บทที่ 7 คืนเร่าร้อน กับท่อนลำบิ๊กไซซ์

ประตูห้องเปิดกว้างวายุเป็นฝ่ายเดินนำหน้าพาหญิงสาวเข้าห้องด้วยกัน

          แม้ท่าทางจะดูเก้ ๆ กัง ๆ แต่เธอกลับไม่แสดงอาการประหม่าเลยสักนิด

          สงสัยจะโชกโชนไม่น้อย

          ร่างเล็กนั่งลงบนโซฟาดวงตาสอดส่องไปรอบ ๆ ห้องพักของโรงแรมห้าดาว ภายในหรูหราราคาคงจะแพงน่าดู

          นี่เขาใช้เงินฟุ่มเฟือยกับเรื่องพวกนี้เนี่ยนะ

          ร่างสูงวางกระเป๋าของเธอและขวดไวน์ลงบนโต๊ะกระจก ก่อนจะเดินไปหยิบแก้วไวน์ตรงเคาน์เตอร์เล็ก ๆ มาสองใบ รินไวน์แดงใส่แก้วแล้วยื่นให้หญิงสาวด้วยท่าทางสุภาพ แต่ดวงตาประกายแพรวพราวไม่หยุด

          พลอยชมพูรับแก้วไวน์มาจิบแล้ววางแก้วไว้ นัยน์ตาคู่สวยแหงนมองหน้าคนที่ยืนเต๊ะท่าเก๊ก ๆ

          คงคิดว่าตัวเองเท่มากมั้ง

          เหมือนเขาได้ยินความคิดเธอ ฉับพลันวายุก็นั่งลงด้านข้าง มือหนาควงแก้วไปมา ก่อนจะยกดื่มรวดเดียวจนหมด

          ริมฝีปากหนาเผยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มขณะยกแขนขึ้นมาพาดพนักพิงโซฟาคล้ายกับโอบไหล่เธอทางอ้อม ปลายนิ้วสัมผัสเบา ๆ ตรงหัวไหล่บอบบางเป็นการลองเชิง

          เมื่อเห็นว่าเธอไม่พูดอะไรเขาจึงเริ่มลูบไล้ไปมา

          “ยังไม่ตอบพี่เลย สรุปเราเรียนที่ไหน”

          ถึงท่าทางของเธอจะดูกร้านโลก แต่ก็ต้องถามให้แน่ใจเสียก่อน เดี๋ยวจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์เอาได้

          หญิงสาวกระตุกยิ้มน้อย ๆ ปล่อยให้มือหนาลูบไล้หัวไหล่ตามอำเภอใจ เล่นตามเกมไปก่อนค่อยเอาคืนอย่างสาสมทีหลัง ในเมื่ออยากรู้อายุของเธอนัก เธอก็จะบอก

          “เรียนทัวร์อยู่ปีสามที่ MU ค่ะ”

          คนฟังยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะขยับเข้ามาใกล้ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดลงบนใบหน้าสวย พลอยชมพูรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วใบหน้า

          “เรียนทัวร์ด้วย ดูน่าสนุกจัง”

          พูดขณะนัยน์ตาหวานเยิ้มจ้องเธอไม่กะพริบ

          ริมฝีปากบางขบเม้มอย่างประหม่า แม้จะเตรียมตัวมาอย่างดี แต่วายุรุกเก่งมาก ทั้งมือทั้งสายตาแพรวพราวไม่ไหว แล้วไหนจะขาที่เริ่มขยับเข้ามาเบียดเสียดนั่นอีก

          พลอยชมพูเริ่มรู้สึกใจคอไม่ดี หัวใจดวงเล็กเต้นระส่ำจนควบคุมได้ยาก ขืนปล่อยให้เขารุกอยู่ฝ่ายเดียวเธอต้องเสียเปรียบแน่

          มือบอบบางยกขึ้นมาเสยผมไปด้านหลังด้วยท่วงท่ามั่นใจ ผมยาวสลวยพลิ้วไหวตามแรงมือ เผยให้เห็นลำคอระหงและโครงหน้าได้รูปชัดเจน ก่อนเธอจะส่งยิ้มบาง ๆ คล้ายให้ท่า

          วายุวางแก้วไวน์ไว้บนโต๊ะ จากนั้นก็ขยับเข้าใกล้ร่างเล็กจนเธอต้องเอนหนีอย่างจนมุม ใบหน้าหล่อคมยื่นเข้ามาใกล้จนปลายจมูกเกือบชนกัน

          ปลายนิ้วเรียวยาวเกลี่ยไล้เส้นผมนุ่มสวยที่เธอเพิ่งจะเสยไปก่อนหน้านี้

          “เคยมีใครบอกรึเปล่า ว่าเราน่ารักมาก” และน่าเอามากด้วย

          ประโยคหลังเขาคิดในใจ

          “เหรอคะ”

          “ครับ”

          พูดพลางยื่นริมฝีปากเข้าใกล้ตั้งใจจะประทับรอยจูบไว้บนเรียวปากบาง ทว่าหญิงสาวกลับยกนิ้วชี้ขึ้นมาทาบทับกลีบปากของเขาราวกับท้วงห้าม

          วายุชะงักงันไม่อยากหุนหันพลันแล่น บางทีเธออาจอยากเล่นตัวอีกสักนิด

          จะว่าไป นี่อาจเป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดเขา

          ชายหนุ่มขยับออกเล็กน้อยปล่อยให้หญิงสาวมีพื้นที่หายใจกว้างขึ้น มือข้างที่ว่างหยิบขวดไวน์รินใส่แก้ว แล้วยกขึ้นดื่มเพิ่มความกระชุ่มกระชวย

          “ปกติเที่ยวกลางคืนบ่อยไหม”

          ชวนเธอพูดคุยสักหน่อยเพื่อสร้างความคุ้นเคย อะไร ๆ จะได้ง่ายขึ้น

          “นาน ๆ ครั้งค่ะ แล้วพี่ล่ะคะ”

          “นาน ๆ จะออกมาสังสรรค์กับเพื่อน ส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอยู่ที่สนามแข่งรถมากกว่า”

          “สนามแข่งรถ? พี่เป็นนักแข่งเหรอ”

          หญิงสาวดูตื่นเต้นขึ้นมา

          “ครับ เราชอบดูการแข่งรถรึเปล่า ถ้าเราอยากดูวันหลังพี่พาไปได้นะ”

          พูดไปอย่างนั้น ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนตัวเองสำคัญเพราะหวังเรื่องอย่างว่า แต่สุดท้ายแล้วเรื่องระหว่างเขาและเธอก็ต้องจบแค่คืนนี้ ปกติเขาไม่กินซ้ำ

          ดวงตาที่มองชายหนุ่มประกายไปด้วยความตื่นเต้น เหมือนเธอจะชอบที่เขาให้ความสำคัญ

          มือหนาลูบไล้ไปตามกลุ่มผมนุ่มยาวอีกครั้ง ขณะไล่สำรวจหญิงสาวตั้งแต่หน้าผาก เคลื่อนลงมาจนถึงดวงตา จมูก แล้วหยุดตรงกลีบปากสีหวาน

          เขากลืนน้ำลายดังอึก! โน้มใบหน้าเข้าใกล้เธอจนเรียวปากเกือบแนบชิดกัน ทว่าหญิงสาวกลับยกนิ้วขึ้นมาทาบทับบนริมฝีปากของเขาอีกรอบ

          “อย่าใจร้อนสิคะ ทับทิมว่าพี่ไปอาบน้ำก่อนดีกว่าไหม ตัวพี่จะได้หอม ๆ ไง”

          เกิดรักความสะอาดขึ้นมาซะงั้น แต่เอาเถอะ ไหน ๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว เสียเวลาอีกนิดหน่อยจะเป็นไรไป

          วายุขยับใบหน้าเข้าใกล้หมายจะหอมแก้มมัดจำซักฟอดแต่เธอกลับถอยหนี

          โอเคยอม ๆ ไปก่อน เอาไว้ตอนอยู่บนเตียงจะหอมให้หมดทุกซอกทุกมุมเลยคอยดู

          ชายหนุ่มลุกจากโซฟาเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ อาบน้ำอย่างสบายใจ ฟอกสบู่จนกลิ่นกายหอมฟุ้งทุกซอกทุกมุม โดยเฉพาะจุดที่ต้องใช้งานหนักในคืนนี้ ดูเขาจะทำความสะอาดมากเป็นพิเศษ

          เวลาผ่านไปราวสิบนาทีวายุก็ออกมาจากห้องน้ำพร้อมผ้าขนหนูพันรอบเอว ร่างกายเปียกหมาดส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ดวงตาคู่คมจดจ้องเรือนร่างอรชรที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่ปลายเตียง

          สองเท้าขยับเข้าใกล้ร่างเล็กช้า ๆ รอยยิ้มอย่างร้ายกาจผุดขึ้นบนใบหน้าของคนตัวสูง เรื่องบนเตียงก็แค่เกมสนุกที่ใครเขาก็ทำกัน

          “หมดแก้วแล้วค่อยต่อกันบนเตียงดีไหมคะ”

          พูดเสียงนุ่มนวลชวนให้เคลิบเคลิ้ม พร้อมกับยื่นแก้วไวน์ที่รินเตรียมไว้แล้วให้เขา วายุรับแก้วอย่างไม่อิดออด แก้วสองใบกระทบกันเกิดเสียงดัง ‘กริ๊ง’ เป็นสัญญาณของการเริ่มต้นค่ำคืนแสนเร่าร้อน

          ทั้งสองคนกระดกไวน์หมดแก้ว จากนั้นวายุก็เป็นฝ่ายเอาแก้วเปล่าทั้งสองใบไปวางไว้บนโต๊ะ

          เขาเดินกลับมาหาเธออีกครั้งแล้วนั่งลงตรงปลายเตียง มือหนาเขี่ยปอยผมไปไว้ด้านข้างให้หญิงสาว ดวงตาจดจ้องใบหน้างดงามอย่างลุ่มหลง

          เธอสวย เธอน่ารัก น่ามองไปหมดทุกส่วน แต่ยังไงซะความสัมพันธ์แบบวันไนท์สแตนด์ก็ต้องจบแค่คืนนี้

          เขาจับร่างเล็กนอนลงบนเตียงนุ่ม มืออุ่นเคลื่อนลูบคลำไปตามหัวไหล่ดึงรั้งสายชุดเดรสลงมาไว้ตรงต้นแขน ริมฝีปากบรรจงจูบหัวไหล่เนียนขาวแล้วผงกศีรษะสบตากับเธอ

          “เคยโดน 58 ไหม”