวาย ก่อนจะเบ้หน้าด้วยความแสบเมื่อใช้มือล้วงเข้าไปส่วนลึก
เมื่อเอาขึ้นมาดมเช็คก็พบว่าไม่มีกลิ่นแปลกปลอมอื่น ๆ นอกจากกลิ่นของถุงยาง เมื่อคืนยิ้มพอจำได้ว่ากลิ่นสเปิร์มเป็นอย่างไรจากการใช้ปากให้เขา
รู้สึกเบาใจนิดหน่อยแต่ก็ยังไม่ไว้ใจอยู่ดี เพราะเมื่อคืนเธอเองก็ขาดสติ ส่วนเขาก็เมามากกลิ่นเหล้าหึ่งขนาดนั้น มันเป็นการมีอะไรกันของคนขาดสติทั้งสองคน ถึงมั่นใจแล้วแต่อะไรก็เกิดขึ้นได้
เธอควรรอบคอบและป้องกันตั้งแต่ก่อนเรื่องเกิด ไม่ใช่มาวัวหายแล้วค่อยล้อมคอก
“ไปไหนนะ แต่ก็ดีแล้วที่ไม่อยู่ จะได้หนีง่าย ๆ หน่อย”
หญิงสาวยังมุ่งมั่นอยู่กับการพูดคนเดียวขณะที่มองไปรอบห้อง เมื่อไม่เห็นเงาเจ้าของห้องก็เบาใจ แต่จู่ ๆ ก็ต้องขมวดคิ้วเพราะสายตาไปปะทะกับเสื้อผ้าของตัวเองที่ถูกพับอย่างดีวางไว้บนโซฟา
ข้างกันมีโทรศัพท์และคีย์การ์ดของเธอที่ปล่อยทิ้งเอาไว้ตั้งแต่โดนเขาอุ้มพาดบ่าเข้ามาในห้องนอน เห็นแบบนี้คนหัวไวอย่างยิ้มก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายคงอยู่ที่ไหนสักแห่งในห้องนั่งเล่น
“แบบนี้คงเลี่ยงยากแฮะ” เอ่ยขึ้นอย่างลำบากใจขณะที่พาตัวเองลุกขึ้นจากเตียง เดินโซเซไปเอาเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างรวดเร็ว
ถึงแม้จะเพิ่งทำเรื่องน่าอายไปเมื่อคืนวาน แต่เธอก็กล้าพอที่จะเผชิญหน้า เราเป็นคนไม่รู้จักกัน เธอไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน เขาเองก็ไม่ได้รู้เหมือนกันว่าเธอเป็นใครมาจากไหน
เรื่องเมื่อคืนมันก็เหมือนการวันไนท์สแตนของคนทั่ว ๆ ไปหลังจากนี้เธอกับเขาก็แค่แยกย้ายและจะไม่มีวันได้กลับมาเจอกันอีก พอคิดได้แบบนี้แล้วก็รู้สึกสบายใจมากขึ้น
“เอาวะยิ้ม เรื่องแค่นี้เอง”
เธอยืนปลอบใจตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจเดินออกไปด้านนอกด้วยใจเต้นระทึก ทว่าก้าวแรกที่เหยียบห้องนั่งเล่นก็กลับรู้สึกขนหัวลุกชันขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
ดวงตาคู่สวยติดหมองเพราะพักผ่อนน้อยเบิกกว้าง มองไปยังฝั่งระเบียงที่ตอนนี้มีชายหนุ่มร่างสูงใหญ่กำลังยืนหันหลังดื่มกาแฟ เขาสวมแค่กางเกงวอร์มตัวเดียว
ท่อนบนเปลือยเปล่าอวดรอยสักรูปมังกรสองตัวเต็มแผ่นหลัง แต่มีตัวหนึ่งที่รูปร่างแปลก ๆ ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีหัว
ไม่เพียงแค่หลังแต่ยังลากลามไปถึงหลังคอ จำได้ราง ๆ ว่าเมื่อคืนเขามีรอยสักด้านหน้าด้วย
“อ้าว ตื่นแล้วเหรอ” เขาเดินเข้ามาหาเธอด้วยใบหน้าดุจัด พาให้หญิงสาวชื่อยิ้มชักจะยิ้มไม่ออก ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังเจอกับอะไรอยู่กันแน่ เมื่อคืนเผลอนอนกับใครไปเนี่ย
มาเฟียอย่างนั้นเหรอ!
"อึ่ก อ๊ะ แรงอีก อื้อ!"เสียงครวญครางสั่นระคนเสียงหอบหายใจดังก้องไปทั่วทั้งห้อง อุณหภูมิห้องที่เดิมทีเย็นสบายในตอนนี้กลับร้อนระอุจนแทบหลอมละลายภายใต้แสงสว่างช่วงกลางวันที่ส่องลอดเข้ามาผ่านบานกระจก ปรากฏร่างของหนุ่มสาวกำลังกอดก่ายแนบชิด เด็กสาวตัวขาวกำลังนอนคว่ำคลานสี่ขาร่อนสะโพกเข้าหาท่อนเอ็นลำเขื่องด้านหลังอย่างลืนอาย ส่วนชายหนุ่มเบื้องหลังก็กำลังยืนเข่าอย่างมั่นคงทว่าเกร็งสะท้านไปทั้งร่างใบหน้าหล่อของไคเฉิงเชิดขึ้นขณะที่ฝากฝังส่วนหน้าของตนเข้าในช่องทางร้อนผ่าวหนัก ๆ มือขยำก้อนซาลาเปาขาวนุ่มทั้งสองข้างจนล้นออกมาง่ามนิ้วไม่นานมือข้างหนึ่งก็ยกขึ้นฟาดแก้มก้นงอนเสียงดังลั่นเพี๊ยะ!!“อ๊า!” ยิ้มสั่นระริกไปทั้งร่าง แขนที่ยันกายเอาไว้กับที่นอนเหมือนจะเสียหลักได้ในทุกเมื่อ ใบหน้าหวานหยดเหยเกด้วยความเสียวซ่านขณะที่ในอกรู้สึกได้ถึงไฟปรารถนาเผาไหม้อย่างรุนแรงด้านชายหนุ่ม ดวงตาคมกริบกำลังจดจ้องถ้ำเนื้อชุ่มฉ่ำที่ขมิบรัดแก่นกายก่อนจะกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก บั้นท้ายที่เด้งขึ้นลงยามที่เขากดกายกระแทกยังน่ามองเสมอเช่นเดียวกันกับแผ่นหลังนวลเนียนเปียกชื้นสะท้อนแสงไฟเป็นมันวาว ปกคลุมด้วยเส้นผมสียาว
“เอ่อ เฮียไคคะ”ด้านคนถาม เมื่อเห็นเธอหน้าแดงมองไปด้านหลังก็มองตามสายตาไป คล้ายจะเพิ่งนึกได้ขึ้นมาว่าไม่ได้อยู่กันตามลำพังจึงโบกมือให้สองคนนั้นไปจัดการสัมภาระกระเป๋าเดินทางทั้งหมดส่วนตัวเองยืนจับมือเล็กรอจนทุกคนออกไปจากห้องและปิดประตูเรียบร้อยแล้วจึงหันกลับมาหายิ้มอีกครั้ง“ว่าไง คิดถึงเฮียไหม” เพราะไม่ได้เจอกันตั้งสองสัปดาห์เขาคิดถึงเธอจะแย่แล้วไม่ถามเปล่าแต่เขายังช้อนอุ้มเธอในท่าเจ้าสาวก่อนจะพาเดินไปนั่งบนโซฟาตัวใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้องนั่งเล่น แขนแกร่งเกาะเกี่ยวเอวคอดของคนบนตักเอาไว้นอกจากนั้นยังหันไปจูบเรียวแขนขาวที่โอบรอบลำคอของตัวเองอยู่เสียด้วย“คิดถึงค่ะ หนูคิดถึงเฮียไคเหมือนกัน” คำตอบนั้นพร้อมกับรอยยิ้มหวานและมือนิ่มที่ลูบเบา ๆ ที่ข้างแก้มทำเอาชายหนุ่มที่เพิ่งทวงถามกลายเป็นคนเขินเสียเองไม่รู้หนูยิ้มใช้เวทมนตร์แขนงไหนแต่เธอเหมือนสามารถพลิกมาสะกดใจเขาได้ทุกเมื่อ เธอมีโมเม้นต์ที่เขินเหมือนกันนะ แต่ไม่ได้เขินถึงขนาดที่เขาจะสามารถแกล้งได้เวลาเดียวที่จะมีสิทธิ์แกล้งแม่คนนี้มีแค่เวลาอยู่บนเตียงด้วยกัน นอกนั้นเขารุกไปเธอจะรุกกลับ ใช้ดวงตาคู่นั้นจ้องดึงลมหายใจไปจากตัวเขา แถมสู้ไม่
“แม่ฉันไม่ได้ว่า ฉันก็แปลกใจเหมือนกัน จะว่าเป็นเพราะพี่ไคให้รถมาใช้แม่เย็นก็ไม่ได้ว่าอะไรตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้วนะ แค่บอกฉันว่าทำอะไรก็ให้รู้จักป้องกัน แต่ถ้าพลาดให้บอกทันทีอะไรงี้”‘ไอ้รอบที่แกไปนอนค้างห้องพี่เขาอ่ะนะ’“นั่นแหละ แม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่ไคเป็นใครมาจากไหน หรือว่ารู้จักอะไรกับคุณแฝด”‘ฉันถามอะไรหน่อยสิยิ้ม’“ว่า”‘พี่รักรู้เรื่องนี้ไหม ที่แกกำลังคุย ๆ แบบท้องชนกันกับฮีอยู่’“น่าจะรู้มั้ง เพราะว่าตอนที่โทรมาถามฉันเรื่องไอ้พัตเตอร์ พี่รักก็ดูไม่ได้สงสัยนะว่าสามีตัวเองไปรู้มาจากไหน น่าจะคุยกันแล้วมั้งว่าคุณแฝดไปรู้เรื่องมาได้ยังไง”‘ชัดเลย’“อะไรวะ”‘ฉันว่าที่แม่แกไม่ว่าไม่ใช่ว่าไม่ห่วงหรอก แต่อาจจะคุยกับพี่รักแล้วและรู้ว่าคุณไคเป็นเพื่อนฮีแฝด แถมเป็นน้องฮีทิม แกบอกฉันอยู่เหมือนกันนี่ว่าเขาต้องผ่านด่านสองคนนั้น”“เหรอวะ”“ใช่ ถ้าผ่านได้มันก็ไม่น่าห่วงไง ยังไงคุณไคก็ต้องเกรงใจคุณแฝด เกรงใจพี่ชายตัวเอง ไม่กล้าทำอะไรไม่ดีกับแก’ได้ฟังที่เพื่อนพูดแล้วยิ้มก็คิดย้อนไปถึงวันแรกที่แม่ถามเธอว่าไปนอนห้องเพื่อนหรือนอนห้องแฟน ตอนนั้นแม่ก็ดูใจเย็นเกินไปจนน่าสงสัยจริง ๆเป็นไปได้ว่าจะรู้ม
ท่าทีของยิ้มเหมือนจะทำให้พัตเตอร์ยิ่งโกรธจัด ชายหนุ่มย่างสามขุมเข้ามาหา มือคว้าไหล่ข้างซ้ายเอาไว้แล้วบีบแน่นจนรู้สึกเจ็บ ทั้งยังกระชากจนร่างของหญิงสาวเสียหลักปลิวตามแรงดึง“ได้เป็นกะหรี่ไฮโซเข้าหน่อยทำมาเป็นชูคอ ทีกูขอเอาละทำเป็นสะดีดสะดิ้ง ถ้าขายตัวทำไมไม่บอกวะ หรือคิดว่ากูไม่รวยเท่าเสียแก่ ๆ ของมึง ออดี้คันละไม่กี่บาทกูซื้อให้ขับได้อยู่แล้ว”“พูดเหี้ยอะไรของมึง ออกห่างจากเพื่อนกูเลยนะ” ยังไม่ทันที่ยิ้มจะได้ด่ากลับให้สมกับความปากหมาของมัน ญารินที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำก็จ้ำเท้าเดินเข้ามาแทรกตรงกลางและผลักอกของพัตเตอร์จนมือหลุดออกพอเป็นญารินอีกฝ่ายพลันหน้าซีดลงเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ลดละสิ่งที่กำลังทำอยู่ คล้ายกับหากหยุดมันอีโก้จะพังทลายไม่มีชิ้นดีอย่างไรอย่างนั้น“ไม่เกี่ยวกับมึง อย่าเสือก”“แล้วมันเกี่ยวกับมึงเหรอ ยิ้มมันจะขับรถอะไรแล้วเกี่ยวอะไรกับมึงไม่ทราบ หา!! เป็นถึงลูกผู้กำกับแต่กลับทำตัวเหมือนอันธพาลข้างถนน พ่อแม่มึงอายไหมแบบนี้”“มึงอย่ามาด่าถึงพ่อแม่กูนะ”“กูด่ามึงค่ะ อีสมองหมาปัญญาควาย”“อีเวรนี่ นึกว่าบ้านมึงใหญ่แล้วกูจะกลัวเหรอ”“มึงไม่ต้องกลัวกูหรอก ฝั่งยิ้มมันก็ไม่ได้ไก่
หลายวันต่อมา“ยิ้ม ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ส้มตำป้าดาน่าจะทำพิษว่ะ”“อืมไปสิ เดี๋ยวฉันดูของให้”“อืมขอบใจนะ โอ๊ยไม่ไหวละ”เมื่อเพื่อนสาวจ้ำเท้าไปแล้วยิ้มก็กลับมาตั้งใจอ่านหนังสือเรียนในมือต่อ เพราะออกไปใช้เวลาอยู่กับไคเฉิงหลายวันเพิ่งจะได้กลับมาทุ่มกับการเรียนเต็มที่ได้ไม่นานช่วงนี้จึงต้องกลับมาอ่านหนังสือชดเชยให้มาทว่าอ่านไปได้เพียงยี่สิบนาทีโทรศัพท์เครื่องบางที่อยู่ในกระเป๋ากลับสั่นครืด หยิบมาดูก็พบว่าเป็นสายของคนไกลที่ห่างกันได้หลายวันแล้วเขาไม่ได้โทรเป็นวิดีโอคอลเพราะรู้ว่าเธออยู่มหาวิทยาลัย เห็นอย่างนั้นเด็กสาวจึงวางหนังสือลงบนหน้าตัก ก่อนจะกดรับสายด้วยรอยยิ้มแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู“ค่ะเฮียไค”‘ทำอะไรอยู่คะ’ เสียงนุ่มทุ้มที่ส่งผ่านสายมาพาให้ความเคร่งเครียดจากการอ่านหนังสือลดน้อยลงไปมาก ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกได้ถึงรอยยิ้มของเขา ทั้งที่เราคุยกันแบบไม่ได้เห็นหน้าด้วยซ้ำ“อ่านหนังสือช่วงรอเรียนค่ะ เฮียไคล่ะคะ”‘เฮียเพิ่งกลับจากบ้านใหญ่ค่ะ คิดถึงหนูจัง หนูเป็นไงบ้างวันนี้ เรียนหนักไหมคะ’“หนักนิดนึง อาจารย์ก็สั่งงานเยอะ” เธอว่าด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน แม้ไม่ได้ตั้งใจงอแงกับเขาแต่เหม
ด้านฝั่งประเทศไทย ยิ้มที่กลับมาใช้ชีวิตปกติหลังไคเฉิงบินกลับจีน ก็พบว่าเขาเพิ่งจะเพิ่มเพื่อนเฟสบุ๊คของเธอ…เด็กสาวไม่รู้ว่าตัวเองควรจะรู้สึกอย่างไรดีกับการได้เห็นคำขอเป็นเพื่อนของเฟสบุ๊คชื่อ ‘Huang KaiCheng’ เด้งขึ้นมาในกล่องแจ้งเตือน เพราะต่อให้จะตีลังกาคิดหลอกตัวเองอย่างไร คนที่จะใช้ชื่อนี้มันก็มีแค่เขาฝ่ายนั้นเพิ่งจะกดมาเมื่อราวชั่วโมงก่อนหลังจากที่เธอไปคอมเม้นต์ใต้โพสต์รูปหลานในเฟสบุ๊คของพี่เขย เขาคงไปเจอเธอในเฟสบุ๊คคุณแฝดสักคนเข้า กลับจีนไปวันเดียวก็เล่นเธอเลยเหรอ“โอ๊ย!! จะบ้า” หญิงสาวในชุดนักศึกษาเต็มยศเอ่ยลอดไรฟัน อยากจะเอาหัวโขกโต๊ะสักพันครั้ง เจอเฟสบุ๊คไม่ว่าแต่เธอวิจารณ์เหตุการณ์บ้านเมืองฉ่ำมากด่าชายแทร่ ความเหลื่อมล้ำ นายทุนกิน จีนเทา สงครามทั้งในและนอก จีนเทา สแกมเมอร์ประเทศเพื่อนบ้าน ซ้ายจัดแบบตกขอบโลก ซ้ำร้ายทุกโพสต์ตั้งเป็นสาธารณะ...ก็ไม่ได้อายหรอกที่ตัวเองมีมุมมองทางการเมืองและสังคมแบบนี้ แต่เธอยังไม่พร้อมให้เขารับรู้ไง นั่นแหละคือประเด็น“ตายห่าละอียิ้ม” แต่เรื่องที่เขาเจอเฟสบุ๊คก็ยังไม่เท่ากับที่มากดไลค์ใต้โพสต์ด่าจีนเทา เด็กสาวแทบจะหงายลงจากม้านั่งเสียตั้งแต่ตอน
แม้ตัดสินใจแล้วว่าจะทำความรู้จักกับเขา แต่ยิ้มก็ไม่ได้คิดว่าไคเฉิงจะเริ่มในเย็นของวันถัดไปทันทีเด็กสาวในชุดนักศึกษาหรี่ตามองรถออดี้สีขาวที่เคลื่อนใกล้เข้ามา ก่อนจะสลับไปอ่านข้อความจากแชทที่ส่งมาว่าจะชวนไปกินข้าวเรื่องกินข้าวน่ะเข้าใจเพราะเราก็คุยกันมาก่อนแล้วตั้งแต่เมื่อคืนว่าจะทำความรู้จักกัน แต
“...”“อย่ากลัวที่จะขอความช่วยเหลือนะคะหนูยิ้ม ทุกคนยินดีช่วย อย่างพี่เขยหนูต่อให้มันไปอีกซีกโลกก็ลากตัวกลับได้”“หนูรู้ค่ะ แต่ที่ไม่เล่าก็เพราะไม่อยากให้พี่ ๆ เป็นห่วง อีกเหตุผลก็คือพวกมันเป็นคนวางยาก็จริงแต่มันไม่ได้เป็นคนข่มขืน เราจะเอาผิดมันทางกฎหมายได้เหรอ ในเมื่อคนที่นอนกับหนูมันคือคุณ แล้วคุ
หมายเหตุ : คุณเสือ ชื่อจริงว่าพยัคฆ์ อาจมีการใช้สองชื่อนี้สลับกันในการบรรยาย แล้วแต่บริบทค่ะ“อ้าว เฮียสองคนไม่ต้องคุยกับเพื่อนเหรอคะ ขึ้นมาทำไม”“ไคเฉิงมันคุยธุระอยู่น่ะค่ะ น่าจะยาวด้วยเฮียเลยขึ้นมาส่งลูกกับหนูนอนก่อน เดี๋ยวค่อยลงไปนั่งคุยกับมันต่อ” พยัคฆ์เดินเข้ามาโอบเอวภรรยาคนสวย ก่อนจะหอมไปหนึ่
"เออ ได้ความยังไงก็มาบอกพวกกูแล้วกัน และอีกเรื่องที่มึงต้องรู้นะไคเฉิง คือพวกกูแปลสายตามึงออก เพราะฉะนั้นตอบมาตามตรงว่ามึงสนใจเด็กมันใช่ไหม”ทว่าการยอมให้มันไปคุยไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะอนุญาตทุกอย่าง ถึงได้กันไปแล้วแต่นั่นก็ไม่ได้มาจากความสมัครใจ ไคเฉิงไม่ใช่ไอ้ชั่วชอบข่มขืนผู้หญิงก็จริงแต่ก็ใช่ว







