เหยื่อ

ภายในคืนเดียวกัน ได้เกิดเหตุการณ์ไม่ดีไม่งามขึ้นที่ร้านขายของชำเล็กๆ ท้ายตลาด สองคืนแล้วที่คนเป็นป้าไม่อยู่บ้านเพราะไปค้างคืนที่บ่อนพนัน นางบัวผันติดการพนันงอมแงมชนิดเล่นกันข้ามคืนข้ามวัน เงินไม่หมดไม่กลับ มิหนำซ้ำยังหอบหนี้ก้อนโตกลับมาเกือบทุกครั้งอีกต่างหาก ทิ้งหลานที่โตเป็นสาวเอาไว้กับตาเฒ่าหื่นกาม ที่พยายามลวนลามเธอทางสายตาหลายครั้ง ในยามที่ป้าบัวผันไม่อยู่บ้าน

แต่ในคืนนี้ตาแก่หื่นกามไม่ได้ลวนลามเธอแค่สายตาเท่านั้น เพราะมันพยายามปลุกปล้ำเธอ ในขณะที่เธอเดินออกมาจากห้องน้ำ ตาเฒ่าหื่นกามก็มายืนขวางทางเอาไว้ไม่ให้เธอเดินกลับไปยังห้องของตัวเองได้

"จะรีบไปไหนล่ะหนูนับดาว" ตาแก่ผมหงอกช้อนสายตามองไปตามร่องอกขาวๆ ที่มันโผล่พ้นขอบผ้าเช็ดตัวออกมา

"ลุงมีอะไรจะใช้หนูเหรอคะ" เธอถามพลางกุมกระชับผ้าขนหนูไปพลาง เพราะไม่ไว้ใจตาแก่คนนี้นัก

"ลุงเมื่อยไปทั้งตัวเลย อยากให้นับดาวช่วยบีบนวดให้หน่อยนะ"

"ได้ค่ะ แต่หนูขอไปแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนนะคะ เดี๋ยวจะออกมานวดให้ค่ะ"

"แต่ลุงว่าไปทั้งชุดนี้เลยดีกว่า"

"ว๊าย! ลุงชา"

นับดาวหวีดเสียงร้องออกมาได้แค่นั้นร่างทั้งร่างก็ลอยหวือขึ้นกลางอากาศ ชายชราช้อนอุ้มร่างบางพาดเอาไว้บนบ่า แล้วพาเธอมาในห้องพระ ปิดประตูลงกลอนเสร็จสรรพ

นับดาวพยายามดิ้นรนอย่างสุดกำลัง เท้าฟาดสะเปะสะปะ กำปั้นน้อยๆ ทุบตีไปตามแผ่นหลังที่อุดมไปด้วยไขมันอย่างบ้าคลั่ง

"อย่าพยายามดิ้นให้เปลืองแรงเลยน่า มามีความสุขกันดีกว่า"

"ไอ้แก่บ้า ปล่อยฉันลงไปนะ!"

เธอดึงทึ้งเส้นผมที่มีอยู่น้อยนิดของตาแก่หื่นกามอย่างเกลียดชัง จนเส้นผมสีขาวหลุดร่วงออกมาเต็มกำมือ

"อื้อหือ..อีเด็กบ้า! ดึงผมกูทำไมวะ!"

เขาวางร่างนุ่มนิ่มลงบนเบาะบางๆ ใช้สองมือลูบศีรษะเกือบล้านของตัวเองป้อยๆ นับดาวรีบใช้โอกาสนี้วิ่งหนีไปที่ประตูทันที แต่ช้ากว่าตาแก่หื่นกาม

"จะหนีไปไหนล่ะ" เขากระชากตัวเธอมาไว้ในอ้อมกอดแข็งแกร่งแล้วรัดร่างนุ่มนิ่มไว้แน่น นับดาวสะบัดตัวหนี แต่ด้วยเรี่ยวแรงที่มีอยู่น้อยนิดไม่อาจเอาชนะความแข็งแรงของเพศชาย เธอถูกลากตัวไปแล้วเหวี่ยงลงบนเบาะอีกครั้ง

"อ๊าย! ไอ้แก่บ้าปล่อยฉันนะ!"

"อย่าดิ้นนักสิวะ!"

ชายชราคำราม ผลักร่างบอบบางให้นอนราบลงไปกับเบาะ แล้วตามลงมาทาบทับเธอไว้ หญิงสาวพยายามผลักไสและเอาตัวรอด โดยการเหวี่ยงแขนฟาดลมฟาดแล้งกลางอากาศ โดนบ้างไม่โดนบ้างแต่ชายชราก็ยังไม่สะทกสะท้าน

"มึงนี่ฤทธิ์เยอะจริงๆ เลยนะ!"

ชายชราคำรามจับสองแขนบอบบางขึงไว้เหนือศีรษะ นับดาวใช้โอกาสที่ชายชราไม่ทันระวังกระทุ้งหัวเข่าไปที่เป้ากลางกล่องดวงใจ ชายชราหน้าหงายใบหน้าแดงก่ำ ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บจุกจนสุดจะกลั้น

"โอ๊ย!! อีเด็กบ้า!"

นับดาวรีบผละหนีมาจากร่างหนา วิ่งตรงดิ่งไปยังโต๊ะหมู่บูชา หล่อนคว้าพระพุทธรูปมาถือไว้เป็นอาวุธคู่กาย

"อย่าตามฉันมานะ ไม่งั้นฉันฟาดจริงๆ ด้วย"

เธอรีบวิ่งหนีออกไปจากห้องพระทันทีเลยเมื่อได้โอกาส ชายชราได้แต่มองตามแผ่นหลังบอบบางที่รีบวิ่งหนีออกไปอย่างแสนเสียดาย เพราะลุกขึ้นไม่ไหว ได้แต่นั่งก้มหน้าเอามือกุมกล่องดวงใจเอาไว้อย่างนั้น

"กูไม่น่าประมาทอีเด็กบ้านี่เลย เจ็บชิบหาย!"

ชายชราสบถในใจ กัดกรามกรอดด้วยความไม่พอใจ

"ครั้งนี้มึงรอดไปได้ ครั้งหน้าอย่าหวังเลยอีนับดาว!"

หญิงสาวรีบสาวเท้าเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวที่เล็กยิ่งกว่ารูหนู รีบกดล็อกประตูอย่างแน่นหนา แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อยู่ในชุดมิดชิด

นับดาวกอดตัวเองเอาไว้แน่น ก่อนจะร้องไห้ออกมาอย่างหนัก วันนี้เธอโชคดีที่หนีพ้นเงื้อมมือลุงชามาได้ แต่พรุ่งนี้ชีวิตเธอจะเป็นอย่างไรยังไม่รู้เลย