แผนซ่อนแผน

เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศในห้องอาหารดูเหมือนจะปกติ แต่สำหรับนิรินเธอกลับสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่ลอยวนอยู่รอบตัวอัคร ชายหนุ่มรุ่นพ่อที่ยังคงดูสมาร์ทในชุดทำงานเต็มยศ เขาแทบไม่เงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์ในมือเลยสักครั้งตั้งแต่เธอนั่งลง

​"เมื่อคืนหลับสบายไหมครับนิน" เตชินท์ถามขึ้นเสียงเรียบพลางป้ายแยมลงบนขนมปัง แต่ดวงตาเขากลับพราวระยับขณะที่เหลือบมองพ่อของตัวเอง

​"สบายค่ะเต แต่ตอนดึกลงมาหิวน้ำ เลยเจอแดดดี้ด้วย" ฉันตอบเสียงใส แกล้งทำตาซื่อ

"นินซุ่มซ่ามทำแก้วเกือบหล่น ดีนะที่แดดดี้ช่วยรับไว้มือแดดดี้อุ่นมากเลยค่ะ"

​แกร๊ก!

​เสียงช้อนกาแฟกระทบถ้วยของอัครดังขึ้นเบาๆ แต่เขาเยือกเย็นพอที่จะไม่แสดงอาการอะไรออกมา นอกจากปลายนิ้วที่บีบหูถ้วยกาแฟจนเส้นเลือดปูดนูน

​"เหรอครับ... แดดดี้ท่านเป็นคนมีเมตตาครับนิน" เตชินท์ยิ้มกว้าง ก่อนจะหันไปหาพ่อ "จริงสิแดดดี้ วันนี้ผมต้องเข้าออฟฟิศด่วน มีประชุมกับลูกค้าข้างนอกทั้งวันเลย ฝากแดดดี้ดูแลนินหน่อยได้ไหมครับ นินเขาบ่นว่าอยากไปดูแปลงกุหลาบที่ท้ายสวน"

​"ฉันมีงาน..." อัครตอบเสียงทุ้มต่ำโดยไม่เงยหน้า

​"นิดเดียวเองครับแดดดี้ นินเขาเพิ่งมาครั้งแรก ผมไม่อยากให้เขาเหงา... นะครับ"

​เตชินท์รุกหนักจนอัครจำต้องวางหนังสือพิมพ์ลง สายตาคมกริบจ้องมองลูกชายครู่หนึ่ง ก่อนจะเลื่อนมาหยุดที่ใบหน้าใสซื่อของฉันที่กำลังส่งยิ้มหวานหยดไปให้

​"ก็ได้"

​พอลับหลังอัครที่เดินไปเตรียมตัว เตชินท์ก็ก้มลงมากระซิบที่ข้างหูฉัน

"แดดดี้หวงสวนกุหลาบมากนะนิน... ถ้าเขายอมให้เข้าใกล้สวน แปลว่าเขากำลังยอมให้คุณเข้าใกล้ตัวเขาแล้วล่ะ"

​ฉันยิ้มรับคำพูดของแฟนหนุ่ม ในใจวางแผนการขั้นต่อไปไว้เสร็จสรรพ...

​ที่ท้ายสวนกุหลาบแดดร้อนๆ กับชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าบางเบาที่เน้นสัดส่วน... นินจะทำให้แดดดี้รู้ว่าความเมตตาของแดดดี้ มันจะเปลี่ยนเป็นความปรารถนาได้ยังไง

แสงแดดจัดจ้านยามสายทำให้สวนกุหลาบอังกฤษของคุณอัครดูงดงาม แต่ความร้อนของอากาศยังเทียบไม่ได้กับความร้อนรุ่มในใจของคนที่เดินตามหลังฉันมา

​ฉันอยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าคอตตอนบางเบาสีขาวสะอาดตา ที่เพียงแค่โดนลมนิดเดียวก็แนบชิดไปกับส่วนเว้าส่วนโค้ง ฉันแกล้งเดินนำหน้าไปเรื่อยๆ ก้มลงดมกุหลาบดอกนั้นดอกนี้ โดยรู้ดีว่าสายตาคมกริบคู่หนึ่งกำลังจ้องมองแผ่นหลังเปลือยเปล่าของฉันไม่วางตา

​"ระวังหน่อยนะหนูนินกุหลาบพวกนี้หนามเยอะ" เสียงทุ้มต่ำเตือนมาจากด้านหลัง

​"อุ๊ย!"

​ฉันแสร้งสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะร้องออกมาเบาๆ เมื่อนิ้วเรียวสวยโดนหนามกุหลาบเกี่ยวจนเลือดสีแดงสดซึมออกมา ฉันรีบหันไปหาเขาด้วยสีหน้าเหยเกเหมือนเด็กจะร้องไห้ "แดดดี้คะ นินโดนหนามเกี่ยว เลือดออกด้วย"

​คุณอัครถอนหายใจยาว แววตาที่พยายามจะนิ่งสงบสั่นไหวเล็กน้อย เขาเดินเข้ามาใกล้จนกลิ่นกายบุรุษเพศแผ่ซ่านปกคลุมตัวฉัน เขาจับมือน้อยๆ ของฉันขึ้นมาดูอย่างเบามือ

​"ซุ่มซ่ามจริงๆ..." เขาบ่นกระซิบ แต่ปลายนิ้วหนากลับลูบไล้ไปบนผิวเนื้อของฉันอย่างลืมตัว

​"นินเจ็บจังค่ะ... แดดดี้ช่วยดูให้หน่อยได้ไหมคะ"

​ฉันขยับตัวเข้าไปชิดแผงอกกว้างจนหน้าอกหน้าใจเบียดเสียดกับท่อนแขนแกร่ง คุณอัครชะงักไปครู่หนึ่ง ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัดเมื่อฉันแกล้งเอาปลายนิ้วที่โดนเกี่ยวไปแตะที่ริมฝีปากเขาเบาๆ

​"นิน... อย่าเล่นแบบนี้" เขาเสียงพร่า จ้องมองริมฝีปากบางของฉันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยตัณหาที่พยายามจะสะกดกลั้น

​"นินไม่ได้เล่นนะคะ... นินแค่ไม่รู้จะทำยังไง แดดดี้ไม่อยากช่วยนินเหรอคะ?" ฉันช้อนตาขึ้นมองอย่างใสซื่อสุดชีวิต พร้อมกับจงใจเบียดกายเข้าหาจนเขาสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวจากตัวฉัน

​"โธ่โว้ย!"

​คุณอัครสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะรวบเอวคอดของฉันไว้แน่น แรงบีบจากฝ่ามือหนาทำเอาฉันสะดุ้งด้วยความสยิว สายตาของเขาเปลี่ยนจากความเมตตากลายเป็นความโหยหาที่ดุดัน

​"หนูนินกำลังท้าทายฉัน... รู้ตัวไหม?"

​"แล้วแดดดี้... จะทำโทษนินไหมคะ?" ฉันกระซิบตอบข้างหูเขา ลมหายใจอุ่นๆ ของฉันเป่ารดต้นคอแกร่ง จนเขาถึงกับขบกรามแน่นจนเป็นสัน

​ในนาทีนั้นเอง... คุณอัครก็กระชากฉันเข้าไปในศาลาพักผ่อนกลางสวนที่มิดชิดด้วยเถาวัลย์ปกคลุม เขาผลักฉันพิงกับเสาไม้ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจนจมูกเราแทบชนกัน

​"ถ้าเริ่มแล้ว... ฉันไม่หยุดง่ายๆ เหมือนตาเตหรอกนะ นินจะยังอยากให้ฉันช่วยอยู่ไหม?"