تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 10
تاريخ النشر:
2026-09-22 20:52:57
أحدث فصل
เมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง ภาคพิเศษ 9
เขาขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะก้มลงสอดท่อนแขนแกร่งเข้าใต้ข้อพับเข่าและแผ่นหลังบาง ช้อนร่างของแพรไหมลอยขึ้นสู่อ้อมอกอย่างรวดเร็วโดยที่หญิงสาวไม่ทันตั้งตัว“ว้าย ธันวา คุณทำอะไรคะ ปล่อยแพรลงเถอะค่ะ แพรเดินเองได้ แพรหนักนะคะเดี๋ยวคุณก็ปวดหลังหรอก”แพรไหมร้องอุทานด้วยความตกใจ สองแขนเรียวรีบตวัดโอบรอบลำคอแกร่งของสามีโดยอัตโนมัติเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว ใบหน้าหวานซับสีเลือดแดงก่ำยิ่งกว่าเดิมเมื่อสายตาคมกริบของเขาทอดมองมาในระยะประชิด“วันนี้วันเข้าหอของเรานะครับคุณภรรยา ธรรมเนียมโบราณเขาบอกไว้ว่าเจ้าบ่าวต้องอุ้มเจ้าสาวเข้าห้องหอ ชีวิตคู่จะได้ราบรื่นและมีแต่คนอุ้มชู ธันขอทำหน้าที่สามีให้สมบูรณ์ที่สุดตั้งแต่วินาทีนี้เลยนะครับ ส่วนเรื่องน้ำหนัก แพรตัวเบาหวิวแค่นี้เอง ธันอุ้มเดินรอบหมู่บ้านยังได้เลยครับ”ธันวาตอบกลับด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ชายหนุ่มกระชับร่างบางในอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ก่อนจะก้าวเท้ายาว ๆ พาภรรยาคนสวยเดินขึ้นบันไดตรงไปยังห้องนอนชั้นบนซึ่งถูกจัดเตรียมไว้เป็นห้องหอสำหรับค่ำคืนนี้“คุณนี่มีข้ออ้างสารพัดเลยนะคะ แพรยอมแพ้คุณแล้วค่ะ อยากอุ้มก็อุ้มเลย แต่ระวังสะดุดบันไดนะคะ แพรไม่อยากไ
เมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง ภาคพิเศษ 8
“มือคุณเย็นมากเลยนะคะธันวา”แพรไหมเอ่ยทักเมื่อสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิจากฝ่ามือใหญ่ที่กอบกุมมือเธอเอาไว้แน่น“ธันตื่นเต้นครับแพร ตื่นเต้นกว่าตอนพรีเซนต์โพรเจกต์ร้อยล้านให้ลูกค้าฟังอีกครับ”ธันวาสารภาพตามตรงพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึก“ทำหน้าให้มันดี ๆ หน่อยไอ้ธันวา คนอื่นเขาจะคิดว่ามึงโดนบังคับมาจดทะเบียนสมรสแล้วเนี่ย” เสียงของพอร์ตดังขึ้นจากด้านหลังชายหนุ่มเดินตามมาพร้อมกับคุณพิมพ์ผกาและคุณพ่อของแพรไหมที่รับหน้าที่เป็นพยานในวันนี้“ผมไม่ได้โดนบังคับครับพี่พอร์ต ผมเต็มใจ เต็มใจที่สุดในชีวิตเลยครับ” ธันวาหันไปตอบกลับพี่ชายของภรรยาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ก็ดี จำคำพูดของตัวเองในวันนี้ไว้ให้ดีล่ะ เพราะถ้าวันไหนมึงทำให้แพรเสียใจอีก ทะเบียนสมรสใบนี้ก็ปกป้องมึงจากตีนกูไม่ได้” พอร์ตขู่เสียงเรียบแต่แววตาจริงจัง“พอร์ตก็ไปขู่น้องแบบนั้น วันมงคลแท้ ๆ เลิกทำหน้าดุสักวันเถอะลูก” คุณพิมพ์ผกาปรามลูกชายคนโตก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้แพรไหมและธันวา“เข้าไปข้างในกันเถอะจ้ะ ได้เวลาคิวของเราแล้ว”ภายในห้องจดทะเบียนสมรส บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่น เจ้าหน้าที่นายทะเบียนส่งรอยยิ้มยินดีให้กับคู่รักที่นั่งอยู่ตรงหน้า เอกส
เมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง ภาคพิเศษ 7
เสียงหัวเราะเจื้อยแจ้วของเด็กหญิงพิณเพลงที่กำลังวิ่งเล่นกับธันวาอยู่บนสนามหญ้า พอร์ตยืนกอดอกพิงระเบียงมองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าแววตากลับแฝงความอ่อนโยนที่นานครั้งจะปรากฏให้เห็นคุณพิมพ์ผกาเดินถือถาดคุกกี้อบใหม่หอมกรุ่นออกมา หญิงสูงวัยหยุดยืนข้างบุตรชายพลางวางถาดลงบนโต๊ะไม้“เห็นภาพนี้แล้วแม่ก็นึกถึงตอนแพรยังเด็ก ๆ นะพอร์ต เวลาผ่านไปเร็วจริง ๆ” เสียงของมารดาทำให้พอร์ตหันไปมองก่อนจะขยับเข้าไปช่วยประคอง“ครับแม่ แต่น่าแปลกที่ไอ้ธันวามันยังทนอยู่ที่นี่ได้ ทั้งที่ผมเคยไล่มันไปไม่รู้กี่ครั้ง”พอร์ตเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความนัย“เขาไม่ได้อยู่เพราะหน้าทนหรอกลูก แต่อยู่เพราะคำว่าสำนึกต่างหาก คนเราทำผิดพลาดกันได้ แต่คนที่คิดจะแก้ตัวให้สำเร็จนั้นมีน้อย พอร์ตมองไม่ออกเลยเหรอว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ธันวาเปลี่ยนไปมากแค่ไหน” คุณพิมพ์ผกาเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มพอร์ตถอนหายใจยาวก่อนจะเดินลงจากระเบียงตรงไปหาชายหนุ่มที่กำลังอุ้มลูกสาวขึ้นบ่า“ไอ้ธันวา! เลิกเล่นเป็นลิงได้แล้ว เข้ามานี่ วันนี้เรามีเรื่องต้องคุยกัน”ธันวาชะงัก วางพิณเพลงลงบนพื้นอย่างนุ่มนวลก่อนจะพยักหน้าให้ลูกสาวไปวิ่งเล่นต่อที
เมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง ภาคพิเศษ 6
ประตูห้องพักฟื้นถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง ชายหนุ่มหิ้วถุงใส่อาหารจากร้านดังใต้ตึกเข้ามาด้วยรอยยิ้มสดใส บนท่อนแขนแกร่งมี ร่างของเด็กหญิงพิณเพลงที่กำลังดูดน้ำผลไม้จากกล่องอย่างอารมณ์ดี“ข้าวต้มปลาเต๋าเต้ยร้อน ๆ มาส่งถึงที่แล้วครับแพร หอมฉุยมาตั้งแต่หน้าลิฟต์เลย” ธันวาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงร่าเริง เขานำชามข้าวต้มไปวางบนโต๊ะคร่อมเตียงผู้ป่วย ก่อนจะวางลูกสาวลงบนโซฟาใกล้ ๆ“ขอบคุณมากนะคะธันวา ซื้อมาตั้งเยอะ แพรทานไม่หมดหรอกค่ะ” แพรไหมขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง โดยมีธันวาเข้ามาช่วยประคองแผ่นหลังและจัดหมอนหนุนให้เข้าที่อย่างรู้ใจ“ต้องทานให้หมดสิครับ ร่างกายแพรขาดสารอาหารไปเยอะ ต้องบำรุงหนัก ๆ เดี๋ยวธันป้อนให้นะครับ แพรจะได้ไม่ต้องขยับแขนข้างที่เจาะน้ำเกลือ”ธันวาไม่พูดเปล่า เขาเลื่อนเก้าอี้มานั่งชิดขอบเตียง หยิบช้อนขึ้นมาคนข้าวต้มเพื่อคลายความร้อน“แพรทานเองได้ค่ะธันวา แขนอีกข้างไม่ได้เป็นอะไรเสียหน่อย คุณไปจัดการอาหารเช้าของลูกเถอะค่ะ พิณเพลงหิวแย่แล้ว” แพรไหมพยายามทัดทานด้วยความเกรงใจ ใบหน้าหวานซับสีเลือดขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อตกเป็นเป้าสายตาแห่งความห่วงใยของเขา“พิณเพลงทานแซนด์วิชทูน่ากับน้ำ
เมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง ภาคพิเศษ 5
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อปะปนในอากาศเย็นเฉียบของเครื่องปรับอากาศ ทำให้แพรไหมรู้สึกปั่นป่วนในช่องท้องมากยิ่งขึ้น หญิงสาวนอนหน้าซีดเผือดอยู่บนเตียงผู้ป่วยของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังอาการอาหารเป็นพิษรุนแรงเฉียบพลันทำให้ร่างกายสูญเสียน้ำอย่างหนักจนเกิดภาวะช็อกและหน้ามืดล้มพับกลางออฟฟิศ โชคดีที่พอร์ตเข้ามาเห็นและรีบพาส่งโรงพยาบาลได้ทัน สายน้ำเกลือระโยงระยางอยู่ที่หลังมือเรียว ริมฝีปากที่เคยอวบอิ่มซีดเซียวไร้สีเลือดคุณพิมพ์ผกานั่งลูบผมลูกสาวอยู่ข้างเตียงด้วยสีหน้าอิดโรยและเป็นกังวล ถัดไปบริเวณโซฟารับแขกของห้องพักฟื้นวีไอพี เด็กหญิงพิณเพลงกำลังนั่งกอดตุ๊กตาหมีตัวโปรด ใบหน้ากลมแป้นเปรอะเปื้อนคราบน้ำตา เด็กน้อยร้องไห้งอแงมาพักใหญ่เพราะตกใจที่เห็นมารดาถูกพยาบาลเข็นเข้ามาในห้องด้วยสภาพอิดโรยเสียงเปิดประตูห้องพักฟื้นดังขึ้นอย่างเร่งรีบ ธันวาในชุดสูททำงานยับยู่ยี่ก้าวพรวดพราดเข้ามาภายในห้อง ชายหนุ่มทิ้งการประชุมบอร์ดบริหารที่สำคัญที่สุดของเดือนทันทีที่ได้รับสายแจ้งข่าวจากพอร์ต ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและความตื่นตระหนก เขาเดินตรงดิ่งเข้ามาที่ข้างเตียงผู้ป่วยโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง“แพร... แพรเป็นย
เมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง ภาคพิเศษ 4
เสียงกรีดร้องสลับกับเสียงสะอื้นจ้าดังก้องไปทั่วบริเวณห้องนั่งเล่น แพรไหมยืนหลับตาแน่น สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อข่มอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน บนพื้นพรมสีครีมมีร่างเล็กอวบอิ่มของเด็กหญิงพิณเพลงนอนดิ้นเร่า สองขาป้อมเตะสลับไปมากลางอากาศ น้ำตาเม็ดโตไหลอาบแก้มแดงปลั่งจนเปียกชุ่ม“ไม่เอา! พิณเพลงจะกินเยลลีสีแดง ไม่เอาสีเขียว!” เด็กน้อยแผดเสียงร้องอย่างขัดใจ สองมือเล็กปัดถ้วยพลาสติกบรรจุเยลลีสีเขียวร่วงกระเด็นไปบนพื้นแพรไหมลืมตาขึ้นมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกปวดหนึบที่ขมับ เธอพยายามปรับน้ำเสียงให้ราบเรียบและใจเย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้“พิณเพลงคะ เยลลีสีแดงหมดแล้วค่ะลูก หม่าม้าบอกแล้วไงคะว่าสีแดงหมดตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้เหลือแต่สีเขียวรสแอปเปิล อร่อยเหมือนกันเลย ลุกขึ้นมานั่งดี ๆ ค่ะลูก พื้นมันสกปรกนะ”แพรไหมย่อตัวลงนั่งคุกเข่า เอื้อมมือไปจับแขนลูกสาวให้ลุกขึ้น“ไม่เอา หม่าม้าใจร้าย หม่าม้าไม่รักหนู หนูจะเอาสีแดง!”พิณเพลงสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมอย่างแรง พลิกตัวคว่ำหน้าลงกับพื้นพรมแล้วแผดเสียงร้องไห้ดังกว่าเดิมอาการเอาแต่ใจอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้เกิดขึ้นแทบทุกชั่วโมง ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาแพรไหมรู้ดี
قد تعجبك أيضًا
คลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.9K وجهات النظرนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย71.5K وجهات النظرรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat70.7K وجهات النظرบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์326.0K وجهات النظرอัลฟ่าอาร์เธอร์ เธอเป็นของฉัน
Desire steve25 وجهات النظرคืนอันเร่าร้อนในอ้อมกอดของน้าเขยโรมัน
เลีย โคลลาร์กา ซิโยซา78 وجهات النظرบ้านนอกคอกรัก
มนัชชนก68 وجهات النظرรีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ
PR Star Ploy191 وجهات النظر
