เข้าสู่ระบบเนวินเห็นเพื่อนหนุ่มร้องไห้ออกมาแบบนั้นก็ทำหน้าเศร้าออกมา เพราะมันก็สมควรที่จะร้องไห้อยู่หรอก ก็เมียที่รักดันมาหักหลังแบบนี้ แต่ความจริงก็คือความจริง ยังไงเพื่อนของเขาก็ต้องผ่านมันไปให้ได้
“ฉันรู้ว่าแกเสียใจแต่แกอย่างร้องไห้แบบนี้สิวะ…เข้มแข็งหน่อยสิวะคีริน ตอนนี้แกก็รู้แล้วว่าคุณไหมเขาเป็นหนอนบ่อนไส้ แกจะเอายังไงต่อวะ จะให้ฉันสืบดูให้ครบทุกครั้งเลยไหม หรือจะพอแค่นี้…” เนวินเอ่ยถามออกไป เพราะแค่ภาพนั้นมันก็ชัดเจนแล้วว่าแพรไหมคือคนที่เอาข้อมูลของคีรินนั้นไป เขาก็ไม่คิดว่าเพื่อนของเขาจะทนดูต่อไปได้ เพราะแค่ตอนนี้มันก็น้ำตาไหลมาขนาดนี้แล้ว “อืม สืบต่อให้ครบเลย ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าไหมเขาแอบทำแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว…” คีรินพูดออกไปแล้วก็เอามือปาดน้ำตาของเขา เพราะไหนๆก็เจ็บใจและเสียใจแล้วเขาก็อยากจะเอาให้มันสุดๆไปเลย เขาจะรู้ว่าเธอทำแบบนี้กับเขามากี่ครั้งแล้ว “อืม…งั้นฉันจะดูให้ละกัน…แปปนึง….” เนวินตอบไปแค่นั้นเขาก็หันหน้าไปหาหน้าจอคอมทันที ก่อนจะเริ่มค้นหาให้เพื่อนหนุ่มด้วยการกดเข้าไปดูก่อนวันที่คีรินจะประมูลทุกครั้ง และเลือกดูก่อนวันที่คีรินจะประมูลอาทิตย์หนึ่ง ผ่านไปสักพัก ทั้งสองหนุ่มก็ได้เห็นว่าเป็นแพรไหมทุกครั้งที่แอบเข้ามาถ่ายภาพข้อมูลพวกนี้ออกไป รวมๆทั้งหมดก็สี่ครั้งตามที่คีรินนั้นแพ้การประมูลให้กับภัคพลไป ทำให้เนวินนั้นหันมาพูดกับเพื่อนหนุ่มด้วยเสียงเศร้าๆเลย เพราะตอนนี้มันค่อนข้างชัดเจนเลยว่าแพรไหมจงใจทำแบบนี้กับคีรินแบบมีสติครบถ้วนเลย “คุณไหมเขาแอบเข้ามาถ่ายเอกสารการประมูลของแกสี่ครั้งเลยว่ะคีริน ฉันว่าแบบนี้มันไม่ใช่แล้วนะโว้ย…” เนวินพูดออกไปอย่างใจอ่อนเลย เพราะแพรไหมแอบทำแบบนี้มาสี่ครั้งแล้ว อย่างนี้เรียกว่าเธอยิ่งกว่าตั้งใจทำเรื่องนี้ซะอีก “หักหลังฉันครั้งเดียวฉันยังพอที่จะให้อภัยได้เพราะฉันคิดว่าเขาคงจะมีเหตุผลของเขาที่พอจะให้ฉันยกโทษให้ แต่นี่เขาแอบหักหลังฉันครั้งแล้วครั้งเล่าแบบนี้ เขาคงไม่ได้รักอะไรฉันเลย…แล้วเขามาแต่งงาน มามีลูกกับฉันทำไมวะ” คีรินพูดไปเมื่อเขาได้รู้อย่างชัดเจนแล้วว่าแพรไหมนั้นแอบหักหลังเอาข้อมูลของเขาไปให้ภัคพล แล้วเขาก็รู้สึกน้อยใจมากที่เธอทำแบบนี้กับเขา ตอนนี้เขาเหมือนไม่รู้จักอะไรในตัวเมียเขาเลย เขาก็เอ่ยพูดออกไปด้วยเสียงเจ็บใจพร้อมกับหำหมัดแน่น “ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ะ ว่าเมียแกจะแอบเอาข้อมูลของแกไปให้นายภัคพลนั่นทำไมวะ…หรือเขาแอบรู้จักกับนายภัคพลเป็นการส่วนตัวโดยที่พวกเราไม่รู้วะ…” เนวินพูดออกไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเขานั่งดูไปแล้วก็คิดไปก็คิดไม่ออกเลยว่าเหตุจูงใจในการทำแบบนี้ของแพรไหมคืออะไร “ฉันเคยเจอนายภัคพลนี่ไปเยี่ยมไหมเขาตอนคลอด ตอนนั้นไหมเขาบอกฉันว่าไอ้หมอนี่มันตามจีบธิชาน้องสาวของไหมเขาอยู่ ฉันก็ไม่ได้เอะใจอะไร แกว่ามันจะเป็นไปได้ไหมที่ธิชาจะให้ไหมเขามาแอบเอาข้อมูลพวกนี้ไปให้นายภัคพลน่ะ” คีรินพูดไปแล้วเอ่ยถามเพื่อนหนุ่มไปตามที่เขาคิด เพราะภัคพลมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับธิชาอยู่ บางทีเธออาจจะขอร้องให้แพรไหมมาทำแบบนี้ก็ได้ “อืม…มันก็เป็นไปได้ถ้าเกิดว่านายภัคพลมีความสนิทสนมกับน้องสาวของเมียแกน่ะ แต่ว่าแกเป็นสามีเป็นคนรักของคุณไหมเขานะไอ้คีริน ฉันว่าต่อให้เขาจะรักน้องสาวของเขาแค่ไหน เขาก็ไม่น่าจะหักหลังแกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อช่วยคนที่มาจีบน้องสาวของเขาหรอกมั้ง…” เนวินพูดออกไปตามการวิเคราะห์ของเขา เพราะแบบนั้นมันก็ตื้นเขินเกินไป เขาว่าระหว่างแพรไหมและภัคพลมีอะไรที่น่าสงสัยอยู่นะ “มันก็จริงอย่างที่แกว่า…ถ้าอย่างงั้นแกคิดว่าไหมเขาทำไปทำไม แกเอาความคิดจริงๆของแกเลยเนวิน…ฉันรู้ว่าแกยังมีอะไรที่ยังอยากจะพูดกับฉันอีก” คีรินพูดไปแล้วมองหน้าเพื่อนหนุ่มแบบจดจ้อง เพราะเพื่อนของเขาพูดแบบนี้แสดงว่ามันมีปัจจัยอื่นๆให้มันคิดไปอีกทาง “มันก็มี แต่ว่าฉันขอให้แกเล่าเหตุการณ์ที่นายภัคพลไปเยี่ยมเมียแกตอนคลอดให้ฉันฟังแบบละเอียดหน่อยได้ไหม แล้วฉันก็อยากจะรู้ว่าความสัมพันธ์ของนายภัคพลกับน้องสาวของเมียแกน่ะ เขาสองคนไปถึงขั้นไหมกัน” เนวินพูดบอกไปเพราะเขาจะมาปักปรำไปตามความคิดของเขาอย่างเดียวไม่ได้ เขาก็ต้องฟังและวิเคราะห์ไปพร้อมๆกับข้อมูลที่เขาได้จากเพื่อนหนุ่ม จากนั้นคีรินก็พยักหน้าเข้าใจแล้วเขาก็ค่อยๆเล่าให้เพื่อนหนุ่มฟังไปตั้งแต่ก่อนที่เขาจะเข้าไปในห้องว่าเขาได้ยินเสียงชลธิชาเอะอะโวยวาย แต่พอเขาเข้าไปทุกคนก็บอกว่าไม่มีอะไร แล้วเขาก็พูดเล่าไปเรื่อยๆจนไปจบที่เขานั้นเห็นชลธิชานั้นทำท่าเหมือนจะมีปัญหากัน “เท่าที่แกเล่ามา…ฉันว่าน้องเมียแกก็คงจะไม่ได้ชอบอะไรนายภัคพลนี่เท่าไหร่เลย แล้วแบบนี้แกคิดว่าเขาจะมาขอร้องพี่สาวเขาให้หักหลังสามีตัวเองเพื่อนายภัคพลอย่างนั้นเหรอ” เนวินพูดออกไปแล้วมองหน้าเพื่อนไปแบบอยากรู้ว่าเพื่อนจะตอบมาว่ายังไง “งั้นแกก็คิดว่าไหมเขาทำแบบนี้เพื่อนายภัคพลเองเหรอวะ” ฮัสลานได้ยินแบบนั้นก็เอ่ยพูดออกไปอย่างอยากรู้ว่าเพื่อนหนุ่มกำลังจะสื่อถึงคือแบบนี้ใช่ไหม “มันก็อาจจะใช่หรือไม่ใช่ก็ได้ เพราะเราไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างชลธิชากับนายภัคพลคืออะไร ก่อนที่เราจะไปสรุปว่าเมียแกเขาทำแบบนี้เพื่อนายภัคพลน่ะ ฉันว่าเราต้องสืบหาความจริงให้ได้ก่อน เริ่มจากน้องเมียของแกเลย เราต้องสืบให้ได้ว่าน้องเมียแกน่ะคบกับนายภัคพลนี่อยู่ไหม…เราถึงจะสรุปได้ว่าที่เมียแกหักหลังแกน่ะ เพราะอะไร” เนวินพูดบอกไปแบบไม่ต้องการที่จะด่วนสรุป เพราะถ้าไม่ใช่เขาก็เสียชื่อตำรวจหมดน่ะสิ ดังนั้นเขาต้องสืบให้แน่ชัดก่อนแล้วค่อยพูดความจริงออกไป “อืม…วันนี้ธิชาเขาจะมาส่งไหมกับลูกกลับที่บ้านฉันพอดี ฉันจะหาจังหวะคุยกับธิชาเรื่องนายภัคพลนี่…” คีรินพูดบอกไปแบบเข้าใจที่เพื่อนหนุ่มพูด เขาจึงคิดว่าเขาควรจะสืบจากชลธิชาให้รู้ก่อน และเขาก็ภาวนาให้เธอนั้นคบกับภัคพล เพราะมันอาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้แพรไหมมาหักหลังเขาก็ได้ คีรินคิดไปอย่างยังอยากจะเข้าข้างแพรไหมเพราะเขารักเธอ และเขาก็ไม่อยากให้เธอทำแบบนี้กับเขาด้วย “ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดี แกก็สืบมาให้ได้ก็แล้วกัน แล้วเรื่องที่เรารู้ว่าคุณไหมเขาแอบเอาข้อมูลของแกไปน่ะ แกก็อย่าพึ่งไปบอกหรือถามอะไรเขา เพราะไม่งั้นมันจะแหวกหญ้าให้งูตื่นแล้วเราจะคว้าน้ำเหลว แล้วฉันจะช่วยแกสืบอีกแรง” เนวินพูดบอกไปเพราะเขายังมีเรื่องที่สงสัยอยู่ในใจของเขา “ขอบใจแกมากนะเนวิน…” คีรินพูดบอกไปก็มองหน้าเพื่อนหนุ่มอย่างขอบคุณที่มันมาช่วยเขาแบบนี้ มันก็ทำให้เขานั้นได้คิดและวิเคราะห์อะไรๆได้ดีขึ้น “อืม…แกก็อย่าคิดมากล่ะ มีอะไรก็โทรมาหาฉันได้เลย…งั้นเดี๋ยวฉันจะกลับไปให้น้องน้องสืบเรื่องนี้ให้ ไว้มีอะไรคืบหน้าแล้วฉันจะนัดแกออกไปเจอกันข้างนอกก็แล้วกัน สู้ๆนะโว้ย….” เนวินพูดบอกไปแล้วเขาก็ลุกขึ้นแล้วก็กอดเพื่อนหนุ่มอย่างปลอบใจ ก่อนจะเอามามือขยี้ผมเพื่อนหนุ่มแล้วก็ขยุ่มผมของเพื่อนหนุ่มมาแล้วก็ถอนกอดออกมา “เออ แค่นี้ไม่ตายหรอกค่ะก็แค่ช้ำใจแค่นั้นเอง ในเมื่อมันเป้นเวรเป็นกรรมของฉันที่ต้องเจอ ฉันก็คงต้องทำใจแล้วล่ะ…”คีรินพยายามพูดไปแบบนั้นทั้งที่ในใจของเขานั้นมันชาไปหมดแล้ว “ดีแล้วล่ะ ทำใจไว้ตั้งแต่ตอนนี้ อีกหน่อยทำใจได้แล้วเวลารู้เรื่องอะไรแล้วจะได้ไม่เสียใจ…ฉันไปล่ะ แล้วเจอกันล่ะ” เนวินพูดไปแล้วเขาก็กำมือที่จับผมของคีรินไว้แน่น แล้วเขาก็หนักหน้าลาเพื่อนหนุ่มไป แล้วก็เดินออกจากห้องทำงานของคีรินไปทันที พอเนวินออกมาจากห้องทำงานของคีรินแล้วเขาก็เอามือขึ้นมาแล้วก็แบดูแล้วเขาก็เห็นเส้นผมของเพื่อนหนุ่มหลายเส้นติดมือของเขามา เขาก็รีบเอาผ้าเช็ดหน้าของเขาขึ้นมาแล้วก็สะบัดผมของเพื่อนหนุ่มลงไปบนผ้าเช็ดหน้าของเขาแล้วพับไว้อย่างดี จากนั้นเนวินก็เดินไปที่ห้องเลี้ยงเด็กที่คีรินมันทำไว้สำหรับเลี้ยงลูกโดยเฉพาะ เขาก็เข้าไปในนั้นแล้วพยายามหาหลักฐานที่พอจะไปเป็นตรวจดีเอ็นเอของเด็กและเพื่อนหนุ่มได้ แล้วเขาก็พยายามที่จะมองหาเส้นผมของหลานชายจากหมอนแบบจดจ้อง ก่อนจะหยิบขึ้นมาแล้วเขาก็เพ่งหาจนได้ผมของเคนโซ่มาสี่ห้าเส้น เขาก็ยิ้มออกมาแล้วก็เอาใส่ผสมไปผมของคีรินที่ดกดำแลหนากว่าของเด็กน้อยที่ผมเป็นเส้นบางเบาไม่เหมือนของผู้ใหญ่ เสร็จแล้วเขาก็ออกไปทันที เพราะเขาจะต้องรีบไปสืบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด“มันไม่ยากหรอกค่ะ…พรึบ…คุณว่าจริงไหมคะ…” อังคณาพูดบอกไปก็เอามือเลื่อนลงไปจับท่อนเอ็นของเขาแล้วเธอก็รูดชักขึ้นลงเบาๆ จนเธอรับรู้ได้ทันทีเลยว่ามันแข็งแล้ว“อ่าส์….จริง…แต่แค่นี้มันไม่ทำให้ผมเสียวจนทำหน้าเซ็กซี่จะเป็นจะตายได้หรอก….อืม…จุ๊บ….อือ…จุ๊บ….อื้อ….”เนวินพูดบอกไปก็เอามือดึงรั้งเธอเข้ามาจูบอีกครั้งอย่างทนไม่ไหว แล้วเขาก็สอดแทรกเรียวลิ้นหยอกเย้ากับลิ้นของเธอไปมาสลับกันส่วนมือของอังคณาก็รูดชักท่อนเอ็นของเนวินอย่างนั้นต่อไปอย่างเป็นจังหวะเลยทีเดียว แล้วเธอก็จูบตอบเขาไปอย่างเร่านร้อนชนิดที่เขานั้นส่งมาเธอก็ส่งลิ้นกลับไปอย่างนั้น จนเขาถอนจูบออกแล้วเริ่มซุกไซ้จูบลงมาที่ลำคอของเธอ แล้วเนวินก็ดูดแล้วขบเม้มมันจนเธอนั้นเสียวซ่านเลย โดยเฉพาะตอนที่เขาไปเลียที่หลังใบหูของเธอ มันเป็นอะไรที่ทำให้เธอนั้นขนลุกซู่เลยและเนวินก็ไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขายังจูบไล่ลงมาเรื่อยๆจนถึงหน้าอกของเธอ เขาก็เอามือมาบีบนมของเธอข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างเขาก็อ้าปากงับมันแล้วดูดเลียราวกับเด็กน้อยหิวโซมาเลย“อ้ะ…ซี๊ด….อือ….อ้ะ…อ้ะ…คุณเนวิน…อื้อ….” อังคณาร้องครางออกมาอย่างทนไม่ไหว ก่อนจะแอ่นอกให้เขานั้นดูดเลียยอดถันของเธอ
“คุณเหลืออีกตั้งสองชิ้นเลยนะ แบบนี้ไม่แฟร์มั้งคุณ” เนวินพูดตอบโต้ไปแบบไม่ยอม เพราะเขามีโอกาสแค่ครั้งเดียวเธอก็ทำอะไรกับเขาก็ได้สิ แถมเขายังไม่สิทธิจะทำอะไรกับเธออีก แบบนี้มันขี้โกงชัดๆเลย“ไม่แฟร์อะไรล่ะคุณ ก็คุณเป่ายิงฉับแพ้เองอ่ะ จะมาโทษใครได้ล่ะ ตอนนี้ฉันเหลืออีกสองชิ้นเลยนะคุณ คุณก็ต้องเล่นเกมนี่ให้จบสิ คุณไม่มีเสื้อผ้าแล้วก็ต้องใช้อย่างอื่นแทน มันไม่แฟร์ตรงไหนไม่ทราบ” อังคณาพูดตอบไปแล้วสายตาของเธอก็มองไปที่ท่อนเอ็นของเขา ที่มันล่หูล่อสายตาของเธอเหลือเกิน คอยดูนะ ถ้าเธอชนะ เธอจะลูบ จะคลำ จะเล่นมันให้สะใจเลย“เฮ้อ…โอเคๆ เอาก็เอา มา…” เนวินพูดตอบไปแบบยอมๆ เพราะสำหรับต่อให้เธอจะเจนจัดหลบหลีกยังไงก็ช่าง ยังไงวันนี้เขาได้กระแทกหอยเธอให้หายแรดแน่ๆ ริอาจมาท้าทายเขาให้เล่นเกมแก้ผ้ากับเธอแล้วคิดจะมาทิ้งเขาไว้กลางทาง รู้จักคนอย่างเขาน้อยไปแล้ว คืนนี้เขาจะทำให้เธอรู้ว่า ไม่ควรมาเล่นกับไฟที่รอเวลาปะทุแบบเขา“หนึ่ง สาม สาม….ยัง ยิง เยาปัก กะ เป่า ยิง ฉุบ….เย้…ฉันชนะอีกแล้ว…ฮ่าๆ….วันนี้มันวันของฉันค่ะคุณผู้กองขา…” อังคณาพูดไปแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างชอบใจเลย แล้วเธอก็ดิ้นไหล่ดี้ด้ากับการที่เธอชนะครั
“เอาจริงเหรอคุณ…มันต้องแก้ผ้านะ…คุณจะยอมแก้ผ้าต่อหน้าฉันจริงๆคุณเนวิน” อังคณานั่งลงแล้วก็เอ่ยถามเขาไปด้วยสีหน้าตื่นๆ“อ่าว…คุณนี่ยังไงเนี่ย ผมรับคำท้าก็เท่ากับว่าผมยอมที่จะแก้ผ้าต่อหน้าคุณสิ ทำไมหึ พอผมเอาจริงแล้วคุณก็ไม่กล้าขึ้นมางั้นสิ…หึ เก่งแต่ปากนี่หว่า…” เนวินพูดไปแล้วก็ยิ้มมุมปากอย่างอดไม่ได้ เพราะเธอท้าเขาเองแท้ๆ แต่พอเขาจะเอาจริงขึ้นมาเธอก็ทำหน้าตาตกใจซะ“ใครเก่งแต่ปากไม่ทราบ ฉันเป็นคนพูดจริงๆทำจริงค่ะ…เอาสิคะ มาดูกันว่าใครจะแพ้ ใครจะชนะ…ใช้แก้วนี่เลยก็แล้วกันค่ะ…มาเริ่ม….” อังคณาพูดไปก็เทเหล้าเพียวๆใส่แก้วช็อตเล็กๆแบบเต็มแก้ว แล้วเธอก็ตั้งท่าจะเป่ายิงฉุบกับเขา“เอาสิ…ยัง…ยิง..เยา ปัก กะ เป่า ยิง ฉุบ….ฉุบ….เยส…คุณดื่มเลยคุณเนย….หึๆ แก้วนี้เป็นของคุณ…”เนวินที่ทำมือเป่ายิงฉับกับเธอนั้นก็ออกซ้ำกับเธอ ก่อนจะทำมือใหม่แล้วเขาก็ชนะเธอ“อะไรอ่ะ คุณออกช้าอ่ะคุณเนวิน…เอาใหม่เลย…ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยนะคุณ” อังคณาพูดตอบเขาไปแล้วทำหน้ามุยออกไป“อย่ามาใช้แผนนี้นะคุณ แพ้ก็คือแพ้…อ่ะ…ดื่มแล้วก็ถอด…ตามกติกาสิคุณ….พูดอะไรไว้ก็ต้องทำให้ได้สิคุณ…อ่ะ…จัดเลย” เนวินพูดไปแล้วยิ้มออกมาอย่างสะใจ เ
จากนั้นคีรินก็พาชลธิชาไปนอนห้องนอนที่ว่างอยู่เขาก็ให้เธอนอนลงไปอย่างอ่อนโยน ก่อนจะออกมาเอานมในตู้เย็นและโยเกิร์ติไปให้เธอทาน เพราะถ้าเธอไม่ทานอะไรรองท้องคืนนี้เลย พรุ่งนี้เช้าเธอแย่แน่ๆ เขาก็พยายามพยุงตัวเธอลุกมาทานนมและโยเกร์ติจนหมดชลธิชาไม่อยากจะกินก็ต้องกินเพราะถูกเขาบังคับ เธอก็พยายามทานจนหมดแล้วเธอก็ได้นอนพักในที่สุด แต่ก็ยังไม่พ้นที่จะถูกเขาดึงไปนอนโอบกอดอยุ่ในอ้อมแขนของเขา เธอไม่มีแรงจะต่อกรกับเขาจึงต้องยอมให้เขานั้นทำอะไรตามอำเภอใจไปก่อน เพราะเธอรับเขาไม่ไหวแล้ว หากมีอะไรกันอีกครั้งเธอคงได้สลบคาดุ้นของเขาเลยล่ะมั้ง ดังนั้นตอนนี้เธอควรจะสงบเสงี่ยมและทำตัวดีๆเข้าไว้ เพื่อความอยู่รอดของเธอในคืนนี้ณ วิลล่าของสามสาว“เอาไงเนี่ยคุณ คืนนี้คุณจะได้กลับวิลล่าไหมเนี่ย…ตอนนี้ยัยธิชาไม่มีวี่แววจะกลับมาเลย ฉันดื่มกับคุณจนฉันเริ่มจะเมาแล้วนะ..” อังคณาพูดออกไป เพราะพวกเธอไปเดินตลาดมากันก็กลับมาตอนสี่ทุ่มกว่าแล้วจนตอนนี้จะห้าทุ่มยังไม่มีวี่แววของชลธิชามาเลย และเธอกับเนวินก็มานั่งดื่มที่ริมสระว่ายน้ำในวิลล่า จนตอนนี้จะเริ่มเมาแล้ว เธอก็กลัวว่าดานมืดของตัวเองจะโผล่ออกมาน่ะสิ“ผมว่าดึกขนาดนี้ค
“ก็เพราะว่าส้มโออยากจะให้พี่โกสินทร์ยอมรับตัวตนของส้มโอ ยอมรับในสิ่งที่ส้มโอชอบ เหมือนกับที่ส้มโอยอมรับในตัวพี่ไงคะ….อ่าส์…แผล็บ…แผล็บ…อื้อ…ส้มโอไม่อยากจะเลิกกับพี่เลย เพราะส้มโอโดนเจ้าดุ้นนี่กระแทกหอยมาตั้งเจ็ดปีเลยนะคะ…อ่าส์….ต่อไปส้มโอคงคิดถึงมันแย่เลย…”ชวพรเห็นเขาพูดตอบมาพร้อมกับสายตาที่มองมาอย่างเมาๆแบบนั้นก็รู้เลยว่าเขาละเมอไปแล้ว เธอก็เลยพูดความในใจกับเขาไปแบบตรงๆเลย ก่อนจะเลียท่อนเอ็นของเขาไปด้วย“อ่าส์…ซี๊ด….อืม….พี่จะนอนทั้งวันเลยจะได้ฝันถึงส้มโอแบบนี้…อ่าส์…” โกสินทร์พูดไปก็ยิ้มออกมาอย่างเคลิบเคล้มแบบสุดๆ“งั้นส้มโอจะทำให้ฝันครั้งนี้ของพี่มันสุดยอดไปเลยค่ะ พี่จะได้จำความฝันนี้ไม่มีวันลืม….” ชวพรพูดไปก็ลุกขึ้นไปนั่งควบตัวเขา ก่อนจะไปนั่งยองๆที่ท่อนเอ็นของเขาแล้วเธอก็เอาร่องสาวที่เปียกเยิ้มของเธอนั้นถูไถมันไปมา แล้วเธอก็เอามือจับท่อนเอ็นมาจ่อใส่ในร่องสาวของเธอ แล้วเธอก็ค่อยๆนั่งทับมันลงไปจนร่องสาวของเธอนั้นค่อยๆกลืนกินท่อนเอ็นลงไปทีละนิดทีล่ะนิด“อ้ะ…เสียวไปทั้งร่องเลยค่ะ….อ้ะ…ไม่ได้โดนเอาหลายวัน แน่นจัง…อือ….ซี๊ด…” ชวพรพูดไปอย่างเสียวกระสันเลย เพราะทันทีที่ท่อนเอ็นเข้ามาในร่
สิบนาทีผ่านไป…โกสินทร์ก็เข้ามานอนอยู่ในห้องพักของเขาเรียบร้อย ชวพรก็เอากระเป๋าของโกสินทร์มาแล้วเธอก็จ่ายค่าเหล้าและค่าทริปที่พนักงานที่ช่วยเธอพาเขามาที่นี่ไปคนล่ะสองพันรวมถึงผู้หญิงด้วย จากนั้นพนักงานก็พากันกลับไปหรือแค่ชวพรที่ยังอยู่ในห้อง เธอก็เดินเอากระเป๋าเงินของเขาไปวางไว้ แล้วก็มองไปที่โกสินทร์ที่นอนอยู่บนเตียงด้วยสภาพที่หลับไปแบบหมดสภาพเลย“ทำไมพี่ต้องทำให้ส้มโอเป็นห่วงด้วยคะ จะเลิกกันแล้วจบกันดีๆไม่ได้เลยหรือไง…ถ้ารักกันอยู่ก็ง้อกันสิ จะมาดื่มเหล้าประชดชีวิตทำไมเนี่ย…คนบ้า…” ชวพรพูดบ่นไปแล้วก็ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะเอาผ้าเช็ดหน้าไปชุบน้ำในห้องน้ำมาเพื่อจะเช็ดตัวและเปลี่ยนชุดให้เขา“เสื้อผ้าก็ไม่ได้เอามาเลยเหรอไงเนี่ย…เฮ้อ…แล้วคืนนี้จะใส่อะไรนอนล่ะเนี่ย” ชวพรพูดบ่นออกมา เมื่อเธอเดินออกมาเพื่อจะหาเสื้อผ้ามาให้โกสินทร์เปลี่ยน แต่เธอก็ไม่เจอกระเป๋าของเขาเลยสักใบ เธอก็เอาโทรศัพท์ของเธอออกมาแล้วเธอก็ฝากอังคณาซื้อเสื้อผ้าของผู้ชายมาให้โกสินทร์เพราะเขาไม่ได้เอาเสื้อผ้าอะไรมาเลย และเมื่อกี้เพื่อนของเธอไลน์มาว่าออกไปข้างนอกกับเนวิน เธอเลยคิดว่าฝากเพื่อนซื้อมาให้เลยก็คงดี เพราะเนวินก็คงจะช







