บทที่4

“หึ! คนที่เสนอตัวให้คุณคิณณ์ส่วนใหญ่ก็ทำอยู่เรื่องเดียวเท่านั้นแหละ” จันทร์แรมมองรพีด้วยสายตาดูถูก เพราะนางเจอแบบนี้มานักต่อนักแล้ว ดารานางแบบมากมายส่วนใหญ่ก็เสนอตัวให้คิณณ์กันทั้งนั้น เพราะได้ทั้งเงินมากมายเอาไว้ใช้ แถมดีไม่ดีอาจจะโชคหล่นทับได้เป็นนายหญิงของเกาะ และบ่อนคาสิโนที่สร้างรายได้มหาศาลอีกต่างหาก แต่ก็ยังไม่มีใครที่จะสามารถมาถึงจุดนั้นเลยสักคน ส่วนใหญ่ก็เป็นได้แค่คู่นอน ดีหน่อยก็อาจจะได้เป็นคู่ควง ออกงานกับคิณณ์บ้าง แต่ทั้งหมดทั้งมวลก็คือความเต็มใจของอีกฝ่าย เพราะคิณณ์ไม่ได้บังคับผู้หญิงพวกนั้นเลยสักคนเดียว

แต่ดูเหมือนว่ารพีจะแตกต่างจากคนอื่นๆ ก็ตรงที่ได้มาอยู่ที่เกาะส่วนตัวของคิณณ์ เพราะคนอื่น ๆ อย่างดีก็แค่ซื้อคอนโดให้อยู่เท่านั้น

“ผมไม่ได้เสนอตัวสักหน่อย!” รพีแย้งขึ้นมาทันที เพราะการที่เขาถูกพาตัวมาที่เกาะนี้ มันเป็นแผนของเพียงเพ็ญทั้งนั้น เขาไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลยสักนิด เพราะถ้ารพีรู้เขาก็คงไม่มาหรอก แต่พูดไปก็เท่านั้นเพราะจันทร์แรมเองก็ไม่ได้คิดที่จะเชื่อเขาอยู่แล้ว

“และสิ่งที่คุณจะต้องรู้คือ ที่นี่ทานมื้อค่ำหนึ่งทุ่มตรง มื้อเช้าแปดโมงตรง กรุณาตรงต่อเวลาด้วยนะคะ เพราะคุณคิณณ์ไม่ชอบคนที่ไม่ตรงต่อเวลา” พูดจบ จันทร์แรมก็เดินออกไป รพีได้แต่มองตามหลังแม่บ้านหน้าดุอย่างไม่เข้าใจ ว่าอีกฝ่ายดูจะไม่ค่อยชอบตัวเองสักเท่าไหร่ ทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะเจอกันด้วยซ้ำ

รพีเข้ามาภายในห้องที่เรียกได้ว่าใหญ่โต และมีข้าวของเครื่องใช้อย่างครบครัน ดูแล้วไม่น่าใช่ห้องนอนของลูกจ้างอย่างเขาเลยสักนิด แถมยังอยู่ชั้นบนอีก แต่เวลานี้เขาไม่ควรที่จะมาสนใจห้องนอนหรูหรานี้ สิ่งที่ต้องทำคือติดต่อกับเพียงเพ็ญให้ได้เสียก่อน เขาจะได้ออกไปจากเกาะนี้เสียที

รพีพยายามโทรหาเพียงเพ็ญตั้งหลายสาย แต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้เหมือนเดิม ข้อความที่ส่งไปตั้งแต่ชั่วโมงที่แล้วเพียงเพ็ญยังไม่ได้เปิดอ่านเลยด้วยซ้ำ

ให้ตายเถอะ! ป้าเพียงเพ็ญคิดจะทำอะไรกันแน่?

ถึงเพียงเพ็ญจะเคยรับงานนัดทานข้าวกับบรรดานักธุรกิจ และนักการเมืองให้เขาอยู่หลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็เป็นการรับงานโดยที่ไม่เคยถามความสมัครใจจากเขาเลย รับเงินมาแล้ว ถึงได้บอกกับรพี จนเขาต้องจำใจทำเพราะเลี่ยงไม่ได้ เลวร้ายสุดก็ครั้งที่ต้องไปทานข้าวกับนักการเมืองที่แก่คราวพ่อ แล้วเกือบถูกลากขึ้นโรงแรม แต่ก็ยังโชคดีที่มีคนมาช่วยเอาไว้ได้เสียก่อน แต่โชคร้ายก็คือรพีถูกแอบถ่าย ในขณะที่นักการเมืองกำลังพาเขาขึ้นไปยังห้องเชือด จนเป็นข่าวว่อนโซเชียล และข่าวนั้นก็ทำให้เขาเสียชื่อเสียง เป็นที่พูดถึงไปทั่ว งานที่เคยมีก็น้อยลงเพราะข่าวเสียหาย ถูกถอดจากพรีเซ็นเตอร์เกือบหมด ทั้งที่ความจริงเขายังไม่ได้เสียตัวตามที่เป็นข่าวเลยด้วยซ้ำ

แต่ก็อย่างว่า โลกออนไลน์สมัยนี้มันรวดเร็ว และแพร่กระจายอย่างกับเชื้อโรค ใครจะเชื่อกันว่าเขาไม่ได้เสียตัว ในเมื่อภาพที่ออกมามันสื่อให้คิดไปในทางนั้น

และเหตุการณ์ครั้งนั้น เพียงเพ็ญก็สัญญากับเขาว่าจะไม่รับงานประเภทนี้อีก ถ้าจะรับงานก็ต้องบอกกับเขาก่อนทุกครั้ง

แต่ใครจะคิดว่ารพีจะมาพลาดให้กับการรับงานของเพียงเพ็ญอีกจนได้ แถมครั้งนี้ ไม่ใช่แค่ไปนั่งทานข้าวเป็นเพื่อนคนรวย แต่เป็นการขายเขาให้กับนักธุรกิจเลยต่างหาก

ในสัญญา เขียนเอาไว้ว่าเขาถูกขายให้กับคิณณ์เป็นเงินจำนวนห้าล้าน

ห้าล้าน! เชียวนะ แล้วเขาจะเอาเงินที่ไหนมาไถ่ตัว เงินในบัญชีที่มีอยู่ตอนนี้ก็แค่ไม่กี่แสน เพราะช่วงหลังมานี้รพีแทบไม่มีงานเลย

ไกล่เกลี่ย! เขาอาจจะต้องคุยกับคิณณ์เรื่องนี้ เพราะอย่างน้อยก็ยังดีกว่าอยู่เฉย ๆ โดยไม่ทำอะไรเลย