ตอนที่ 7

รวิกานต์ค่อยๆ ดันตัวลุกขึ้นจากเตียงในสภาพที่ไร้เสื้อผ้าปกปิด ตอนนี้ในห้องจะว่ามืดก็ยังพอรู้ว่ามีร่างของผู้ชายนอนอยู่ข้างกาย แต่เธอก็ไม่อาจมองหน้าเขาได้อย่างชัดเจน รู้แค่ว่าเป็นคนสะอาด ตามตัวมีกลิ่นน้ำหอมจางๆ แต่นั่นไม่ได้หักล้างจิตใจอันสกปรกของเขาเลย

ร่างเล็กฝืนเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่วางกระจัดกระจายอยู่บนพื้น เธอทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเมื่อรู้สึกว่าเจ็บตรงใจกลางความเป็นสาว แทบไม่ต่างจากครั้งแรกที่เสียตัว ทว่าก็ทำได้แค่กัดริมฝีปากอดทนไว้ และเข้าไปสวมใส่เสื้อผ้าในห้องน้ำ จนกระทั่งออกมา

แสงไฟจากห้องน้ำที่เธอเปิดไว้ ทำให้ให้เห็นร่างของคนที่นอนคว่ำอยู่บนเตียงได้ชัดขึ้น แต่ก็เห็นเพียงแผ่นหลังแกร่ง รวิกานต์ไม่มีกะจิตกะใจจะมาดูหน้าคนที่ข่มขืนเธอ เพราะกลัวว่าเขาจะตื่นขึ้นมาแล้วทำอีก จึงรีบเปิดประตูห้องออกไป

เมื่อออกจากห้องนั้นมาแล้ว ดวงตากลมโตสำรวจมองไปรอบๆ ตัวบ้าน เธอเห็นว่ามีบันไดจึงรู้ว่าตัวเองอยู่ชั้นบน ในขณะที่เดินลงไปก็ระแวงไปด้วย เพราะกลัวว่าจะมีใครผ่านมาเจออีก แต่ก็โชคดีที่ไม่มี คล้ายกับว่าบ้านหลังนี้ไม่มีคน หรือถ้ามีก็คงจะเข้านอนหมดแล้ว

นาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังทำให้หญิงสาวรู้ว่าเพิ่งจะเที่ยงคืนกว่าๆ ตอนนี้เธอมืดแปดด้าน ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน และไม่รู้ว่าจะต้องไปทางไหนดี

ข้างนอกนั้นนอกจากแสงไฟที่อยู่หน้าบ้านก็มืดสนิท เหมือนไม่มีบ้านหลังอื่นอยู่ติดกัน รวิกานต์มองซ้ายมองขวา เห็นเพียงต้นไม้น้อยใหญ่ แต่ก็ไม่ถึงกับรกทึบ

เมื่อเอามือแตะที่คอกลับพบว่าสร้อยที่สวมใส่มาตลอดไม่อยู่แล้ว ตอนซ่อนตัวในห้องน้ำก็ยังเห็นว่ามันยังอยู่ เลยคิดว่าน่าจะหลุดหายตอนขัดขืนผู้ชายคนนั้น

หญิงสาวเกิดความลังเลเพราะมันเป็นของชิ้นเดียวที่พ่อแท้ๆ ของเธอมอบให้ จะขึ้นไปเอาก็กลัวว่าจะหนีไม่พ้นเงื้อมมือของเขาอีก จึงตัดใจยอมทิ้งมัน

เธอเดินไปตามถนนอย่างไร้จุดหมายปลายทาง จนกระทั่งเห็นแสงไฟที่อยู่ไกลออกไปประมาณสองร้อยเมตร ซึ่งน่าจะมีบ้านคนอยู่ และไกลออกไปอีกจะเห็นท้องฟ้าสว่างกว่าบริเวณอื่น คาดว่าเป็นเขตชุมชน จึงเดินไปตามทางนั้นอย่างไม่รีรอ

แต่แล้วก็บังเอิญเจอชายผิวคล้ำสองคนกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างรถกระบะเก่าๆ อยู่ห่างจากบ้านที่เธอเพิ่งออกมาไม่มากนัก เหมือนพวกเขาจะเห็นหญิงสาวกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมาแต่แรกแล้ว เพราะเธออยู่ในที่สว่าง แต่พวกเขายืนมองอยู่ในที่มืด

“จะไปไหนจ๊ะน้องสาว ให้พี่พาไปไหม” คนที่ดูอายุมากกว่าชายอีกคนเอ่ยถามคนที่เพิ่งเดินมาด้วยแววตากรุ้มกริ่ม

รวิกานต์หยุดกึกทันที เธอส่ายหน้าแล้วบอกว่า “ไม่เป็นไรค่ะ” ก่อนจะรีบเดินผ่านชายทั้งสองคนไป

แต่ก็รู้สึกเหมือนกับว่าถูกตามเรื่อยๆ เธอจึงเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น จนสุดท้ายก็ได้วิ่งหนีทั้งน้ำตา แต่ก็ไม่สู้ความเร็วของพวกเขาอยู่ดี

“จะไปไหน ให้พี่พาไปดีกว่านะ”

“ไม่ ปล่อยฉัน!” เธอพยายามสะบัดแขนออก กลัวก็กลัว ไม่คิดเลยว่าหนีออกจากบ้านหลังนั้นมาแล้วก็ยังจะเจอพวกขี้ยาอีก นี่มันไม่ต่างอะไรกับการหนีเสือปะจระเข้เลย

คนเป็นพี่ใหญ่ส่งสายตาบอกลูกน้องให้เข้ามาจัดการอุ้มหญิงสาวขึ้นรถโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เสียงร้องขอความช่วยเหลือของเธอดังไปทั่ว แต่พวกเขาก็ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิดเพราะคิดว่าคงไม่มีใครได้ยิน นอกเสียจากว่าในบ้านของลูกชาย สส. จะมีคนอยู่ แล้วตอนนี้ผู้คนก็กระจุกตัวอยู่ในงานประจำอำเภอ เพราะเป็นวันสุดท้าย ฉะนั้นคงไม่มีใครผ่านมาแถวนี้แน่นอน

.....................

‘สุดหล่อจ๊ะ เมื่อคืนเจ๊ขอโทษนะที่ปล่อยให้น้องผมทองหนีออกมาได้ เจ๊ไม่รู้จะแก้ตัวยังไง งั้นขอคืนเงินให้ก็แล้วกัน’

“เมื่อคืน?” เหมันต์เอ่ยขึ้นด้วยความฉงนหลังจากได้ยินเสียงคนทางนั้นผ่านโทรศัพท์ เขานอนอยู่บนเตียง และยังงัวเงียอยู่เล็กน้อยเพราะเพิ่งลืมตาขึ้นมา

‘ก็ใช่ไง น้องมันบอกว่าเจ็บเลยแอบซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำชั้นล่าง แล้วก็โทรเรียกเพื่อนไปรับโดยที่เจ๊ไม่รู้เรื่องเลย เพิ่งมารู้ตอนนี้แหละ เจ๊ขอโทษแทนน้องอีกครั้งนะ’

ชายหนุ่มไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพูดเรื่องอะไรจึงกดวางสาย เขาคิดว่าจะนอนต่ออีกสักหน่อยเพราะยังรู้สึกเพลียจากการร่วมรัก พอหันข้างนอนตะแคงแล้วไม่เห็นคนนอนอยู่ข้างกาย แต่กลับเห็นเส้นผมของผู้หญิงที่อยู่บนหมอนใบใหญ่ คิ้วหนาก็ขมวดเข้าหากันทันที

เขาหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นเส้นผมสีดำที่น่าจะยาวจนถึงกลางหลัง กลิ่นหอมละมุนค่อยๆ ลอยเข้ามาในจมูกของเขา มันไม่ใช่กลิ่นเส้นผม แต่เป็นกลิ่นที่ติดอยู่บนผ้าปูที่นอน

ดมอย่างไรก็ไม่ใช่กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่ม จะว่าเป็นกลิ่นน้ำหอมของสาวผมทอง แล้วเส้นผมที่เขาเจอล่ะ? ทำไมถึงไม่เป็นสีทองดังเช่นผมของเธอ

เหมันต์รู้สึกแปลกใจพอสมควรเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเจ๊คนนั้นโทรมาบอกว่าเด็กแอบหนีไป แล้วใครกันที่มารองรับอารมณ์ของเขา?

เส้นผมสีดำนี่…

บ้าไปแล้ว! คงไม่ใช่อย่างที่คิดหรอก ต่อให้เมามากแค่ไหนแต่เขาก็คงไม่เอาป้าแก้วมาทำเมียแน่ อีกอย่างหญิงวัยกลางก็ผมหงอกเกือบจะครึ่งหัว และสั้นแค่ประบ่า ไม่มีทางเป็นคนเดียวกันร้อยเปอร์เซ็นต์

แต่ผู้หญิงคนเมื่อคืน นอกจากผมจะยาวแล้ว ผิวยังเนียนนุ่ม หน้าอกอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ แถมยัง… ตัวหอมมากด้วย หอมเหมือนเคยดมที่ไหนมาก่อน

กล่องถุงยางอนามัยที่ได้มาก็ยังวางอยู่บนเตียงเช่นเดิม นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาไม่ได้ป้องกัน แต่ต่างจากครั้งแรกตรงที่ครั้งนี้เมาจนลืมสวมถุงยางจริงๆ ไม่ได้คิดจะเอาสดแต่แรก ถ้าพลาดติดโรคขึ้นมาคือจบเลย