เข้าสู่ระบบ8.45 น.
“อึก อื้ออออ แสบตา” โรเซตต้าผลิกตัวหนีจากแสงของแดดที่กำลังแยงตาของเธอในเช้าวันใหม่ “โอ๊ย อึก ซี๊ดดดดด ทำไมมันถึงได้ปวดเมื่อยขนาดนี้เนี่ย” เมื่อเธอพยายามลุกของจากเตียงก็ตกร้องโอดโอยทันที เพราะเพียงแค่ขยับตัวเพียงเดียวก็รู้สึกปวดร้าวไปหมดราวกับไปตกตึกมา ไม่คิดเลยว่าเซ็กส์เมื่อคืนจะทำเธอเดี้ยงได้ขนาดนี้ “ไอ้ร่างกายอ่อนแอนี่มันอะไรกัน เอาร่างกายเก่าฉันคือมาเลยนะ” ถ้าเป็นปกติเธอใช้เวทย์มนต์ให้ร่างกายดีขึ้นไปแล้ว แต่นี่เธอไม่มีพลังขนาดนั้น แค่เค้นออกมาก็แทบจะไม่เหลือแล้ว “หิวอะ อึก โอ๊ย อะไรกันเนี่ย” ยังไม่ทันจะได้ลุกไปไหนโรเซตต้าก็หันไปเจอกับกระดาษใบเล็กๆที่ติดอยู่ตรงอกกับเสื้อที่เธอใส่ โรเซตต้าดึงกระดาษใบนั้นมาดูก็ต้องขมวดคิ้วอย่างงุนงง เพราะเธออ่านภาษาโลกไม่ออกนะสิ “ไอ้บ้านี่ จิ๊” โรเซตต้าจิ๊ปากอย่างหัวเสีย เธอต้องเค้นพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อทำให้ตัวเองได้อ่านภาษาโลกนี้ออก เมื่อทำแล้วก็ได้ความหมายของกระดาษใบนั้นว่า เจ้าของห้องนี้ออกไปทำงาน อยากกินอะไรก็อยู่ในตู้เย็น ถ้าไม่พอใจก็ให้อดตายไป เพียงแค่เธออ่านเธอก็อยากจะกรี๊ดให้ดังลั่นห้อง เพราะอ่านสิ่งที่อีตาบ้าคิมหันต์เขียนไว้เธอก็รีบวิ่งไปที่ประตูทันที และมันก็เป็นไปตามที่เธอคิดอย่างจริงๆ ไอ้บ้านั่นมันล็อคห้องเอาไว้ ไม่ว่าเธอจะทำยังไงประตูห้องก็ไม่เปิดออกแม้แต่นิดเดียว 3ชั่วโมงผ่านไป “เฮ้อ~ เบื่อๆๆๆๆๆ เมื่อไหร่จะกลับมาเนี่ยยยยยย” นี่เธอนั่งๆกินๆดูทีวีนานจนเบื่อแล้ว แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าอีกคนที่เป็นเจ้าของห้องจะกลับมาเลยแม้แต่น้อย เธออยากออกไปข้างนอกแล้ว มันน่าเบื่อจนเธอจะร้องไห้ โรเซตต้าได้แต่โวยวายอยู่คนเดียวในห้อง ก่อนจะคิดถึงเรื่องเมื่อวานที่เธอมีเซ็กส์กับนายคิมหันต์ เมื่อวานมันช่างเป็นเซ็กส์ที่ดุเดือดเผ็ดมันส์ และเป็นเซ็กส์ที่มารธอนสุดๆ เธอไม่คิดว่าเขาจะ อึด ถึก ทน ขนาดนี้ เอาเป็นว่าเรื่องเมื่อคืนไม่รู้ว่าเธอเสร็จไปกี่รอบ และไม่รู้ว่าภาพมันตัดไปตอนไหน จำได้มากสุดก็คือเธอกำลังร้องขอให้เขาหยุดทำเธอสักที แต่ก็นั่นแหละ เธอว่าเขาไม่หยุดแน่ๆแม้ว่าเธอจะสลบไปแล้วก็ตาม โรเซตต้านอนคิดนั่นคิดนี่ไปมาจนเผลอหลับไปอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะได้ยินเสียงกุ๊กๆกั๊กๆที่ประตูห้อง เธอก็รีบตื่นขึ้นมาทันทีพร้อมกับวิ่งไปรอที่หน้าประตูห้องด้วย ราวกับหมาผู้ภักดีที่รอเจ้าของกลับมา แกร๊ก “นี่นายคิมหันต์ ทำไมกลับมาช้านักเล่า รู้ไหมวะ…..ว่า~” เสียงของโรเซตต้าหยุดไว้เพียงแค่นั้นเมื่อเธอเห็นว่าเจ้าของห้องนี้ไม่ได้กลับมาคนเดียว แต่ยังมีคนแปลกหน้ายืนอยู่ด้านหลังเขาอีกสองคน เมื่อไม่รู้ว่าอีกสองคนตรงหน้าเป็นใครเธอเลยส่งสายตาให้คิมหันต์เชิงเป็นคำถามนัยๆ “นี่เพื่อนฉัน ไอ้ดินแดน แล้วก็ข้างหลังสุดไอ้เมฆา” คิมหันต์ตอบออกไปเพื่อไม่ให้คนที่เฝ้าห้องสงสัยไปมากกว่านี้ ก่อนจะมีเสียงของเพื่อนๆเอ่ยแซวขึ้นมา “โว่ๆๆๆ ใครกันครับเนี่ยเพื่อนรัก มึงแอบไปมีเมียตั้งแต่เมื่อไหร่ / เออไอ้คิมหันต์ มึงนี่แอบหมกเม็ดหรอ” เมฆาเอ่ยขึ้นมา ก่อนจะตามด้วยเสียของดินแดน “หมกเม็ดเหี้ยอะไรไอ้พวกห่า ยัยนี่ก็แค่มาอาศัยเท่านั้นแหละ ไม่ใช่เมียเว้ย กูเก็บได้ข้างทาง” “อร๊ายยย นายคิมหันต์ ฉันไม่ใช่เหรียญโปรยทานนะยะ พูดให้มันดีๆหน่อยสิ” โรเซตต้าแทบปรี๊ดแตกเมื่อคิมหันต์แนะนำตัวเธออย่างกวนๆให้กับเพื่อนๆเขา “เหอะ แบบไหนก็เหมือนเดิมนั่นแหละ หลีกได้แล้วฉันกับเพื่อนจะเข้าห้อง” โรเซตต้ารีบหลบทางให้ทั้งสามคนได้เข้าในห้องทันที ก่อนที่สองหนุ่มจะทักทายกับเธออีกครั้ง “สวัสดีครับคนสวยผมดินแดนนะครับ / ผมเมฆานะครับคุณ……..” “เอ่อ…สวัสดีค่ะ ฉันโรเซตต้าค่ะ” “เป็นลูกครึ่งหรอครับ ชื่อดูแปลกดี” ดินแดน “แหะๆ ค่ะ น่าจะอย่างนั้นแหละค่ะ” “เฮ้ยมาคุยงานได้แล้ว ส่วนเธอก็หาอะไรกินเองก็แล้วกัน ฉันกับเพื่อนต้องทำงานต่อ” “โอเค” เธอก็ไม่อยากจะกวนเขาไปมากกว่านี้หรอก เพราะเกรงใจเพื่อนของเขาทั้งสองคนที่มาด้วย เธอเลยหาอะไรง่ายๆกินในตู้เย็นและกลับมานั่งดูทีวีต่อไปจนเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ แกร๊ก “อ้าวคุณโรเซตต้ายังไม่เข้านอนหรอครับ” “อ๋อค่ะ พอดีฉันยังไม่ง่วงค่ะ แล้วนี่คุณดินแดนออกมาออกมาทำอะไรหรอคะ” โรเซตต้ามองเพื่อนของคิมหันต์ที่เดินมาทักเธอ พร้อมกับสายตาที่โลมเลียเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำเอาตัวของเธอเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูก “อืมมมม ก็ออกมาหาอะไรกินรองทองสักหน่อยนะครับ” “หรอคะ แล้วเจอหรือยังคะอาหารรองท้อง” พูดจบโรเซตต้าก็ชันขาของตัวเองขึ้นเล็กน้อย จนเสื้อเพียงตัวเดียวที่เธอใส่อยู่ก็ร่นขึ้นจนทำให้อีกคนแทบคลั่ง “หึหึ ยังไม่เจอเลยนะสิครับ ถ้าไม่ว่าอะไรคุณโรเซตต้าช่วยแนะนำอะไรที่แซ่บๆให้ผมหน่อยได้ไหมล่ะครับ” ดินแดนเปลี่ยนเส้นทางกำลังเดินไปห้องครัวตรงมาหาโรเซตต้าแทน ก่อนที่ตัวเขาจะค้ำอยู่โซฟาในท่าราวกับคร่อมอีกคนเอาไว้ “งั้นกินฉันดีไหมคะ แซ่บไม่รู้ลืมแน่นอน ว่าไงคะ สนใจไหม” โรเซตต้าพูดจบก็กรีดนิ้วเรียวไปตามอกแกร่งของอีกคนที่คร่อมเธออยู่ ก่อนจะส่งสายตายั่วยวนไปให้เขา เพียงแค่สบสายตากันก็เหมือนถูกบางอย่างดึงดูดให้เข้าหากัน “จุ๊บ จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ อื้มมมมมมม” ดินแดนก้มลงมาประกบจูบปากของผู้หญิงของเพื่อน ก่อนที่ทั้งเขาและเธอจะแลกจูบกันอย่างดูดดื่มโดยที่มีมือน้อยๆกำลังเปลื้องผ้าของเขาออกอย่างชำหนิชำนาญ “อึก อื้มมมมม จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ จุ๊บ หวานจริงๆเลยนะครับ แล้วแบบนี้จะแซ่บจริงหรือเปล่า” ดินแดนขึ้นไปนั่งคร่อมโรเซตต้าอยู่บนโซฟาตัวเดียวกัน ก่อนที่เขาจะเปลื้องผ้าที่มีอยู่เพียงชิ้นเดียวออกจากตัวของเธอ พร้อมกับมองสำรวจทั่วร่างกายอันขาวนวล “ของแบบนี้ต้องลองสิคะ ว่าไงคะ อยากกินฉันไหม” “หึหึ งั้นขอชิมเลยนะครับ” พูดจบดินแดนก็พุ่งไปประกบจูบกับคนตัวเล็กตรงหน้าอีกครั้ง ก่อนจะผลักเธอให้นอนราบไปกับโซฟา ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วร่างกายเพียวบางจนอีกคนถึงกับครางกระเส่า “อึก อื้ออออ มือซนจังเลยนะคะ” โรเซตต้าบิดเร้าร่างกายไปมา ยิ่งมือของดินแดนลูบไล้ไปตามร่างกายของเธอมันยิ่งขนลุกอย่างเสียวซ่าน5เดือนต่อมา "คุณพ่อคุณแม่เห็นไหมคะ เด็กๆแข็งแรงทั้งสองคนเลย ได้ยินเสียงหัวใจชัดไหมคะเต้นสลับกันไปมาดีทั้งคู่เลย" "ค่ะ / ครับ" คุณพ่อคุณแม่มือใหม่อย่างนีน่าและสิงหาตอบรับคุณหมอที่เป็นผู้ดูแล ไม่ว่าจะกี่ครั้งที่เขามาอัลตร้าซาวด์ก็รู้สึกปลื้มปริ่มและตื้นตันใจอยู่ทุกครั้ง ที่ได้เห็นทั้งสองแข็งแรงดีแบบนี้ ตั้งแต่วันนั้นที่นีน่าเหม็นกลิ่นน้องชายของเขา เช้าวันต่อมาเขาก็รีบพาเธอไปตรวจที่โรงพยาบาลทันที ซึ่งมันก็ผิดปกติจริงๆแต่ไม่ได้เกี่ยวกับร่างกาย มันเป็นเพราะว่าตอนนี้ทั้งเขาและเธอกำลังจะได้เป็นพ่อแม่ของเด็กทั้งสองคนที่แอบมาเกิดตอนไหนก็ไม่รู้นั่นเอง แถมยังเป็นเด็กแฝดผู้ชายทั้งคู่อีกด้วย ดูถ้าเขาจะรังแกแม่เกินไปหรือเปล่าเด็กๆเลยแกล้งเขาคืนกลับแบบนี้ "นี่เป็นภาพอัลตร้าซาวด์นะคะ แล้วก็คุณหมอจะให้ยาไปกินเหมือนเดิมนะคะ คุณพ่อคุณแม่มีอะไรสอบถามคุณหมอไหมคะ" "ไม่มีค่ะ / มีครับ" นีน่าหันไปหาพ่อเลี้ยงอย่างรวดเร็วก่อนจะเข้าขมวดคิ้วว่าเขามีเรื่องอะไรสงสัยกันแน่ "ค่ะ คุณพ่อสงสัยเรื่องอะไรคะ" "ท้องใหญ่แบบนี้ผมก็ยังเข้าไปทักทายลูกๆผมได้อยู่ใช่ไหมครับคุณหมอ" "ฮ่าๆ ได้สิคะคุณพ่อ แต่ได้แค่เดือ
หนึ่งเดือนต่อมา "อื้อออ แด๊ดดี้ อ๊า อย่ากวนสิคะ นีน่าทำอาหารอยู่นะ” นีน่าเอ่ยเอ็ดคนรักที่เอาแต่คลอเคลียเธออยู่ได้ ทั้งๆที่ตอนนี้เธอกำลังทำอาหารอยู่หน้าเตาร้อนๆ “อื้มมม ที่รัก แด๊ดดี้อยากเข้าไปในตัวหนูอีกแล้ว” มือปลาหมึกของสิงหาสอดเข้าที่ใต้ชายเสื้อของคนตัวเล็กอย่างรวดเร็ว ก่อนจะขยำหน้าอกที่ใหญ่เกินตัวของเธอไปมาราวกับของเล่น “อื้อออ ให้นีน่าทำอาหารเสร็จค่ะ อ๊า อย่าดื้อสิคะ เดี๋ยวเดือนนี้งดซะเลยดีไหมคะ” “งื้อออ อย่าใจร้ายกับแด๊ดดี้แบบนั้นสิครับ” “เฮ้อ แด๊ดดี้พูดไม่ฟังนี่น่า ปล่อยมือจากนมหนูได้แล้วค่ะ” “ที่รักครับ” “คะ” นีน่าขานรับ ก่อนจะแอบหยิกที่หลังมือของคนตัวโตซึ่งไม่ยอมปล่อยออกจากหน้าอกของเธอเลยจนถึงตอนนี้ “นมหนูใหญ่ขึ้นหรือเปล่าเนี่ย” “แด๊ดดี้ ไปไกลๆหนูเลย ในหัวของแด๊ดดี้คิดแต่เรื่องใต้สะดืออย่างเดียว หนูนมเท่าเดิมค่ะ ไปเลย ไปนั่งรอเลยค่ะ เดี๋ยวนี้” นีน่าขึ้นเสียงใส่คนตัวโตอย่างจริงจัง ไม่รู้ทำไมช่วงนี้เขาถึงได้งอแงใส่เธอบ่อยขนาดนี้ ปกติออกจะสุขุม แล้วก็นิ่งๆ แต่หลังจากกลับมาจากทะเลก็แทบจะเปลี่ยนเป็นคนละคน “หนูอ่ะ ไม่รักแด๊ดดี้แล้วใช่ไหมล่ะ หึ” สิงหาทำท่างอนคนตัวเล็ก ก่อน
"อืมมมม สวยจังเลยนะตัวเราเนี่ย คิกๆ" นีน่ายืนหันซ้ายทีขวาทีอยู่ที่หน้ากระจก บิกินี่ตัวจิ๋วสีเหลืองบนตัวของนีน่า ไม่สามารถทำให้เธอได้เลยแม้แต่น้อย แต่กลับทำให้ผิวผ่องดูโดดเด่นสะดุดตาขึ้นไปอีก "ไปเล่นน้ำดีกว่า" เธอแต่งตัวมาเล่นน้ำที่สระในห้องพักตัวเองนี่แหละ เพราะออกไปที่ทะเลก็ไม่มีคนไปด้วย จนถึงตอนนี้แด๊ดดี้ยังไม่ลุกออกจากที่นอนเลย สงสัยเพลียจากขับรถมาเมื่อวานแน่ๆ รูปร่างอันได้สัดส่วนของนีน่าโพสท่าถ่ายรูปไปมาอย่างชำนาญราวกับนางแบบ ก่อนจะเดินมาดูรูปที่ตัวเองถ่ายออกมาอย่างน่าพอใจ "เล่นน้ำดีกว่า แล้วค่อยปลุกแด๊ดดี้ไปทานข้าว" นีน่าเดินลงไปในสระน้ำช้าๆ ตอนนี้ยังเช้าอยู่เลยทำให้น้ำเย็นมากๆ แต่เธอไม่มีอะไรทำเลยจะมาว่ายน้ำรอ ตู้มมมมม!!! "กรี๊ดดดดด แด๊ดดี้ กระโดดทำไมเนี่ย นีน่าตกใจหมดเลย ฮืออออ ผมนีน่าเปียกหมดแล้ว" เธอที่กำลังชมวิวทะเลเพลินก็ตกใจเสียงคนโดดน้ำ ไม่ใช่ใครเลย ก็คือคนที่เธอคิดว่ากำลังนอนฝันหวานอยู่บนเตียงนั้งเอง สิงหาไม่พูดอะไร ก่อนจะว่ายน้ำมาประกบตัวของนีน่าอย่างรวดเร็ว พร้อมกับมอบจูบอันดูดดื่มให้เธออย่างไม่รีรอ จุ๊บ จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ "อื้มมม อ๊า ดะ..แด๊ดดี้ อื้อออ จะท
จุ๊บ จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ "อื้ออ อ๊า แด๊ดดี้ขา~ อื้ออออ จะทำตรงนี้จริงๆหรอ" นีน่าถามคนตัวโตทันทีที่ได้รับอิสระจากการจูบอันดูดดื่มของเขา พ่อเลี้ยงพาเธอมาเดินเล่นริมหาดเพื่อให้สร่างเมา แต่ไปๆมาๆทั้งเธอและเขาก็มาหยุดอยู่ข้างโขดหินไร้ซึ่งแสงไฟ มีเพียงแค่แสงสลัวๆจากดวงจันทร์ในยามค่ำคืนที่สาดส่องลงมาเท่านั้น "อิื้มมม จริงครับ ไม่ต้องกลัว ไม่มีใครมาแถวนี้แน่นอน" สิงหาก้มกระซิบข้างหูของนีน่าแผ่วเบา ก่อนจะก้มใบหน้าซุกไซร้ไปกับลำคอระหงของเธอเพื่อมดอมดมกลิ่นกายอันเย้ายวนเป็นเอกลักษณ์ที่เขาติดใจ "อื้อออ อ๊า แด๊ดดี้ขา นีน่ากลัวคนมาเห็นเราสองคนนี่คะ" “อย่ากังวลเลยที่รัก อื้มมม แด๊ดไม่มีทางให้ใครหน้าไหนมันมาเห็นเรือนร่างของหนูแน่ๆนอน” เมื่อจบประโยคสิงหาก็ประกบจูบคนตัวเล็อย่างดูดดื่ม มือแกร่งจับปลายคางมนของนีน่าให้เชิดขึ้นรับกับจูบของเขา ลิ้นหนารุกล้ำเข้าไปในโพรงปากเล็ก ก่อนที่ทั้งสองจะเริ่มตวัดเกี่ยวลิ้นไปมาอย่าไม่มีใครยอมใคร จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ “อื้มมม อ๊า จ๊วบ อื้อออแด๊ดดี้ แฮ่กๆ อื้มมมมม นีน่าเสียวจังเลยค่ะ อื้มมมม” นีน่ามีอาการหอบเล็กน้อย เนื่องจากจูบอันเร้าร้อนที่แด๊
หลายวันผ่านไป "แด๊ดดี้!!!" "ครับ ว่าไง?" สิงหานั่งอยู่โซฟาห้องนั่งเล่นเหลือบตามองเมียตัวน้อยของเขาที่เรียกเขาเสียงดังลั่นบ้านพร้อมกับวิ่งลงจากบันไดชั้นสองมาหาเขาด้วยท่าทียิ้มแย้ม "นีน่าอยากไปทะเลค่ะ" นีน่านั่งลงข้างพ่อเลี้ยง ก่อนจะกอดแขนออดอ้อนเขาด้วยท่าทางที่คิดว่าน่ารักที่สุด เพื่อให้พ่อเลี้ยงตามใจเพราะเข้าฤดูร้อนแล้วเธอก็อยากจะไปเที่ยวที่ทะเลดูบ้าง อยากใส่ชุดบิกินี่ตัวจิ๋วถ่ายรูปลงโซเชียลด้วย "วันไหนครับที่รัก แด๊ดดี้ขอดูวันว่างก่อน" สิงหาลูบผมคนรักอย่างรักใคร่ เพียงแค่เธอเอ่ยปากมา เขาก็พร้อมจะหาให้เธอได้ทุกอย่างอยู่แล้ว "อืมมมม แด๊ดดี้ว่างวันไหนบ้างคะ" "อีกสี่วันน่าจะได้ ช่วงนั้นที่สวนไม่ค่อยมีอะไร น่าจะให้ไอ้โก๊ะดูแลช่วงที่ไม่อยู่แทน" เขามองดูตารางงานเดือนนี้ซึ่งแน่นขนัดทุกวัน แต่เมียตัวน้อยอ้อนอยู่ข้างๆขนาดนี้ไม่ว่างก็ต้องว่างแล้วแหละ ส่วนงานที่มีก็โยนให้ลูกน้องคนสนิททำแทนไปก่อนก็แล้วกัน "งั้นอีกสี่วันเราไปเที่ยวทะเลกันนะคะแด๊ดดี้ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ" นีน่ายิ้มร่า ก่อนจะพรมจูบไปทั่วใบหน้าของพ่อเลี้ยงรัวๆ "ทำแบบนี้ระวังจะไม่ได้ลุกออกจากตรงนี้นะ" สิงหาคว้าคนตัวเล็กที่นั่งอยู่
กุบกับ กุบกับ กุบกับ “อื้อออ แด๊ดดี้ อ๊ะ อ๊า ไม่เอานะ เอาออกไปก่อน” นีน่ากอดคอพ่อเลี้ยงไว้แน่น เพราะเขาทำท่าเหมือนจะกระโดดลงจากหลังม้าลงไป ทั้งๆที่แก่นกายขนาดใหญ่นั้นยังเสียบคาร่องของเธออยู่เลย “หึ กอดคอแด๊ดดี้แน่นๆนะที่รัก ฮึ๊บ!” “กรี๊ดดดด อึก อ๊าาาา ฮืออออ แด๊ดดี้” สิ้นเสียงของสิงหานี่น่าก็กรี๊ดลั่นเต็มเสียง ก่อนที่เธอจะจุกไปทั่วท้องน้อยของเธอราวกับโดนหมัดใหญ่ชกเข้าอย่างจัง สิงหาโดดลงจากหลังม้าทันทีที่พูดจบ ก่อนจะยืนอยู่เฉยๆสักแป๊บเพื่อให้คนตัวเล็กหายเจ็บน้อยลงหลังจากที่เขาทำแบบนั้นไป “ซี๊ดดด โอ๊ววว หนูจะตอดแด๊ดดี้ดีเกินไปแล้วนะครับ อื้มมม โอ๊ววววว อ๊าส์” “ฮือออ แด๊ดดี้ หนูจุก อ๊าส์ อย่าพึ่งขยับสิคะ อื้อออ” นีน่าสะอื้นกอดคอพ่อเลี้ยงไว้แน่น ยิ่งเขาเดินมันยิ่งทำให้แก่นกายนั้นกระแทกเข้ามาข้างในตัวเธอย้ำๆจุกจนเจ็บ “อื้มมม เราไปนอนตรงนั้นกันดีกว่า อ๊าส์ ทนอีกนิดนะครับเด็กดี อื้มมมมม” สิงหากระเตงคนตัวเล็กในอ้อมกอดตัวเองไปวางไว้ที่แคร่ไม้ขนาดเล็กก่อนที่เขาจะมองเธอยิ้มๆ “ไม่ต้องมายิ้มเลย นีน่าโกรธแด๊ดดี้แล้ว อื้อออ จะทำอะไรคะ อ๊า นีน่ายังเจ็บอยู่เลย อื้อออ อร๊ายยยย แด๊ดดี้ น







