Home / โรแมนติก / เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก / ผิดสัญญาเดี๋ยวโดนเพิ่มสองเท่า

Share

ผิดสัญญาเดี๋ยวโดนเพิ่มสองเท่า

Author: Moondaytime
last update publish date: 2026-03-21 23:12:23

ตอนที่ 8

ผิดสัญญาเดี๋ยวโดนเพิ่มสองเท่า

วันต่อมา

"นี่มิ้นเมื่อวานขอโทษนะที่กลับแล้วไม่ได้บอกเธอก่อน"

คะแนนนั่งลงเก้าอี้ข้าง ๆ ในขณะที่อยู่ในห้องเรียน

"ไม่เป็นไร ทีหลังบอกด้วยนะฉันเป็นห่วง กลัวว่าจะเป็นอะไรไป"

"ขอโทษนะ...."

"ไม่โกรธเธอหรอก"

"....."

"วันนี้ไปทานข้าวด้วยกันสิ"

"เย็นนี้ยายผ่าตัดน่ะ คงไปด้วยไม่ได้แล้ว"

"ให้ฉันไปเป็นเพื่อนรึเปล่า”

“ไม่เป็นไร”

ตกเย็น

คะแนนยืนนิ่งอยู่หน้าห้องผ่าตัด ใบหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด มือทั้งสองประสานกันแน่นอยู่หน้าตัก เหงื่อเย็นเกาะพราวที่ขมับทั้งที่ในห้องโถงนั้นเย็นเฉียบด้วยเครื่องปรับอากาศ ดวงตาเธอจ้องมองแสงสีแดงบนป้าย กำลังผ่าตัดที่ยังคงสว่างอยู่เหนือประตูอย่างไม่กะพริบ แผ่นหลังเล็กๆ เอนพิงผนังเหมือนต้องการที่พึ่งพิงในเวลาที่หัวใจแทบทรุด เธอกัดริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงสะอื้นที่ตีตื้นขึ้นมาจุกลำคอ

นาทีที่ผ่านไปเหมือนชั่วโมง

เธอยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเงียบๆ พร่ำภาวนาในใจให้การผ่าตัดของยายผ่านไปด้วยดี และให้คนที่เธอรักมากที่สุดในชีวิตปลอดภัย

“ยายจ๋า....หนูรออยู่ตรงนี้นะ”

เวกัสนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาหนังสีเข้มในห้องที่เงียบงัน ไฟสลัวๆ ส่องสะท้อนเงาเบลอบนผนัง เสียงน้ำแข็งกระทบแก้วดังกริกเบาๆ เมื่อเขายกวิสกี้ขึ้นจิบอีกครั้ง ดวงตาคมมองไปยังความว่างเปล่าข้างหน้าอย่างเหม่อลอย

ใบหน้าหล่อเหลามีเคราเขียวจางๆ เพราะไม่ได้โกนหนวดมาเป็นวัน แววตาเต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่าย เจือความขุ่นมัวที่ซ่อนลึกอยู่ภายใน

มืออีกข้างยกขึ้นเสยผมอย่างหงุดหงิด ปลายนิ้วสั่นเล็กน้อยจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ กลิ่นเหล้าจางๆ คลุ้งอยู่ในอากาศปะปนกับกลิ่นเย็นของห้องปรับอากาศ เขาถอนหายใจยาวอีกครั้ง ก่อนจะกระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวจนหมด ก้มมองนาฬิกาข้อมืออย่างใจจดใจจ่อ

“ฉันให้เวลาเธอ อีกแค่สองชั่วโมง ถ้าไม่มาเธอได้เห็นดีกับฉันแน่”

เขาสบถออกมาอย่างหงุดหงิดกระดกแก้วเหล้าในมือขึ้นอีกครั้ง

“มะหมอคะ..ยายฉันเป็นยังไงบ้างคะ”

เมื่อผ่านไปหลายชั่วโมงหมอก็เดินออกมาจากห้องผ่าตัดทำให้หญิสาวที่นั่งรออย่างใจดใจจ่อดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้

“การผ่าตัดผ่านไปด้วยดีครับ ไตที่ปลูกถ่ายตอบสนองได้ตามที่คาดไว้ ตอนนี้เราจะดูอาการอย่างใกล้ชิดใน 48 ชั่วโมงแรก เพราะเป็นช่วงสำคัญ แต่อย่างน้อยตอนนี้ถือว่าเป็นที่น่าพอใจครับ”

"หลังจากนี้ จะมีการติดตามผลเลือดเป็นประจำ และต้องมารับยาสม่ำเสมอ ไตใหม่จะอยู่ได้นานแค่ไหน ขึ้นอยู่กับการดูแลตัวเองและการกินยาด้วยครับ"

“ขอบคุณที่เหนื่อยนะคะ”

“เป็นหน้าที่ของหมออยู่แล้วครับ”

หมอหนุ่มส่งยิ้มให้เธอเบา ๆ ก่อนจะเดินจากไป

วันต่อมา

“ไอเวมึงดูนั่นสิ....”

หมอกสะกิดเพื่อนสนิทเมื่อเห็นสองสาวที่เดินเข้ามาใกล้

“เหอะ.....”

“พี่หมอกอยู่ตรงนี้เองตามหาตั้งนาน”

มิ้นพูดขึ้นทันทีที่มาหยุดยืนตรงหน้า

“อะไรของแก”

“ลืมของไว้ที่รถพี่น่ะ....ไปเปิดให้หน่อยสิ”

“ทำไมแกไม่ระวังอย่างนี้.....ไอ้กัสเดี๋ยวกูมานะ”

“อื้อ....”

ชายหนุ่มตอบรับแต่สายตายังจ้องไปที่คะแนนอย่างหาเรื่อง

“คะแนนรอแป๊บนะ.....เดี๋ยวมา”

“อื้อเธอรีบไปเถอะ”

“ลืมอะไรไปรึเปล่า......”

ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงแข็ง

“อะไร”

“เมื่อคืนทำไมไม่มาหาฉัน...”

“อ๋อ ลืมบอกคุณไปเมื่อคืนมีธุระนิดหน่อย”

“ข้ออ้าง”

“จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่”

“เหอะ!ฉันบอกเธอว่าอะไร ยังไม่ถึงอาทิตย์ก็อ้างนู้นอ้างนี่ซะแล้ว”

“เมื่อคืนยายฉันป่วย....”

“คนแบบมึงเชื่อได้ที่ไหน”

“เรื่องของคุณ อีกอย่างฉันไม่ไปคุณก็เรียกคนอื่นไปหาได้นี่”

“มันไม่เกี่ยวกับเรียกใครไปหา มันเกี่ยวที่สัญญาของกูกับมึงคืออะไร กูให้ไปหาแค่นี้ทำไมได้กูไม่ได้จะเอามึงทุกวันสักหน่อย”

“ถ้าไม่เอา....แล้วจะให้ไปหาทำไม”

“อยากให้มึงเดินทางมาเหนื่อยเล่น ๆ มั้ง แล้วก็ไล่กลับ จะว่าเป็นการรายงานตัวก็ได้ กูก็กลัวมึงโกงอยู่เหมือนกัน”

“คนใจดำ”

“แล้วจะเอายังไง”

“เอายังไงหมายถึงอะไร”

“ก็เมื่อคืนมึงผิดสัญญากับกู มึงจะชดเชยกูยังไง”

“อยากได้อะไรล่ะ......แต่คนอย่างคุณคงไม่ต้องเดาให้ยาก”

“อะไร”

“ก็คงไม่พ้นเรื่องบนเตียง”

“ตลก คิดว่าคนอย่างมึงน่าเอามากมั้ง กูถึงจะคิดแต่เรื่องแบบนั้น”

“แล้วจะเอาไง เดี๋ยวเลี้ยงข้าวสักมื้อ เอามั้ยล่ะ”

“แต่ไม่กินข้าวข้างทางนะ”

“นี่....”

ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นสูงราวกำลังท้าทายเมื่อหญิงสาวตรงหน้ากำลังจะอ้าปาก

“โอเค....”

“แล้วถ้าเธอผิดนัดอีกล่ะ จะว่ายังไง”

“ไม่มีทาง”

“ฉันจะเชื่อเธอได้ยังไง ในเมื่อเมื่อวานเธอก็ยังผิดนัด”

“นั่นมันเหตุสุดวิสัย”

“อ่อ....ถ้าวันนึงยายป่วย หมาตาย คนข้างบ้านทะเลาะกัน ไม่ก็เสาไฟล้ม จะไม่เอามาใช้เป็นข้ออ้างอีกเหรอ”

“อย่าพูดให้มันมาก”

“ถ้าผิดสัญญาอีก ฉันจะคิดเพิ่มเป็นสองเท่า”

“สองเท่าอะไรของคุณ”

เวกัสขยับหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นรดที่ข้างหูหญิงสาว

“ก็....เอามึงเพิ่มเป็นสองเท่า”

“ทุเรส โรคจิต คนบ้า”

“ฉันบ้าได้มากกว่านี้....”

“เหอะ! ชีวิตฉันทำไมมันซวยอย่างนี่กัน”

“ฉันต่างหากที่พูดคำนั้น...ถามอะไรหน่อยสิ”

“......”

“นี่....”

“ก็พูดมาสิ”

“หน้าบึ้งเป็นตูด....กูคงมีอารมณ์ถามมึงอยู่หรอก”

“งั้นก็ไม่ต้องถาม”

“เสร็จจากนี่จะไปไหน”

“ไปโรงบาล”

“ไปทำไม ตรวจโรคไง ไม่ต้องห่วงกูใส่ถุงทุกคน”

“เหอะ...ก็บอกว่ายายไม่สบาย”

“ไหนบอกจะเลี้ยงข้าวกูไง”

“เสร็จจากเลี้ยงข้าวคุณค่อยไป....คงจะไม่นั่งทานถึงเที่ยงคืนหรอกมั้ง”

“แล้วจะไปหากูที่ห้องตอนไหน”

“เสร็จจากไปหายาย”

“กี่โมง”

“ไม่รู้ จะไปรู้ได้ยังไง”

“เรื่องแค่นี้ก็ไม่รู้....ซื่อบื้อชิบหาย”

“ค่ะ...พ่อคนฉลาด”

“คะแนน...รอนานรึเปล่า”

เมื่อเพื่อนสาวเดินกับมาทำให้การสนทนาของทั้งคู่ต้องจบลง

“เปล่า...เรียบร้อยแล้วใช่มั้ย”

“อื้อ”

“งั้นกลับกันเถอะ”

“เอ่อ....เธอกลับไปก่อนเถอะ ฉันมีธุระนิดหน่อย”

“ที่ไหน…เดี๋ยวไปส่ง”

“ไม่เป็นไร เธอกลับไปก่อนเถอะ”

“งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”

“อื้อ….”

“ป่ะ ไอ้กัสกลับกันเถอะ…วันนี้ที่เดิมมั้ยว่ะ”

หมอกเดินมาใกล้พร้อมกับกอดคอ

“อะไรของมึง…กูมีธุระนิดหน่อย”

“ธุรงธุระอะไรของมึง…”

“เกี่ยวอะไรกับมึงด้วย…”

“เอองั้นเจอกันตอนเย็น….ไปแล้วนะคนสวย”

หมอกอดไม่ได้ที่จะหันมาแซวคะแนนที่ยืนอยู่ไม่ไกล

“ไปสิ ยืนบื้ออยู่ทำไม”

เวกัสพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินนำหน้ามือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง

“อ่อ…”

“ไม่อยากเดินกับคุณเลย”

คะแนนพูดขึ้นมาลอย ๆ เมื่อเดินตามหลังเขามาเรื่อย ๆ ตามริมฟุตบาท

“ทำไม”

“มีแต่คนมอง”

“ถ้ากูอุ้มมึงด้วยคนจะมองมากกว่านี้อีก”

“นิสัยไม่ดีแบบคุณทำไมถึงมีคนชอบกันน่ะ”

“แค่มีเงินคนอื่นก็สนใจทั้งนั้น มึงเองก็มาหากูเพราะเงินเหมือนกันไม่ใช่รึไง”

“แต่ฉันมีเหตุผล”

“ใคร ๆ ก็พูดแบบนี้กันทั้งนั้น”

“เพราะฉะนั้นใครที่มาหาคุณ ก็จะต้องไปหาคุณทุกวันเลยเหรอ”

“เปล่า สิทธิ์นี้กูให้มึงคนเดียว เพราะมึงไม่เหมือนใคร”

“หมายถึงยังไง”

“ก็โง่ไม่เหมือนใคร”

“ชิ! ฉันก็โง่จริง ๆ นั่นแหละที่ยอมรับข้อเสนอแบบนี้กับคุณ”

“คิดได้ก็สายไปแล้ว”

คะแนนมาหยุดยืนอยู่ที่หน้ารถยนต์คันหรูสีดำเงาวาวจอดนิ่งอย่างสง่างามราวสัตว์นักล่าในความมืด โลโก้หน้ารถโดดเด่นสะท้อนแสงแดดวับวาว ทุกสัดส่วนของรถเต็มไปด้วยความประณีต หรูหรา และบ่งบอกฐานะของเจ้าของอย่างชัดเจน

“ขึ้นไปสิ..ชักช้าอยู่ได้”

เสียงทุ้มต่ำของเขาเรียบเฉียบแต่หนักแน่นพอจะสั่งให้เธอทำตามโดยไม่ต้องคิดซ้ำ น้ำเสียงนั้นไม่ได้เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธ

คะแนนลังเลเล็กน้อยเมื่อเห็นรถหรูราคาไม่ต่ำกว่าสิบล้านตรงหน้า เธอไม่เคยนั่งรถอะไรแบบนี้มาก่อน ไม่เคยคิดว่าชีวิตตัวเองจะได้เข้าใกล้ความหรูหราเช่นนี้แม้แต่นิด

มือใหญ่ของเขาเอื้อมมาเปิดประตูให้เธออย่างนิ่งขรึม ก่อนจะผายมือเชิญด้วยท่าทีที่ดูทั้งสุภาพและทรงอำนาจในเวลาเดียวกัน

“เชิญครับ สรุปกูหรือมึงที่เป็นลูกหนี้กันแน่”

“ไม่ได้ขอให้เปิดให้สักหน่อย

หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะหนังแท้ที่นุ่มราวกับจมอยู่ในหมอก เบาะสีครีมตัดกับตัวรถสีดำเงา ภายในเงียบสงบและอบอวลด้วยกลิ่นน้ำหอมผู้ชายอ่อนๆ ที่ชวนให้ใจเต้นแรงอย่างไม่รู้ตัว

ชายหนุ่มเดินอ้อมมาขึ้นฝั่งคนขับ ก่อนจะสตาร์ทรถ เสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำราวกับพยัคฆ์ตื่นจากนิทรา

“คาดเข็มขัดด้วย”

เขาพูดโดยไม่หันมามอง แต่เธอก็รีบทำตามทันที ก่อนที่รถเคลื่อนตัวออกจากที่จอดอย่างนุ่มนวล

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก   ผิดสัญญาเดี๋ยวโดนเพิ่มสองเท่า

    ตอนที่ 8ผิดสัญญาเดี๋ยวโดนเพิ่มสองเท่าวันต่อมา"นี่มิ้นเมื่อวานขอโทษนะที่กลับแล้วไม่ได้บอกเธอก่อน"คะแนนนั่งลงเก้าอี้ข้าง ๆ ในขณะที่อยู่ในห้องเรียน"ไม่เป็นไร ทีหลังบอกด้วยนะฉันเป็นห่วง กลัวว่าจะเป็นอะไรไป""ขอโทษนะ....""ไม่โกรธเธอหรอก"".....""วันนี้ไปทานข้าวด้วยกันสิ""เย็นนี้ยายผ่าตัดน่ะ คงไปด้วยไม่ได้แล้ว""ให้ฉันไปเป็นเพื่อนรึเปล่า”“ไม่เป็นไร”ตกเย็นคะแนนยืนนิ่งอยู่หน้าห้องผ่าตัด ใบหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด มือทั้งสองประสานกันแน่นอยู่หน้าตัก เหงื่อเย็นเกาะพราวที่ขมับทั้งที่ในห้องโถงนั้นเย็นเฉียบด้วยเครื่องปรับอากาศ ดวงตาเธอจ้องมองแสงสีแดงบนป้าย กำลังผ่าตัดที่ยังคงสว่างอยู่เหนือประตูอย่างไม่กะพริบ แผ่นหลังเล็กๆ เอนพิงผนังเหมือนต้องการที่พึ่งพิงในเวลาที่หัวใจแทบทรุด เธอกัดริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงสะอื้นที่ตีตื้นขึ้นมาจุกลำคอนาทีที่ผ่านไปเหมือนชั่วโมงเธอยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเงียบๆ พร่ำภาวนาในใจให้การผ่าตัดของยายผ่านไปด้วยดี และให้คนที่เธอรักมากที่สุดในชีวิตปลอดภัย“ยายจ๋า....หนูรออยู่ตรงนี้นะ”เวกัสนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาหนังสีเข้มในห้องที่เงียบงัน ไฟสลัวๆ ส่องสะท้อน

  • เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก   ธรรมดาที่น่าเอาNC

    ตอนที่ 7ธรรมดาที่น่าเอาNCเสียงสายเข็มขัดกระทบพื้นดังคลิกเมื่อเข้ามาในห้องน้ำแคบหญิงสาวไม่วายที่จะรีบถอดเสื้อยืดออก ชายหนุ่มเองก็เช่นกันกางเกงที่เคยสวมใส่ก่อนหน้าตอนนี้ถูกถอดไปกองอยู่ที่พื้น คะแนนถูกเวกัสจับยกขึ้นนั่งบนฝาชักโครก แผ่นหลังเธอแนบกับถังเก็บน้ำ สะโพกชิดขอบอ่าง ขาเรียวยาวเกี่ยวรัดรอบเอวเขาแน่นเขาใช้สองมือแยกต้นขาเธอออกให้กว้างสุดเท่าที่จะทำได้ปลายนิ้วหยาบไล้จากหน้าขาไปจนถึงกลางกลีบอุ่นชื้นที่สั่นระริก เธอกระตุกเบาๆ จากความเสียวที่สะท้านตั้งแต่ปลายนิ้ว“พร้อมขนาดนั้นเลยเหรอ”เขากัดฟันแน่น ก้มลงกระซิบชิดใบหูเธอเลิกคิ้ว ยิ้มมุมปาก“รออะไรอยู่ล่ะ”เวกัสไม่พูดอีกคำ เขาจับท่อนเนื้อของตัวเองที่กำลังแข็งขึงแทบระเบิด จ่อเข้าที่ปากทางอ่อนนุ่มตรงหน้าช้าๆ ความใหญ่ของมันทำให้เธอสะดุ้งเบาๆ แม้จะเปียกและพร้อมแล้วชายหนุ่มกดมันเข้ามาช้าๆ ก่อนจะกระแทกพรวดเดียวครึ่งลำเข้ามาเต็มแรง“อึ่ก....อื้ม”เสียงครางกระเส่าดังลั่นออกจากปากหญิงสาวในทันที ร่างของเธอกระตุกสุดแรง ขาเกี่ยวรัดเอวเขาแน่นขึ้นอัตโนมัติ กล้ามหน้าท้องเธอเกร็งจัดดวงตากระพริบถี่ด้วยความเสียวแล่นจี๊ดจากภายใน“อ๊า...แน่นฉิบ

  • เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก   มีสิทธิ์อะไรมาก้าวก่ายเรื่องของฉัน

    ตอนที่ 6มีสิทธิ์อะไรมาก้าวก่ายเรื่องของฉันหลังจากจัดยาห่มผ้าให้ยายเรียบร้อย เธอก็ปิดประตูห้องเบา ๆ แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหนื่อยล้า แต่ก็รู้ดีว่าตัวเองสัญญาอะไรไว้กับเพื่อนเพียงไม่นาน ร่างเล็กในเสื้อยืดครอปสีดำและกางเกงยีนส์เอวสูงก็เดินเข้ามาในผับ กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมควันบุหรี่ปะทะจมูกทันที แต่เธอก็แค่ยิ้มนิด ๆ แล้วเดินฝ่าฝูงชนไปยังโต๊ะที่เพื่อนรออยู่แม้ใบหน้าจะดูอ่อนล้าจากวันทั้งวัน แต่แววตากลับยังสดใส รอยยิ้มฝืน ๆ บนริมฝีปากนั้นไม่ได้ปิดบังความเหนื่อยล้าได้มิด“คะแนน อยู่นี่…”หญิงสาวหันไปมองตามเสียงเรียก เห็นเพื่อนสาวโบกไม้โบกมืออยู่โซฟาด้านบน“หว๊า..คนสวยมาแล้วเหรอ”“เอ่อ…”คำแรกที่โดนเอ่ยทักเมื่อมาถึง คะแนนตกใจเล็กน้อยที่ตรงนี้ไม่ได้มีแค่มิ้นเพื่อนสาวเพียงคนเดียว แต่มีเวกัสนั่งอยู่อีกด้วย เขายังคงทำหน้าไม่สบอารมณ์เหมือนเดิม“พอดีพี่ชายฉันเขาอยากร่วมวงด้วยนะ..”“คงไม่ว่าอะไรนะ”“นี่ ๆ พี่หมอกอย่ามองเพื่อนหนูแบบนั้นนะ คนนี้ไม่ได้เด็ดขาด”“แค่มองเฉย ๆ ไม่ได้รึไง ไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย”“เลิกคิดอะไรบ้า ๆ เลยนะ ไม่งั้นหนูเอาพี่ตายแน่ ๆ ไม่ยอมด้วย นี่เพื่อนหนู ไม่ยอมให้ยุ่งกับคนแบบพี่

  • เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก   ดูถูกกันพอรึยัง

    ตอนที่ 5ดูถูกกันพอรึยังเวลา 20:00ตอนนี้คะแนนยืนอยู่หน้าห้องเวกัสอย่างลังเล หัวใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูกคิดไม่ถึงว่าเธอจะต้องตกมาอยู่ในสถานการณ์นี้ก๊อก ก๊อก ก๊อกเธอเคาะประตูห้องสามที แต่ดูเหมือนว่าข้างในจะไม่มีคนอยู่ หญิงสาวยืนพิงกำแพงข้างประตูอย่างใจจ่อ ล้วงมือถือในกระเป๋าขึ้นมาเล่นไปพลาง ๆ“ไม่อยู่อย่างนั้นเหรอ”เสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้ทำให้เธอต้องเงยหน้าขึ้นมอง เป็นเวกัสที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าเขายังคงนิ่งเรียบคาดเดาไม่ได้ว่ากำลังรู้สึกอะไรอยู่“เอ่อ….”“เธอมาทำไม…”“ก็เมื่อวานคุณ…”“อ๋อ รู้หน้าที่ดีหนิแต่วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์ เธอกลับไปเถอะ พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่”“ทีหลังถ้าจะเป็นแบบนี้ก็ควรบอกกันก่อนสิ…ให้ฉันมาแบบนี้มันเสียเวลานะ ฉันก็มีอย่างอื่นที่ต้องทำเหมือนกัน…”“ผู้หญิงแบบเธอมีสิทธิ์อะไรมาออกคำสั่งกับฉัน…ฉันต่างหากที่ต้องพูดคำว่าเสียเวลากับเธอ”“ผู้หญิงแบบฉันมันทำไมกัน”“ก็ขายตัว….แล้วจะอะไรนักหนา ให้กลับไม่กลับหรือว่าอยากจะโดนเอา…ถ้าอย่างนั้นก็เข้ามาสิ”“ปะ..เปล่า แต่คุณก็ควรจะบอกกันหน่อย ถ้าเกิดว่าคุณไม่อยู่ จะให้ฉันยืนรอคุณแบบนี้ไปทั้งคืนเลยรึไง…รู้มั้ยว่ามันน่าอายแค่ไ

  • เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก   ขอแค่ยายหาย....อะไรก็ได้ทั้งนั้น

    ตอนที่ 4ขอแค่ยายหาย....อะไรก็ได้ทั้งนั้นรุ่งเช้าแสงแดดอ่อนยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาในห้อง คะแนนลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า รู้สึกเหมือนร่างกายทั้งร่างหนักอึ้งไปหมด กล้ามเนื้อขาและเอวปวดตึงจนนอนนิ่งไปพักหนึ่งถึงจะขยับได้ผ้าห่มผืนบางร่นลงจากแผ่นอก เผยให้เห็นรอยแดงช้ำตามตัว และความเปียกชื้นจาง ๆ ที่ยังหลงเหลือจากค่ำคืนอันดุเดือดเธอเม้มริมฝีปากแน่น ความเจ็บแสบระหว่างเรียวขาย้ำเตือนเธอชัดเจนทุกการเคลื่อนไหว ร่างกายยังไม่ฟื้นเต็มที่ แต่กลับไม่มีเวลาแม้แต่จะตั้งหลักหญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อหันไปมองนาฬิกา“จะแปดโมงแล้ว!…”คะแนนลุกขึ้นแทบไม่ทัน แม้จะเจ็บแต่ก็ฝืนพยุงตัวเองลุกจากเตียงทันที มือคว้าเสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาแต่งอย่างเร่งรีบ ใบหน้ายังซีดเซียว ริมฝีปากแห้ง และดวงตาหนักอึ้งจากการนอนไม่พอ ก่อนออกจากห้อง หันกลับไปมองเตียงเพียงแวบเดียว“ญาติคุณพิสมัยค่ะ...”เธอบอกกับพนักงานเคาท์เตอร์ทันทีที่มาถึง“เชิญทางนี้ค่ะ”คะแนนก้าวขาตามพยาบาลในชุดสีขาวไปอย่างใจจดใจจ่อ“ตอนนี้ยายของคุณออกจากห้องไอซียูแล้ว....แต่ว่ายังไม่ได้สติค่ะ”“ฉันอยากให้ผ่าตัดเปลี่ยนไตค่ะ...”“งั้นเดี๋ยวจะมีเอ

  • เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก   ผู้หญิงขายตัว NC

    ตอนที่ 3ผู้หญิงขายตัว NCร่างของเธอสะท้านเล็กน้อยเมื่อผ้าที่เคยปกปิดเนื้อในหลุดไปกองที่พื้น หญิงสาวหลับตาแน่น ฝืนไม่มองแววตาคมที่กำลังจ้องเธอราวกับนักล่า ริมฝีปากเม้มแน่นพยายามไม่สั่นไหว ทั้งที่ภายในกลับเต็มไปด้วยความประหม่าและความรู้สึกผิด“มึงซ่อนรูปจังว่ะ....”เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นจัด ก่อนจะโน้มตัวลงมาชิด ขยับริมฝีปากแตะซอกคอเธออย่างแนบแน่นมือหนาเลื่อนต่ำลงอย่างไม่รีบร้อน ลูบไล้ต้นขาเธออย่างหยอกเย้า ก่อนจะคว้าจับสะโพกเปลือยเปล่าของเธอด้วยแรงที่ทำให้เธอสะดุ้ง“อ๊ะ”เธอเผลอครางเบา ๆ ออกมาโดยไม่ตั้งใจ ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่นยิ่งกว่าเดิม“ตอบสนองเร็วขนาดนี้...น่าจะไม่ใช่ครั้งแรกเหมือนที่ปากพูด”ชายหนุ่มกดร่างเธอลงเบา ๆ บนเตียง ขาขาวเรียวยกขึ้นอย่างช้า ๆ ขณะที่ริมฝีปากเขารุกไล้ไปทั่วซอกคอขาวกลิ่นหอมจากผิวทำให้เขาอดใจแทบไม่ไหวหน้าอกอวบถูกเขาบีคลึงเบา ๆ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเลื่อนใบหน้าลงต่ำ ปลายลิ้นร้อนแตะเบา ๆ ไปที่ยอดดอกปทุมที่ชูชันจ๊วบ จ๊วบเสียงดูดดึงดังขึ้นเบา ๆ ลิ้นลากวนถูไถไปทั่วเต้าอีกข้างก็ไม่วายที่จะโดนบีบจนแดงก่ำ“อ๊ะ..อย่านะ”เมื่อชายหนุ่มลากลิ้นลงต่ำจนถึงจุดอ่อนไหวที่ยังไม่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status