เข้าสู่ระบบขนลุก...นรินทร์ธิราขนอ่อนๆ ตั้งชัน ตอนนี้เธอกำลังจินตนาการว่า หากสิ่งที่อ้าอมเข้าไปในตัวตน มันจะสร้างความเจ็บปวดมากแค่ไหน กล้ามเนื้อสาวจะฉีกขาดหรือไม่ แล้วเมื่อเข้าไปได้ เธอสุดคาดเดาว่า ตนจะได้รับความสุขมากแค่ไหน หรือดีแค่ใหญ่ยาวแต่ไม่เร้าใจ
อยากรู้อยากลองเป็นที่สุด...
“พอแล้ว” เขาสั่ง แต่เธอก็ยังไม่หยุด ทำราวกับว่าเรือนกายใหญ่คือของเล่น นรินทร์ธิราสนุกปากมาก ปากลิ้นและมือทำงานกันอย่างพร้อมเพรียง มือสาวรัว ลิ้นแลบเลียกระดกเร็วอยู่บนส่วนปลาย จากนั้นก็ครอบครองด้วยปาก ดูดเม้มส่วนหัวจนแก้มตอบ “โอ้...เสียว”
ลอเรนโซ่พ่นความเสียวผ่านทางปาก ก่อนดันศีรษะเธอให้ออกห่างน้องชายรูปร่างใหญ่โต
“ตาฉันบ้าง” นรินทร์ธิราใจสั่นกับประโยคที่ได้ยิน “ถอดผ้าขนหนูออก”
มือเรียวสวยค่อยๆ คลายปมผ้าขนหนูออก อึดใจต่อมาผ้าขนหนูผืนนั้นก็กองอยู่บนที่นอน เธอเปลือยกายต่อหน้าชายกลัดมัน ที่แววตาเขาบอกชัดถึงความใคร่
บงกชตรงหน้าอวบใหญ่เป็นธรรมชาติ ไม่หย่อนคล้อย ความที่เธอผิวสีน้ำผึ้งยอดถันจึงเป็นสีน้ำตาลอ่อนอมชมพู เป็นสีที่หาได้ยาก เขาเคยมีความสัมพันธ์กับสตรีผิวสีน้ำผึ้งหรือสีแทนมาหลายคน แต่ไม่มีทรวงอกสาวคนใดน่ามองเท่านรินทร์ธิรามาก่อน สะโพกสาวก็งดงามไม่แพ้กัน ผายสวยน่าสัมผัส
“นมเธอสวยจัง เด้งรับมือซะด้วย” เขาพูดเสียงละเมอ มือใหญ่เอื้อมไปจับต้องความสวยงามตรงหน้า นรินทร์ธิราหน้าแดงก่ำ เวลาที่เธอหวาดหวั่นและรอคอยไปในทีก็มาถึง ลอเรนโซ่เคล้นทรวงอกสาวเพียงครู่เดียวก็ดันร่างเล็กที่เนื้อนมไข่ไม่เล็กตามร่างกายให้นอนราบไปบนที่นอน ตามด้วยร่างกายบึกบึนที่เอนลงทาบทับ
“ฉันจะเริ่มแล้วนะ เธอไม่ต้องกลัว ของฉันใหญ่ก็จริง แต่มันเข้าไปในตัวเธอได้ รับรองจะติดใจ” นิ้วมือใหญ่เขี่ยกลีบปากล่าวเธอเบาๆ “ปากเธอน่าจูบจัง มีใครเคยจูบเธอหรือเปล่า”
เขาไม่กลัวว่าเทเรซ่าจะย้อมแมวขาย ชื่อเสียงและการอยู่วงการนี้มานานการันตีได้ว่า เทเรซ่าค้าขายตรงไปตรงมา อีกทั้งเทเรซ่าคงไม่กล้าหลอกเขา เพราะหากหลอกลอเรนโซ่จะเอาคืนอย่างสาสม ซึ่งเธอก็รู้ดีว่า เป็นศัตรูกับลอเรนโซ่เท่ากับส่งตัวเองไปตาย ที่เขาถามประโยคนี้เพราะอยากรู้ว่า ใครแตะต้องตัวเธอหรือไม่
“ไม่ค่ะ ไม่มีใครเคยจูบ ไม่มีใครเคยทำอะไรบนตัวฉันค่ะ” เธอตอบให้เขามั่นใจ
“ต่อไปนี้เธอคือผู้หญิงของฉัน ห้ามยุ่งกับผู้ชายคนอื่นเข้าใจไหม ถ้าฉันรู้ ฉันเอาตาย” เขาบอกแกมขู่
“ค่ะ”
“ฉันไม่อยากได้ยินเสียงคุยของเธอแล้ว ฉันอยากได้ยินเสียงครางของเธอมากกว่า อยากรู้จังว่าจะดังแค่ไหน” ลอเรนโซ่หยุดคำพูดของตนเองเช่นกัน ใบหน้าคมหล่อค่อยๆ โน้มเข้าหาดวงหน้าหวานสวยที่ตอนนี้หัวใจเต้นระรัว ตื่นเต้น ประหม่าปะปนกับความกลัว
คนถูกจูบตื่นเต้นมากเพราะนี่เป็นครั้งแรกในชีวิต เธอพยายามนึกถึงคำสอนของเทเรซ่าเรื่องการจูบ คำสอนนั้นมีอยู่ว่าให้เปิดปากเล็กน้อยเพื่อให้คนจูบนำลิ้นเข้ามาด้านใน แต่ไม่ใช่อ้าปากรับเรียวลิ้นเพราะนั่นหมายถึงเต็มใจให้เขาสอดลิ้นเข้ามา การที่แง้มปากเพียงเล็กน้อยจะทำให้รู้สึกว่า ถูกเชื้อชวน หลังจากลิ้นถูกส่งเข้าไปในโพรงปาก นรินทร์ธิราต้องตอบโต้ด้วยการรัดเกี่ยวลิ้นของเขา ตวัดไปมาเกี่ยวพันลิ้นเขา
แต่ทำไมพอปฏิบัติจริงมันไม่ง่ายอย่างนั้น สมองเธอคล้ายถูกดึงออกจากหัว มันว่างเปล่าแต่ถูกแทนที่ด้วยไอพิศวาสที่ค่อยๆ เข้ามาราวกับหมอกควัน ทำให้เธอยิ่งเมากับหมอกเหล่านั้น การตอบโต้ที่ถูกสอนมาตอนนี้ทำไม่ได้เลย ลิ้นสาวทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าแลกรัด ตวัดลิ้นทำอย่างไร นรินทร์ธิรากลายเป็นสาวน้อยไร้ประสบการณ์อย่างแท้จริง
สำหรับคนกำลังจูบไม่ได้รำคาญหรือไม่พอใจกับการจูบไม่ได้เรื่องของนรินทร์ธิรา เขากลับพอใจนึกอยากแกล้งสาวสวยคนนี้ขึ้นมา
ลอเรนโซ่ดึงลิ้นออกจากปากสาว เลียไปทั่วกลีบปากบนและล่างของเธอ ใช้ไรฟันกัดปากล่างคนสวยเบาๆ แล้วใช้ลิ้นลากไล้ นิ้วมือใหญ่จับตรงยอดปทุมเขาหมุนช้าๆ บี้บดเบาๆ เธอส่งเสียงครางเบาๆ รับความรัญจวนที่เขามอบให้
“อา...อา” ลอเรนโซ่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ สั่นไหว สั่นสะท้านจากแรงกระแสสวาทที่ถูกปลุกระดม ลิ้นเขาที่ลุกล้ำเข้าไปในโพรงปากอันเชี่ยวกรากไปด้วยความหอมหวานละมุนลิ้น นำพาความร้อนเร่า ความสิเน่หาเข้ามาในร่างกายเธอ
เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 51“ว่าไงบ้างครับ มันว่าไงครับ” เซเรเก้รีบถาม ความอยากรู้เต็มหัว “มันบอกว่าพรุ่งนี้จะมาหาปู่”“แค่นี้เหรอครับ”“มันบอกแค่นี้ แต่จะบอกมากน้อยแค่ไหน พรุ่งนี้เราค่อยถามมันก็ได้ ดูท่าทางมันไม่อยากคุยทางโทรศัพท์” เซนเธ่คาดเดาจากการพูดคุยกับมารูแอลเมื่อครู่ “เอาน่า มันมาพรุ่งนี้ค่อยถามมันให้รู้เรื่อง พูดกันไปตอนนี้ก็ไม่ได้ความอะไร”“ก็ได้ครับปู่ ถ้ามันมาพรุ่งนี้ถามมันให้รู้เรื่องนะครับว่าจะเอายังไง ถ้ามันไปร่วมมือกับไอ้เอมาร์ ปู่จัดการมันเลยนะครับ ทำอย่างนี้มันหยามกันชัดๆ” คนเป็นหลานบอกเฒ่ามาเฟีย“เออ รู้แล้ว” ปู่รับคำ “ช่วงนี้แกอย่าไปหาเรื่องกับใครอีกนะ ฉันไม่อยากไปเคลียร์”“รู้แล้วน่าปู่ ผมไปก่อนนะครับ” เซเรเก้รับคำไปงั้น ๆ รีบลุกเดินไปเที่ยวเตร่ตามประสา เซนเธ่ส่ายศีรษะระอากับพฤติกรรมชวนหาเรื่องชาวบ้านของหลานชายที่นับวันจะมีมากขึ้น และนั่นหมายถึงศัตรูที่มากขึ้นตามไปด้วย และอีกหนึ่งเรื่องที่เขากลัวคือกลัวว่าจะไปเหยียบตาปลาคนใหญ่คนโตเข้า และอาจเคลียร์ไม่ลงตัวเหมือนรายอื่นที่ผ่านมา ตอนนี้เขามีเรื่องที่กลุ้มอยู่แล้วจึงไม่อยากหาเรื่องหลานชายมาร่วมด้วยไลลาส่ายศีรษะ
เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 50มารูแอลยื่นโทรศัพท์มือถือของตนให้เอมานเอเล่ดูภาพฟรานเซสโก้ที่กำลังนั่งทานอาหารอยู่กับลูกชายและพี่เลี้ยงสาว เอมานเอเล่มองภาพนั้นแล้วตวัดสายตามองผู้มาเยือน“แล้วทำไงต่อ” เอมานเอเล่ถามคนที่มาขอร้องให้ช่วย“ผมรู้แล้วว่าจะจัดการมันยังไงให้มันเจ็บปวด”มารูแอลตอบ“วิธีไหนล่ะ”“ลักพาตัวลูกชายมันไงครับ เอาลูกชายมันมาต่อรอง พอมันทำตามที่เราต้องการ ผมจะฆ่ามันทั้งพ่อทั้งลูก คุณจะได้ฮุบทุกอย่างโดยไม่มีใครหรืออะไรมาเป็นเสี้ยนหนาม”มารูแอลให้ลูกน้องติดตามดูฟรานเซสโก้อยู่พักหนึ่ง ทำให้เขารู้จุดอ่อนของศัตรูคู่อาฆาต และรู้วิธีจัดการฟรานเซสโก้ให้สาสมกับเรื่องที่ทำไว้กับตน“นายติดคุกแปดปีเลยไม่รู้ว่ามันไม่รักลูกมัน มันให้พี่เลี้ยงเป็นคนดูแล แล้วพี่เลี้ยงคนนี้ก็มาแทนคนเก่าที่ลาออกไปแต่งงาน วิธีของนายจะได้ผลเหรอ”คนในวงการต่างรู้เรื่องฟรานเซสโก้มีบุตรชาย แล้วรู้ด้วยว่าอีกฝ่ายไม่สนใจลูกสักเท่าไหร่ ทำตัวเสมือนคนโสดไม่มีพันธะ เขาจึงไม่คิดว่าวิธีของมารูแอลจะสำเร็จ“ผมรู้เรื่องนี้มาเหมือนกันครับ แต่มาระยะหลายวันมานี้มันเปลี่ยนไปนะครับ ดูสนใจลูกชายมากขึ้น พาไปไหนมาไหนด้วย อย่างวัน
เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 49“เธอดูหน้าเครียดๆ นะ มีอะไรหรือเปล่า” ฟรานเซสโก้ถาม“เครียดเรื่องซ้อมนิดหน่อยค่ะ” เธอปด“เพราะฉันเป็นคู่ซ้อมที่ไม่ดีหรือเปล่า เธอถึงเครียด” คนพูดรู้สึกผิดขึ้นมา “แต่ถ้าให้ฉันเป็นคู่ซ้อมมวยปล้ำกับเธอบนเตียงนุ่ม ๆ รับรองว่าฉันเก่งกาจมาก เธอไม่ผิดหวังแน่นอน”“เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวแม่จิ้มด้วยส้อมซะดีไหมเนี่ย” ไลลาหน้าแดงเพราะรู้ความหมายของเขา เธอยกส้อมขึ้นขู่ ทำตาดุใส่“แหม ๆ แค่พูดล้อเล่นให้เธอหายเครียดแค่นั้นเอง ไม่ได้คิดทำจริงๆ หรอก” ฟรานเซสโก้เอ่ยเสียงเบา ทำหน้าเหมือนแมวเชื่อง “ฉันสั่งอาหารเผื่อเธอด้วยนะ อาหารที่เธอชอบทั้งนั้นเลย”“รู้ได้ไงว่าฉันชอบอะไรไม่ชอบอะไร”“รู้สิ เธอคือคนพิเศษของฉัน” ฟรานเซสโก้ยิ้มหล่อ ส่งสายตาที่ทำให้คนมองเห็นตัวร้อนวูบวาบ และรู้สึกว่าผิวตรงบริเวณแก้มร้อนผ่าวขึ้นมาอีกรอบเอาอีกแล้ว...เขาพูดเหมือนจีบเธออีกแล้ว พูดบ่อยครั้งมากในรอบหลายวัน ส่งผลให้หัวใจสาวเต้นไม่เป็นจังหวะ เขินแล้วเขินอีก นั่งบิดตัวหลบสายตาเขา“ฉันไม่ใช่คนพิเศษของคุณ อย่ามาพูดมั่ว” ไลลาแสร้งทำเสียงดุใส่“ทำไมจะไม่ใช่ ก็เธอเป็นพี่เลี้ยงลูกชายฉัน ถือเป็นคนพิเศษคนหนึ่งไง”
เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 48“อย่าเดินหนีสิ คุณต้องเดินหน้าเข้ามาหาฉัน ฉันจะได้ออกหมัดเตะได้สะดวก” ไลลาเริ่มฉุน“ฉันเดินหนีเธอเหรอ” ฟรานเซสโก้ไม่รู้ตัว“ก็ใช่น่ะสิ” “คุณเซสโก้เดินเข้าหาไลลานะครับ ไม่ต้องกลัวเจ็บเพราะมีเป้าล่ออยู่ ถึงโดนก็โดนเป้าล่อครับ” ทอมบอกคู่ซ้อมไลลา “ตามนี้นะครับ ยกแขนคู่แบบนี้ ไลลาก็จะเตะเข้ามาสามครั้ง ยกมือขึ้นแบบนี้ไลลาก็จะปล่อยหมัดเข้าเป้าเป็นชุดหกหมัดสามชุด ตามด้วยศอกอีกหนึ่งชุด จากนั้นก็เตะเข้าตรงท้องสองครั้ง”ทอมทำท่าทางให้มือใหม่ดู แล้วบอกการออกหมัดและการเตะให้อีกรอบ ฟรานเซสโก้พยักหน้ารับรู้ จดจำที่ทอมบอก พร้อมกับตั้งท่าให้ไลลาซ้อม“โอ๊ย!... โอ๊ย!” ฟรานเซสโก้ร้องโอ๊ยทุกครั้งที่ไลลาปล่อยหมัดและเตะ ใส่ พยายามไม่ก้าวหนีตามที่ทอมบอก แต่ขาเจ้ากรรมกลับเดินหนีท่าเดียว เขาต้องฝืนขาตัวเองให้เดินเข้าหาไลลานักมวยสาวได้ที่ออกหมัดแรงๆ เตะหนักๆ จนร่างคู่ซ้อมถอยร่น ตามแรงที่เธอสาดใส่ อมยิ้มกับท่าทางกึ่งถอยกึ่งสู้ของคู่ซ้อม แต่ก็ช่วยไม่ได้ ฟรานเซสโก้อยากขันอาสาเองทำไม งานนี้ก็สนุกเธอล่ะสิ“โอ๊ย!...” จังหวะที่ไลลาเตะตรงเป้าล่อช่วงแขนก็ต้องปล่อยหมัดเข้าเป้า แต่เขาผิดคิ
เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 47“แก้มพี่ไลลาแดงแดง เป็นอะไรฮะ” อัลบาโรถามเมื่อเดินกลับมาที่เตียงแล้วเห็นใบหน้าของไลลา คนถูกถามไปไม่ถูก จะตอบว่าถูกพ่อตัวดีชมก็ไม่ได้“พี่ไลลาดีใจนะที่ป๊ะป๋าจะพาอัลบาโรไปดูพี่ไลลาซ้อมมวย จากนั้นเราก็ไปกินของอร่อย ๆ กัน”ฟรานเซสโก้พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส อัลบาโรกระโดดโลดเต้นบนที่นอนด้วยความดีใจ แต่อีกคนหนึ่งกลับทำหน้าบึ้งตึง หน้ามุ่ยใส่ผู้พูด“คุณนี้เจ้าเล่ห์ชะมัดเลย ฉันยังไม่ได้พูดสักคำว่าจะให้คุณกับลูกไปดูฉันซ้อมมวยด้วย” เธอไม่กล้าพูดเสียงดัง เพราะเกรงว่าอัลบาโรจะได้ยิน“ไม่ทันแล้วล่ะ ดูสิ อัลบาโรดีใจใหญ่เลยที่จะได้ไปดูคุณซ้อมมวย คุณก็ไหลไปตามน้ำแล้วกันนะ” เขาสรุปหน้าตาเฉย “อัลบาโรไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสิครับ เสร็จแล้วเราจะได้ไปกัน ป๊ะป๋าก็จะอาบน้ำเหมือนกัน”“ฮะป๊ะป๋า” อัลบาโรรับคำหันมาพูดกับไลลา “ไปกันฮะพี่ไลลาไปเลือกเสื้อผ้าหล่อๆ กัน”ไลลามองหน้าฟรานเซสโก้ที่ยักคิ้วให้ตาเขียว“ป๊ะป๋าไปอาบน้ำดีกว่า” คนแกล้งป่วยรีบก้าวลงจากเตียงเดินไปเข้าห้องน้ำหน้าตาเฉย ไม่สนใจสีหน้าและท่าทางของไลลาว่าเป็นอย่างไร เธอเต็มใจหรือไม่“ไปฮะ” อัลบาโรฉุดข้อมือไลลาที่ต้องจำยอมทำ
เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 46มือเล็กนุ่มดังไฟลากไปตามผิวกายแน่นเนื้อ เริ่มจากท่อนแขนกำยำกรีดปลายเล็บตรงบริเวณอกแข็งแรง สะกิดเบาๆ ตรงยอดอกสีน้ำตาลอ่อนแต่ทำให้เขาขนลุกขนพอง ตัวสั่นขึ้นมา แล้วยิ่งเกิดอาการดังกล่าวมากขึ้นเมื่อเธอขยับมือมากอบกุมความอวบใหญ่ ขยับขึ้นลงสนุกมือ ทว่าชายร่างโตไม่สนุกด้วย ขาเขาเริ่มไม่แข็งแรง สั่นเทาไปหมด ยิ่งเธอเน้นคลึงส่วนปลายด้วยนิ้วลูบไล้เน้นหนักเขาถึงกับครางในลำคอ“ซนจังนะ เดี๋ยวจะโดนดีไม่ใช่น้อย” เอมานเอเล่ขู่สาวร่างเล็กจอมซน “จัดการซะเลยดีไหมเนี่ย”เขาเหมือนไม่ให้เธอตั้งตัว หรือเป็นเพราะหัวใจตัวเองร่ำร้อง เอมานเอเล่ย่อตัวลงนั่งคุกเข่าบนพื้นห้องน้ำ ระดับใบหน้าเขาตรงกับความนุ่มหยุ่น สองก้อนพอดิบพอดี แม้ว่าผิวเนื้อบนทรวงอกสาวจะมีรอยจ้ำทั้งสีจางและเข้ม ทว่ามันไม่ได้ทำให้ความงดงามลดทอนไป สำหรับเขาคือความสวยงามเกินห้ามใจเขาทำเรื่องที่ทำเสมอยามสัมผัสร่างกายเมเชล เรื่องนั้นคือตีตราจองเป็นรอยจ้ำบนผิวเนื้อเนียนนุ่ม ผิวขาวเต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงที่ขึ้นไปทั่วทรวงอก ก่อนที่เขาจะอ้าปากห้อมล้อมยอดอุบลดูดดึงเข้าปาก ใช้ลิ้นไล้เลียแผ่วเบา ร่างงามสะดุ้งเฮือก ความเสียวสยิวค่อย







