LOGINคีรินก็ยืนดูเพื่อนหนุ่มอย่างตั้งใจ แล้วเขาก็เห็นเพื่อนหนุ่มเร่งสปีดความเร็วของกล้องวงจรปิดในแต่ล่ะวันไปเรื่อยๆ ส่วนใหญ่ก็จะมีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดและมีแพรไหมเอาอาหารมาให้เขาบ้างบางครั้ง ก็ไม่มีใครมายุ่งกับโต๊ะทำงานของเขาเลย จนพวกเขานั้นดูกันจากวันกลายเป็นเดือนแล้วก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเจอพิรุจอะไรเลย
“เฮ้อ…จะเจอไหมวะวันนี้..ไล่ดูทีล่ะอันแบบนี้มันเสียเวลาไปไหมวะไอ้เน…ฉันเริ่มจะเมื่อยแล้วนะเนี่ย อีกนานไหมวะ….” คีรินพูดบอกไปเพราะเขายืนดูอยู่นานจนเขานั้นเมื่อยขาไปหมดแล้ว จนเนวินนั้นกดหยุดภาพหน้าจอแล้วหันมาเงยหน้ามองค้อนใส่เพื่อนหนุ่มทันที “แล้วใครให้แกมายืนดูตรงนี้ล่ะวะ…แกก็ไปนั่งรอตรงนู้นสิไป หรือแกจะหาเก้าอี้มานั่งกับฉันตรงนี้ก็แล้วแต่ เพราะเราสืบหาตัวคนที่เป็นหนอนบ่อนไส้ของแกอยู่นะ จะนานแค่ไหนแกก็ต้องรอ เพราะถ้าไม่ไล่ดูไปทีล่ะวันเราก็จะไม่รู้เลยว่าเราพลาดอะไรไป…ตอนนี้ฉันยังไม่เจอใครน่าสงสัยเลย เพราะมีแค่เมียแก แม่บ้าน แล้วก็พ่อแม่ของแกเข้ามาเป็นครั้งคราว ฉันก็ไม่เห็นว่าใครจะน่าสงสัยเลย ยังไงก็ต้องดูไปก่อน…” เนวินพูดมองหน้าเพื่อนหนุ่มแล้วพูดออกไปแบบอธิบาย เพราะถ้าไม่ไล่ดูหลักฐานและวิเคราะห์คนที่น่าสงสัยแล้วจะหาตัวหนอนบ่อนไว้เจอได้ยังไง “ที่แกพูดมาน่ะคนในครอบครัวของฉันทั้งนั้นเลย นอกจากแม่บ้านแล้วจะมีใครน่าสงสัยอีกวะ เพราะพวกเขาเข้าไปทำความสะอาดห้องทำงานของฉันกันทุกวัน แกแค่ดูให้ดีว่าคนไหนก็พอ…” คีรินพูดบอกไปแบบไม่สงสัยพ่อแม่และเมียของตัวเองเลยสักนิด เพราะทั้งสามไม่มีใครทำกับเขาแบบนั้นแน่ๆ ถ้าจะมีก็คงเป็นแม่บ้านที่พลัดเวรกันเข้ามาทำความสะอาดนี่แหละ จากนั้นเขาก็เดินไปหยิบเก้าอี้มานั่งข้างๆเพื่อนหนุ่ม “เออๆ ฉันก็ดูอยู่นี่ไงวะ…แกก็ใจเย็นๆสิวะ…ก็มันยังไม่มีใครน่าสงสัยอะไรเลยเนี่ย…แกจำได้ไหมวะว่าแกเอาเอกสารมาเก็บไว้ประมาณวันไหน…” เนวินพูดบอกไปแล้วมองเพื่อนหนุ่มไปอย่างอยากรู้ “อืม…น่าจะก่อนวันประมูลประมาณอาทิตย์หนึ่งนะถ้าฉันจำไม่ผิด แกลองเข้าไปดูสิวะ” คีรินพูดบอกไปก็พยักหน้าให้เพื่อนนั้นไป “อืม…ก่อนวันประมูลอาทิตย์หนึ่งก็คงจะเป็นวันนี้…ไหนดูสิว่ามีอะไรผิดปกติไหม” เนวินกดเข้าไปดูก็เร่งสปีดเวลาดูแบบจดจ้อง แล้วเขาก็เห็นภาพที่เพื่อนหนุ่มนนั้นเดินถือเอกสารเข้ามาในห้องแล้วก็เดินเอาเอกสารนี้มาวางไว้บนโต๊ะ แล้วคีรินก็กำลังจะเปิดลิ้นชักเอาเอกสารไว้ แต่อยู่ๆแพรไหมก็เดินเข้ามายืนพูดคุยกับคีรินในตอนนี้นั้นทำให้เนวินนั้นมองแบบจดจ้องแล้วเขาก็กดหยุดภาพทันที “วันนั้นตอนที่แกจะเก็บเอกสาร แกคุยอะไรกับเมียแกวะ” เนวินหันมาถามเพื่อนหนุ่มอย่างอยากรู้ว่าเพื่อนหนุ่มคุยอะไรกับแพรไหมบ้าง เพราะแพรไหมนั้นเขามาอยู่ในช่วงที่มันเอาเอกสารมาพอดี “นี่แกสงสัยเมียฉันเหรอวะ…ไหมเขาไม่มีทางหักหลังฉันแน่ๆ…” คีรินมองหน้าเพื่อนหนุ่มแบบจดจ้องแล้วเขาก็พูดบอกไป เพราะมันถามเขาแบบนี้แสดงว่ามันสงสัยเมียเขาน่ะสิ “ฉันก็ไม่ได้ว่าเมียแกเขาเป็นหนอนบ่อนไส้สักหน่อย ก็เขาเข้ามาในตอนที่แกเอาเอกสารมา ฉันก็แค่อยากจะรู้ว่าแกคุยอะไรกับเขา ได้พูดเกี่ยวกับเรื่องการประมูลหรือเปล่า แกก็แค่ตอบฉันมาตามตรง…” เนวินมองหน้าเพื่อนหนุ่มอย่างเข้าใจ แต่เขาก็ยังไม่ได้บอกเลยว่าเป็นเมียมันน่ะ เธอก็แค่อยู่ในค่ายน่าสงสัยก็เท่านั้นเอง “วันนั้นไหมเขาตามฉันเข้ามาในห้องแล้วถามว่าฉันจะทานอะไรตอนเย็น แล้วเขาก็ทักว่าว่าเอกสารที่ฉันเอามาคืออะไร ฉันก็แค่บอกว่าเป็นเอกสารการประมูลก็เท่านั้น แล้วไหมเขาก็ไม่ได้สนใจอะไร แล้วฉันก็เอาเอกสารไว้ แล้วฉันกับเขาก็ออกไปด้วยกัน ก็แค่นั้น” คีรินนึกถึงเหตุการณ์ในวันนี้แล้วเขาก็เล่าให้เนวินฟังไปแบบไม่ปิดบัง “อืม…ฉันเข้าใจแล้ว…งั้นก็ดูกล้องวงจรปิดต่อไปก็แล้วกัน..” เนวินได้ยินเพื่อนหนุ่มพูดแบบนั้น มันก็ทำให้เขานั้นพุ่งความสงสัยไปที่แพรไหมยังไงไม่รู้ แต่เขาก็ไม่อยากจะพูดให้เพื่อนหนุ่มคิดมา เขาจึงเลือกที่จะกดดูภาพในกล้องวงจรปิดต่อไป และภาพในนั้นมันก็เร่งสปีดขึ้นไปโดยทั้งสองยืนคุยกันแล้วก็พากันเดินออกไปแบบที่เพื่อนหนุ่มว่าจริงๆ เนวินก็นั่งเอามือกอดหน้าอกมองดูภาพที่มันเร่งสปีดไปแบบข้ามวันไปเรื่อยๆก็เห็นว่ามันเป็นภาพกิจวัตรประจำวัตรที่แม่บ้านมาทำความสะอาด แต่ก็ไม่มีใครมายุ่งลิ้นชักของคีรินเลยสักคน จนกระทั่งภาพในช่วงกลางคืนก่อนวันประมูลแค่คืนเดียวมีภาพเหงาเหมือนมีคนเข้ามาในห้องทำงานของคีรินช่วงดึก “มีคนเข้ามาในห้องทำงานของแกตอนดึกด้วยว่ะ…” เนวินพูดออกไปแล้วรีบกดหยุดการเร่งสปีดให้ช้าลงทันที แล้วเขาก็มองหน้าจออย่างจดจ้องว่าเป็นใคร แต่มันก็มืดจนเขานั้นมองไม่ชัด “แม่ง…ทำไมมันมืดแบบนั้นวะ….เหมือนจะเป็นคนอ้วนเลยนะ แกว่าไหม” คีรินพูดบอกไปแล้วมองอย่างลุ้นๆเช่นกัน แล้วเขาก็ดูเหมือนว่าคนที่แอบเข้าห้องของเขานั้นจะมีรูปร่างอ้วนเลย “อืม…แต่ในบ้านแกไม่มีแม่บ้านอ้วนเลยสักคนเลยไม่ใช่เหรอวะ อาจจะเป็นคนนอกที่แอบเข้ามาดูข้อมูลของแกก็ได้…” เนวินพูดออกไป แล้วเขาก็มองดูแบบตั้งใจจนไฟในห้องสว่างขึ้นทำให้เห็นภาพจากกล้องวงจรปิดแบบชัดเจน “ไหม! / คุณไหม!...” เสียงของคีรินและเนวินร้องอุทานออกมาพร้อมกับเมื่อได้เห็นแพรไหมที่หน้าจอ ทั้งสองก็หันมามองหน้ากันทันที เพราะไม่ใช่คนอ้วนอย่างที่คิด แต่เป็นแพรไหมที่ท้องอยู่ในขณะนั้น เนวินก็มองเพื่อนหนุ่มอย่างรู้สึกหนักใจเลยทีเดียว เพราะเซ้นส์ของเขามันบอกว่าแพรไหมนั้นอาจจะเป็นคนขโมยข้อมูลของคีรินแบบไม่ต้องเดาเลย ไม่อย่างนั้นเธอจะแอบเข้ามาในห้องทำงานของคีรินตอนดึๆแบบนี้ด้วยท่าทางลับๆล่อๆแบบนี้ทำไมกัน “แกจะดูต่อไหมวะคีริน” เนวินเอ่ยถามออกไปเพราะเขากดหยุดเอาไว้ เผื่อว่าเพื่อนของเขาจะไม่อยากจะดูภาพต่อไปนี้ เพราะเขาเป็นตำรวจมานาน พอเจอสไตล์นี้แล้วเขาก็เดาได้แล้วว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป เขาก็มองเพื่อนหนุ่มอย่างสงสารขึ้นมาเลย ที่ถูกเมียตัวเองหักหลังแบบนี้ “อืม…มาถึงขนาดนี้แล้วนิวะ…เปิดต่อเลย…ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าไหมเขาจะทำอะไรต่อ…” คีรินพูดตอบไปด้วยเสียงสั่น เพราะตอนนี้ใจเขานั้นมันตกไปอยุ่ที่ตาตุ่มแล้ว เมื่อได้เห็นผู้หญิงที่เขารักนั้นเข้ามาในห้องทำงานของเขาในยามวิกาลอย่างนี้ ซึ่งมันเป็นเวลาที่เธอไม่ควรจะเข้ามายุ่งเกี่ยวอะไรกับในนี้เลย เขาก็ได้แต่หวังว่าเธอจะไม่ทำอะไรอย่างที่เขาคิดในตอนนี้เลย จากนั้นคีรินก็หันไปมองที่หน้าจออีกครั้ง แล้วเนวินก็กดให้ภาพมันรันต่อไป แล้วพวกเขาทั้งสองก็ได้เห็นภาพที่แพรไหมนั้นเอากุญแจที่คีรินซ่อนเอาไว้มาไขลิ้นชัก แล้วเธอก็เปิดลิ้นชักเอาซองเอกสารการประมูลออกมาดู และเธอก็ดึงมันออกมาแล้วเธอก็เอาโทรศัพท์มือถือถ่ายเอาไว้หลายแผ่นเลย พอเสร็จเธอก็รีบเอาเอกสารใส่ซองไว้และก็เอาใส่ลิ้นชักไปแล้วล๊อคไว้แบบเดิม จากนั้นเธอก็เอากุญแจไปแอบซ่อนไว้ที่เดิม คีรินมองการกระทำของแพรไหมด้วยสีหน้าจดจ้อง เพราะเขาไม่คิดว่าจะเป็นเธอ เธอเป็นเมียของเขา เป็นแม่ของลูก เป็นผู้หญิงที่เขารักและเชื่อใจมากที่สุด แต่เธอกลับมาหักหลังเขาแบบนี้ได้ยังไงกัน…คีรินคิดไปแล้วนั่งทำหน้าเศร้าและเสียใจจนพูดไม่ออกเลย ด้านเนวินที่ได้เห็นก็หันไปมองเพื่อนหนุ่มที่ทำหน้าเศร้าออกมาอย่างสงสาร เพราะถ้าเป็นเขาเขาก็คงจะเจ็บใจและเสียใจมากๆที่คนที่รักทำกันแบบนี้ เนวินจึงเอามือไปตบไหล่ของเพื่อนหนุ่มเบาๆอย่างไม่รู้จะปลอบใจยังไงเลย “ไหมเขาทำแบบนี้กับฉันทำไมวะ…” คีรินพูดออกมาด้วยเสียงที่สั่นแล้วก็น้ำตาคลอเบ้าเลย พร้อมกับตั้งคำถามในหัวว่าแพรไหมทำแบบนี้ทำไม ที่ผ่านมาระหว่างเธอกับเขามันคืออะไรกัน… เขาคิดว่าเธอรักเขา แต่การที่เธอทำแบบนี้ มันทำให้เขาคิดเลยว่าเธอรักเขาจริงหรือเปล่า…คีรินคิดไปแล้วน้ำตาลูกผู้ชายมันก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้“มันไม่ยากหรอกค่ะ…พรึบ…คุณว่าจริงไหมคะ…” อังคณาพูดบอกไปก็เอามือเลื่อนลงไปจับท่อนเอ็นของเขาแล้วเธอก็รูดชักขึ้นลงเบาๆ จนเธอรับรู้ได้ทันทีเลยว่ามันแข็งแล้ว“อ่าส์….จริง…แต่แค่นี้มันไม่ทำให้ผมเสียวจนทำหน้าเซ็กซี่จะเป็นจะตายได้หรอก….อืม…จุ๊บ….อือ…จุ๊บ….อื้อ….”เนวินพูดบอกไปก็เอามือดึงรั้งเธอเข้ามาจูบอีกครั้งอย่างทนไม่ไหว แล้วเขาก็สอดแทรกเรียวลิ้นหยอกเย้ากับลิ้นของเธอไปมาสลับกันส่วนมือของอังคณาก็รูดชักท่อนเอ็นของเนวินอย่างนั้นต่อไปอย่างเป็นจังหวะเลยทีเดียว แล้วเธอก็จูบตอบเขาไปอย่างเร่านร้อนชนิดที่เขานั้นส่งมาเธอก็ส่งลิ้นกลับไปอย่างนั้น จนเขาถอนจูบออกแล้วเริ่มซุกไซ้จูบลงมาที่ลำคอของเธอ แล้วเนวินก็ดูดแล้วขบเม้มมันจนเธอนั้นเสียวซ่านเลย โดยเฉพาะตอนที่เขาไปเลียที่หลังใบหูของเธอ มันเป็นอะไรที่ทำให้เธอนั้นขนลุกซู่เลยและเนวินก็ไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขายังจูบไล่ลงมาเรื่อยๆจนถึงหน้าอกของเธอ เขาก็เอามือมาบีบนมของเธอข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างเขาก็อ้าปากงับมันแล้วดูดเลียราวกับเด็กน้อยหิวโซมาเลย“อ้ะ…ซี๊ด….อือ….อ้ะ…อ้ะ…คุณเนวิน…อื้อ….” อังคณาร้องครางออกมาอย่างทนไม่ไหว ก่อนจะแอ่นอกให้เขานั้นดูดเลียยอดถันของเธอ
“คุณเหลืออีกตั้งสองชิ้นเลยนะ แบบนี้ไม่แฟร์มั้งคุณ” เนวินพูดตอบโต้ไปแบบไม่ยอม เพราะเขามีโอกาสแค่ครั้งเดียวเธอก็ทำอะไรกับเขาก็ได้สิ แถมเขายังไม่สิทธิจะทำอะไรกับเธออีก แบบนี้มันขี้โกงชัดๆเลย“ไม่แฟร์อะไรล่ะคุณ ก็คุณเป่ายิงฉับแพ้เองอ่ะ จะมาโทษใครได้ล่ะ ตอนนี้ฉันเหลืออีกสองชิ้นเลยนะคุณ คุณก็ต้องเล่นเกมนี่ให้จบสิ คุณไม่มีเสื้อผ้าแล้วก็ต้องใช้อย่างอื่นแทน มันไม่แฟร์ตรงไหนไม่ทราบ” อังคณาพูดตอบไปแล้วสายตาของเธอก็มองไปที่ท่อนเอ็นของเขา ที่มันล่หูล่อสายตาของเธอเหลือเกิน คอยดูนะ ถ้าเธอชนะ เธอจะลูบ จะคลำ จะเล่นมันให้สะใจเลย“เฮ้อ…โอเคๆ เอาก็เอา มา…” เนวินพูดตอบไปแบบยอมๆ เพราะสำหรับต่อให้เธอจะเจนจัดหลบหลีกยังไงก็ช่าง ยังไงวันนี้เขาได้กระแทกหอยเธอให้หายแรดแน่ๆ ริอาจมาท้าทายเขาให้เล่นเกมแก้ผ้ากับเธอแล้วคิดจะมาทิ้งเขาไว้กลางทาง รู้จักคนอย่างเขาน้อยไปแล้ว คืนนี้เขาจะทำให้เธอรู้ว่า ไม่ควรมาเล่นกับไฟที่รอเวลาปะทุแบบเขา“หนึ่ง สาม สาม….ยัง ยิง เยาปัก กะ เป่า ยิง ฉุบ….เย้…ฉันชนะอีกแล้ว…ฮ่าๆ….วันนี้มันวันของฉันค่ะคุณผู้กองขา…” อังคณาพูดไปแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างชอบใจเลย แล้วเธอก็ดิ้นไหล่ดี้ด้ากับการที่เธอชนะครั
“เอาจริงเหรอคุณ…มันต้องแก้ผ้านะ…คุณจะยอมแก้ผ้าต่อหน้าฉันจริงๆคุณเนวิน” อังคณานั่งลงแล้วก็เอ่ยถามเขาไปด้วยสีหน้าตื่นๆ“อ่าว…คุณนี่ยังไงเนี่ย ผมรับคำท้าก็เท่ากับว่าผมยอมที่จะแก้ผ้าต่อหน้าคุณสิ ทำไมหึ พอผมเอาจริงแล้วคุณก็ไม่กล้าขึ้นมางั้นสิ…หึ เก่งแต่ปากนี่หว่า…” เนวินพูดไปแล้วก็ยิ้มมุมปากอย่างอดไม่ได้ เพราะเธอท้าเขาเองแท้ๆ แต่พอเขาจะเอาจริงขึ้นมาเธอก็ทำหน้าตาตกใจซะ“ใครเก่งแต่ปากไม่ทราบ ฉันเป็นคนพูดจริงๆทำจริงค่ะ…เอาสิคะ มาดูกันว่าใครจะแพ้ ใครจะชนะ…ใช้แก้วนี่เลยก็แล้วกันค่ะ…มาเริ่ม….” อังคณาพูดไปก็เทเหล้าเพียวๆใส่แก้วช็อตเล็กๆแบบเต็มแก้ว แล้วเธอก็ตั้งท่าจะเป่ายิงฉุบกับเขา“เอาสิ…ยัง…ยิง..เยา ปัก กะ เป่า ยิง ฉุบ….ฉุบ….เยส…คุณดื่มเลยคุณเนย….หึๆ แก้วนี้เป็นของคุณ…”เนวินที่ทำมือเป่ายิงฉับกับเธอนั้นก็ออกซ้ำกับเธอ ก่อนจะทำมือใหม่แล้วเขาก็ชนะเธอ“อะไรอ่ะ คุณออกช้าอ่ะคุณเนวิน…เอาใหม่เลย…ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยนะคุณ” อังคณาพูดตอบเขาไปแล้วทำหน้ามุยออกไป“อย่ามาใช้แผนนี้นะคุณ แพ้ก็คือแพ้…อ่ะ…ดื่มแล้วก็ถอด…ตามกติกาสิคุณ….พูดอะไรไว้ก็ต้องทำให้ได้สิคุณ…อ่ะ…จัดเลย” เนวินพูดไปแล้วยิ้มออกมาอย่างสะใจ เ
จากนั้นคีรินก็พาชลธิชาไปนอนห้องนอนที่ว่างอยู่เขาก็ให้เธอนอนลงไปอย่างอ่อนโยน ก่อนจะออกมาเอานมในตู้เย็นและโยเกิร์ติไปให้เธอทาน เพราะถ้าเธอไม่ทานอะไรรองท้องคืนนี้เลย พรุ่งนี้เช้าเธอแย่แน่ๆ เขาก็พยายามพยุงตัวเธอลุกมาทานนมและโยเกร์ติจนหมดชลธิชาไม่อยากจะกินก็ต้องกินเพราะถูกเขาบังคับ เธอก็พยายามทานจนหมดแล้วเธอก็ได้นอนพักในที่สุด แต่ก็ยังไม่พ้นที่จะถูกเขาดึงไปนอนโอบกอดอยุ่ในอ้อมแขนของเขา เธอไม่มีแรงจะต่อกรกับเขาจึงต้องยอมให้เขานั้นทำอะไรตามอำเภอใจไปก่อน เพราะเธอรับเขาไม่ไหวแล้ว หากมีอะไรกันอีกครั้งเธอคงได้สลบคาดุ้นของเขาเลยล่ะมั้ง ดังนั้นตอนนี้เธอควรจะสงบเสงี่ยมและทำตัวดีๆเข้าไว้ เพื่อความอยู่รอดของเธอในคืนนี้ณ วิลล่าของสามสาว“เอาไงเนี่ยคุณ คืนนี้คุณจะได้กลับวิลล่าไหมเนี่ย…ตอนนี้ยัยธิชาไม่มีวี่แววจะกลับมาเลย ฉันดื่มกับคุณจนฉันเริ่มจะเมาแล้วนะ..” อังคณาพูดออกไป เพราะพวกเธอไปเดินตลาดมากันก็กลับมาตอนสี่ทุ่มกว่าแล้วจนตอนนี้จะห้าทุ่มยังไม่มีวี่แววของชลธิชามาเลย และเธอกับเนวินก็มานั่งดื่มที่ริมสระว่ายน้ำในวิลล่า จนตอนนี้จะเริ่มเมาแล้ว เธอก็กลัวว่าดานมืดของตัวเองจะโผล่ออกมาน่ะสิ“ผมว่าดึกขนาดนี้ค
“ก็เพราะว่าส้มโออยากจะให้พี่โกสินทร์ยอมรับตัวตนของส้มโอ ยอมรับในสิ่งที่ส้มโอชอบ เหมือนกับที่ส้มโอยอมรับในตัวพี่ไงคะ….อ่าส์…แผล็บ…แผล็บ…อื้อ…ส้มโอไม่อยากจะเลิกกับพี่เลย เพราะส้มโอโดนเจ้าดุ้นนี่กระแทกหอยมาตั้งเจ็ดปีเลยนะคะ…อ่าส์….ต่อไปส้มโอคงคิดถึงมันแย่เลย…”ชวพรเห็นเขาพูดตอบมาพร้อมกับสายตาที่มองมาอย่างเมาๆแบบนั้นก็รู้เลยว่าเขาละเมอไปแล้ว เธอก็เลยพูดความในใจกับเขาไปแบบตรงๆเลย ก่อนจะเลียท่อนเอ็นของเขาไปด้วย“อ่าส์…ซี๊ด….อืม….พี่จะนอนทั้งวันเลยจะได้ฝันถึงส้มโอแบบนี้…อ่าส์…” โกสินทร์พูดไปก็ยิ้มออกมาอย่างเคลิบเคล้มแบบสุดๆ“งั้นส้มโอจะทำให้ฝันครั้งนี้ของพี่มันสุดยอดไปเลยค่ะ พี่จะได้จำความฝันนี้ไม่มีวันลืม….” ชวพรพูดไปก็ลุกขึ้นไปนั่งควบตัวเขา ก่อนจะไปนั่งยองๆที่ท่อนเอ็นของเขาแล้วเธอก็เอาร่องสาวที่เปียกเยิ้มของเธอนั้นถูไถมันไปมา แล้วเธอก็เอามือจับท่อนเอ็นมาจ่อใส่ในร่องสาวของเธอ แล้วเธอก็ค่อยๆนั่งทับมันลงไปจนร่องสาวของเธอนั้นค่อยๆกลืนกินท่อนเอ็นลงไปทีละนิดทีล่ะนิด“อ้ะ…เสียวไปทั้งร่องเลยค่ะ….อ้ะ…ไม่ได้โดนเอาหลายวัน แน่นจัง…อือ….ซี๊ด…” ชวพรพูดไปอย่างเสียวกระสันเลย เพราะทันทีที่ท่อนเอ็นเข้ามาในร่
สิบนาทีผ่านไป…โกสินทร์ก็เข้ามานอนอยู่ในห้องพักของเขาเรียบร้อย ชวพรก็เอากระเป๋าของโกสินทร์มาแล้วเธอก็จ่ายค่าเหล้าและค่าทริปที่พนักงานที่ช่วยเธอพาเขามาที่นี่ไปคนล่ะสองพันรวมถึงผู้หญิงด้วย จากนั้นพนักงานก็พากันกลับไปหรือแค่ชวพรที่ยังอยู่ในห้อง เธอก็เดินเอากระเป๋าเงินของเขาไปวางไว้ แล้วก็มองไปที่โกสินทร์ที่นอนอยู่บนเตียงด้วยสภาพที่หลับไปแบบหมดสภาพเลย“ทำไมพี่ต้องทำให้ส้มโอเป็นห่วงด้วยคะ จะเลิกกันแล้วจบกันดีๆไม่ได้เลยหรือไง…ถ้ารักกันอยู่ก็ง้อกันสิ จะมาดื่มเหล้าประชดชีวิตทำไมเนี่ย…คนบ้า…” ชวพรพูดบ่นไปแล้วก็ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะเอาผ้าเช็ดหน้าไปชุบน้ำในห้องน้ำมาเพื่อจะเช็ดตัวและเปลี่ยนชุดให้เขา“เสื้อผ้าก็ไม่ได้เอามาเลยเหรอไงเนี่ย…เฮ้อ…แล้วคืนนี้จะใส่อะไรนอนล่ะเนี่ย” ชวพรพูดบ่นออกมา เมื่อเธอเดินออกมาเพื่อจะหาเสื้อผ้ามาให้โกสินทร์เปลี่ยน แต่เธอก็ไม่เจอกระเป๋าของเขาเลยสักใบ เธอก็เอาโทรศัพท์ของเธอออกมาแล้วเธอก็ฝากอังคณาซื้อเสื้อผ้าของผู้ชายมาให้โกสินทร์เพราะเขาไม่ได้เอาเสื้อผ้าอะไรมาเลย และเมื่อกี้เพื่อนของเธอไลน์มาว่าออกไปข้างนอกกับเนวิน เธอเลยคิดว่าฝากเพื่อนซื้อมาให้เลยก็คงดี เพราะเนวินก็คงจะช







