ตอนที่ 83 รักเมีย ต้องเชื่อฟังเมีย

"ถ้าท่านชายไม่ปรับปรุง ผมจะแย่งเมียกับลูกท่านชายมาเป็นของผม คุณใบแก้วโคตรสวย ตัวก็เล็ก สเปกผมเลย" 

เสี่ยมหิงค์ศรพูดน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ และมองไปที่ร่างสูงที่ตอนนี้มีสีหน้าที่เรียบนิ่ง จนองศาที่ยืนมองไม่ห่างจากร่างสูงนั้น ถึงกับรีบจับร่างสูงเอาไว้ 

"ไอ้ภูบดี ใจเย็นๆ"

"อยากตายหรือไง กูไม่ได้เล่นกับมึงนะไอ้คามินทร์ ใบแก้วเป็นเมียกู แล้วก็ท้องลูกของกู" 

ร่างสูงเอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่งเต็มไปด้วยความโกรธและไม่พอใจกับคำพูดของเสี่ยมหิงค์ศรที่พูดออกมาเล่นๆ โดนร่างสูงกระชากคอเสื้อดึงเข้ามาอย่างแรงจนเสี่ยแอบรู้สึกตกใจ แต่ก็ยังคงยิ้มก่อนจะหัวเราะออกมา 

"หึ ๆ ผมหยอกเล่นท่านชาย"

"มึงอย่ามายั่วอารมณ์กูอย่างนี้อีก โดยเฉพาะใบแก้วและลูกกู ทั้งสองคนเป็นคนสำคัญในชีวิตกู มึงห้ามแตะต้อง"

"ครับๆ คนขี้หวงเมีย ผมไม่ยุ่งคนของท่านชายหรอกครับ มีแต่จะปกป้อง" 

ผมแค่หยอกเล่นเอง ท่านชายกับโกรธและจริงจังจนผมตกใจเลยนะ ดีนะที่ไม่ต่อย หมัดคงจะหนักน่าดู ครั้งล่าสุดที่โดนหมัดท่านชายก็ตอนมหาลัยปีหนึ่ง 

"มึงก็รู้ว่ากูรักใบแก้วมากแค่ไหน ตอนนี้ใบแก้วก็ท้องด้วย กูอยากจะดูแลเขา แต่เขาเกลียดขี้หน้ากู"

"จะทำยังไงได้ มึงต้องตามใจเมียก่อน อะไรที่ทำให้เมียสบายใจ มึงต้องทำ เหมือนที่มึงคุกเข่าขอร้อง ฮ่าๆ"

"องศา...นี่มึงหัวเราะกูเหรอ"

"ว้าวๆ ท่านชายองศาหัวเราะ แต่มันก็น่าหัวเราะนะครับ ผมไม่เคยเห็นท่านชายภูบดีเป็นแบบนี้มาก่อน"

ร่างสูงใหญ่มีสีหน้าตกใจ เมื่อเพื่อนของพวกเขาสองคนขำออกมา ตลกที่เขาคุกเข่าขอร้องใบแก้ว โดยเฉพาะกับองศาที่ไม่เคยจะหัวเราะออกมาให้เห็น แต่ตอนนี้กำลังหัวเราะเขา 

"โทษทีว่ะ กูไม่อยากจะขำเลย แต่กูไม่คิดว่ามึงจะเป็นหนักมากขนาดนี้ มึงกลัวเมียมากไอ้ภูบดี"

"ท่านชายกลัวจริง รีบปฏิเสธบอกว่าไม่ได้มานอนกับใคร แต่เมียไม่เชื่อ น่าสงสารฉิบหาย ถ้าพวกผมไม่บอก"

"มันตลกตรงไหนวะ กูเครียดแทบตายเลยนะเว้ย เดี๋ยวพวกมึงมีเมียก็จะเข้าใจกันเอง"  

มันน่าหัวเราะตรงไหนวะ เมียกูเกลียดกู ไม่อยากเจอหน้ากู ขนาดท้องแล้วก็ยังเกลียดกูมากกว่าเดิมอีก กูแค่ไม่อยากให้เมียต้องเกลียดกูไปมากกว่านี้ แล้วอีกอย่างที่กูเชื่อฟัง ก็เพราะกูรักเมีย กูอยากเคารพและให้เกียรติใบแก้ว พวกมึงไม่เข้าใจความรู้สึกกูหรอก 

"หึ อีกนานเลยครับท่านชาย กว่าผมจะมีเมียกับคนอื่นเขา"

"ก็มึงโรคจิต ใครจะมาอยากคุยกับมึงด้วย ดีเท่าไหร่แล้วที่มีพวกกูเป็นเพื่อน"

"ใช่ อย่างที่ภูบดีพูดเลย ใครที่ไหนจะมาเป็นเมียมึง หรือคู่นอนเบอร์ 1 ที่รสนิยมบนเตียงเหมือนกับมึง ที่จะเป็นเมียมึง"

"ไม่ กูไม่เอาดารินมาเป็นเมีย ถึงจะมีรสนิยมเซ็กส์เหมือนกัน"

"เอาซะกูอยากเห็นเมียมึงจริงๆ ไอ้เสี่ย ใครที่จะรักมึงจากใจจริง ไม่หวังผลประโยชน์กับมึง"

"กูก็ไม่รู้ อาจจะไม่มีก็ได้เมียน่ะ..."

คนที่จะเป็นเมียกู ก็ต้องแตกต่างไปจากกู ไม่เหมือนกูสักอย่าง เห็นครั้งแรกต้องทำให้กูหวั่นไหว แต่กูก็ไม่เคยเจอใครที่ทำให้กูหวั่นไหวได้สักคน คนที่ไม่รังเกียจกู และรักกูจากใจจริง คนที่ยอมรับตัวตนกูได้ แต่มันไม่มีคนแบบนั้นหรอก คนที่จะมารักฆาตกรอย่างกูที่มือเปื้อนเลือดไปหลายร้อยครั้งจนนับไม่ถ้วน 

"กูไม่เชื่อหรอกว่ามึงจะไม่มี ขนาดภูบดียังมีเมียได้เลย"

"ไอ้องศา กูกับไอ้เสี่ยไม่เหมือนกัน" 

จะเอากูไปเปรียบเทียบกับไอ้เสี่ยมหิงค์ศรได้ยังไง ถ้าพูดถึงความเลว กูก็ยังไม่ถึงครึ่งมันเลย ถึงจะรู้ว่ามันทำอะไรบ้าง แต่พวกเราให้เกียรติด้วยการไม่ก้าวก่ายเส้นทางชีวิตของเพื่อน 

"หึ ๆ แน่นอนสิครับ ก็ว่าเพราะผมไม่ได้เป็นหมาเหมือนท่านชายภูบดี"

"เหอะ! บางทีมึงอาจจะโง่กว่ากูก็ได้ เดี๋ยวมึงก็จะเป็นหมาเหมือนกูนั่นแหละ"

"ไม่มีทางหรอกครับ เพราะผมรู้ใจตัวเองว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร ไม่เหมือนกับท่านชายหรอก เพิ่งมารู้ใจตัวเองตอนที่สายไปแล้ว"

"มึงก็ตอกย้ำกูเก่งจริง ตอนนี้กูก็หมาสมใจพวกมึงแล้วนี่ กูจะกลับไปหาใบแก้ว"  

แม้ว่าตอนนี้จะรู้สึกเจ็บที่ใจที่ถูกใบแก้วเกลียด แต่ความดีใจกับมีมากเพราะตอนนี้ตัวของคุณท่านกำลังจะเป็นพ่อคน มีลูกกับคนที่เขารัก มันจึงทำให้คุณท่านอยากจะดูแลใบแก้วให้มากกว่านี้ ให้สมกับที่รักใบแก้วสุดหัวใจ 

"แต่คุณใบแก้วไม่ให้มึงไปหาไม่ใช่หรอ เขาไม่อยากเห็นหน้ามึง" องศาพูดบอกกับคุณท่านที่ตอนนี้ดูจะตื่นเต้นเป็นอย่างมาก แม้ว่าสีหน้าจะมีความเศร้า แต่มันแฝงไปด้วยความสุขที่ได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของลูกที่กำลังเติบโตในท้องของใบแก้ว และองศาก็ไม่เข้าใจคุณท่าน ที่อยากจะกลับไปหาใบแก้ว เพราะใบแก้วบอกว่าไม่อยากจะเห็นหน้าคุณท่าน 

"ก็กูจะแอบไปดูห่างๆ จะไม่ให้ใบแก้วเห็น กูอยากดูแลใบแก้ว กูอยากเป็นสามีและพ่อที่ดีให้กับใบแก้วและลูก" ยังไงพี่ก็จะไปดูแลแก้วอยู่ดี แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ใกล้ชิด แต่พี่ก็จะแอบดูแก้วห่างๆ พี่อยากจะดูแลแก้วกับลูกจริงๆ พี่รู้สึกดีใจที่แก้วมาบอกพี่ ว่าแก้วท้อง 

"หึ พยายามเข้านะท่านชาย ต้องการให้ผมช่วยอะไรโดยเฉพาะการกำจัดคน ผมถนัดเลยล่ะ"

"กูไม่ให้ถึงมือมึงหรอก เดี๋ยวจะขาดใจตายเพราะถูกมึงทรมาน" 

"หึ ๆ มันก็สมควรโดนนี่ครับ กับคนที่คิดร้ายกับเรา ก็ต้องโดนผลตอบรับอย่างนี้ แต่ถ้ามีก็เรียกผมได้ตลอด" 

จะมาใจดีกับคนที่เป็นศัตรูคิดร้ายกับเราได้ยังไง หากมีโอกาสก็ต้องรีบกำจัดเพื่อที่จะไม่ให้ก่อปัญหาให้กับเราภายหลัง ตอนนี้ท่านชายก็มีลูกพีชที่จะนำปัญหาเข้ามาสู่ชีวิตของท่านชาย และตัวของผมจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนั้น จะต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม 

"อย่าโหดเกินไปหน่อยเลย มึงกำลังจะเป็นลุง รวมถึงกูด้วย อ่อนโยนได้ก็อ่อนโยนหน่อย"

"หึ ๆ ถ้าหากมีหลานชายผมคงจะไม่อ่อนโยนมาก เพราะอยากให้เขาแข็งแกร่ง แต่ถ้าหากมีหลานสาวผมจะอ่อนโยนมากๆ ผมอ่อนไหวกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ยิ่งเป็นลูกของท่านชายภูบดีกับคุณใบแก้ว ก็คงสวยและน่ารักมากน่าดู"

"แต่กูไม่อยากมีลูกสาว กูอยากได้ลูกชาย" 

ขอไม่ให้ได้ลูกสาว ขอให้ได้ลูกชาย เพราะมันทำให้กูรู้สึกสบายใจไม่ต้องคอยเป็นห่วงมากเกินไป แต่ถ้าหากมีลูกสาวกูคงจะห่วงหน้าห่วงหลังตลอดเวลา จนอยู่ไม่สุขแล้วยิ่งลูกหน้าตาดี กูก็ยิ่งหวง ไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนมาจีบลูกกู 

"ทำไมล่ะ ลูกสาวดีจะตาย" 

องศาพูดถามด้วยความสงสัย ที่คุณท่านบอกไม่อยากได้ลูกสาว แต่อยากได้ลูกชายเสียมากกว่า หรือเพราะอยากให้สืบทอดตระกูลและธุรกิจ แต่คนอย่างคุณท่านไม่ใช่หัวโบราณ 

"ดีตรงไหนวะ กูคงร้อนรนแน่ๆ ไม่เอาๆ ขอไม่ให้ได้ลูกสาว"

"หึ ๆ หวงลูกนี่เอง ก็ช่วยไม่ได้นะครับ ถ้าได้ลูกชายก็ดีใจกับท่านชายด้วย แต่ถ้าได้ลูกสาวขึ้นมา ก็สู้ๆ นะครับ"

"กูไม่อยากมีลูกสาวจริงๆ นะ กูอยากได้ลูกชาย"

"ยังไม่รู้เพศลูกเลย มึงก็อยากได้ลูกชายซะแล้ว กลับบ้านไปดูแลเมียไป ถึงคุณใบแก้วจะบอกว่าไม่อยากเห็นหน้ามึง แต่ลึกๆ ก็ต้องการมึง" 

"กูก็หวัง ว่าใบแก้วจะใจอ่อนให้กู"

"มึงไม่ต้องกลัวว่าคุณใบแก้วจะไม่ใจอ่อนให้มึง มึงทำตามเสียงหัวใจ คุณใบแก้วจะรับรู้ความรู้สึกของมึงได้เอง"

องศาพูดกับคุณท่าน แล้วตบไหล่คุณท่านเบาๆ เป็นการปลอบ แม้ว่าใบแก้วจะบอกว่าไม่อยากเห็นหน้าและเกลียดคุณท่านมากแค่ไหน แต่องศาก็ดูออกว่าใบแก้วมีความรู้สึกดีกับคุณท่าน เพราะงั้นตัวของคุณท่านจะต้องพิสูจน์และพยายามให้ใบแก้วได้เห็นถึงความรักที่มีต่อเขา 

"อืม กูจะทำให้ได้ กูไปก่อนแล้วกัน ช่วงนี้คงไม่ว่างมาหาพวกมึง"

"หึ ๆ เข้าใจครับ ท่านชายต้องเอาเวลาไปง้อเมีย ขอให้โชคดีนะครับท่านชาย"

เมื่อสิ้นน้ำเสียงของเสี่ยมหิงค์ศร ร่างสูงของคุณท่านก็พยักหน้ารับ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปด้วยความไม่ย่อท้อที่จะพิสูจน์ให้กับใบแก้ว ให้รับรู้ว่าหัวใจของเขามีแต่ใบแก้วเพียงคนเดียว เพราะชีวิตหลังจากนี้ตัวของคุณท่านก็จะมีครอบครัวสักที 

"ไอ้ภูบดีเปลี่ยนไปมากจริงๆ คงจะรักคุณใบแก้วมากน่าดู"

"หึ ๆ นั่นสิครับ ผมขอตัวก่อนนะครับท่านชายองศา พอดีผมมีธุระที่ต้องไปจัดการ"

"ธุระอะไรของมึง ปกติก่อนจะมาดื่มกับพวกกู มึงก็เคลียร์งานหมดแล้วไม่ใช่หรอ"

"หึ ๆ เป็นความลับ"

---