Mag-log inบทที่ 12 อยากเริ่มต้นใหม่ไหม
“ พี่แมท ” เมล่อนสะกิดแขนพี่ชายในขณะที่ยืนรอเพื่อสั่งอาหาร “ อืม ” “ พี่ว่ายัยนิราแปลก ๆ ไหมอะ ยังมีอารมณ์มากินอีก ดูนางจะใจเย็นมาก ๆ เลยเนอะ แทนที่จะไปจับชู้ให้คาหนังคาเขาก่อนอะ ” “ อืม ก็แปลกนะ ดูใจเย็นกว่าตอนที่คบกับพี่เสียอีก สงสัยเพราะนิราโตแล้วมั้ง ก่อนจะทำอะไร คงต้องคิดไตร่ตรองให้ดีก่อนอะแหละ ” “ ไม่เกี่ยวกันหรอก เมื่อวานที่เมทะเลาะกับแฟน ยังกินข้าวไม่ลงเลย แถมร้องไห้หนักกว่านิราเสียอีก นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องมาเรียน เมคงอยู่แต่ในห้อง ร้องไห้อีกแน่ แล้วดูยัยนิราสิ ร้องไห้แค่นิดเดียว เงียบไปแล้ว ” “ แกโอเคแล้วเหรอ วันนี้จะกินอะไรก็สั่งเลย ฉันเลี้ยงเอง กินให้เยอะ ๆ ให้อิ่ม ไม่ต้องไปอดเพื่อประชดผู้ชายเหี้- หรอก ” “ เมพูดเรื่องนิราอยู่นะ ” “ ก็รู้ แต่แกก็เสียใจมาเหมือนกันนะ แกก็เจ็บด้วย ฉันเข้าใจดีว่ามันรู้สึกยังไง ” “ พี่เป็นห่วงเมเหรอ ” “ ก็เออนะสิ ฉันมีแกเป็นน้องสาวแค่คนเดียวนะ ” “ งื้อ ๆ พี่นี่ไม่ได้มีดีแค่ปากจริง ๆ รู้จักเป็นห่วงน้องสาวด้วย น่ารักมาก ๆ เอ่อ...ถ้าต่อไปเมจะให้พี่รับยัยนิราเป็นน้องสาวด้วยได้ไหม ” “ ไม่ได้ น้องสาวฉันมีแค่แกคนเดียว ส่วนนิราฉันมีสถานะให้เธอแล้ว ” “ อะไรเนี่ย พี่หวังจะรีเทิร์นเหรอ ” “ อืม ” “ คิดยังไงถึงอยากรีเทิร์นก็เลิกขาดกันไปนานแล้วนะ ” “ ฉันเลิกกับนิราทั้งที่ยังรักนะ ไม่ได้เลิกกันเพราะหมดรักสักหน่อย ” “ แต่มันก็หลายปีมาแล้วนะ พี่ยังรักนิราอีกเหรอ โกหกหรือเปล่า พี่เจ้าชู้จะตาย เบื่อง่ายไม่ใช่เหรอ ” “ ก็ที่เจ้าชู้เพราะต้องการใครสักคนที่จริงใจไง แล้วที่เบื่อง่ายเพราะคนคนนั้นไม่ได้ถูกใจแล้วรู้สึกอยากครอบครองหนิ ฉันเลยต้องเปลี่ยนไปเรื่อยจนกว่าจะเจอคนที่ใช่ไง ” “ พูดให้ตัวเองดูดีสุด ๆ ” “ ยัยนี่ เดี๋ยวก็โดนโบกหรอก ฉันเป็นพี่ชายแก แกต้องเชื่อมั่นในตัวฉันบ้างสิ ” “ ก็เพราะว่าเป็นพี่ไง เมถึงกล้าพูด เพราะเมก็รู้จักตัวตนที่แท้จริงของพี่ด้วยไง ถ้าจะให้เชียร์พี่กับยัยนิรา สู้ให้ยัยนิราโสดไปจนแก่ตายดีกว่า ” “ ยัยนี่ ปากดีแบบนี้แล้ว แกคงดีขึ้นแล้วสินะ ” สิบนาทีต่อมา... สองศรีพี่น้องก็เดินตรงมาพร้อมขนมขบเคี้ยววางลงตรงหน้าฉัน “ แกโอเคใช่ไหมยัยนิรา ” “ อืม โอเค ” “ ดีขึ้นแล้วจริง ๆ ใช่ไหม ” “ อืม ดีขึ้นแล้ว ว่าแต่แกล่ะ ดีขึ้นแล้วเหรอ เรื่องเมื่อวานอะ ” “ ก็ดี ” “ พี่ทิวโทรหาแกไหม ” “ ทั้งคืนเลย ฉันเลยปิดเสียงให้โทรบ้าไปอย่างนั้นแหละ ” “ เห็นแกโอเค ฉันก็พลอยดีใจด้วย ” “ ยัยนิราแกไม่ต้องมาเป็นห่วงฉันหรอก ห่วงความรู้สึกตัวเองก่อนดิ แกจะเอาไงต่อ ” “ ก็คงเลิก ” ครืดดด ครืดด เสียงมือถือสั่นขัดจังหวะสนทนาของฉันและเพื่อนสาว ไม่ต้องก้มมองว่าใครโทรมา ฉันก็ทายมันถูกแล้ว “ แกไม่รับสายล่ะ ด่าไปเลย ” “ ไม่เอา ไม่อยากคุย ” “ เดี๋ยวพี่คุยให้ ” จู่ ๆ ก็มีคนอาสา ทำให้ฉันกับเพื่อนสาวหันไปมองคนที่นั่งเก้าอี้ตรงข้ามพร้อมกัน “ จะดีเหรอพี่แมท เดี๋ยวเรื่องก็ไปกันใหญ่หรอก ให้พวกเขาคุยกันเองดีกว่า พี่อย่ายุ่งเลย ” เพื่อนสาวพูดขึ้นพร้อมจ้องหน้าคนเป็นพี่ชาย “ ก็ดีให้พี่แมทคุยเลย พี่ธามจะได้ไม่ต้องโทรมากวนนิราอีก ” “ งั้นพี่ขอบอกเขาว่าเป็นแฟนใหม่นิราได้ไหม ” ดูเขาสิ! “ ไม่ได้! เรื่องมันจะไปกันใหญ่สิ พี่ธามจะคิดว่ายัยนิราเป็นคนไม่ดี มีกิ๊กก่อนนะสิ แบบนี้มันจะไปกันใหญ่นะ ” เพื่อนสาวพูดขึ้นอย่างหวังดี ซึ่งฉันก็เข้าใจเพื่อน “ หึ พี่ธามเขาคงจะโทรมาแก้ตัวแหละ เพราะฉันส่งรูปภาพนั้นไปให้พี่เขาดูแล้ว พี่เขาเลยโทรมาไม่หยุด ” “ อ่อ งั้นพวกเราก็อดจับชู้คาหนังคาเขาแล้วสิ ” “ แค่นี้มันก็ชัดแล้วปะ ถ้าไปเจอจัง ๆ ฉันคงทำหน้าไม่ถูกหรอก ” “ แต่แกใจเด็ดอยู่นะ ” “ นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันโดนเพื่อนและผู้ชายหักหลังนะ ” พูดจบเปรยตามองคนนั่งตรงข้าม “ เรื่องของพี่ สามารถอธิบายได้นะ พี่ไม่ได้ไปนอนกับคนอื่นสัาักหน่อย ตอนนั้นนิราไม่ฟังคำอธิบายเอง โทษพี่คนเดียวก็ไม่ถูกนะสิ ” “ หึ รับสายสิ พี่จะบอกว่าอะไรก็เรื่องของพี่เลย ” จู่ ๆ ฉันก็ดันไว้ใจผู้ชายคนนี้ เขาเป็นคนที่ฉันเคยรักมาก ๆ และทำฉันเจ็บมาก ๆ กลับมาเจอกันครั้งนี้ ความรู้สึกเจ็บในครั้งนั้นมันก็แทบจะไม่มีเหลือแล้ว แต่ในใจเหมือนมันยังผูกพันธ์ ตัดเขายังไม่ขาด ก่อนหน้าก็ไม่ได้สนใจเพราะถือว่าตัวเองมีแฟนอยู่แล้ว แต่พอเริ่มเจ็บและอกหักอีกครั้ง ดันกลายเป็นว่า ความรู้สึกเก่า ๆ ดัันโผล่เข้ามาเฉยเลย (“ สวัสดีครับ ผมเป็นแฟนใหม่น้องนิราครับ รบกวนคุณแฟนเก่าอย่าโทรมาเบอร์นี้อีกนะครับ ถ้ามีครั้งต่อไป ผมอาจจะไม่ใจดีเหมือนครั้งนี้แล้ว ในเมื่อคุณคิดจะนอกใจน้องนิรา คุณก็ต้องยอมรับให้ได้เมื่อน้องนิราจับติด และคิดให้ได้ว่าความสัมพันธ์และความรู้สึกมันอาจจะกลับไปเป็นเหมือนเก่าไม่ได้อีกแล้ว ”) พูดเหมือนตัวเองเป็นคนดีมาก ๆ เลยเนอะ แหม่ ๆ กล้าสอนคนอื่นเนอะ! พี่แมท “ พี่แมท พี่ธามได้พูดอะไรบ้างยังเนี่ย เมเห็นพี่พูดคนเดียวเลยนะ ” “ มันพูดแค่ฮัลโหลครับ นิราฟังพี่ก่อนนะ แค่นั้นแหละ แล้วพี่ก็พูดไปเลย เห็นไหม มันไม่โทรมาเลย ” ครืดดด ครืดด “ ขี้คุย นั่นไง โทรกลับมาแล้ว ” “ ไม่ใช่ไอ้ธาม แต่เป็นแพรว ” พี่แมทพูดพร้อมยื่นมือถือมาตรงหน้าฉัน แต่ใจฉันมันเกลียดไปแล้วไง จะให้ฉันอ้าปากพูดอะไรอีก รู้สึกขยะแขยงมาก ๆ “ ฉันรับสายเอง ” เมอาสาในทันที รับมือถือฉันไปแนบหูก่อนจะกรอกน้ำเสียงห้วนลงไป (“ มีไร ”) (“ ... ”) (“ ยัยนิราไม่สะดวกรับสาย แกโทรมาทำไม วันนี้ไม่มาเรียนเหรอ มัวแต่ไปกกผัว....อยู่เหรอ ”) (“ ... ”) (“ พวกฉันจะอยู่ที่ไหนก็ได้ แต่แกอะควรไปที่ชอบที่ชอบ ไป ไป๊ อย่ามาเจอะเจอกันอีก อีสัมภเวสี อีผีตายบาท อีคนเสียชาติเกิด ปัญญาหาผัวไม่มีหรือไงฮะ แค่นี้แหละ อย่าได้มาพบเจอกันอีก เดี๋ยวฉันจะบอกยัยนิรากรวดน้ำไปให้ยะ ”) เพื่อนสาวเหมือนจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ น้ำเสียงและใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกเกลียดชังสุด ๆ “ แกสบายใจได้ ฉันไล่มันไปแล้ว อย่าไปคบกับมันอีกเลย อีเพื่อนเลวแบบนั้นอะ ” เมพูดจบ ฉันพยักหน้ายิ้ม ๆ มองหน้าเพื่อน “ แกยิ้มอะไรยัยนิรา แกต้องโกรธมันถึงจะถูก ” “ นิราคงภูมิใจในตัวแกมั้ง ” พี่แมทพูดแทรกทันที “ ช่างมันเถอะ อาหารมาส่งแล้ว เรารีบทาน แล้วไปเดินย่อยในห้างกันเถอะค่ะ ” อาหารมาเสิร์ฟถูกวางลงบนโต๊ะ ซึ่งมันเป็นของโปรดฉันจริง ๆ มีสี่อย่างมากกว่าที่ฉันสั่งไปหนึ่งอย่าง ไม่คิดว่าคนแบบพี่แมทจะจำเรื่องแบบนี้ได้อีกเนอะ “ พี่แมท พี่แพ้กุ้งนะ แล้วดูสั่งมาก็มีแต่กุ้งอะ ” เออด้วยจริง ฉันลืมไปเลยว่าเขาแพ้กุ้ง แล้วดูเขาสิ สั่งมาแค่ของฉันจริง ๆ “ ไข่เจียวกุ้งสับ บล็อคโคลีผัดกุ้งผัดเปรี้ยวหวานทะเล วุ้นเส้น+หมูสับผัดไข่ นี่ครับของนิรา พี่เก่งใช่ไหมล่ะที่จำได้ว่านิราชอบกินอะไร ” “ เหอะ เอาใจสาวเก่งมาก แล้วตัวเองจะกินอะไรล่ะคะพี่ชาย ” คนเป็นน้องสาวพูดพร้อมแบะปากไปหนึ่งกรุบ “ ก็นี่ไง วุ้นเส้น+หมูสับผัดไข่ ไม่มีกุ้ง พี่กินแค่นี้ก็ได้ ที่เหลือให้สาว ๆ กินไปเลย กินให้อิ่ม จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน ” “ กะจะขุนให้อ้วนใช่ไหมเนี่ย เมบอกอยู่ไงว่ากำลังลดหุ่นอะ ” “ แกก็ค่อยลดวันอื่นสิ เดี๋ยวก็มีของหวานมาเสิร์ฟอีกนะ ” “ ยัยนิราแกต้องกินให้หมดนะ ไม่งั้นคนสั่งให้จะเสียใจแย่ ” สิ้นเสียงเพื่อนสาว ฉันหันมองคนตรงข้ามแล้วยิ้มให้หนึ่งกรุบ “ อย่ายิ้มให้พี่ตอนนี้ เดี๋ยวพี่จะใจละลาย ” ดูเขาพูดสิ! “ แหวะ พี่เป็นอะไรของพี่เนี่ย ” เพื่อนสาวพูดแทรก มองหน้าพี่ชายตัวเองแล้วทำหน้าเหมือนกลืนไม่เข้า คายไม่ออกอย่างนั้นแหละ “ แกเงียบปากไปเลย ฉันกำลังคุยกับนิราอยู่นะ ” “ ไม่เอาทิชชูมาอุดหูเมไปเลยล่ะ ” “ อะนี่ทิชชู แกเอาไปอุดหูตัวเองเลย ฉันจ้างสองหมื่น ” “ คิดว่าเมเห็นแก่เงินเหรอ เหอะ เมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ไม่ได้เห็นแก่เงินเลย แต่พี่แมทอย่าลืมโอนมานะ เมไปก่อนล่ะ ” ยัยเม แกกล้าทิ้งฉันไว้กับพี่ชายของแกเหรอ ยัยนี่ แรก ๆ ก็ทำเหมือนหวงเรา แล้วดูตอนนี้สิ! เห็นเงินแล้วรีบไปทันที “ อยากเริ่มต้นใหม่ไหม ” จู่ ๆ พี่แมทก็พูดขึ้นพร้อมยื่นมือหนามาวางทับมือเล็กของฉัน 🌿________🌿 นามปากกาผกายมาสบทที่ 19 ความรักบังตา“เด็ก ๆ ไปพักเถอะ เรื่องสู่ขอพวกผู้ใหญ่จะคุยกันเอง” พ่อของพี่แมทพูดขึ้น พวกเราก็ทำตามอย่างว่าง่าย พากันออกมาจากตรงนั้น ยัยโรส พี่ภูมิ พี่นิดา ยัยเม ก็พากันเดินแยกไป เหลือแค่ฉันกับพี่แมทที่เดินเคียงคู่กันออกมา“นี่แหนะ ๆ ”“โอ๊ย ๆ นิราตีพี่ทำไมครับ พี่เจ็บนะครับ”“ทำไมไม่บอกให้นิราเตรียมตัวบ้างล่ะคะ จะมาสู่ขอทั้งที ให้นิิราแต่งตัวสวย ๆ บ้างไม่ได้เหรอคะ”“กว่าจะเตรียมตัว ก็ไม่ทันไอ้ธามนะสิ เมื่อเช้ามันโทรมาบอกว่าจะไปสู่ขอนิรา พี่ได้ยินแบบนั้นพี่รีบเด้งตัวลุกจากเตียงไปหาพ่อแม่ทั้งที่ใส่ผ้าขนหนูพันช่วงล่างเลยแถมยังไม่ใส่กางเกงในด้วย ไอ้หนอนน้อยห้อยโตงเตงอยู่เลย พี่กลัวไม่ทันการณ์แหนะ”“ฮ่า ๆ รีบขนาดนั้นเลยเหรอคะ”“ใช่ พี่ไม่อยากเสียนิราไปอีก พี่รักนิรา พี่อยากครอบครองเพียงผู้เดียว ต่อให้นิราของพี่จะผ่านใครมาแล้วก็ตาม แต่คนสุดท้ายของน้องต้องเป็นพี่คนหล่อคนนี้คนเดียวครับ”“แหนะ ยังอวยตัวเองอยู่อีก แล้วทำไมต้องโกหกว่าไปทำงานด้วยคะ”“กะจะเซอร์ไพร์สไงครับ น้องว่าพี่ไม่หล่อเหรอ?”“ห
บทที่ 18 เลือกใครบ้านภาณุเมศธนันฉันกลับถึงบ้านก็แปลกใจไม่น้อยเพราะมีรถรามากมายที่ไม่รู้จักจอดอยู่ด้วย แต่มีสองคันที่ฉันรู้จักดี นั่นก็คือ...“รถพี่ธามนี่น่า” ยัยเมพูดขึ้นพร้อมสอดส่อง“นี่รถพี่แมทใช่ไหม” ฉันพูดขึ้น“ใช่ ๆ อะไรเนี่ย วันรวมญาติเหรอ? นั่นมันรถที่บ้านฉันนี่น่า ใครพามา หรือพ่อแม่ฉันจะมาด้วย” พี่แมทคิดจะทำอะไรเนี่ย“ไม่รู้สิ แต่ฉันไม่อยากเข้าบ้านเลยตอนนี้”ทำไมหัวใจมันสั่นขนาดนี้ กลัวหรือกังวลอะไรกันแน่ เฮ้อ~“นิรา กว่าจะมาได้นะ รีบเข้าไปข้างในเถอะ ไป ๆ เมมาด้วยสิ” ยัยโรสออกมาถึงจับมือฉันทันที สองคนนี้ทำความรู้จักกันเมื่อคืนที่ผับแล้ว“โรส พี่แมทมาที่นี่เหรอ” ยัยเมถามขึ้น“ใช่ เมไม่รู้เหรอว่าพ่อแม่เมมาด้วยนะ” สิ้นเสียงยัยโรส ฉันหยุดเดินเสียดื้อ ๆ“แกเป็นอะไรยัยนิรา” ยัยเมถามด้วยความแปลกใจ“นั่นสิ นิราแกโอเคไหมเนี่ย” ยัยโรสมองหน้าฉัน“พี่ธามมาด้วยเหรอ? ” ฉันถามขึ้น“ใช่ ๆ ฉันได้ยินพี่แมทเรียกไอ้ธาม”พี่แมทกับพี่ธามมาทำไม มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ
บทที่ 17 ปรับความเข้าใจกันแลัวผับMพวกเรามาสักพักแล้ว มีแค่ฉันกับพี่แมทที่นั่งอยู่ที่เดิม ส่วนยัยเมออกไปเต้นแล้ว วันนี้ให้นางหนึ่งวัน ให้ปล่อยสุดเหวี่ยงไปเลยฉันที่นั่งอยู่ ตอนนี้เริ่มรำคาญอีตาพี่แมทแล้วสิ มาคลอเคลีย นัวเนีย ฉันไม่ห่างเลย อะไรจะขนาดนั้น“นั่งดี ๆ จะตายเหรอคะพี่แมท”“โห ดูพูดเข้า”“นิราเบื่อพี่แล้วนะคะ นั่งห่าง ๆ บ้างก็ได้ นี่จะสิงนิราแล้วนะคะ”“ก็พี่ติดนิราไปแล้วอ่า”“เป็นแบบนี้กับทุกคนใช่ไหมคะ?”“ไม่เอาไม่พูดเรื่องเก่าแล้ว”“นิรา พี่แมท” ฉันหันมองเสียงที่คุ้นหูของอดีตเพื่อนรักที่ควงมากับ....“พี่ภูมิ!” เมื่อเห็นพี่ชาย ฉันก็รีบแกะมือพี่แมทออกจากร่างบาง แล้วลุกขึ้นยืนทันที“นิรา” พี่แมทมองฉันด้วยสายตาละห้อยก่อนจะหันไปมองพี่ภูมิกับยัยโรสที่ควงกันมา สองคนนี้สงสัยจะคบกันแล้วจริง ๆ สินะ“พี่ภูมิอย่าดุนิราเลยค่ะ” เสนอหน้า! ฉันไม่ได้ให้ช่วยสักหน่อยยัยนี่! หึก“บอกแม่แน่ ๆ เป็นเด็กเป็นเล็กหัดเข้าผับกินเหล้า ควงผู้ชาย นิสัยไม่ดี”“นิราไม่ได้
บทที่ 16 เช้าอกหัก เย็นได้แฟนใหม่การขัดขืนไม่เป็นผล มิสู้เข้าร่วม และฉันก็เลยจุดนั้นไปแล้ว พี่เขาไม่เพียงไม่ให้ฉันได้เอ่ยปากพูดอะไร ยังทำให้ฉันเกือบจะขาดใจตายอีก เพียงแค่ฉันออกเสียงจะพูด เขาก็ก้มมาประกบจูบอย่างนัวเนีย ช่วงล่างก็ทำหน้าที่ของมันไป ฉันแทบจะแยกอารมณ์ไม่ได้ หายใจไม่ทั่วท้อง จะตายเสียให้ได้ภารกิจร่วมรักบนเตียงหนา ไม่ได้ร้อนแรงอย่างที่คิด มันกลับอ่อนโยนเสียมากกว่า ท่วงทำนองของเอวหนาพริ้วไหว ไม่ได้กระแทกกระทั้น หรือลงแบบหยาบ ๆ แต่อย่างใด มันกลับอ่อนโยนมากกว่า เขาไม่ได้เร่งรีบ ทำไปเรื่อย แต่ก็ทำให้ฉันรู้สึกเกร็งเพราะความเสียวได้อารมณ์มาเต็ม หัวใจที่ร้อนรุ่มเริ่มเบิกบาน ภาพในครั้งอดีตย้อนกลับมา เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข ที่ได้พูดคุยและหัวเราะด้วยกัน มันก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกดีมาก ๆ เพียงแค่สบตาและได้มองคนตรงหน้า หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ มีความสุขมาก ๆ เหมือนมันจะล้นอกแล้วพากันออกทางหู‘ พลั่บ ๆ ’เสียงเนื้อกระทบดังขึ้นพร้อมเสียงครางของเขาที่เริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ มีเพียงฉันที่นอนกัดฟันไม่ให้เสียงดังออกไป“ครางให้พี่ฟังหน่อยได้
บทที่ 15 รวบหัวรวบหางครั้งแรกของฉันที่เข้ามาเหยียบบ้านของพี่แมท ตอนที่เป็นแฟนกัน ฉันก็ไม่เคยมาหรอก บ้านใหญ่โตไม่แพ้บ้านฉัน สไตล์การตกแต่งก็เรียบหรูดูแพง“หิวน้ำไหม”“ไม่ค่ะ พานิิราไปหาเมหน่อย”“งั้นมาสิ เดินตามพี่มา”ฉันก็ทำตามอย่างว่าง่าย โดยที่ไม่ได้นึกกลัวอะไรเขา กลับไว้ใจเขามาก ๆ‘แกร๊ก’พี่แมทเปิดประตูทันที โดยที่ไม่เคาะเรียกยัยเมก่อน แบบนี้มันจะดีเหรอ ยัยเมคงไม่เกรี้ยวกราดหรอกนะที่พวกเราถือวิสาสะเข้าไปโดยไม่ได้บอกฉันเดินเข้าไป ในหัวก็นึกภาพออกว่า ยัยเมคงนอนฟุบหน้าลงกับหมอนแล้วร้องไห้อยู่แน่ ๆ หูก็คงดับ ไม่ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา แต่แล้วมันไม่ใช่ สายตาฉันก็สำรวจทั่วห้อง แค่การตกแต่งของคนนี้ก็บ่งบอกว่าไม่ใช่แล้ว ยัยเมชอบสีชมพูแต่ห้องนี้กลับมีแค่สีดำ และมีรูปถ่ายใบใหญ่ตรงหัวนอน เป็นรูปของพี่แมท งั้นหมายความว่าห้องนี้...เป็นห้องพี่แมทสินะ ฉันหันขวับไปหาพี่แมทที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องพร้อมยิ้มแฉ่ง“พี่แมท พี่หลอกนิรามาห้องพี่เหรอ คิดจะทำอะไรนิราฮะ เปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยนะ นิราอยากไปหาเม“ ฉันเดินไปใกล้พี่
บทที่ 14 โดนบังคับห้างสรรพสินค้า“นิราอยากซื้ออะไรก็ซื้อไปเลย เดี๋ยวพี่จ่ายเอง” พบคนใจปล้ำแล้วหนึ่ง สงสัยอยากเปย์สาวมาก ๆ สินะ“นิราไม่ใช่พวกผู้หญิงของพี่ ไม่ต้องมาเปย์หรอกค่ะ ถ้านิราอยากซื้ออะไร นิรามีเงินจ่ายค่ะ”“ฮ่า ๆ มามะ พี่ชายมาเปย์น้องสาวพี่ดีกว่า” ยัยเมหัวเราะคิกคักเมื่อพี่ชายโดยสาวปฏิเสธ“อย่ามาเกาะแขนฉัน แกหัวเราะฉัน ฉันไม่ซื้ออะไรให้หรอก อยากซื้อก็จ่ายเองเลย”“งิ้อ ~ พี่สะใภ้ขา ดูพี่แมทสิรังแกเม”“ยัยเมแกพูดอะไร ฉันไม่ได้เป็นพี่สะใภ้แกสักหน่อย เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดหรอก”“ยัยเมแกพูดได้ดี มา ๆ เดี๋ยวฉันซื้อเครื่องสำอางให้หนึ่งชุด” เมื่อกี้ยังไม่สบอารมณ์กับน้องสาวอยู่นี่น่าฉันละเบื่อสองศรีพี่น้องคู่นี้จริง ๆ พูดอะไรก็ไม่รู้ จะบ้า! พี่สะพงพี่สะใภ้อะไรเล่า ใครอยากเป็นฮะ!“เมอยากกินไอศกรีมตรงนั้น พี่กับยัยนิรารอตรงนี้แป๊บนะ ใครอยากกินบ้างเดี๋ยวซื้อมาเผื่อ”“ไม่เอา” พี่แมทตอบ ฉันทำเพียงส่ายหน้า ก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้ที่มีให้คนนั่ง“อยากกินอะไรไหม”“พวกเราเพิ่







