บทที่ 6 ลองเป็นนางเอกนิยายกับเขาบ้าง 2

          “คุณพูดอะไรมิริน”  

          เมื่อรู้ตัวการพูดพร่ำคนเดียวของเธอจะมีคนได้ยิน  ความคิดในหัวกลับเผลอพูดออกมาเป็นเสียง 

            “เปล่า” ยอดชีวันปฏิเสธหน้าตาย ส่ายหน้ารัว ๆ เผลอลบและบล็อกผู้หญิงของเจฟ โดยไม่สนเขาจะว่าเธออย่างไร อย่างน้อยก็เป็นการตัดไฟตั้งแต่ต้นลม  จากนางเอกจะกลายนางร้ายเข้าไปทุกที

            “งั้นผมขอโทรศัพท์ผมคืนในเมื่อคุณพอใจแล้ว”

            “ก็ไม่อยากจะเสือกเรื่องคุณนักหรอก”

            “คุณพูดอะไรมิริน”

            “เปล๊า” เป็นการปฏิเสธเสียงสูงมากทีเดียว ยอดชีวันไม่ใช่คนโง่ทำไมจะไม่รู้ว่าการขอดูมือถือและทำการลบกิ๊กของพ่อพระเอกนิยายสุดหล่อมันจะสร้างความไม่พอใจให้เขาไม่น้อย แต่ยอดชีวันก็ไม่สนหรอกนะว่าเขาจะรู้สึกอย่างไรมันน้อยกว่ามิรินรู้สึกก็แล้วกัน  ไอ้พระเอกหน้าตัวเมียเอ้ย!

          “งั้นผมไปล่ะ หวังว่าคุณคงจะหายป่วยเร็ว ๆ ” เจฟบอกแบบนั้น เขาก็หยิบโทรศัพท์จากมือของมิรินด้วยความหงุดหงิด เขาไม่คาดไม่ถึงว่าเธอจะลบและบล็อกสาวในสต๊อกของเขาหมดเกลี้ยง แถมยังพูดถึงใครบางคนอีก จากครั้งแรกที่เขานึกหวั่นไหวกับเธอ ตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็นหงุดหงิดที่มิรินทำตัวเป็นเจ้าของเขา ตั้งแต่เจ้าตัวตื่นขึ้นมาก็มีทางทีเปลี่ยนไป

            เจฟขับรถซูเปอร์ออกไปจากคอนโดมิเนียมที่เขาอยู่ประจำปล่อยให้หญิงสาวที่เพิ่งพื้นขึ้นมาอยู่คนเดียว โทษฐานที่ทำให้เขาหงุดหงิดและข้ามเส้นเขามากเกินไป

            แม้ปากจะบอกว่าตัวเองเป็นแฟน แต่เป็นเพียงการพูดหยอกล้อกันยามอยู่ด้วยกันสองคนเท่านั้น เจฟไม่เคยมีความสัมพันธ์ผูกมัดกับใคร เขาเกลียดความสัมพันธ์แบบนั้นมากที่สุด

            “บัว ว่างหรือเปล่า” เจฟยกโทรศัพท์อีกเครื่องที่ซ่อนเอาไว้ในรถของตัวเอง โทร.หาคนที่คิดว่าเข้าใจเขาเกือบทุกอย่าง เธอเป็นทั้งคู่นอนยามเหงา และ คนที่เขาค่อยปรึกษายามเขามีเรื่องมีราวหงุดหงิด  ทุกครั้งเขามักจ่ายเงินก้อนงามให้บัวเสมอ ไม่แปลกที่บัวจะดูแลลูกค้าเธออย่างดีเยี่ยม 

            “ว่างเสมอค่ะ ถ้าเป็นพี่เจฟ” 

            ทำไมมิรินไม่พยายามเข้าใจเขาแบบนี้บ้างก่อนหน้านี้ เธอก็เย็นชา เขาพยายามเอาใจต่าง ๆ นานา ตอนนี้พอเธอเปลี่ยนไป เขาก็ยังไม่เข้าใจเธออยู่ดี

            เจฟว่างสายลง ก่อนร้องตะโกน

            “ทำไมวะ”

            ยอดชีวันที่ส่องลงจากหน้าต่างกระจกใสแหวกผ้าม่านส่องดู เห็นรถหรูขับออกไปก็คาดว่าน่าจะเป็นพระเอกนิยายของเธอ  ดูก็รู้ว่าออกไปหาใคร  ไปหากิ๊กนะสิ

            “ไอ้พระเอกนิยายเหี้ยเอ้ย....เกิดเป็นพระเอกทั้งทีแทนที่จะเป็นคนดี ๆ หน่อย อีกเดี๋ยวก็กลายเป็นโบ้ว”    ยอดชีวันเบะปาก ไม่สนใจหรอก จะเลิกก็เลิก เธอมีค่าอยู่แล้วมิรินอย่าเสียใจ  สิ่งที่เธอต้องเครียดคือพยายามหาทางออกกลับไปใช้ชีวิตแบบปกติสุขสำคัญกว่า

            ยอดชีวันเดินสำรวจข้าวของเครื่องใช้ของเจฟและมิริน ส่วนใหญ่มีแต่ของเขาทั้งนั้น เรื่องมันก็คงดำเนินตามเนื้อเรื่องที่ถูกเขียนอยู่แล้ว  อย่างวันนี้เธอถึงไม่แปลกใจที่เจฟขับรถออกไปแบบนั้น เพราะเธอรู้ไงว่าผู้ชายเจ้าชู้แบบนั้นก็ต้องออกไปหาผู้หญิงอื่น