ตอนที่ 9/4 & 10/1

“ถอดแล้วจับมันสิ” เขากระซิบบอกเบาๆก่อนจะจูบเธอต่อ หญิงสาวค่อยๆเลื่อนมือลงต่ำมาสัมผัสส่วนล่างตั้งชันในเนื้อผ้า รสสวาทที่เขาได้มอบให้ทำให้เธออดใจไม่ไหวจึงค่อยๆรูดซิปกางเกงออก จากนั้นก็เลื่อนเข้าไปกอบกุมมันบีบเล่นไปมาอย่างชอบใจ “อื้ม ลงไปชิมมันดูสิคนดี”

ไม่พูดเปล่า คิมหันต์ยังจับศีรษะเธอให้ลงไปจ่อบริเวณนั้น พัชสิกาไม่ได้ฝืนใจแต่กลับยอมด้วยความเต็มใจ เมื่อปากของเธองับตรงส่วนนั้นเขาก็เปล่งเสียงครางออกมาเงยหน้าขึ้นรับรสสวาทด้วยความชอบใจ

“ดูดมันสิคะคนดี” พัชสิกาจากที่ดูดอยู่แล้วได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็ดูดหนักขึ้นกว่าเดิม “อ๊า เก่งจังเลย เดี๋ยวฉันจะเพิ่มค่าเลี้ยงดูให้อีกเยอะๆเลย”

พัชสิการู้ว่าเธอทำให้เขาพึงพอใจ ความรู้สึกเริ่มมาเหนือเหตุผลทั้งปวง จึงทำให้เธอดูดส่วนนั้นราวกับว่ามันเป็นน้ำหวาน กระทั่งคิมหันต์ต้องขอให้เธอพอ “มันจะเสร็จแล้ว พอก่อนได้ไหมคนดี”

พัชสิกาชอบใจและไม่คิดที่จะพอง่ายๆ ยิ่งเขามีอาการเสียวซ่านใกล้ถึงฝั่งฝันเธอก็ยิ่งบำเรอความต้องการให้เขามากเป็นเท่าตัว

“อ๊า อ๊า ไม่ไหวแล้ว จะเสร็จแล้ว อีกนิดเดียว” คิมหันต์เงยหน้าเม้มปาก อีกทั้งใบหน้าเบี้ยวเบ้ไปด้วยความเสียวเพราะจุดสูงสุดกำลังก่อตัว

“อ๊า....” เขาส่งเสียงร้องดังลั่นเพราะความเสียวพุ่งออกมาจนเต็มปาก หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมา ขอบปากของเธอเลอะไปด้วยคราบขาวก่อนจะใช้ลิ้นแตะเกลี่ยเข้าลำคอพร้อมกลืนลงไป

คิมหันต์หอบหายใจเบาๆหรี่ตามองหญิงสาวด้วยความปลื้มปริ่ม พัชสิกามองเขาด้วยสายตาวิงวอนและรู้ตัวว่าเวลาได้สัมผัสร่างกายเขามันดีมากขนาดไหน เธอจัดการถอดเสื้อตนเองออกจนหมดเหลือไว้เพียงกระโปรงเท่านั้น จากนั้นก็โน้มลงไปจูบเขาคืนบ้างขณะนั้นคิมหันต์ก็ไม่รอช้าที่จะกอดรัดร่างบางไว้เช่นกัน

มือหนาเลื่อนลงไปสัมผัสบริเวณหว่างขาสวย ถอดขอบกางเกงในออกด้วยมือเดียว พัชสิการับรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไรและร่างกายเธอก็อยากได้สัมผัสจากส่วนนั้นเช่นกัน จึงแยกขาออกด้วยตัวเองให้เขาได้สอดมันเข้าไปอย่างว่าง่าย

“อ๊า อ๊า” หญิงสาวถอดริมฝีปากออก เผยอปากครางด้วยความเสียวเหมือนมีน้ำด้านในปั่นป่วนบริเวณท้องน้อยไม่หยุด

“ชอบไหมคะ” เขากระซิบถาม

“ชอบค่ะ” คิมหันต์เอานิ้วออกก่อน พร้อมดันไหล่ของเธอให้แผ่นหลังแนบเข้ากับเบาะรถ จากนั้นก็แยกขาของเธอออกกว้างๆ ก่อนจะสอดนิ้วกลับเข้าไปอีกครั้ง ชักเข้าออกเนิบๆช้าๆ มองหน้าเธอขณะหลับใหล

“อ๊า อ๊า” เมื่อเขาขยับนิ้วเร็วขึ้นเธอก็เปล่งเสียงร้องดังลั่น

“จะมาแล้ว อ๊า...” เธอยกสะโพกขึ้นรับแรงชักเข้าออกรัวๆเพื่อต้อนรับจุดเสียวที่กำลังจะก่อตัว  

“อ๊า ท่านรองฯคะ พัชขอเร็วขึ้นอีกได้ไหมคะ” เมื่อเธอขอมีหรือที่เขาจะไม่ทำ ฉะนั้นก็จัดการชักให้เร็วขึ้นกว่าเดิม หญิงสาวกำคอเสื้อเขาไว้แน่นเม้มปากรับความเสี้ยววินาทีสุดท้าย

“กรี๊ดดดด”

‘แฉะ แฉะ แฉะ’

เสียงมือของเขากระทบเข้ากับร่องสวาททำให้ได้ยินเสียงน้ำในกายสาวพุ่งออกมาเต็มมือไปหมดและจังหวะที่หญิงสาวกระตุกเกร็งเขาก็โน้มศีรษะลงไปเลียตรงจุดสงวนเพื่อเป็นการทำความสะอาดให้เธอ

“อืม” เขาเปล่งเสียงในลำคอหลังกลืนน้ำสวาทขาวใสนั้นลงไปพร้อมกับน้ำลาย เมื่อเปลี่ยนมานั่งดีๆเขาก็หยิบทิชชูมาเช็ดตรงจุดสงวนให้เธอก่อนจะเปลี่ยนมาเช็ดให้ตัวเองบ้าง

พัชสิกาสำเร็จความใคร่แล้วเธอก็เม้มปากมองเบื้องหน้าปริบๆ เมื่อกี้เธอทำอะไรลงไป ทำไมถึงเพลินให้กับรสสวาทของเขาได้มากขนาดนี้

ถึงจะนึกแปลกใจหญิงสาวก็ต้องจำใจลุกขึ้นมาจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่และเร็วที่สุดกลัวใครจะมาเห็นเข้า

คิมหันต์หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะพูด “เธอเก่งมากเลยน่าเมื่อกี้”

พัชสิกาหันมามองเขานิ่งๆ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะให้เขามาเป็นผัวให้มันจบๆ แต่ก็รู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้เพราะเขาไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตาเลย

“คุณอย่าลืมทิปที่บอกล่ะ” พัชสิกาตั้งใจจะเก็บทิปที่เขาให้ ไปไว้สำรองจ่ายในการรักษามะเร็งป้า

“เธอนี่ก็หน้าเงินเหมือนกันนะ ใจเย็นหน่อยก็ไม่ได้”

“คุณก็ทำตามที่พูดไว้เถอะ ยุคนี้เรื่องเงินเรื่องใหญ่”

“ถามจริง ไม่ละอายใจบ้างหรือไงที่ถูกพ่อฉันฝากมาเป็นเลขา ไม่พอยังมาเสนอตัวเป็นเมียเก็บฉันอีก”

‘เมียเก็บ’ งั้นเหรอ พัชสิกามองเขานิ่งๆ

“ละอายทำไม ฉันเสนอคุณดันมาสนองเอง ถือว่าดีลๆ” เธอเบือนหน้าไปทางอื่น

ภายนอกดูไม่แยแสแต่ในใจมันกลับเจ็บปวดมากเหลือเกิน ถ้าเลือกได้เธอก็ไม่ได้อยากมาอยู่ตรงจุดๆนี้หรอก

“หึ ฉันล่ะอยากรู้จริงๆว่าเธอโตมาได้ยังไงถึงได้มีความคิดเหมือนคนขายตัวแบบนี้ ขนาดที่พ่อฉันให้ท้ายเต็มที่ก็ยังทำให้เธอพอไม่ได้” พัชสิกาได้แต่นั่งนิ่งย่นคิ้วมอง ขืนเปล่งเสียงออกไปมีหวังได้ร้องไห้ออกมาแน่ๆ

ตอนที่ 10 งานใหม่อย่าขัดใจสิ

เช้าวันรุ่งขึ้น พัชสิกาเดินลงมาจากคอนโดเพื่อจะเรียกรถไปส่งที่ทำงาน แต่เมื่อลงมาได้ไม่กี่ก้าวเธอก็เจอกับภาคินยืนรออยู่หน้าทางเข้าพอดี

 “อรุณสวัสดิ์ครับ” เขาส่งยิ้มพลางหงายมือยื่นมาทางเธอ หญิงสาวมุดหน้าลงเล็กน้อยไม่กล้าจะยื่นเข้าไปจับ

ไม่ได้รังเกียจหรอก แค่ไม่ได้ชอบ

ภาคินเห็นเธอมีท่าทางเหมือนไม่อยากสัมผัสตัวจึงวางมือลงแล้วเปลี่ยนมาพูดแทน

 “วันนี้ให้ผมไปส่งนะครับ”