ไม่ได้อยากรู้จัก

หลังจากที่ชนัญญาได้แนะนำจิรัสยาให้รู้จักกับเขาแล้วเธอก็ต้องรีบขอตัวเพื่อห่างออกมา ย้ำอีกครั้งว่าผู้ชายแบบทิมนั้นคือผู้ชายที่จิรัสยาอยากหลีกหนีให้ไกลที่สุด บรรยากาศภายในวันนี้เรียกได้ว่าพิเศษสุดๆ เพราะจากที่จิรัสยากวาดสายตามองไปรอบๆพื้นที่แล้วก็จะเห็นว่ามีผู้ที่มาร่วมฉลองวันเกิดให้กับภาคินวันนี้ราวยี่สิบกว่าคนเห็นจะได้ บางคนมาเดี่ยว บางคนก็มาคู่ ดูจากการแต่งตัวและเครื่องประดับของใช้แต่ละคนแล้วเรียกได้ว่าจิรัสยากำลังอยู่ท่ามกลางแวดวงไฮโซอย่างแท้ทรู

ตัวเธอปกติเกิดมาในครอบครัวที่ก็ไม่ได้จะขัดสนอะไร ตอนที่ผู้เป็นยายของเธอยังมีชีวิตอยู่ก็เรียกได้ว่าท่านเป็นเศรษฐีนีค้าขายที่ดินแพงๆคนหนึ่งเช่นกัน ดังนั้นสิ่งของพวกนี้สำหรับจิรัสยาแล้วเธอจึงคุ้นเคยกับมันดี และเนื่องจากว่าเป็นคนที่ชอบแต่งตัวเวลาที่ไปทำงานต่างประเทศเธอก็มักจะมีโอกาสได้หอบหิ้วของสวยๆงามๆกลับมาด้วยเสมอ

ในขณะที่กำลังจ้องมองผู้คนที่ต่างกำลังยืนพูดคุยจิบเครื่องดื่มกันอยู่บริเวณริมสระว่ายน้ำของเพ้นเฮ้าส์หรูแห่งนี้อย่างออกรส สายตาของจิรัสยาก็กวาดไล่ไปจนมาหยุดอยู่ที่ทิมและภาคิน และเธอก็พบว่าเขาสองคนกำลังสนทนากันด้วยสีหน้ายิ้มๆและหันมองมาทางเธออยู่

"ตายแล้วจี ดูคุณทิมสิเขามองจีใหญ่เลย" ชนัญญาเองก็คงพอจะเริ่มสังเกตุเห็นเหมือนกันจึงรีบเอ่ยทักขึ้น

"คงไม่ใช่หรอกพี่ฝ้ายก็พูดไป เขาจะมามองจีเรื่องอะไร พี่คินต่างหากคงกำลังชมพี่ฝ้ายให้คุณทิมฟังอยู่" จิรัสยาพยายามบอกปัดเมื่อเห็นว่าชนัญญากำลังทำท่าจะกรี๊ดกร๊าดไปกันใหญ่

"แหมแกอย่ามา ดูสายตาก็รู้ว่าเขากำลังสนใจแกแน่ๆจีเอ้ย พันล้านเลยนะแก" ยิ่งพูดชนัญญาก็ยิ่งตื่นเต้น

"ถ้าเป็นจริงอย่างงั้นพี่ฝ้ายคงต้องยิ่งหยุดคิดหยุดพูด เพราะจากที่จีได้ยินข่าวคราวมาบ้างก็คือเขามีว่าที่คู่หมั้นอยู่แล้ว และถึงต่อให้ยังไม่มีจีก็คงจะไม่มีทางสนใจเด็ดขาดกับผู้ชายแบบนี้ นี่ขนาดว่ามีว่าที่คู่หมั้นแล้วแต่ก็ยังเห็นมีข่าวกับผู้หญิงคนอื่นได้ไม่ละอายใจ พี่ฝ้ายก็รู้ผู้ชายแบบนี้จีเกลียดและก็จะอยู่ห่างให้ไกลที่สุดค่ะ" คนสวยที่กำลังจะถูกจับคู่พูดออกมาอย่างงอนๆเมื่อเห็นว่ารุ่นพี่สาวคนสนิทชักจะคิดเลยเถิดไปไกล

"โอ๊ยจีเอ้ย สมัยนี้มันไม่มีใครเขาคิดแบบนั้นแล้วแก เห็นจะมีก็แต่ใครสวยใครได้ แย่งได้แย่งเอา และตอนนี้พี่ว่าต่อให้แกไม่อยากสนใจยังไงก็คงจะหนีไม่พ้นแล้วล่ะ ดูโน่นสิ เดินมาโน่นละ" เมื่อจิรัสยาหันไปมองตามก็พบว่าทั้งภาคินและทิมกำลังเดินตรงมายังจุดที่เธอและชนัญญายืนอยู่จริงๆ นาทีนี้จิรัสยาอยากจะหลบลี้หนีหายไปให้ไกล เธอไม่ถนัดรับมือกับการที่จะต้องมีผู้ชายแบบทิมเข้ามาป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ 

"คุยอะไรกันอยู่หรือครับที่รักดูน่าสนุกดี" ภาคินเอ่ยถามชนัญญาในขณะที่ทิมนั้นกลับมองมาที่จิรัสยาอย่างตั้งใจ 

"อ๋อก็คุยกันเรื่องทั่วไปนะค่ะ พอดีจีพึ่งจะอกหักมาหมาดๆฝ้ายเลยกำลังแอบชี้เป้าหมายใหม่ในงานนี้ให้จีดู เผื่อว่าจะถูกตาถูกใจใครสักคน ฝ้ายจะได้ช่วยสะกิดให้" ชนัญญาพูดออกมาก่อนจะหันไปมองทิมแบบยิ้มๆ 

ทันทีที่ชนัญญาพูดจบทิมก็หันมองมาทางเธออีกครั้ง คราวนี้เขายิ้มมุมปากน้อยๆยามที่มองเธอซึ่งจิรัสยาไม่รู้ว่ารอยยิ้มนั่นของเขาหมายความว่าอย่างไร หากแต่มันคงไม่เป็นที่พอใจของเธอแน่ๆ ยิ่งพอหันไปมองหน้ารุ่นพี่สาวด้านข้างจิรัสยายิ่งต้องขบฟันเอาไว้ใหญ่ พยายามหักห้ามใจไม่ให้เผลอยื่นมือไปหยิกแขนของชนัญญาเข้า รู้ทั้งรู้ว่าเธอไม่ชอบและไม่ได้คิดจะสนใจผู้ชายคนนี้แต่รุ่นพี่สาวก็ยังมาพูดเปิดประเด็นแบบนี้อีก ห้ามไม่ฟังกันบ้างเลย 

"อ้าวจริงดิ งั้นแล้วจีมีถูกใจพื่อนพี่คนไหนบ้างหรือยังล่ะ เดี๋ยวเผื่อพี่จะได้สกรีนช่วย" ภาคินเอ่ยสมทบ

"พี่คินก็อย่าไปบ้าจี้ตามพี่ฝ้ายสิคะ จีพึ่งจะอกหักมา ยังไม่ได้คิดจะมองหาใครใหม่หรอกค่ะ" พึ่งปวดหัวกับสิ่งที่ชนัญญาพูดไปยังไม่ทันหาย นี่อะไร ต้องมาเจอภาคินวกกลับเข้ามาเรื่องนี้อีก

"หรือว่าถ้าจียังไม่ได้ถูกตาต้องใจใคร อยากจะทดลองใช้บริการควงเจ้าทิมดูก่อนก็ได้นะ ช่วงนี้มันว่างพี่ว่าดูแล้วมันคงเต็มใจ" พอภาคินพูดมาแบบนี้จิรัสยาก็หันขวบไปมองทันที นี่ถ้าไม่ติดว่าภาคินเป็นคนรักของรุ่นพี่สาวเธอคงจะหาอะไรมาตบปากสักทีสองที ชงกันไปชงกันมาดีนัก พอกันทั้งสองคนเลย แถมพอหันไปมองหน้าคนที่กำลังถูกเอ่ยถึง เขากลับยืนยิ้มและขำออกมาน้อยๆกับสิ่งที่เพื่อนของตัวเองพูด ดูแล้วน่าหมั่นไส้ยิ่งนัก

"จีไม่รบกวนคุณทิมดีกว่าค่ะ พอดีว่า..ไม่ชอบยุ่งกับคนมีเจ้าของ เห็นในข่าวบอกว่าคุณทิมมีว่าที่คู่หมั้นแล้วนี่คะ" จิรัสยาตอบกลับออกไปเบาๆแต่ก็เชื่อว่าทุกคนน่าจะได้ยินกัน เธอพูดโดยที่ไม่ได้มองหน้าทิม เธอไม่รู้ว่าเขาจะทำหน้าอย่างไร และเขาเองก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เพียงแค่ยืนจิบไวน์เงียบๆราวกับว่าเรื่องที่เป็นหัวห้อในการสนทนานี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขา 

"แหมจี ก็แค่ 'ว่าที่' เอง ยังไม่ได้เป็นคู่หมั้นจริงๆเสียหน่อยใช่มั้ยคะคุณทิม" คราวนี้เป็นชนัญญาที่เป็นฝ่ายพูดขึ้นบ้าง จิรัสยาเองก็อดไม่ได้ จำเป็นต้องหันไปมองเขาอย่างอยากรู้ว่าเขาจะตอบว่าอย่างไร หากแต่เปล่าเลย ทิมนั้นทำเพียงแค่ยิ้มให้เธอน้อยๆที่มุมปากอีกครั้งแล้วก็ยังคงไม่ได้พูดอะไรออกมาเพิ่มเติม จะว่าไปแล้วจิรัสยาเองก็รู้สึกเสียหน้าอยู่เหมือนกัน การกระทำของเขาทำราวกับอยากบอกเธอกรายๆว่าสิ่งที่เธอพูดมามันไม่ใช่เรื่องของเธอและถึงมันจะจริงหรือไม่จริงเธอก็ไม่ควรไปยุ่ง

และแล้วก็ถึงช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอย นาฬิกาบอกเวลาตามที่ทุกคนรอคอย เสียงเพลงในห้องทั้งห้องเงียบสนิทและแสงไฟนั้นดับลงมีเพียงชนัญญาที่เดินถือเค้กออกมาให้ภาคินเป่า ระหว่างที่ทุกคนยังคงโฟกัสกับเจ้าของวันเกิดและการร้องเพลง จิรัสยารู้สึกได้ว่ามีใครบางคนมายืนซ้อนอยู่ที่ด้านหลังเธอ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นนี้เธอจำมันได้ และพอหันหน้ากลับไปก็พบว่าใช่ มันคือเขาจริงๆ

"เมื่อกี้ที่คุณบอกว่าไม่ชอบยุ่งกับคนมีเจ้าของ แล้วถ้าผมไม่มีเจ้าของคุณจะยุ่งกับผมหรือเปล่า"