INICIAR SESIÓN“ลุงจะจีบแม่ผมเหรอ” เสียงของภาสวิชญ์เรียกรอยยิ้มจากทุกคน ตนุ ธนายุทธ อัครเดชถึงกับหัวเราะตาม“ทำไม ถ้าจะจีบ เราจะยกให้เหรอ” ธนายุทธรีบถามเจ้าหนูน้อยที่ฉลาดเกินวัย“เปล่าครับ ลุงต้องมีคุณสมบัติสามข้อ” เด็กชายตัวอ้วนตอบอย่างฉะฉาน“อะไรบ้างล่ะ” ตนุเอ่ยถาม หันไปสบตากับติยาพร น้องสาวขำในท่าทีขึงขังของเจ้
อยู่เพียงไม่นานก็จางหาย พร้อมๆ กับแสงสว่างที่เข้ามาแทนที่ให้ชีวิตได้เดินต่อไปสู่จุดหมายชีวิตมีทั้งสุขและทุกข์ปะปนกันไป เมื่อสุขก็อย่าเพิ่งเหลิงกับมัน เมื่อทุกข์ก็อย่าเพิ่งท้อกับมัน เพราะมนุษย์ต้องเผชิญกับเรื่องไม่คาดฝันมากมายจนกว่าจะลาลับจากโลกนี้ไป...บทส่งท้ายย้อนไปเมื่อ 5 ปีก่อน...คุณธรรมมาเยี
กายสาวโอบรัดความเป็นชายไหลรินน้ำหวานออกมาเอ่อล้นชโลมตัวตนที่ฝังกายอยู่ภายใน เสียงหายใจหอบรุนแรง หนักหน่วงแตกพร่า“พี่ขอนะ...” คุณธรรมยังฝังกายแข็งกร้าวที่ไม่ได้ลดทอนความต้องการเอาไว้ในซอกสวาทชุ่มน้ำหวาน กระซิบข้างหูเสียงแหบพร่าแล้วซุกไซ้ซอกคอชื้นเหงื่อที่มีกลิ่นสาบสาวรัญจวนจิต“รัดแน่นอะไรอย่างนี้”
“พี่คุณ ดึกแล้วนะคะ” คนที่บอกว่าดึกแล้วถูกแยกเรียวขาเพรียวออกจากกัน หลังจากที่ผ่านพ้นบทรักไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เขาก็พาเธอไปอาบน้ำ กลับมานอนสลบไสลด้วยความเหนื่อยล้าจากบทรักที่เกิดขึ้นอีกครั้งในห้องน้ำ“ก็ดึกแล้วน่ะสิ” คุณธรรมเลื่อนมือมากอบกุมทรวงอกอิ่มแล้วเคล้นคลึงจนได้ยินเสียงร้องครางผะแผ่วออกมา
“หลับตาก่อนสิ” คุณธรรมกระซิบที่ซอกหูของภรรยาสาว ภัทรวนันต์มองอย่างสงสัยก่อนจะยอมหลับตา เธอสัมผัสได้ว่าเขาสวมสร้อยให้เธอและอุ้มเธอไปที่หน้ากระจก“พี่คุณ” เธอลืมตาโดยที่ไม่ต้องให้เขาบอก เมื่อเขาวางคางที่ไหล่มน จับมือเธอวางที่สร้อยเส้นนั้น“พี่เอาหัวใจของพี่กลับมาไว้ที่เจ้าของ”“สร้อยเส้นนี้” เธอมองสร้
“ไม่อายหรอกครับ ผมสงสารแม่”“แม่ของเราไม่มีเงินซื้อรองเท้าให้เหรอไง” คุณธรรมเสียงแผ่วลงในทันทีที่คิดว่าภรรยาและลูกลำบาก“ไม่ใช่หรอกครับ ผมเป็นคนขอแม่ใส่รองเท้าคู่นี้เอง มีพี่คนหนึ่งเป็นนักกีฬาอยู่ในซอยนั้น เขาให้ผมมา ผมเลยใส่ไปโรงเรียนจะได้ประหยัดเงินไม่ต้องซื้อใหม่ ผมสงสารที่แม่ต้องทำงานหนัก อีกอย่




![พื้นที่นี้มีคนเก่า [อ่านฟรี เป็นของขวัญปีใหม่]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


