ตอนที่ 4

[คำแนะนำ: ผู้ใช้งานสามารถดึงความทรงจำของร่างเดิมมาใช้ทำภารกิจได้]

เสียงระบบดังขึ้น หลินซูเหยาทำหน้าสงสัย ‘ความทรงจำของหลินซูเหยาคนเดิม’ งั้นหรือ มันคืออะไรหว่า

หลินซูเหยาคนใหม่หลับตาเพื่อฟื้นความทรงจำของร่างเดิม ทันใดภาพมากมายก็ผุดขึ้นในหัว เป็นภาพเด็กสาวนั่งปักผ้าอย่างตั้งใจ ภาพทำอาหารอย่างคล่องแคล่ว ภาพจัดดอกไม้ในแจกัน ทุกงานฝีมือออกมาสมบูรณ์แบบ สมกับเป็นกุลสตรีในห้องหอ!

นางเอกมากแม่…

เมื่อได้ความทรงจำเดิมแล้วหลินซูเหยาก็ค้นหาอุปกรณ์เย็บปักในห้อง แล้วก็พบอุปสรรคสำคัญอีกครั้งเมื่อมีผ้าและเส้นไหม แต่ไม่มีเครื่องหอมที่จะใส่ในถุง...

หลินซูเหยาถอนใจขณะนึกถึงชีวิตหลินซูเหยาคนเดิม เป็นบุตรอนุไม่พอ ยังถูกมารดาผู้เป็นอนุในจวนยึดทุกอีแปะอีก ทำให้ชีวิตไม่เคยมีเงินติดตัว กระทั่งเงินในฐานะคุณหนูจวนหลินก็ยังถูกอนุหลงเก็บไปจนหมด และทุกครั้งที่หลินเหมิงเหยาไม่พอใจหลินซูเหยาไม่ว่าจะเรื่องอะไร อนุหลงก็จะเข้าข้างหลินเหมิงเหยาอย่างออกหน้าออกตา ไม่สนว่าใครถูกใครผิด ไม่ว่าอย่างไรหลินซูเหยาก็ต้องถูกลงโทษ ทั้งตบหน้าทั้งทุบตี เรียกว่าถูกทำร้ายร่างกายทุกรูปแบบ

ดังนั้นเรื่องจะไปขอเงินใช้จ่ายจากอนุหลง ...ลืมไปได้

“หึ! ไม่ซื้อไม่ง้อก็ได้!” หลินซูเหยายกยิ้ม ...ก็มีตำราปรุงยาอยู่ในมือแล้วนี่ การจะหาสูตรเครื่องหอมสักสูตรไม่น่ายาก

หญิงสาวเปิดตำราปรุงยาขั้นต้นที่เพิ่งแลกมาทันที พลันความรู้เรื่องการปรุงยาก็หลั่งไหลเข้าสมองราวกับสายน้ำ เหมือนมีคนยัดข้อมูลใส่หัวไม่หยุด ทั้งสรรพคุณสมุนไพร ทั้งกลิ่นดอกไม้แต่ละชนิด แล้วยังมีส่วนผสมทุกอย่างที่นำมาใช้ทำเครื่องหอมได้อีก

ในสมองของหลินซูเหยาตอนนี้รู้ทุกอย่างและทุกขั้นตอน ราวกับทำมาแล้วนับร้อยนับพันครั้ง

“เข้าท่ามากเจ้าค่ะคุณระบบ”

[ขอบคุณสำหรับคำชม]

ระบบตอบสั้น ๆ

“เอาละ ข้าจะทำเครื่องหอมในแบบของข้าเอง!” 

หลินซูเหยาเดินไปยังสวนในจวนตามความทรงจำเดิม เพื่อหาดอกไม้และสมุนไพรที่จะนำมาใช้ทำเครื่องหอม ด้วยจำได้ว่าในสวนมีดอกไม้หลายชนิด และในจำนวนนั้นมีดอกโบตั๋นกับดอกหอมหมื่นลี้ซึ่งมีกลิ่นคล้ายสบู่ นำมาใช้ทำเครื่องหอมได้แน่นอน

ขณะหลินซูเหยากำลังเก็บดอกหอมหมื่นลี้ ก็ได้ยินเสียงกระด้างดังขึ้น

“นี่เจ้า สวนแห่งนี้ไม่ใช่ที่ที่คนอย่างเจ้าจะเข้ามาได้ เป็นแค่ลูกอนุ ลืมตัวคิดจะเผยอหน้าเป็นคุณหนูตระกูลหลินแล้วหรือ ถึงได้หน้าด้านมาเดินในสวนของท่านแม่ข้า”

หลินซูเหยาค่อย ๆ ยืดแผ่นหลัง หมุนตัวไปมองหลินเหมิงเหยาและสาวใช้ที่มายืนจ้องมองนางด้วยแววตาดูถูก... อย่างสงบนิ่ง “สวนนี้ คุณหนูใหญ่น่าจะรู้ดีว่าท่านแม่ใหญ่มิได้สั่งห้ามข้ามิให้เข้ามาเลย”

“ปากกล้านัก ถึงกับเรียกท่านแม่ต่อหน้าข้า” หลินเหมิงเหยาถลึงตาใส่หลินซูเหยาอย่างหงุดหงิด

ตั้งแต่เด็กจนปักปิ่น นางสั่งห้ามหลินซูเหยาเรียกท่านแม่ใหญ่ ให้เรียกแค่ฮูหยินใหญ่เท่านั้น ยกเว้นเวลาที่มีผู้อื่นอยู่ด้วย เช่นนั้นย่อมไม่อาจให้เสียมารยาท เมื่อได้ยินหลินซูเหยาเรียกขานมารดาของนางว่าท่านแม่ใหญ่ โทสะจึงล้นปรี่ทันที “คิดหรือว่าหมั้นกับบัณฑิตบ้านนอกนั่นแล้ว เจ้าจะลองดีกับข้าได้ คนอย่างเจ้าเทียบชั้นกับข้าไม่ได้เลยสักนิด!” พูดจบก็พยักหน้าให้สาวใช้เข้าไปจัดการหลินซูเหยา

แน่นอนว่าสาวใช้สองคนพุ่งเข้ามาพร้อมรอยยิ้มชั่วร้ายทันที ทว่าหลินซูเหยาเตรียมรับมือจะสู้แล้ว เพราะนักแสดงอย่างนางย่อมต้องเรียนศิลปะการต่อสู้มาบ้าง เนื่องจากได้แต่บทนางร้าย ก็เรื่องไหนบ้างล่ะที่นางร้ายไม่ต้องตบตีผู้คนน่ะ

แล้วอีกอย่าง ชีวิตในมิติโน้นของนางไม่ต้องพูดถึงเลย สกิลปากหลินหลินเรียกว่ากลืนหมาเข้าไปทั้งตัวแล้วด้วยซ้ำ ส่วนสกิลมือก็เหมือนได้วิญญาณแมวสิงร่าง จะหยุมหัวหรือข่วนหน้า ถนัดมาก อยากได้ก็เข้ามา

แต่ก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มขึ้น...

[ติ๊ง! ภารกิจหลักใหม่: ถูกผลักตกน้ำ]

[ข้อกำหนด: ภายใน 3 นาที]

หลินซูเหยาอ้าปากค้าง “ห้ะ!”

ในพล็อตเดิม หลินซูเหยาผู้อ่อนแอไม่แม้จะคิดสู้ สิ่งที่นางทำมีเพียงก้มหน้ารับฝ่ามือฝ่าเท้าของสาวใช้ แล้วถูกผลักตกน้ำในที่สุด และเพราะนางว่ายน้ำไม่เป็นจึงเกือบจมน้ำตาย ดีที่หลิวเฟิงมาช่วยทัน ทำให้หลินซูเหยาที่หลงรักหลิวเฟิงมานานแล้วยิ่งหลงรักมากขึ้นไปอีก

แต่ปัญหาคือ หลินซูเหยาคนใหม่ นาง... ว่ายน้ำเป็น!

แล้วคนว่ายน้ำเป็นจะให้แกล้งว่ายน้ำไม่เป็น? ...ยามนี้คำด่ามากมายติดอยู่ที่ริมฝีปากแล้ว แต่จะด่ามากก็ไม่ได้อีก เดี๋ยวหลุดบท

เฮ้อ นี่มัน ช่าง...ดอกบัวขาวแอ๊บใสในซีรีส์แนวตั้งชัด ๆ

ขณะหลินซูเหยากำลังคิดหาทางออก สาวใช้ของหลินเหมิงเหยาก็ผลักนางแล้ว! ร่างของหลินซูเหยาเสียหลัก โอนเอนจวนเจียนจะพลัดตกสระเต็มที

ได้ เอางั้นก็ได้ นักแสดงร้าย ๆ อย่างหลินหลิน ฉากไหนบ้างที่แสดงไม่ได้

จัดไปแม่!

ตูมมมมมม!

ว่าแต่... ต้องแกล้งจมน้ำนานแค่ไหนพ่อพระเอกหน้ามึนถึงจะมาช่วยทัน ความคิดผุดขึ้นทันทีที่ลมหายใจแรกสัมผัสน้ำ แล้วสายตาก็เห็นหลิวเฟิงยืนมองอยู่ไกล ๆ อย่างไม่มีทีท่าจะเข้ามาช่วยเลย

เป็นพระเอกไงวะ เห็นคู่หมั้นจะตาย ยังไม่เข้ามาช่วย นี่มันตัวร้ายจับฉลากได้บทพระเอกชัด