เจอพ่อแฟน

"นินวันนี้ผมจองร้านอาหารอิตาเลียนที่นินชอบไว้นะครับ"

​เสียงเรียบเรื่อยของเตชินท์ดังขึ้นพร้อมกับมือที่เอื้อมมาลูบผมฉันเบาๆ เขายังคงเป็นผู้ชายที่แสนดี สุขภาพบุรุษ และสม่ำเสมอเสมอมาตั้งแต่วันแรกที่คบกัน แต่สำหรับฉัน... ความสม่ำเสมอนั้นมันเริ่มกลายเป็นความน่าเบื่อที่กัดกินใจทีละนิด

​"อื้ม... ขอบใจนะเต" ฉันตอบรับสั้นๆ พลางมองใบหน้าหล่อเหลาแบบตี๋อินเตอร์ของแฟนหนุ่ม

​เตชินท์เพียบพร้อมทุกอย่าง ทั้งฐานะและการศึกษา แต่ในเรื่องบนเตียงเขาจืดยิ่งกว่าน้ำเปล่า ทุกอย่างเป็นไปตามขั้นตอน ไม่มีเซอร์ไพรส์ ไม่มีแรงดึงดูดที่ทำให้ใจสั่นรัวเหมือนโดนไฟช็อต จนบางครั้งฉันแอบสงสัยว่าภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มนั้น เขามีเลือดเนื้อที่ร้อนรุ่มบ้างหรือเปล่า

​"เสาร์นี้ผมจะพานินไปหาแดดดี้นะครับ ท่านเพิ่งกลับจากต่างประเทศ"

​"คุณพ่อเตเหรอ?" ฉันถามพลางจิบไวน์ในแก้ว "เห็นว่าดุไม่ใช่เหรอ"

​"แดดดี้ดูเป็นคนดุครับ สุขุม นิ่ง แต่ท่านใจดีนะ" เตชินท์ยิ้มกว้าง "แต่บอกไว้ก่อนนะนิน แดดดี้น่ะ... ต่างจากผมลิบลับเลยล่ะ ท่านเป็นพวกหัวโบราณจัดๆ แต่ก็น่าเกรงขามจนคนในบริษัทแทบไม่กล้าสบตา"

​คำว่าต่างกันลิบลับกับคำว่านิ่งแต่ใจดี มันทำให้จินตนาการของฉันเริ่มทำงาน ฉันมองดูเตชินท์ที่กำลังหั่นสเต็กอย่างประณีต แล้วเผลอนึกไปถึงผู้ชายที่ชื่ออัครคนที่สร้างเตชินท์ขึ้นมา... เขาจะเร่าร้อนและมีพลังทำลายล้างแค่ไหนกันนะ

​"นินอยากไปไหม?"

​"ไปสิคะ..." ฉันยกไวน์ขึ้นดื่มจนหมดแก้ว ดวงตาเป็นประกายวาววับ "นินก็อยากรู้เหมือนกันว่า... ผู้ชายที่สร้างเตขึ้นมา จะน่าค้นหาแค่ไหน"

​ฉันไม่รู้เลยว่าคำว่าน่าค้นหาของฉันในวันนั้น จะนำไปสู่เกมสวาทที่เปลี่ยนชีวิตสาวน้อยจอมอ่อยอย่างฉันไปตลอดกาล เพราะในใจของฉันตอนนั้น... ฉันแค่ต้องการเครื่องเทศมาเติมเต็มชีวิตรักที่แสนจะจืดชืดนี้เท่านั้นเอง

รู้สึกน่าตื่นเต้นมากกว่าเดิมอีกแหะ ฉันแอบยิ้มก่อนจะคิดจินตนาการไปถึงไหนต่อไหน

รถยุโรปคันหรูของเตชินท์เลี้ยวเข้าสู่เขตรั้วคฤหาสน์สไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางสวนร่มรื่น บรรยากาศที่นี่ดูสุขุม เยือกเย็น และน่าเกรงขาม... เหมือนเจ้าของบ้านไม่มีผิด

​"นินตื่นเต้นเหรอครับ มือเย็นเชียว" เตชินท์เอื้อมมากุมมือฉันไว้พลางยิ้มอ่อนโยนตามแบบฉบับของเขา

​"นิดหน่อยค่ะเต... พ่อคุณดุไหมนะ" ฉันแสร้งทำเป็นสาวน้อยขี้อาย ทั้งที่ในใจกระวนกระวายด้วยความอยากรู้อยากเห็น

​เราเดินผ่านประตูบานยักษ์เข้าไปในตัวบ้าน กลิ่นน้ำหอมแนววูดดี้ผสมกลิ่นหนังชั้นดีลอยมาปะทะจมูก มันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมวัยรุ่นฟุ้งเฟ้อแบบที่เตชินท์ใช้ แต่มันเป็นกลิ่นของ ผู้ชายที่มีอำนาจจนฉันเผลอสูดดมเข้าปอดลึกๆ

​"แดดดี้ครับ... นี่นิริน แฟนผมเอง"

​เสียงของเตชินท์ดึงสติฉันให้เงยหน้าขึ้นมองชายที่กำลังก้าวลงมาจากบันไดวนหินอ่อน... และวินาทีนั้นเองที่ลมหายใจของฉันพลันสะดุดกึก

​อัครอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนสามเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่มีไรขนจางๆ พาดผ่านรอยสักลางๆ ที่โผล่พ้นปกเสื้อ กางเกงสแล็คสีดำรับกับช่วงขาสูงยาว ใบหน้าคมเข้มมีไรหนวดจางๆ ที่ได้รับการตัดแต่งอย่างดี สายตาคมกริบคู่หนึ่งกวาดมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า... มันไม่ได้ดูถูก แต่มันเหมือนกำลังตีราคา จนฉันรู้สึกร้อนวาบไปทั้งตัว

​"ยินดีที่ได้รู้จักนะหนูนิน"

​เสียงทุ้มต่ำพร่าเล็กน้อยนั่นทำเอาขนอ่อนที่ต้นคอฉันลุกชัน เขาเดินเข้ามาใกล้จนฉันได้กลิ่นบุหรี่จางๆ ที่ผสมอยู่กับตัวเขา มันช่างดึงดูดใจจนอยากจะโผเข้าหา

​"สะ สวัสดีค่ะ คุณอาอัคร" ฉันพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น แต่มือกลับเผลอบีบแขนเตชินท์แน่น

​"เรียกแดดดี้แบบที่ตาเตเรียกก็ได้ครับ... เราคนกันเองทั้งนั้น" เขายิ้มมุมปากเพียงนิด เป็นยิ้มที่ร้ายกาจที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา

​ตลอดมื้อค่ำ ฉันแทบไม่ได้แตะอาหาร สายตาของฉันคอยแต่จะเหลือบมองปลายนิ้วแข็งแรงของคุณอัครที่คอยหมุนแก้วไวน์ไปมา ลำคอแกร่งที่ขยับยามเขาจิบเครื่องดื่มเข้มๆ นั่น... มันช่างน่ากัดให้จมเขี้ยว

​จนกระทั่งเราแยกย้ายเข้าห้องนอน...

​"เต... พ่อเธอน่ากลัวจัง แต่ทำไมไม่รู้... ฉันรู้สึกอยากลองเล่นกับเขาดูสักครั้ง" ฉันกระซิบข้างหูแฟนหนุ่มขณะที่เราอยู่กันลำพัง

​ฉันนึกว่าเตชินท์จะโกรธจนไล่ฉันออกจากบ้าน แต่เปล่าเลย... เขากลับเชยคางฉันขึ้น ดวงตาของเขาเป็นประกายวาววับแบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน

"ถ้านินอยากลอง... ผมจะเปิดทางให้เอง ผมเองก็นึกสนุก อยากรู้เหมือนกันว่าแดดดี้ผู้เคร่งขรึม จะทนยัยตัวแสบอย่างนินได้นานแค่ไหน"

​รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของแฟนหนุ่มสอดรับกับความต้องการในใจฉัน...

นาฬิกาบนผนังบอกเวลาตีสอง... ทุกอย่างในคฤหาสน์เงียบสนิท

​ฉันขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงข้างๆ เตชินท์ที่หลับสนิทไปแล้ว ฉันจงใจสวมชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีขาวบางเบาที่ชายกระโปรงรั้งขึ้นมาแทบจะเห็นสะโพกมน ก่อนจะเดินย่องลงไปชั้นล่างโดยอ้างกับตัวเองว่าหิวน้ำ

​แต่ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ห้องนั่งเล่น กลิ่นวิสกี้ฉุนๆ และควันบุหรี่จางๆ ก็ทำให้ฉันรู้ว่าเหยื่อ ของฉันยังไม่นอน

​"ยังไม่นอนเหรอหนูนิน"

​เสียงทุ้มต่ำดังมาจากมุมมืด คุณอัครนั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้ตัวใหญ่ เขาสวมเพียงกางเกงสแล็คตัวเดียว แผงอกกว้างเปลือยเปล่าสะท้อนแสงจันทร์ดูแข็งแกร่งและน่าสัมผัสอย่างที่สุด

​"นิน เอ่อ นินหิวน้ำค่ะ ไม่นึกว่าแดดดี้จะยังอยู่ตรงนี้" ฉันทำตาซื่อแกล้งทำเป็นตกใจจนทำแก้วน้ำในมือหลุดร่วง... แต่มันไม่แตก เพราะมันตกลงบนพรมหนานุ่มพอดี

​ฉันรีบก้มลงไปเก็บ... และนั่นคือจังหวะที่จงใจให้คอเสื้อที่คว้านลึกตกลงมาจนเห็นอะไรต่อมิอะไรไปถึงไหนต่อไหน

​"มานี่มา... เดี๋ยวแดดดี้เก็บเอง"

​เขารีบคว้าข้อมือฉันไว้ แรงบีบจากฝ่ามือหนาทำเอาฉันใจสั่นรัว คุณอัครจ้องมองฉันด้วยสายตาที่พยายามจะนิ่งสงบ แต่มัดกล้ามตรงกรามที่ขบกันแน่นบอกให้รู้ว่าเขาต้องใช้ความพยายามแค่ไหนที่จะไม่รวบตัวฉันเข้าไปกอด

​"ขอบคุณค่ะแดดดี้... นินซุ่มซ่ามจัง" ฉันเงยหน้าขึ้นสบตาเขาในระยะประชิด แกล้งเอียงคอทำท่าทางเหมือนเด็กไม่รู้เดียงสา "มือแดดดี้... ร้อนจังเลยค่ะ"

​"นินไปนอนซะ" เขาพูดเสียงลอดไรฟัน พลางปล่อยมือฉันเหมือนโดนของร้อน "นินเป็นแฟนของเตจำไว้"

​"นินทราบค่ะแต่นินแค่เห็นแดดดี้ดูเหนื่อยๆ เลยอยากช่วยให้ผ่อนคลาย" ฉันขยับเข้าไปใกล้อีกนิดจนกลิ่นกายหอมกรุ่นของสาวแรกรุ่นวนเวียนอยู่ใต้จมูกเขา "แดดดี้รังเกียจนินเหรอคะ?"

​"ไม่ใช่..." เขาคำรามในลำคอ ดวงตาคมวาวโรจน์ด้วยความปรารถนาที่ตีรวนกับศีลธรรม "แต่คนอย่างฉัน... ไม่ชอบเล่นกับไฟ โดยเฉพาะไฟที่ลูกชายตัวเองเป็นคนจุด"

​เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนฉันต้องแหงนหน้ามอง คุณอัครจ้องฉันนิ่งนานเหมือนอยากจะกินเลือดกินเนื้อ ก่อนจะหมุนตัวเดินขึ้นชั้นบนไปทิ้งให้ฉันยืนยิ้มมุมปากอยู่ในความมืด

​หึ... ปากบอกให้ไปนอน แต่สายตาแดดดี้เมื่อกี้... มันแทบจะเผาชุดนอนนินให้ละลายไปแล้วนะคะ