Share

Chapter 8

last update publish date: 2026-01-04 21:49:00

กานพลูจำได้ว่าตอนที่อายุ 14 ปีเมษาได้นำภาพคาร์เมนมาให้ดู เพียงแวบเดียวที่เห็นหน้าชายหนุ่ม หัวใจเธอเต้นแรงและเร็วจนแทบจะทะลุออกจากอก แล้วภาพหนุ่มลูกครึ่งไทย-อิตาเลี่ยนเข้ามาอยู่ในความฝันของเธอตลอดหลายปี ตั้งแต่เริ่มแตกเนื้อสาวก็ว่าได้ 

“ใครจะมาสนใจผู้หญิงหน้าตาบ้านๆ อย่างฉันกันเล่า แกก็พูดมาไปได้ รีบๆ กินข้าวให้หมดเถอะ” 

กานพลูรีบทำเสียงเข้มกลบเกลื่อนความอายของตัวเอง พร้อมกับสะบัดหน้าสลัดภาพคาร์เมนออกไปจากศีรษะ แต่ก็อดนึกน้อยใจในโชคชะตาตัวเองไม่ได้ ผู้หญิงอย่างเธอไม่ได้เก่งเลิศเลอ นอกจากจะไม่สวยแล้วยังจะปากจัดอีก แล้วผู้ชายหล่อๆ ดูดี มีเงินมีทองอย่างคาร์เมนนี่นะที่จะมองเห็นผู้หญิงบ้านๆ อย่างเธออยู่ในสายตา เพราะเขาถูกห้อมล้อมไปด้วยหญิงสาวนับสิบล้วนที่ล้วนแล้วแต่เป็นลูกคุณหนูผู้ดีมีชาติตระกูลและหน้าตาสะสวยด้วย

“สวยแล้วกินได้ไหมล่ะ แกเก่งตั้งหลายอย่าง เชื่อเถอะจะต้องมีคนมองเห็นเนื้อในของแกแน่ๆ กาน แต่ฉันนี่ซิ จะฝ่าด่านอรหันต์ไปได้ยังไง ฉันยังคิดไม่ออกเลยแก” 

เมษานึกถึงใบหน้าเรียบเฉยดวงตาคมดุเหมือนพญาเหยี่ยวของคาร์เมนที่ดูต้องการให้มีนาเป็นนายผู้หญิงเสียจนพร้อมจะแยกร่างเธอออกเป็นชิ้นๆ ทุกครั้งที่เจอหน้าเลย ฮึ! ชอบทำหน้าตายเหมือนใส่หน้ากากไว้ดีนัก เธอเลยทำให้เจ็บตัวทุกครั้งที่ได้เจอ ที่ตอบโต้หรือเอาคืนเธอด้วยการทำร้ายร่างกายไม่ได้ คาร์เมนเลยยิ่งแค้นเธอ 

อืม...มีวิธีไหนจะเอาคืนคาร์เมนให้ต้องหลาบจำได้บ้างไหมนะ อ๋อ...ทำให้อีตานั่นเปิดทางให้เธอเข้าหาเบนนิโต้ง่ายๆ ด้วย อีกอย่างก็ทำให้อีตาหน้าเตารีดนั่นรู้ด้วย เธอไม่ใช่หญิงแบบที่เขาคิดและได้ยินมาจากพวกปากเสียๆ ที่ชอบเอาเรื่องไม่จริงไปเล่าให้ฟัง 

“แกรู้เปล่ากาน อีตาคาร์เมนหน้าเตารีดคอยกีดกัดฉันจากพี่บีทุกทางเลย” เมษาพูดน้ำเสียงเกรี้ยวกราด “แกช่วยฉันคิดหน่อยซิเพื่อนรัก จะทำยังไงถึงจะกำจัดอีตาบ้านี่ไปจากพี่บีสักพักใหญ่ๆ แบบว่าฉันจะได้มีโอกาสอยู่กับพี่บีสองต่อสอง เพื่อจะได้รำลึก...ทบทวนความทรงจำเก่าๆ เพื่อพี่บีจะเห็นฉันอยู่ในสายตาบ้างล่ะแก” 

กานพลูอมยิ้มราวกับเป็นการกลั่นแกล้งกันของเมษานั่นแหละ ที่ทำให้ดวงใจของเธอหวั่นไหวกับคนที่ไม่เคยรู้จักเลยสักครั้ง แค่ได้ยินข่าวคราวของเขาจากปากเพื่อนสนิท ข่าวลือว่านามคาร์เมน มันซินี ฉายาเจ้าชายน้ำแข็งคนนี้อาจถึงขั้นเป็นเกย์ เพราะเขาไม่เคยมีทีท่าว่าจะสนใจผู้หญิงคนไหนเลยแม้จะมีผู้หญิงหลายคนให้ท่าก็ตาม 

เฮ้อ..ผู้หญิงหน้าตาอย่างเธอเนี่ยนะ จะทำให้คาร์เมนสนใจ สงสัยคงต้องให้ปลาไปว่ายอยู่บนฟ้าและนกลงไปบินในน้ำเสียละมั้ง เธอถึงจะมีหวังได้เขาเป็นแฟน

กานพลูสะบัดศีรษะเรียกสติกลับคืนมา หันมามองเพื่อนรักที่ทำหน้าเหมือนจะโกรธแค้นคาร์เมนมาเป็นชาติ 

“อย่ามาเปลี่ยนเรื่องพูดนะหนูเมย์ แกชอบทำให้ฉันไขว้เขวอยู่เรื่อยเลย ฉันรู้ว่าแกจะต้องมีเรื่องที่บ้าน ถึงได้ขนเสื้อผ้าหนีมานอนที่บ้านฉัน บอกมาตรงๆ เลย คราวนี้มันเรื่องอะไรอีก” กานพลูชี้มือใส่หน้าเมษา บังคับเพื่อนรักด้วยสายตาให้พูดความจริงออกมา 

“ห้ามบอกว่าไม่มีอะไรนะ แค่เห็นหน้าแกฉันก็รู้แล้วย่ะ” 

“นี่ฉันปิดแกไม่มิดสักครั้งเลยใช่ไหมกาน” เมษาถามน่าเศร้า แค่คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น น้ำตาก็พานจะไหลออกมาอีกแล้ว

“ฮื่อ...” กานพลูพยักหน้าและนั่งลงใกล้เมษา เธอจับมือเพื่อนรักทั้งบีบและลูบเบาๆ อย่างปลอบประโลม “มีอะไรหรือหนูเมย์ ทำไมแกถึงได้ร้องไห้จนตาแดงก่ำแบบนี้ ใครทำอะไรแก พ่อหรือมีนา” 

น้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวลอบอุ่นที่ดังจากปากเพื่อนรัก ทำเอาน้ำตาเมษาที่หยุดไหลไปแล้วไหลย้อนกลับมาอีกครั้ง เธอกลายเป็นคนบ่อน้ำตาแตกทุกครั้งที่คิดเรื่องพ่อ 

“ก็เหมือนเดิมนั่นแหละกาน แต่วันนี้มันคงจะหนักสำหรับฉันล่ะมั้ง” เมษาวางช้อนบนจานเงยหน้ามองเพดานห้อง เอนตัวพิงกานพลูที่โอบกายบางของเธอไว้ 

“มีอะไรก็เล่าให้ฉันฟังซิ ถึงจะช่วยแกไม่ได้มาก แต่การที่แกได้ระบายความอัดอั้นตันใจมันออกมาเสียบ้าง มันก็ทำให้ดีขึ้นได้เหมือนกัน เพื่อนเขามีไว้คลายทุกข์นะจ๊ะ” 

เมษายิ้มให้กานพลูมองเห็นความจริงใจจากดวงตาคู่สวย ปากกานพลูอาจจะร้ายสำหรับคนอื่น แต่สำหรับเธอผู้หญิงตรงหน้าคือเพื่อนที่แสนดีที่สุด 

“เมื่อคืนพี่บีพามีนาไปงานเลี้ยง แล้วก็ประกาศกลางงานเลี้ยงว่าจะหมั้นกับยายปีศาจนั่น” เมษาพูดไม่ทันที่จะจบประโยคดี กานพลูก็ตะโกนออกมาเสียก่อนจนเธอสะดุ้งกับเสียงดังราวกับฟ้าผ่าของคนเป็นเพื่อน 

“อะไรนะ!!! แกพูดใหม่ซิหนูเมย์ ใครจะหมั้นกับใคร หูฉันไม่ได้ฝาดไปใช่ไหมแก” กานพลูยกนิ้วแคะหูตัวเองพร้อมกับมองหน้าเซียวๆ ของเมษาตั้งใจฟังเพื่อนเล่าใหม่อีกครั้งด้วยความไม่ชอบใจ

“พี่บีประกาศว่าจะหมั้นกับมีนา ฉันทำอย่างไรดีกาน ฉันจะทำไงดี!” เมษาพูดเสียงแผ่วเบา หญิงสาวเขย่าตัวกานพลูอย่างแรงจนหัวสั่นคลอน

กานพลูปลดมือเมษาออก ก่อนจะเอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชูในกล่องบนโต๊ะอาหารเช็ดน้ำตาให้เพื่อนรักอย่างอ่อนโยน 

“ไม่ต้องกลัวนะหนูเมย์ ฉันยินดีจะช่วยทวงพี่บีคืนมาให้แกอย่างสุดความสามารถที่เพื่อนคนนี้จะทำได้ แต่ตอนนี้ แกไปอาบน้ำให้ผ่อนคลายก่อนดีกว่าไหม แล้วเรามาคิดกัน จะทำอย่างไรให้พี่บีเลิกคิดว่ายายปีศาจมีนาเป็นคนดี เรามาหาทางทำให้พี่บีเห็นเนื้อในอันเน่าเฟะของยายปีศาจมีนากันดีกว่า” 

“แกช่วยฉันจริงๆ นะกาน” 

“หรือแกไม่เชื่อคำพูดฉันแล้ว” กานพลูถามด้วยน้ำเสียงน้อยใจ หากใบหน้ายังคงเปื้อนยิ้ม พลางยกนิ้วก้อยให้เมษาเกี่ยวเพื่อเป็นการยืนยัน 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เล่ห์รักไฟพิศวาส   Chapter 75

    “โธ่เอ๊ย นายนี่มันซื่อบื้อมากเลยนะคาร์เมน กานกับหนูเมย์ทำแค่ส่งจดหมายขู่กับดอกไม้จันทน์เท่านั้นเอง แต่ก็มีที่ไปอาละวาดเหมือนกัน ส่วนเรื่องตุ๊กตาเปื้อนเลือดหรือหลอกผีนะ เราสองคนไม่เคยทำ” กานพลูชี้แจง“นายไม่เชื่อละซิ แต่มันเป็นความจริง เพราะทุกครั้งที่หนูเมย์จะทำอะไร มักจะมาปรึกษากานก่อน แล้วก็...แหะ..แหะ...กานคือคนวางแผน”“ว่าไงนะ คุณเป็นกุนซือให้เมษา มิน่าล่ะ แต่ละเรื่องถึงได้เละตุ้มเปะขนาดนั้น ตัวยุ่งเป็นคนวางแผนการนี่เอง” คาร์เมนประชดเข้าให้“มาว่าเขาทำไมล่ะ เขาแค่ช่วยเพื่อนเท่านั้นเองนะ” กานพลูค้อนให้“ช่วยเพื่อนนะได้ แต่เขาก็ต้องช่วยในเรื่องดีๆ ไม่ใช่ว่าใช้ในเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ คุณช่วยพาเพื่อนลงนรกมากกว่า ว่าแต่เรื่องของคุณมีนาล่ะ ใครเป็นคนต้นคิด” คาร์เมนถามเสียงเข้มต้องการคำตอบที่แน่นอน“ก็ช่วยกันทุกคน กาน พี่ต้น แล้วก็หนูเมย์” กานพลูก้มหน้ามองพื้น และก่อนที่คาร์เมนจะว่าอะไร เธอก็ใช่ช่วงที่คาร์เมนนำร่มไปเก็บรีบวิ่งกลับห้องตัวเอง “กานไปนอนก่อนนะคาร์เมน เจอกันพรุ่งนี้ราตรีสวัสดิ์นะ” หญิงสาวรีบปิดประตูลงกลอนเพราะกลัวใจตัวเองจะเผลอไผลจนเรื่องราวทุกอย่างเลยเถิดจนกู่ไม่กลับ เธอไ

  • เล่ห์รักไฟพิศวาส   Chapter 74

    เมื่อใกล้จะถึงบ้านลุงคงและป้าสาย สองหนุ่มก็ได้ยินเสียงหัวเราะคุ้นหูดังมาจากบ้านหลังน้อย แสงไฟส่องสว่างทำให้เห็นสองสาวตัวยุ่งนั่งอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ที่หน้าบ้านกานพลูและเมษานั่งฟังประวัติความเป็นมาของเกาะด้วยความสนใจ“เมษา!”“กานพลู!”เสียงเรียกที่ดังจากด้านหลังแฝงไว้ด้วยโทสะที่เมษาและกานพลูรับรู้ได้ทันที“เล่าต่อซิคะลุง น้องเมย์อยากฟังนะคะ...นะคะ” เมษาทำเป็นไม่สนใจเธออ้อนลุงคงให้เล่าประวัติของเกาะให้ฟังต่อลุงคงกับป้าสายกลืนน้ำลายดังเฮือก เมื่อหันไปเห็นเบนนิโต้และคาร์เมน ใบหน้าและสายตาของสองหนุ่มแดงก่ำ รัศมีแห่งความโกรธที่แผ่มาทำให้อึดอัดหายใจไม่ค่อยออก“ลุงว่าหนูเมย์กับหนูกานกลับบ้านไปก่อนดีไหม พรุ่งนี้ลุงจะเล่าให้ฟังใหม่”“ไม่เอาค่ะ น้องเมย์กับกานอยากจะฟังคืนนี้ คนอื่นจะเป็นยังไงก็ช่างเขาซิ ไม่เห็นจะสนใจเลย คนใจร้ายใจดำแบบนั้น” เมษาตอบเสียงกระเง้ากระงอดแฝงไว้ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจน้อยใจประชดประชัน“นะคะลุงคง เล่าให้น้องเมย์กับกานฟังหน่อยนะคะ...นะคะ” เมษาอ้อนวอนลุงคงที่ทำหน้าเสียเพราะกลัวเบนนิโต้“เมษา” เบนนิโต้ส่งเสียงตวาด “กลับบ้านเดี๋ยวนี้”เมษาหันมองนิดหนึ่งแล้วหันกลับไปเหมือนเดิมไม

  • เล่ห์รักไฟพิศวาส   Chapter 73

    “เราค่อยๆ คิดดีกว่า ตอนนี้เราละเรื่องส่วนตัวไว้ก่อน ช่วยกันขนของพวกนี้ไปให้คนงานพวกนั้นก่อน” กานพลูละเรื่องเครียด ที่คิดตอนนี้ก็คิดไม่ออก สู้หาเรื่องอย่างอื่นทำไปก่อนแล้วค่อยคิด มันน่าจะมีทางออกดีๆ ให้“ฮื่อ” เมษารับปากอย่างคนใจยังไม่อยู่กับตัว ด้วยในหัวคงมีเสียงของเบนนิโต้ก้องดังอยู่ ทำยังไงก็ไม่อาจสลัดมันออกไปได้สองสาวช่วยกันยกหม้อใส่ข้าวใส่แกงไปวางตั้งให้คนงานใบหน้าเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย ไม่เหลียวมองใคร เสียงพูดเสียงทักทายก็ไม่ได้เข้าหูทั้งคู่เลยแม้แต่น้อยเมษาเดินเหม่อลอยจนเกือบจะเหยียบตะปูที่คนงานนำมาวางไว้อย่างล่อแหลมจนเบนนิโต้ต้องรีบวิ่งไปกระชากตัวหญิงสาวดึงเข้ามาในกอด“ใครเอาตะปูมาวางไว้แบบนี้ ไม่รู้หรือไงว่ามันอันตราย” เบนนิโต้ตะโกนถามเสียงเขียว “รีบมาเอาไปเก็บให้เรียบร้อยเลย” สั่งความเสร็จเขาก็เขย่าตัวเมษาอย่างแรง“เดินยังไงนะเมษา ไม่มองทางเลย รู้ไหมเกือบจะเจ็บตัวแล้ว”หญิงสาวเงยหน้ามองเบนนิโต้ ในดวงตาแดงก่ำเรียบเฉยจนเป็นเย็นชา ขณะปลดมือใหญ่ออกจากแขน ก่อนเดินกลับไปหากานพลูที่ยืนรอ“เป็นอะไรหรือเปล่าหนูเมย์” เมษาส่ายหน้าให้เพื่อนเป็นคำตอบ เอื้อมมือที่เย็นจัดจับมือกานพลูไว้

  • เล่ห์รักไฟพิศวาส   Chapter 72

    เมษาหน้าเสีย ถ้ามีลูก เธอจะทำยังไงดี หญิงสาวลูบท้องน้อยไปมา อยากให้มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นจริงๆ ให้เธอและเบนนิโต้รักกัน อยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว มีลูกเล็กๆ สองสามคน จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็ได้ เธอไม่เกี่ยงทั้งนั้น ลูกของเธอจะต้องได้รับความรักเท่าเทียมกัน จะต้องไม่เป็นเหมือนเธอ ที่ไม่เคยได้รับความรักจากพ่อเลย พ่อที่รักแต่มีนาคนเดียว!ขอบตาเมษาร้อนผ่าว น้ำตาลคลอเบ้า มันคงจะเป็นเพียงแค่ฝันเท่านั้นเอง เบนนิโต้ไม่มีทางที่จะรักเธอ ใจเขามีแต่มีนาคนเดียวเท่านั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม คนที่เบนนิโต้รัก มีเพียงมีนาคนเดียวเท่านั้น! จำไว้ซิเมษา จำไว้ อย่างหลงละเมอเพ้อพกไปเลย เขาไม่มีทางรักเธอ!“แกจะทำอย่างไรต่อไปหนูเมย์ จะบอกทางบ้านว่าแกมีความสัมพันธ์กับพี่บีหรือเปล่า”“ไม่รู้เลยกาน ฉันยังไม่คิดถึงเรื่องนี้เลย แต่ถ้าเกิดมีลูกขึ้นมาจริงๆ คนเป็นพ่อมีสิทธิ์ได้รู้ แต่ก็คงจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ยังไงพี่บีก็ต้องแต่งงานกับยายปีศาจมีนาอยู่ดี เถ้าเป็นอย่างนั้น...รอให้ลูกคลอดออกมาก่อน ฉันถึงจะบอกพี่บีไป เผื่อว่าความน่ารักของเด็กอาจทำให้พี่บีเปลี่ยนใจ ต้องการเด็กคนนี้ขึ้นมา ซึ่งจะต้องแลกกับการเลิกกับมีนา หา

  • เล่ห์รักไฟพิศวาส   Chapter 71

    กานพลูยิ้มใส่ตาคาร์เมน “นายทำผิด...ผิดที่พูดจาดูถูกเพื่อนรักของฉัน ถึงเราสองคนจะไม่ใช่คนดีในสายตาคุณกับไอ้คุณพี่บี แต่เราสองคนก็มีสิทธิ์ที่จะปกป้องตัวเองเหมือนกัน” กานพลูทุบอกตอบคาร์เมนเต็มแรง ใบหน้าแดงก่ำ น้ำตาเอ่อล้นคลอเบ้า“นายสองคนทำฉันกับหนูเมย์เจ็บช้ำเท่าไหร่ เคยรู้บ้างไหม นายฟังแต่คำพูดของคนอื่น แล้วมาตัดสินพวกเราสองคน นายไม่เคยแม้จะถามเราสักคำ เป็นอย่างที่เขาพูดกันหรือเปล่า ขนาดตอนนี้เห็นฉันกับหนูเมย์แบบไหน แต่นายก็ยังไม่เคยเชื่อสายตาตัวเอง กลับไปเชื่อคำพูดของนังปีศาจนั่นอยู่ได้”กานพลูทุบอกคาร์เมนด้วยความน้อยใจในสิ่งที่เขาทำกับเธอ ใช่ว่าเขาจะโกรธได้คนเดียวเสียเมื่อไหร่ เธอเองก็โกรธเป็นเหมือนกัน โกรธตัวเองที่หลงใหลไปกับเขาตั้งแต่ยังไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริง โกรธที่เขาหูเบา ขณะได้เห็นได้สัมผัสได้รู้จักกันแล้ว ยังตัดสินเธอและเมษาด้วยอคติคาร์เมนจับมือที่ทุบอกไว้ อีกมือก็ช้อนปลายคางหญิงสาวขึ้นมาจนสายตาของทั้งคู่สบกันกานพลูถึงกับตัวสั่น เมื่อเจอกับสายตาที่เปลี่ยนไป เหมือนกับว่าเขากำลังมองเธอด้วยความรักคาร์เมนยกนิ้วขึ้นเช็ดน้ำตาบนใบหน้านวลอย่างอ่อนโยนกานพลูไล้ลิ้นรอบริมฝีปากอย่าง

  • เล่ห์รักไฟพิศวาส   Chapter 70

    “น้องเมย์ไม่เคยขอเงินพ่อซื้อเสื้อผ้า ยกเว้นพวกเครื่องแบบนักเรียนที่ท่านจำเป็นต้องซื้อให้ ส่วนอย่างอื่น เป็นเงินของน้องเมย์ที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงคะ”เบนนิโต้เหยียดยิ้ม ทอดสายตามองเมษาอย่างดูถูกดูแคลน “อย่างเธอนี่นะเมษา หาเงินได้เอง ฉันได้ยินมาว่าตอนเรียนหนังสือ เธอเอาแต่เที่ยวเตร่ คบหาแต่เพื่อนไม่ดี ริเที่ยวผับ กินเหล้าเมายา หนีเรียนจนทำให้เกือบเรียนหนังสือไม่จบด้วยซ้ำ”เมษายิ้ม “มันก็คงจะจริง แล้วพี่บีรู้ไหมคะ น้องเมย์เรียนได้ที่หนึ่งตลอด ถึงจะไม่ตั้งใจเรียนก็เถอะ น้องเมย์ไม่ได้เที่ยวผับแต่เข้าไปช่วยเหลือเพื่อนให้เขากลับมาเรียนให้จบ เหล้ายาไม่เคยแตะ หนักสุดก็เห็นเป็นแค่ไวน์ขาวไวน์แดงขวดไม่กี่บาทเท่านั้นเองคะ” เมษาแก้ตัว แค่ไวน์เธอก็เมาแล้ว จะให้กินเหล้าอย่างมีนาที่กินอย่างกับเทน้ำลงตุ่มหรือไง“เธอนี่เป็นผู้หญิงที่แปลกนะเมษา ยอมรับหน้าด้านๆ เลยนะ” เบนนิโต้เหยียดยิ้ม “ถึงว่าซิ เวลานอนกับฉัน เธอถึงได้ไม่เสียใจเลยสักนิดที่ต้องสูญเสียพรหมจารีไปนะ”ปากเมษาสั่นระริก ขอบตาร้อนผ่าวหันหน้าไปทางอื่น เจ็บทุกครั้งที่เบนนิโต้เอ่ยวาจาเชือดเฉือน ใครว่าเธอไม่เจ็บล่ะ แต่เจ็บแล้วมันเรียกสิ่งที่ผ่านไปคื

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status