ตอนที่ 26 รังแกคนป่วย Nc (1/4)

"ม..ไม่นะ! แก้วไม่ให้ทำแล้ว"

ดวงตากลมสวยที่เต็มไปด้วยน้ำตานั้นจ้องมองไปที่ร่างสูงที่มองมาด้วยสายตาที่หื่นกระหายและไม่มีทางจะสงบลงเมื่อความต้องการของร่างสูงนั้นมันมีมากเกินไปจนใบแก้วรู้สึกหวาดกลัว น้ำเสียงหวานใสที่สั่นนั้นรีบเอ่ยปากกับร่างสูงอย่างรวดเร็วเมื่อร่างสูงนั้นไม่มีทีท่าจะหยุดกิจกรรมลง 

"ใบแก้ว รู้ไหมว่านายทำให้ฉันสนุกมากแค่ไหน กับการที่นายร้องไห้และพูดขอร้องฉัน เดิมทีฉันไม่ได้มีรสนิยมที่ชอบขืนใจ แต่กับนายฉันอยากทำมากเหลือเกิน มันเร้าอารมณ์ฉันสุด ๆ เลย"

เป็นความจริงที่ฉันนั้นสนใจในตัวของใบแก้ว มันทั้งเร้าอารมณ์และกระตุ้นความดิบเถื่อนในจิตใจของฉัน ยามที่ใบแก้วขัดขืนและพูดขอร้องอ้อนวอนไปทั้งน้ำตา มันดูสนุกที่ได้กลั่นแกล้งใบแก้ว ไม่คิดว่าตัวฉันจะมีรสนิยมทางเพศที่ดิบเถื่อนแบบนี้ 

"ไม่เอานะ เอาของคุณท่านออกไปเดี๋ยวนี้ แก้วไม่ให้ทำแล้ว แก้วไม่ไหวแล้วนะครับคุณท่าน"

"แล้วยังไงล่ะ จะให้ฉันหยุดทำเหรอ"

"ช..ใช่ครับ สงสารแก้วเถอะนะครับ แก้วไม่ไหวแล้วจริงๆ"

"ทำไมฉันต้องสนใจความรู้สึกของนาย ในเมื่อนี่เป็นความต้องการของฉัน นายก็ควรจะทำหน้าที่งานของนายให้ดี ๆ สิ เพราะฉันไม่ได้เอานายฟรี ๆ แม้ว่านายจะไม่เต็มใจ แต่ฉันก็จะยัดเยียดให้นาย"

ปัก! ปัก!

"เฮือก! อ๊าาา!!"

สิ้นสุดน้ำเสียงอันเรียบนิ่งนั้น สะโพกหนาก็เริ่มขยับเข้าออกอย่างรุนแรงและป่าเถื่อน จนร่างบางที่นอนอยู่กับเตียงนอนนั้นถึงกับสั่นคลอนไปทั้งตัว เมื่อถูกความใหญ่โตแหวกกระแทกเข้ารูนุ่มที่บอบช้ำอย่างเอาแต่ใจ

"อ้ะ! อ้ะ! อ๊า! ม..ไม่นะ อิอ๊าา!"

ตับ! ตับ! ตับ!

"อ้ะอ๊า! คุณท่าน อ้ะๆ อื้อ! อ๊าา!"

"ซี๊ดดด เสียวชะมัด"

ร่างสูงครางต่ำยังเสียวซ่านด้วยความพึงพอใจกับรูอุ่นนุ่มที่ยังคงตอดรัดแท่งร้อนอย่างถี่รัว แม้ว่าจะถูกชำเราอีกสักกี่รอบตรงส่วนรูอุ่นนุ่มนั้นก็ยังคงแน่นเป็นอย่างดี 

"อ้ะอ๊า! อ้ะ! อ๊า! พ..พอที อ๊า!"

ตับ! ตับ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! 

"อึก อะ อ้้ะ! อ๊า! อิ๊! อ๊า! อ้้ะๆ"

เสียงเนื้อและเสียงน้ำกามตีกระทบเข้าหากันอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงที่น่าอาย จนใบแก้วถึงกับอ้าปากกว้างด้วยความจุกเสียวปนเจ็บ สองมือเล็กจิกผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่เพื่อระบายอารมณ์ที่แสนเจ็บปวดแต่กลับรู้สึกดี 

"อ่าห์ ดีมากใบแก้ว ฉันจะอดใจไหวได้ยังไง"

"อ้ะ..อ๊า..อ้ะ"

ร่างบางถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อร่างสูงได้ทาบทับโอบกอดจนเนื้อส่วนบนสัมผัสกัน ยอดอกสีชมพูที่บวมเปล่งนั้นสัมผัสกับหน้าอกหนาของร่างสูง จนไม่มีช่องว่างให้อากาศรอดผ่านไปได้ ลมหายใจอุ่นร้อนของทั้งสองสัมผัสกัน เมื่อร่างสูงเอาใบหน้าคมหล่อนั้นเข้าใกล้ใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มที่หอบหายใจอย่างหอบเหนื่อย ริมฝีปากหนาอยู่ใกล้ริมฝีปากบางที่บวมช้ำเลือด จนร่างสูงอยากจะจูบอย่างดูดดื่ม ดวงตาของทั้งสองสบตามองกัน ร่างสูงมองมาอย่างหื่นกระหายส่วนร่างบางนั้นกลับมองมาด้วยสายตาเกลียดชัง นั่นมันทำให้ร่างสูงรู้สึกกระสับกระส่ายด้วยความตื่นเต้นอยากจะกลั่นแกล้งร่างบางให้มากกว่านี้  

"อ..เอาหน้าออกไปไกล ๆ เลยนะครับ"

"ฉันอยากมองคนสวย มองไม่ได้เหรอ"

"อึก! ไม่ได้ แก้วอึดอัด ขยับออกไปนะครับ ท่านี้มันลึกเกินไป"

ใบแก้วเอ่ยน้ำเสียงติดขัดและรู้สึกอึดอัดและหนักเป็นอย่างมากเมื่อร่างสูงกดทาบทับลงมาที่ตน ใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มอยากจะหันหนีไปทางอื่น แต่ติดที่ว่าหน้าของร่างสูงมันใกล้กันมากจนสัมผัสถึงลมหายใจ แถมส่วนล่างนั้นก็เข้ามาลึกจนสุดลำ และยังคงเสียบคาเอาไว้ ไม่มีท่าทีจะขยับอะไรทั้งสิ้น นั่นทำให้หัวใจดวงน้อยเริ่มหวาดหวั่น 

"ท่านี้ลึกเหรอ ฉันว่าไม่นะใบแก้ว มันมีลึกกว่านี้ อย่างเช่นท่านี้"

ร่างสูงใหญ่จากที่นอนทาบทับร่างบางอยู่นั้นโดยที่ส่วนล่างยังเชื่อมต่อกันอยู่ จู่ ๆ ร่างสูงก็คุกเข่าและจับร่างบางให้นอนตะแคงข้าง จนส่วนลำร้อนหลุดออกจากช่องทางหลัง นั่นทำให้ร่างบางถึงกับหันมามองร่างสูงด้วยความงุนงง แต่ยังไม่ทันจะเอ่ยปากถาม มือใหญ่ก็ยกขาเรียวเล็กข้างหนึ่งขึ้นตั้งตรง ก่อนร่างสูงจะกระแทกความเป็นชายเข้ารูสวาทอย่างแรงจนเกิดเสียง 

ปัก!

"เฮือก! อ๊า!"

"หึ เป็นไงใบแก้ว ลึกมากพอไหม"

ปัก! ปัก!

"อ๊า! อ้ะ อ๊า! อื้อ อ้ะ อ๊า!"

"สั่นระริกไม่หยุดเลยใบแก้ว"

"อึก อ..อย่ากระแทกเข้ามา ม..ไม่เอาท่านี้ ม..มันลึกเกินไป ก..แก้วจุก"

ใบแก้วเอ่ยน้ำเสียงสั่นเมื่อถูกลำร้อนกระแทกเข้ามาอย่างแรงจนสุดลำร้อน จนใบแก้วรู้สึกจุกและสัมผัสถึงลำร้อนที่อยู่ในตัว หน้าท้องบางนูนอย่างเห็นได้ชัด ดวงตากลมสวยเอ่อคลอมองลำร้อนที่ยังเสียบคาเอาไว้รูนุ่ม หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกกลัวว่าร่างสูงจะกระแทกเข้ามาอีก เพียงกระแทกเข้ามาทำเอาร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว และเสียวที่ท้องน้อยไปหมด 

"แต่ฉันชอบท่านี้นะ มันลึกดี"

"อ..อึก ม..ไม่เอานะ ก..แก้วไม่ไหวแล้ว"

"หึ นายขอร้องฉันกี่ครั้ง ฉันเคยยอมนายด้วยเหรอ แต่ก็ยังโง่ขอร้องฉันอีก น่ารักจริง ๆ"

สิ้นน้ำเสียงเยาะเย้ยของคนร่างสูง สะโพกหนาก็เริ่มขยับเข้าออกย่ำยีรูสวาทอย่างกับสัตว์ป่าที่ถึงฤดูผสมพันธุ์ ไม่มีท่าทีจะหมดเรี่ยวแรง มือใหญ่ข้างหนึ่งจับขาเรียวเล็กที่ตั้งฉากให้ตั้งตรงให้มากที่สุด เพราะยิ่งตั้งตรงมากเเค่ไหนส่วนลำร้อนก็ยิ่งเข้าไปลึกจนหน้าท้องนูนป่องออกมาอย่างชัดเจนยามที่เสือกไสกระแทกเข้าไปรูสวาท 

ปัก! ปัก! ปัก!

"อึก อ๊า! อ้ะอ๊า! อิ๊อ๊า! อ้ะๆ อ๊า!"

ร่างบางกรีดร้องครางออกมาด้วยความเจ็บปนเสียว เมื่อถูกลำร้อนกระแทกเข้าออกอย่างเอาแต่ใจ นัยน์ตากลมสวยฉ่ำน้ำตาเหลือบมองความเป็นชายอันมโหฬารที่ขยับเข้าออกอยู่ในตัว ทำเอาหัวใจดวงน้อยตื่นตระหนกกับความรุนแรงของร่างสูง

"อาห์ ใบแก้วฉันจะสรรหาคำพูดอะไรดี นายทำให้ฉันติดใจมากจริง ๆ"

ร่างสูงติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้น ทุกสัมผัสมันดีไปหมด และดีมากจนเขาไม่อยากจะมีเพศสัมพันธ์กับคู่นอน

"ฮึก ห..หยุดได้แล้ว อ๊า!"

ดวงตาของผมพร่ามัวเพราะน้ำตา ผมเอ่ยสั่นด้วยความเจ็บปวด กับการกระทำของคุณท่านที่ไม่สนใจความรู้สึกของผม ทั้งที่ก็รู้ว่าผมเจ็บปวดและบอบช้ำกับเซ็กส์ที่รุนแรง เมื่อคืนก็บังคับขืนใจย่ำยีผมจนระบมไปทั่วร่าง ช่องทางหลังที่ไม่เคยมีใครรุกรานกับถูกคุณท่านรุกรานอย่างป่าเถื่อน ผมไม่รู้สึกถึงความอ่อนโยนของคุณท่านแม้แต่นิดเดียว 

ตับๆ ตับๆ

"ฮึก อ้ะๆ พอที อ๊า! อ้ะอ๊า"

สองมือเล็กพยายามผลักดันแต่มือก็ไปไม่ถึงเเละไร้เรี่ยวแรงเกินไป ขาเล็กข้างเดียวพาดไหล่กว้างจนตั้งตรง ส่วนความเป็นชายยังคงย่ำยี ยิ่งใกล้จะเสร็จสมอารมณ์ก็ยิ่งถี่รัวจนใบแก้วแทบจะสลบ

"หึ อย่าเพิ่งหลับสิใบแก้ว นายไม่ไหวแล้วเหรอ"

"อ้ะ! ฮึก ม..ไม่ไหว อ้ะอ๊า!"

"นั้นฉันจะใจดี นี่จะเป็นรอบสุดท้าย เพราะนายทำให้ฉันพอใจ"

เป็นคำพูดที่ทำให้ผมรู้สึกดี ขอให้คุณท่านไม่หลอกลวงผม อย่าทำกับผมเหมือนกับคนโง่ที่เชื่อคนง่าย เพราะผมทนไม่ไหวแล้ว กับการกระทำที่เอาแต่ใจของคุณท่าน

ตับๆ ตับๆ

"อ้ะ! อ้ะอ๊า!"

สะโพกหนาเร่งขยับเข้าออกช่องทางหลังอย่างระรัวเร็วเมื่อใกล้จะเสร็จสม สองขาเล็กที่พาดไหล่กว้างนั้นเอาลงก่อนจะตะบี้ตะบันอย่างเอาแต่ใจ จนแตะอารมณ์สูงสุดปลดปล่อยน้ำแห่งความสุขสมใส่ร่องสวาทที่บวมช้ำทุกหยาดหยด ก่อนจะถอดถอนออกมาจนเกิดเสียง พร้อมน้ำเชื้อที่ไหลทะลักออกมา

"ฮึก"

น้ำตาไหลหนักกว่าเดิมเมื่อรู้สึกถึงความโล่งสบายเมื่อส่วนความเป็นชายของคุณท่านได้เอาออกไปจากช่องทางหลังที่แสนบอบช้ำ มันเป็นสิ่งยืนยันว่าคุณท่านจะพอแค่นี้ และปล่อยให้ตนนั้นได้พักผ่อน ดวงตากลมสวยหลับลงด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนจะนิ่งสงบ

"ใบแก้ว หลับแล้วเหรอ"

เอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นร่างบางนอนแนบนิ่งด้วยความเหนื่อย ฝ่ามือใหญ่ที่อุ่นร้อนสัมผัสที่แก้มนิ่มที่เต็มไปด้วยน้ำตา

"เก่งมาก นายทำให้ฉันพอใจ แต่นอนสภาพนี้..."

ในหัวจะทิ้งร่างบางให้นอนอยู่แบบนี้และจะจากไป แต่หัวใจกำลังโต้แย้งด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะโอบอุ้มร่างบางด้วยมือทั้งสองข้างอย่างอ่อนโยน 

"เพราะนายทำงานดี ฉันจะตอบแทนแล้วกัน"

---