1 บทนำ

นิยายเรื่อง "เล่ห์ลวง(ร้าย)นายแฟนเก่า"

ภีม ภวัต X น้ำชา นรีกุล

คำเตือนก่อนอ่านนิยาย

นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายแนวโรแมนติก อิโรติก และดราม่า อาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งเรื่องเพศ ภาษา การกระทำ และด้านอื่นๆ ที่ไม่ควรแก่การประพฤติตาม เช่น การกระทำต่อร่างกายผู้อื่นโดยไม่ได้รับความยินยอม การกระทำทางเพศโดยไม่มีสติ ความรุนแรงอันเนื่องมาจากการดื่มสุราหรือของมึนเมา การมั่วสุ่มทำสิ่งที่ไม่ควร

ทั้งหมดของเนื้อหาในนิยาย จึงเหมาะแก่บุคคลที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำ

นิยายทั้งหมดของ นามปากกา พิชา - Phicha ถูกสร้างมาจากจินตนาการของผู้เขียน และแต่งเติมเรื่องราวเพื่อความบันเทิง ไม่ได้มีจุดประสงค์ ทำให้อาชีพ หรือหน้าที่การงาน ในทางใดทางหนึ่งของผู้อื่นเสื่อมเสีย และผู้เขียนไม่ได้มีความคิดที่จะสนับสนุนพฤติกรรมเหล่านั้น กรุณาอ่านอย่างมีอรรถรถ และความบันเทิงเท่านั้นค่ะ

“นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามนำไปเผยแพร่ทำซ้ำ หรือดัดแปลงเนื้อหาไม่ว่ากรณีใดๆ หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย ให้ถึงที่สุด"

เจ้าของลิขสิทธ์โดย "พิชา - Phicha”

You can follow #Phicha on these channels. It's an encouragement for me too. 😊❤

ณ ร้านดอกไม้ Happy flower C

วันวาเลนไทน์

ร้านดอกไม้ที่หอมสดชื่น กับบรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติก ในวันแห่งความรักที่สุดแสนจะชื่นมื่น แต่ก็เป็นอีกวันธรรมดาของคนโสด ที่ตอนนี้กำลังเลือกจัดดอกไม้ ให้ลูกค้าที่สั่งไว้อยู่

"ชาดอกกุหลาบแม่ได้หรือยัง"

"..."

"ชา"

"..."

"น้ำชา!"

"เอ่อ...อะไรนะแม่"

"แม่ถามว่าดอกกุหลาบแม่ได้หรือยัง"

"อ่อ ใกล้แล้วแม่"

"ใจลอยอะไรขนาดนั้น รีบ ๆ ทำเข้าสิ"

"ค่ะ ๆ" หญิงสาวตื่นจากภวังค์ทันที เมื่อได้ยินเสียงแม่ เรียกย้ำอีกเป็นครั้งที่สาม ก็ไม่รู้จิตใจชอบฟุ้งซ่านคิดไปถึงอะไรไร้สาระนั่นอีก

"เดี๋ยวไรเดอร์ จะมารับดอกไม้ ช่อที่แม่จัดไว้นะ จะฝากไว้ก่อนเผื่อแม่ไม่อยู่"

"แม่จะไปไหน"

"ว่าจะไปซื้อของมาทำกับข้าวให้กิน"

"ไม่เป็นไรหรอกแม่ ไม่ต้องยุ่งยากเลย สั่งออนไลน์มากินเหมือนเดิมก็ได้"

"ได้ยังไงล่ะ ลูกทำงานมาเหนื่อย ๆ ก็อยากให้ได้กินอะไรที่พิเศษหน่อย"

"พิเศษตอนไหนก็ได้ แต่วันนี้วันวาเลนไทน์นะ ดอกไม้ขายดีมาก พนักงานแม่ก็จัดแทบไม่ทันแล้วเนี่ย ไม่เป็นไรหรอก ชากินอะไรก็ได้"

"แต่แม่..."

"ออร์เดอร์เข้าอีกแล้วแม่ วันนี้ถือว่ารีบเฉพาะกิจก็แล้วกัน แม่ไม่ต้องเป็นห่วงชาขนาดนั้นหรอก"

"อือ งั้นก็ได้ แต่เดี๋ยววันหลังแม่สัญญา ว่าชาจะได้กินของอร่อย ๆ แน่นอน"

เธอก็เพียงแต่ยิ้มและพยักหน้าให้อย่างสดใส พร้อมกับมือที่ยังคัดกุหลาบดอกโตอยู่

'น้ำชา นรีกุล' สาวสวยสดใส ในวัย 24 ปี ตอนนี้เธอทำงานเป็นวิศวกร ในบริษัทชื่อดัง ปกติก็อยู่ที่คอนโด แต่ถ้าช่วงไหนว่างก็จะมาช่วยแม่ อย่าง 'ชล ชลดา' จัดดอกไม้ที่ร้านดอกไม้เสมอ กว่า 10 ปีแล้ว ที่แม่เธอเปิดร้านดอกไม้ เพราะเป็นคนที่ชอบดอกไม้มาก จนตอนนี้ย้ายมาทำร้านใหม่ หรูหรามีชื่อเสียงโด่งดัง และเริ่มขยายให้กิจการใหญ่โตมากขึ้น

ความจริงชลดาอยากให้ลูกสาวเรียนเกี่ยวกับสถาปนิก เพื่ออยากให้มาช่วยงาน แต่ด้วยที่รู้สึกไม่ชอบ และผู้เป็นพ่ออย่าง 'ทัตเทพ' ก็อยากให้เรียนวิศวะมากกว่า เพื่อจะได้ไปทำงานด้วย

แต่ชีวิตก็ไม่ได้ง่าย เมื่อ 10 ปีก่อน บังเอิญไปรู้ว่า พ่อเธอมีอีกครอบครัวอยู่แล้ว ทั้งครอบครัวนั้นยังมาก่อนครอบครัวของเธอ พูดง่าย ๆ ก็คือแม่เธอเป็นเมียน้อย แต่ก็เป็นโดยที่ไม่รู้ตัว และก็ไม่ได้ตั้งใจ เพราะก็โดนพ่อเธอหลอกเหมือนกัน นับตั้งแต่วันที่รู้ความจริง แม่ของเธอก็บอกเลิกในทันที แล้วก็ไม่ขอยุ่งเกี่ยวอะไรทั้งสิ้น มีเพียงแต่พ่อเธอที่ขอรับผิดชอบเธอ และได้เลี้ยงดูถึงทุกวันนี้

Rrr Rrr Rrr

"ว่าไงนาบี"

(นาบี : ว่างอยู่ไหม)

"ตอนนี้ไม่ว่าง ช่วยแม่จัดดอกไม้อยู่ มีอะไรหรือเปล่า"

(นาบี : กูเจอไอ้ภีม)

"..." เธอก็ชะงักไปกับสิ่งที่ได้ยิน

(นาบี : บังเอิญเจอกันแบบงง ๆ อ่ะ)

"ช่างเถอะนาบี กูไม่อยากรับรู้เรื่องอะไร ของบุคคลคนนั้นอีกแล้ว"

(นาบี : กูรู้ว่ามึงยัง...)

"อือ แต่ตอนนี้กูไม่ได้คิดอะไรแล้ว และกูก็ไม่อยากรับรู้อะไรจริง ๆ"

(นาบี : โอเค งั้นไว้เจอกันนะ)

"อือ"

หลังจากวางสาย จากเพื่อนสาวคนสนิทอย่าง นาบี ภูริชญา เธอก็มานั่งเหม่ออย่างคนที่ใช้ความคิดเช่นเดิม เมื่อได้รับรู้เรื่องแฟนเก่าที่เป็นรักแรก เธอกับเขาเลิกกันไปได้ 5 ปีแล้ว ตั้งแต่สมัยป๊อบปี้เลิฟช่วงมัธยม มันเป็นอะไรที่ดีมาก ความรักที่บริสุทธิ์ แล้วก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก

แต่สุดท้ายเธอก็ได้รู้ว่า สิ่งที่เกิดขึ้นมันไม่ได้เป็นแบบนั้น ถ้าขึ้นชื่อว่าความรักแล้ว มันก็ย่อมมีความเจ็บปวดเสมอ และตอนนั้นเธอก็คงจะเด็กเกินกว่าจะเข้าใจอะไร

กริ้ง!

ในตอนนั้นก็มีผู้ชายสุดหล่อทรงลูกครึ่ง ร่างสูงโปร่ง แต่งตัวดีดูมีภูมิฐาน เดินเข้ามาภายในร้าน เขามองเธอจนตาค้างและยิ้มให้อย่างสนใจ

"สวัสดีค่ะ" และเธอก็ทักทายในทันที

"ขอโทษนะครับ ผมต้องการดอกกุหลาบสีขาวดอกใหญ่ ๆ มีไหมครับ"

"มีค่ะ สนใจรับแบบไหนดีคะ"

"แบบเป็นช่อใหญ่เลย 1 ช่อใหญ่ครับ"

"ได้ค่ะ จะให้จัดช่อให้เลยหรือเปล่าคะ" เธอถามอย่างใส่ใจ

"เอ่อ...แล้วผมสามารถจัดเองได้ไหมครับ"

"ได้ค่ะ ถ้าอย่างงั้นคุณเดินไปนั่งรอตรงมุมนั้นนะคะ เดี๋ยวเตรียมดอกไม้กับอุปกรณ์ไปให้"

"ขอบคุณมากครับ" เขาตอบรับเธอพร้อมกับยิ้มให้

"ผู้ชายคนนี้หล่อจังเลยนะน้องน้ำชา" เมื่อเขาเดินไปพ้นสายตาแล้ว พนักงานที่อยู่ตรงนั้นก็รีบสะกิดเธอทันที

"ใช่ ดูรวยด้วยนะ แต่งตัวดีเชียว"

"ตอนมองน้องน้ำชานะ แววตานี่วิบวับ เหมือนคนที่ชอบยังไงยังงั้นเลย" พนักงานสาวทั้งสองคนก็หันมองหน้ากันและยิ้มอย่างชอบใจ

"พี่เนตร พี่วุ้น" คนถูกแซวก็เอ่ยปรามพร้อมกับยิ้มให้

"นี่ค่ะดอกไม้สวย ๆ ได้แล้ว น้องน้ำชาเอาไปให้คุณเขาสิ เผื่อได้บอกเขาจัดช่อด้วย"

"พี่ ๆ ก็ชอบแซวกันจัง วันวาเลนไทน์นะ เขาคงมาซื้อไปให้แฟน" เธอยิ้มแล้วส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะเดินไป

"ดอกไม้ได้แล้วค่ะ" นรีกุลวางดอกกุหลาบสีขาวดอกใหญ่ ไว้ตรงหน้าเขาอย่างละเมียดละไม

"สวยมากเลยนะครับ" เขาหยิบดอกไม้ขึ้นมาดู พร้อมกับยิ้มออกมาอย่างพอใจ

"ร้านเรามีดอกไม้ทุกสายพันธุ์เลยนะคะ เผื่อต้องการดอกอะไรอีก หรือถ้าต้องการดอกไม้นำเข้าก็หาได้ค่ะ"

"เสียดายนะครับ แต่คงไม่ทันแล้ว เพราะจะเอาไปมอบให้คุณแม่ในงานสำคัญ”

“ไม่เป็นไรค่ะ เอาไว้โอกาสหน้าก็ได้” นรีกุลตอบรับพร้อมรอยยิ้ม

“ครับ วันนี้ผมก็เลยอยากจัดช่อให้ด้วยตัวเอง ถ้าไม่เป็นการรบกวน คุณช่วยแนะนำได้ไหมครับ"

"เอ่อ...ได้ค่ะ" เธอตอบรับพร้อมกับยิ้มให้ แล้วก็ช่วยผู้ชายคนนั้นจัดดอกไม้ จนเสร็จและรับช่อดอกไม้ไป ซึ่งเธอก็พอรู้สึกได้ ว่าเขาเองมีท่าทีสนใจเธอจริง ๆ

แต่ถ้าถามความรู้สึกเธอ เธอยังไม่รู้สึกว่าตัวเองชอบใครเลย หัวใจมันดูว่างเปล่าไปหมด ตั้งแต่ที่โสดมาได้ถึง 5 ปี ใจก็ไม่เต้นแรงให้ผู้ชายคนไหนอีกเลย ยกเว้นผู้ชายคนนั้นคนเดียว ที่แค่ได้ยินชื่อเฉย ๆ ใจก็เต้นตึกตัก และสั่นโดยไม่รู้สาเหตุ ความจริงไม่น่ารู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ เขาไม่ใช่คนที่เธอควรคิดถึงอีก

ก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร เมื่อนึกถึงก็จะเหม่ออยู่ตลอด ในใจลึก ๆ ก็รู้สึกโกรธ แต่ก็ยังมีความเป็นห่วง ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้างเหมือนกัน 5 ปีที่ไม่ได้รู้เรื่องของเขาเลย ตั้งแต่ที่เลิกกันไป

กริ้ง!

"สวัสดีค่ะ"

"ผมมารับดอกไม้ที่คุณมีนาสั่งไว้ครับ" และในตอนนั้นเสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้น ทำให้เธอสลัดความคิดทั้งหมดทิ้ง และเงยหน้าขึ้นมอง

"..." และก็ต้องตกใจมากกว่าเดิม ที่คนมารับดอกไม้ คือเขา...

ส่วนเขาที่เห็นหน้าเธอก็อึ้งไปไม่ต่างกัน เขากับเธอไม่เจอกันมา 5 ปี แล้วเขาก็ไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเธอเลย เธอสวยขึ้นมาก ๆ ความสวยและความสดใส ยังคงประดับไว้ที่ใบหน้า ทุกอย่างยังอยู่ในความทรงจำ ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปสักนิดเลยสำหรับเขา

5 ปีเต็ม ๆ ที่ไม่เจอกัน ก็ไม่คิดว่าเขาจะเปลี่ยนไปขนาดนี้ ด้วยลุคที่ดูดีขึ้น ทั้งดูเป็นผู้ใหญ่ ใบหน้าก็ยังคงหล่อทุกมิติ และมีเสน่ห์มากกว่าเดิม

"ดอกไม้ได้แล้วค่ะ" แล้วเธอเองก็ทำท่าทีไม่ได้สนใจเขา แม้ตอนนี้ใจจะสั่นมากก็ตาม

"..." เขาเพียงแต่มองช่อดอกไม้ในมือเธอ

"ดอกไม้ค่ะ ช่วยเซ็นรับตรงนี้ด้วยนะคะ" เธอยื่นช่อดอกไม้พร้อมกับกระดาษ ไปให้เขาเซ็นรับ

"ชา..."

"พี่วุ้นคะ ช่วยมาดูแลตรงนี้หน่อยค่ะ" พูดจบเธอก็เดินเข้าหลังร้านไปโดยไม่ได้สนใจเขา เธอไม่ควรอยากรู้หรือสนใจอะไรเกี่ยวกับเขาอีก

ฝากกดหัวใจ กดเข้าชั้น และกดคอมเม้นต์ เพื่อเป็นกำลังใจให้พิชาด้วยนะคะ ขอบคุณค้าบ ❤️❤️

สวัสดีทุกคนค่ะ ขอเปิดเรื่องเจ้าภีมอย่างเป็นทางการ เรื่องนี้มีปม ทั้งของทั้งสองคนและเรื่องครอบครัว ใครชอบแนวแฟนเก่า ที่กลับมารักกัน คืนดีกันแบบนางเอกไม่เต็มใจ แถมให้ด้วยการเน็ดดุๆ คิดถึงพิชานะคะ หึหึ อยากให้อ่านมากเหมือนกันค่ะ

นิยายเซตนี้มีทั้งหมดด้วยกัน 3 เรื่อง ไปตามกันได้ดังนี้

"เล่ห์รัก (เพื่อน) วิศวะร้าย" | เพิร์ธxนาบี (จบแล้ว)

"เล่ห์ร้าย (นาย) คนเลว" | นายน์xฟ้าใส (จบแล้ว)

"เล่ห์ลวง (ร้าย) นายแฟนเก่า" | ภีมxน้ำชา (On air)

ขอให้ทุกคนชอบนิยายเรื่องนี้ และทุก ๆ เรื่องของพิชานะคะ ขอบคุณที่สนับสนุนกันเรื่อยมา มาอ่านฟรีจนจบ แต่มีติดเหรียญล่วงหน้านะคะ อย่าดองกันนะสายอ่านฟรีรีบมาอ่าน

#นามปากกาพิชา ❤️❤️❤️