LOGINอีกอย่างที่ทำเอาระรินน์รู้สึกเสียววาบตั้งแต่ยังไม่โดนสอดใส่ ก็คือความขรุแข็งปูดโปนไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นเหมือนรากไม้โอบรอบลำอลังการ.....“เดี๋ยวน้องรินน์จะติดใจ… ”โอมาร์แอ่นสะโพกอวดล้ำเนื้อ จับมือของระรินน์มาไล้ลูบความยาวใหญ่มหึมายิ่งกว่าที่หล่อนเคยเห็นในหนังโป๊.....โอมาร์ง้างขาข้างหนึ่งของระรินน์ขึ้นมาเหยียบอยู่บนเก้าอี้เตี้ยๆ หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง หล่อนเอนหลังพิงตู้เสื้อผ้า โอมาร์ขยับเข้ามาจับลำเนื้อร้อนผ่าวจ่อปากโพรงสาวแล้วกระแทกเสยเข้าใส่อย่างแรงจนมิดดุ้น “อ๊า… อูยยยยย”ระรินน์ร้องคราง เขากระเด้าแรงจนน้ำหล่อลื่นอุนๆ ทะลักสวนลำเอ็นของโอมาร์ออกมาแฉะชุ่มที่พุ่มขนของหล่อน.....“งือออ… นะ… แน่น… ”ระรินน์กัดริมฝีปากแน่น โอมาร์กระแทกเข้ามามิดสุดโคนไข่ ความใหญ่ของลำอวัยวะเพศเสียบแน่นเต็มลำเต็มรู ทำให้ระรินน์รู้สึกหนึบชาไปทั้งโพรงสาว.....แต่ก็จุกแน่นอยู่เพียงชั่วอึดใจ ครั้นพอเขาเริ่มขยับเข้าออก หล่อนก็แอ่นสะโพกรับ เมื่อความเจ็บจุกแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านสุดสะบรรยาย ทั้งสองจึงสาดอวัยวะเพศเข้าหากันด้วยความใคร่ที่เต้นระยับอยู่ในดวงตา โดยไม่สนว่าภายในห้องยังมีสามีของระรินน์นอนหลับอยู่บนเ
หล่อนตอบสนองการปลุกเร้าได้อย่างรวดเร็ว สะโพกดีดเด้งในทุกครั้งที่ลิ้นของเขาปาดเลียเข้าใส่ร่องกลีบที่โดนมือแบะบีบคลึงเคล้นจนเบ่งบวม เม็ดเสียวปูดปลิ้นขึ้นมารับการจู่โจมอย่างดุดันซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆเสียงปลายลิ้นของโอมาร์กระแทกเข้าใส่กลีบสาวอย่างโหยหาตะกละตะกลาม“อูย… สะ… เสียวเหลือเกินพี่โอ… งือออ… ไม่ไหวแล้วใส่เถอะเดี๋ยวพี่วินตื่น”นาทีนี้ระรินน์ยอมรับว่าหล่อนทั้งอยากทั้งกลัว เพราะว่าอยู่ในห้องนอนของตัวเอง แล้วผัวก็นอนอยู่บนเตียง“ขอพี่เบิร์นอีกนิดนะครับ… หอยของน้องรินน์ทั้งสวยทั้งใหญ่น่าเลียสุดๆ”โอมาร์บอกพลางเงยหน้าช้อนปลายลิ้น ลาดเลียร่องสาวเมามันส์ กำซาบซดน้ำหวานสวาทกลิ่นคาวคล้ายเนื้อปลาแซลม่อนสดๆ กระตุ้นอารมณ์โอมาร์จนต้องประกบริมฝีปากกะซวกซด บดลิ้นกินน้ำหอยเอร็ดอร่อย ไหลย้อยออกมาจากกลีบสาว“อูยยย… พี่โอจ๋ารินน์เสียว”ระรินน์เขย่งปลายเท้า กัดริมฝีปากแน่น สองมือเกาะบ่ากำยำของโอมาร์เอาไว้แน่น ค่อยๆ แอ่นสะโพกยกก้นขึ้นเล็กน้อยแล้วปล่อยให้ตกลงมากระแทกกับริมฝีปากอ้ารอ โอมาร์เงยหน้าปาดลิ้นไล้เลียกลีบหอยของหล่อนอย่างเมามันส์ปลายเท้าของระรินน์ยังคงขยับ ยกสะโพกให้หนอกเนินสาวบดเคล้ากับริมฝีปาก
ตอนที่เขาจูบไซ้เข้ามาที่ซอกคอและเต้านมแต่ละที พ่อคุณเอ๊ย… หนวดเคราแข็งขยี้แทงสุดๆ ความสากถากครูดผิวขาว ทำเอาอารมณ์ทางเพศของระรินน์พลุ่งพล่านกระเจิดกระเจิง.....“น้องรินน์จ๋า… พี่อยากเห็นว่าข้างล่างจะสวยเหมือนข้างบนไหม”โอมาร์ทรุดร่างลงนั่งคุกเข่ากับพื้น เอามือข้างหนึ่งดันต้นขาด้านในของหญิงสาวขึ้นมาเหยียบไว้กับเก้าอี้เตี้ยๆ ของโต๊ะเครื่องแป้ง มือเลิกชายกระโปรงของหล่อนขึ้นมาให้หญิงสาวยืนถลกเอาไว้.....“โห… แม่คุณเอ๊ย”โอมาร์อุทานกับสิ่งที่เห็น เพราะว่าในทันที่ชายกระโปรงลูกไม้บางๆ ถูกเลิกขึ้นมา ระรินน์โนบราจึงเห็นร่องสวาทผุดอ้าออกมาอวดความอะร้าอร่ามโอมาร์อุทานกับความสวยงามตรงหน้า กลีบสวาทของระรินน์อวบนูนน่ากิน มองดูคล้ายส้มโอสีชมพูสองกลีบประกบกันแน่น แอ่นอ้าออกมาจากพุ่มขนสีดำระยับโอบล้อมพูงามเอาไว้.....“น่าเลียสุดๆ… ”หนุ่มแขกสายเบิร์นเงยหน้าปาดลิ้นเลียเสยเข้าใส่กลีบสาวซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อ๊ะ… อ๊ายยย”ระรินน์พยายามสะกกลั้นเสียงคราง หากก็ยังหลุดออกมาจนได้ ท่าทางตอบสนองอย่างร่านร้อนของระรินน์ทำเอาโอมาร์ได้ใจ รีบปาดลิ้นเลียเสยขึ้นมาตามแนวยาวของร่องกลีบ เอามือแบะบีบแบ่งพูจนปลิ้นอ้าออกมาจาก
“ขอบคุณค่ะ” ระรินน์กล่าวขณะโอมาร์เดินเข้ามาใกล้หล่อน ทั้งสองจ้องตากัน โอมาร์หันไปมองที่เตียงนอน จากนั้นก็สืบเท้าเข้ามาหาระรินน์ที่ไม่ทันตั้งตัวรับ เอามือโอบใบหน้าหล่อน รั้งเข้ามาบดเคล้าริมฝีปากเข้าหากันอย่างเร่าร้อน “อ๊า… ” ระรินน์คราง เมื่อโอมาร์จูบไซ้ลงมาที่ซอกคอทั้งสองข้างของหล่อน สองมือบีบขยำสองเต้าอวบใหญ่เบียดกันแน่นอยู่ภายใต้แนวสาบเสื้อของระรินน์ “โอ้ว… น้องรินน์จ๋า… ร้อนแรงสุดๆ”ร่างของระรินน์ถูกดึงเข้ามาหลบหลังตู้เสื้อผ้าที่ตั้งอยู่ปลายเตียงนอนติดกับโต๊ะเครื่องแป้งโดยไม่สนใจว่าสามีของระรินน์นอนอยู่บนเตียงภายในห้องเดียวกัน โอมาร์สืบเท้าเข้ามาประชิดตัวหล่อน เอื้อมมือขึ้นมาทาบสองเต้าอวบใหญ่ เขย่าขยำเบาๆ ก่อนจะแกะกระดุมเสื้อลนลานจนถึงเม็ดสุดท้ายแล้วแบะออกจากอกของระรินน์“โห… ” โอมาร์อุทาน ในทันทีที่เสื้อของหล่อนถูกเปลื้องลงไปกองไว้ที่แผ่นหลัง ดวงตาเบิกโพลงมองสองเต้าอวบใหญ่ของระรินน์ เด้งออกมาอวดความอะร้าอร่ามระรินน์ตื่นเต้นสุดๆ หล่อนถอยร่นจนแผ่นหลังกระแทกเข้ากับตู้เสื้อผ้า“นมใหญ่น่าดูดเหลือเกิน… ”โอมาร์กดใบหน้าลงมาเฟ้นฟอนจูบ
ได้ยินที่ลูกชายตอบ แต่ไม่วายที่คุณนายปาหนันจะโยนความคิดไปให้สะใภ้ บังเอิญระรินน์เดินตามมาได้ยินพอดี คำพูดอำมหิตของแม่สามีปากร้ายกระแทกหูหล่อนอย่างจัง “อีกเดือนนึงถ้าเมียแกยังไม่ท้อง… เห็นทีว่าแม่คงต้องมองหาสะใภ้คนใหม่ให้แก” คุณนายปาหนันไม่ได้พูดเล่นหล่อนกล่าวออกมาโดยไม่สนใจว่าระรินน์จะรู้สึกยังไงกับคำพูดที่ได้ยินคุณนายทำราวกับว่าระรินน์เป็นอากาศธาตุ ซึ่งระรินน์ก็รู้ว่ายิ่งนานวันสะใภ้อย่างหล่อนยิ่งไม่มีตัวตนอยู่ในสายตาของแม่ผัว แค่เพียงเพราะว่าหล่อนยังไม่ท้องเสียที ในเวลาต่อมางานเลี้ยงวันเกิดภายในครอบครัวดำเนินไปอย่างอบอุ่นเป็นกันเอง กระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงห้าทุ่ม คีรีกับคุณนายปาหนันจึงขอตัวพากันขึ้นห้อง ปล่อยให้ลูกๆ นั่งดื่มกินกันไปพลาง “เดือนขอตัวก่อนนะคะพี่เดฟ… ง่วงแล้ว” วาดเดือนกล่าวกับเดวิดสามีของหล่อน เรียกเดวิดว่า ‘เดฟ’ เพียงสั้นๆ จนติดปาก “งั้นพี่คงต้องขอตัวด้วยคน… อย่าดื่มมากนักนะเจ้าวิน… เมาแล้วนะเรา… ตาแดงก่ำเชียว” ผกามาศหันมากล่าวกับนาวินผู้เป็นน้องชาย ก่อนจะแยกย้ายออกมาพร้อมกับเดือนวาด ปล่อยให้บรรดาหนุ่มๆ นั
‘เดวิด’ เขยฝรั่งตาน้ำข้าวสุดหล่อล่ำ เดินเข้ามาพร้อมกับกล่องของขวัญเล็กๆ ในมือเช่นกัน เป็นกล่องรูปหัวใจสีแดงที่พอจะเดาได้ว่าข้างในเป็นเครื่องประดับ เขยบ้านนี้ต่างก็แข่งกันเอาอกเอาใจแม่ยายผู้มีสมบัติพัสถานขึ้นชื่อว่าเป็นเศรษฐีของเมืองสุพรรณฯ “ขอบใจจ้ะ… ทั้งสองคน… อันที่จริงไม่ต้องลำบากหาซื้ออะไรมาให้แม่หรอกนะ แค่มาอยู่พร้อมหน้ากัน มากินข้าวด้วยกันในวันนี้แม่ก็มีความสุขแล้ว” คุณนายปาหนันกล่าว “วันเกิดคุณแม่ทั้งที… ไม่มีของขวัญได้ยังไงคะ” วาดเดือนที่ตอนนี้กำลังอุ้มท้องเจ็ดเดือน กล่าวกับมารดาของตัวเอง “โอ้ว… ท้องใหญ่ขึ้นมากนะยัยเดือน… กี่เดือนแล้วนี่” คุณนายปาหนันจ้องมองท้องของลูกสาว แทงตุงขึ้นมาจากชุดคลุมท้องจนสะดุดตา “เจ็ดเดือนแล้วค่ะคุณแม่” วาดเดือนตอบมารดา “อีกสองเดือนก็จะได้เห็นหน้ากันแล้วสินะหลานสาวของย่า” คุณนายเอามือลูบท้องของลูกสาว แอบเร่งวันเร่งคืนให้ถึงกำหนดที่หลานสาวจะออกมาลืมตาดูโลกทั้งผกามาศและวาดเดือนตั้งท้องในเวลาไล่เลี่ยกัน แต่ของผกามาศเพิ่งหกเดือน ท้องจึงยังไม่ใหญ่
เสร็จจากเช็ดถูปัดกวาดภายในห้องจนสะอาดสะอ้านทุกซอกทุกมุม เรไรเดินออกมาที่ระเบียงหลังห้อง เพราะอยากเก็บดอกบานบุรีสีชมพูต้นใหญ่ เลื้อยสูงขึ้นมาถึงชายคาด้านหลังปกติเรไรมักจะมองเห็นดอกบานบุรีต้นนี้จากอีกฟากฝั่งคลองเพราะยังไม่มีโอกาสข้ามมายังเรือนลับหลังนี้ วันนี้ได้โอกาสจึงอยากเก็บดอกบานบุรีที่เฝ้ามองอ
“เอ็งรู้แค่ว่าจงอย่าสร้างความเดือดร้อนก็พอ ช่วยงานที่เอ็งทำได้ มีข้าวมีน้ำกินทุกวันนี้ก็นับว่าดีที่สุดแล้วสำหรับบ่าวอย่างพวกเรา”แย้มกล่าวให้เรไรคิด แต่เรไรไม่คิดว่าแย้มเป็นบ่าว คุณหลวงรักแย้มมาก เรื่องนี้เรไรรู้ดี…เพราะว่าทุกครั้งที่คุณหลวงแวะมาก็มักจะเรียกหาแต่แย้มคนเดียว และทุกครั้งแย
เ-รื-อ-น-ลั-บคุณหลวงนวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้นผู้เขียนกาสะลองทองคำไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้นตัวอย่างบางช่วงบางตอนของเนื้อหา…“อ่า… มันเอ็นสุดๆ… เธอสู้ดีเหลือเกินฉันชอบ” คุณหลวงมีอารม
เรไรเห็นแม้กระทั่งก้อนไข่สีดำอัดคาอยู่กับปากรูสวาทของแย้ม แอ่นก้นเสยสู้ด้วยความเสียวซ่าน“งืออออ… คุณหลวงเอาแรงจัง… ”แย้มเหลียวหลังกลับมาทั้งใบหน้าที่กำลังบิดเบ้ทรมาน น้ำเสียวแตกซ่านออกมาอาบชุ่มตอเอ็นอวบหนา รุกคืบเข้ามาสุดโคน“ก็วันนี้ฉันอยาก… ”คุณหลวงกล่าวออกมาอย่างไม่กระดาก…แย้มเข้าใจ คุณหลวงเ







