Beranda / โรแมนติก / เสน่หา ซ่อนเร้น / ตอนที่ 4 ความลับหลังเลิกเรียน

Share

ตอนที่ 4 ความลับหลังเลิกเรียน

last update Tanggal publikasi: 2024-11-06 21:13:31

หลังจากบทเรียนที่ไม่ธรรมดาของวันก่อน ฉันได้สัมผัสครูพีทในแบบที่ไม่เคยคาดคิด ภาพของเขาและการจูบที่ลึกซึ้งนั้นก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของฉัน ฉันพยายามจะลืมมัน พยายามบอกตัวเองว่ามันไม่ควรเกิดขึ้น แต่ทุกครั้งที่ฉันหลับตา ภาพเหล่านั้นกลับชัดเจนยิ่งขึ้น ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่คอยกระซิบบอกฉันว่าความสัมพันธ์แบบนี้เป็นสิ่งที่ผิด กลับถูกบดบังด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าที่ฉันไม่สามารถควบคุมได้

เช้านี้ ฉันเดินเข้าสู่ห้องเรียนด้วยความรู้สึกสับสนในใจ ทันทีที่ฉันก้าวเข้าสู่ห้อง สายตาของฉันก็พบกับครูพีทที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียน เขามองฉันด้วยสายตาที่เข้มข้นและเต็มไปด้วยความหมาย เพียงเสี้ยววินาทีที่เขามองมาที่ฉัน หัวใจของฉันก็เต้นแรงขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างกายของฉันรู้สึกราวกับถูกไฟส่องผ่านเมื่อเขามองมา สายตาของเขาช่างคมกริบและเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ฉันรู้สึกได้ว่ามันไม่ใช่เพียงแค่ฉันที่รู้สึกเช่นนั้น ฉันรู้สึกถึงความร้อนที่เริ่มก่อตัวในท้องของฉัน มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย

ตลอดชั่วโมงเรียน ฉันพยายามจะมีสมาธิกับบทเรียน แต่ความคิดของฉันกลับวกวนไปที่ครูพีท และสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราครั้งก่อน ความทรงจำเหล่านั้นทำให้ฉันรู้สึกสับสนและเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่เราทำนั้นไม่ถูกต้อง แต่ฉันกลับไม่สามารถหักห้ามความปรารถนาที่เกิดขึ้นในใจได้เลย

เมื่อเสียงกริ่งบ่งบอกถึงการสิ้นสุดของชั่วโมงเรียนดังขึ้น

“ลิลลี่” เขาเรียกชื่อฉันด้วยเสียงเบา แต่เต็มไปด้วยอำนาจที่ทำให้ฉันรู้สึกสั่นสะท้าน

“คะ...ครูพีท” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงสั่นไหว

“หลังเลิกเรียนไปหาฉันที่ห้องพักครูด้วยนะ” ครูพีทยิ้มมุมปากเหมือนเคย ก่อนจะเดินออกจากห้องไป

“เธอไปทำอะไรมาอะ ครูพีทขาเฮี้ยบเสียด้วยสิ” ซาร่ามองฉันด้วยสีหน้ากังวล

“ไม่เป็นไรหรอก สงสัยการบ้านที่ส่งไปคงไม่ถูกใจครูน่ะ” ฉันหัวเราะเฝื่อนๆ

“ให้ฉันรอมั้ย?”

“อย่าเลย น่าจะดึกน่ะ” ฉันปฏิเสธ

“งั้นฉันกลับหอก่อนนะ โชคดีนะเพื่อน” ซาร่าปลอบฉันด้วยความเห็นใจ

นักเรียนคนอื่นๆ ทยอยออกจากห้องเรียนทีละคน ฉันนั่งนิ่งอยู่ที่โต๊ะของตัวเองครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นและเดินตรงไปยังห้องพักครู หัวใจเต้นแรงราวกับว่าจะหลุดออกจากอก ความตื่นเต้นที่แฝงไปด้วยความกลัวและความปรารถนาทำให้ฉันรู้สึกสับสน

“ขออนุญาตค่ะ” เมื่อฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องพักครู

“ลิลลี่...” ครูพีทก็ตรงเข้ามากอดด้านหลังของฉัน

กริ๊ก!

เสียงล็อคประตูดังขึ้น

“เธอมาช้านะ”

ครูพีทหันตัวฉันมาด้านหน้า สายตาของเขาที่มองมามันเต็มไปด้วยความร้อนแรงและความต้องการที่ชัดเจน ริมฝีปากของเขาบิดเป็นรอยยิ้มเล็กๆ ที่ทำให้ฉันรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ทวีความรุนแรงขึ้น

“คะ...ครูพีท” ฉันพยายามพูดออกมา แต่เสียงของฉันกลับสั่นไหว สายตาของฉันจับจ้องที่ริมฝีปากของเขา รู้สึกถึงความกระหายที่เขาไม่สามารถปิดบังได้

มือของเขาค่อยๆ เอื้อมมาแตะที่แก้มของฉัน ความอบอุ่นจากมือของเขาทำให้ฉันรู้สึกหวั่นไหว สายตาของเขาที่มองมาที่ฉันนั้นเต็มไปด้วยความต้องการที่ชัดเจน ฉันมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็รู้สึกถึงความปรารถนาที่ไม่สามารถปฏิเสธได้

เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปสัมผัสที่ต้นคอของฉัน นิ้วของเขาเลื่อนลงมาอย่างช้าๆ มันเป็นการสัมผัสที่เต็มไปด้วยความเย้ายวนและทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกำลังลุกเป็นไฟ ข้างในของฉันเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะควบคุม การสัมผัสที่นุ่มนวลแต่หนักแน่นของเขาทำให้หัวใจของฉันเต้นรัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“ฉันไม่สามารถหยุดคิดถึงเธอได้เลย ลิลลี่” เขากระซิบด้วยเสียงที่เบาและลึกซึ้ง

“วันนี้มีอีกบทเรียนที่ฉันจะสอน..”

ครูพีทค่อยๆ โน้มตัวเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของเขาเข้ามาใกล้จนเกือบจะแตะที่ริมฝีปากของฉัน ฉันรู้สึกถึงลมหายใจของเขาที่แผ่วเบาบนผิวของฉัน ความร้อนแรงในร่างกายของฉันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนฉันไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

ในที่สุด ฉันก็ตัดสินใจตอบรับความปรารถนาของตัวเอง ฉันค่อยๆ โน้มตัวเข้าไปใกล้เขา ริมฝีปากของฉันสัมผัสกับริมฝีปากของเขาอย่างนุ่มนวล แต่เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่สามารถปิดบังได้

การจูบครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อน มันเต็มไปด้วยความร้อนแรงและความเร่าร้อน ราวกับว่าทั้งคู่ไม่สามารถหยุดตัวเองได้ มือของครูพีทเริ่มเลื่อนไปสัมผัสที่ต้นแขนของฉัน ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนไปสัมผัสที่เอวของฉัน ฉันรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ความปรารถนาที่ถูกกดทับอยู่เริ่มระเบิดออกมา

“ลิลลี่...” เขากระซิบข้างหูของฉัน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งและแรงดึงดูดที่ยากจะปฏิเสธ

“เธอรู้ไหมว่าฉันต้องการเธอมากแค่ไหน?”

ฉันไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ ฉันรู้เพียงแค่ว่าฉันถูกครูพีทดึงเข้าสู่ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและซับซ้อนกว่าที่ฉันเคยคิด ฉันรู้ว่ามันไม่ถูกต้อง แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็ไม่สามารถหักห้ามความรู้สึกที่เกิดขึ้นได้

ครูพีทค่อยๆ ดึงตัวฉันเข้ามาใกล้มากขึ้น ร่างกายของเราทั้งคู่แนบชิดกันจนฉันสามารถรู้สึกถึงความอบอุ่นจากตัวเขา การสัมผัสที่ลึกซึ้งนี้ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตกอยู่ในความฝันที่ฉันไม่อยากตื่นขึ้นมา

ครูพีทไม่หยุดเพียงแค่นั้น มือของเขาเลื่อนขึ้นมาสัมผัสที่ด้านหลังของฉัน ใกล้กับเส้นผมของฉัน ริมฝีปากของเขาเริ่มเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าและลึกซึ้ง ฉันไม่สามารถต้านทานความรู้สึกที่พุ่งขึ้นมาได้อีกต่อไป ฉันปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งสู่ความร้อนแรงที่ไม่อาจหวนกลับ

เขาเลื่อนมือไปยังผมของฉัน นิ้วของเขาสอดเข้าไปในเส้นผมหนานุ่มของฉัน แล้วดึงเบาๆ ทำให้ฉันเงยหน้าขึ้น ริมฝีปากของเขากระซิบที่ลำคอของฉัน ลมหายใจที่ร้อนแรงทำให้ฉันรู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิด ความปรารถนาที่เขาปล่อยออกมานั้นท่วมท้นจนฉันแทบจะทนไม่ได้

เขาดึงตัวฉันเข้ามาใกล้มากขึ้น ร่างกายของเราทั้งสองแนบชิดกัน ฉันรู้สึกถึงความแข็งแกร่งของครูพีท มือของเขาเริ่มเลื่อนลงมาที่สะโพกของฉัน สัมผัสที่ทำให้ร่างกายของฉันตอบสนองทันที ริมฝีปากของเขาเคลื่อนไปตามลำคอของฉัน จนถึงไหล่ เขาจูบลงบนผิวของฉันด้วยความอ่อนโยนแต่เต็มไปด้วยความต้องการ

“อ๊ะ..ครูคะ”

ฉันหน้าแดงเมื่อครูพีทปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของฉัน ทำให้เห็นเนินอกขาวภายใต้บราเซียร์สีเนื้อ

“เธอน่ารักมากเลยนะ”

ครูพีทยิ้มมุมปากแล้วก้มหน้าลงไปจูบที่เนินอกของฉัน มือของเขาเคลื่อนที่ไปทั่วร่างกายของฉัน ริมฝีปากของเขาเม้มเบาๆ ที่เนินอกจนเป็นรอยแดง

“อื๊อ..” ฉันครางออกมาเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว ฉันเพิ่งเคยมีความรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งร่างกายแบบนี้เป็นครั้งแรก

ฉันรู้สึกเหมือนถูกดึงเข้าสู่โลกที่ไม่มีใครอื่นนอกจากเราสองคน ความปรารถนาที่ถูกสะสมมานานถูกปลดปล่อยออกมาในช่วงเวลานี้ มือของครูพีทเริ่มสัมผัสที่เอวของฉัน ก่อนจะเลื่อนลงไปสัมผัสที่ต้นขาของฉัน ความร้อนในร่างกายของฉันทวีความรุนแรงขึ้น ฉันรู้สึกเหมือนจะระเบิดออกมาจากความปรารถนาที่ไม่อาจต้านทานได้

“ลิลลี่...” ครูพีทกระซิบเบาๆ ข้างหูของฉัน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งและแรงดึงดูดที่ยากจะปฏิเสธ

“ฉันต้องการเธอ”

ฉันไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ ฉันรู้เพียงแค่ว่าตัวเองถูกครูพีทดึงเข้าสู่ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและซับซ้อนกว่าที่ฉันเคยคิด

ครูพีทดึงตัวฉันเข้ามาใกล้มากขึ้น ร่างกายของเราทั้งสองแนบชิดกันจนฉันสามารถรู้สึกถึงความอบอุ่นจากตัวเขา การสัมผัสที่ลึกซึ้งนี้ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตกอยู่ในความฝันที่ฉันไม่อยากตื่นขึ้นมา

ริมฝีปากของเขาประทับลงบนริมฝีปากของฉันอีกครั้ง คราวนี้มันเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและความต้องการที่แทบจะหยุดไม่ได้ นิ้วมือของเขาสอดเข้าไปใต้กระโปรง แต่คราวนี้ไม่ใช่เพียงแค่สัมผัสเบาๆ ความรู้สึกที่เข้มข้นนี้ทำให้ฉันรู้ว่าฉันกำลังจะถูกดึงเข้าสู่บางสิ่งที่ยิ่งใหญ่และซับซ้อนกว่าที่ฉันเคยคาดคิด

“อ๊า......” ฉันกัดไปที่ไหล่ของเขาเพื่อไม่ให้เสียงเล็ดรอดออกมา ร่างกายของฉันรู้สึกเกร็งจนควบคุมไม่อยู่ กอดเขาไว้แน่น

“....เด็กดี” ครูพีทยิ้มพึงพอใจ เมื่อเห็นฉันหอบหายใจเหนื่อย ใบหน้าแดงก่ำอยู่ในอ้อมกอดของเขา

“ลิลลี่..” ครูพีทลูบผมฉันเบาๆ ขณะที่ฉันนั่งหมดแรงอยู่บนตักของเขา

“เราต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ” ครูพีทพูดเบาๆ แต่ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงจัง

“.....”

ฉันพยักหน้าอย่างช้าๆ ฉันรู้ว่าสิ่งที่เราทำคือความเสี่ยง แต่ฉันไม่สามารถหยุดความรู้สึกที่มีต่อเขาได้

ในห้องพักครูที่เงียบสงัด เราทั้งคู่ต่างยอมให้ความปรารถนานำทางไปสู่ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ฉันรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่สามารถต้านทานได้ และรู้ดีว่าชีวิตของฉันจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เสน่หา ซ่อนเร้น   ตอนที่ 61 จุดเริ่มต้นแห่งรักนิรันดร์

    ห้องจัดเลี้ยงในโรงแรมหรูใจกลางลอนดอนเต็มไปด้วยแขกผู้มีเกียรติจากหลากหลายวงการ บรรยากาศอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะและบทสนทนาอันอบอุ่นของผู้คนที่แต่งกายอย่างสง่างาม ผ้าปูโต๊ะสีขาวเรียบหรูตัดกับแสงไฟระยิบระยับ พ่อเฮนรี่และพ่อของครูพีทยืนอยู่ด้านหน้าเวที ทั้งสองทักทายแขกเหรื่อด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความภาคภูมิใจเสียงดนตรีบรรเลงเบาๆ จากวงออร์เคสตราที่มุมห้อง เพิ่มความหรูหราให้กับบรรยากาศในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ แขกที่มาร่วมงานล้วนแต่งกายงดงามในชุดทางการ ผู้หญิงในชุดราตรียาวสวยหรู ส่วนผู้ชายในสูทตัดเย็บอย่างประณีตฉันยืนอยู่ด้านหลังม่านด้วยความรู้สึกตื่นเต้นระคนประหม่า สวมชุดราตรีสีขาวงาช้างที่ออกแบบมาเพื่อฉันโดยเฉพาะ ผ้าซาตินเนื้อดีจับเดรปอย่างประณีต โอบรับช่วงเอวให้ดูคอด ก่อนชายกระโปรงจะบานออกเล็กน้อยอย่างอ่อนช้อย ผมยาวของฉันถูกเกล้าเป็นมวยต่ำ ประดับด้วยไข่มุกเล็กๆ ที่จัดวางอย่างละเมียดละไม ต่างหูเพชรระยิบระยับที่แม่เลือกให้อย่างพิถีพิถัน ยิ่งช่วยขับความงดงามของลุคนี้ให้สมบูรณ์แบบฉันสูดลมหายใจลึก พยายามสงบจิตใจขณะเสียงพูดคุยจากห้องจัดเลี้ยงดังแว่วเข้ามาเสียงกระซิบและเสียงหัวเราะเบาๆ ของแขก

  • เสน่หา ซ่อนเร้น   ตอนที่ 60 คู่หมั้น (3)

    “พี่พีท!!”เสียงอุทานของลิลลี่ดังขึ้น ดวงตาคู่สวยของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผมยืนอยู่ตรงหน้าผมกลั้นยิ้มไว้แทบไม่อยู่ เมื่อเห็นสีหน้าทั้งงุนงงและไม่เชื่อสายตาของเธอ“ว่าไงครับ?คู่หมั้นของผม” ผมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ พลางส่งยิ้มให้เธอ“ทะ...ทำไม?” ลิลลี่ยังคงอึ้งจนแทบพูดไม่ออก คำถามที่เต็มไปด้วยความสงสัยปรากฏชัดในสายตาของเธอ“ยังจะปฏิเสธผมอีกมั้ย?” ผมถามยั่วเย้า รอยยิ้มของผมยิ่งกว้างขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าที่แดงซ่านของเธอผมยื่นมือขึ้น ลูบแก้มเธอเบาๆ ราวกับต้องการย้ำเตือนให้เธอรู้ว่านี่คือความจริง ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวอ่อนนุ่มของเธอ ความคิดถึงที่เก็บสะสมมานานพลุ่งพล่านขึ้นมาจนผมแทบระงับไว้ไม่อยู่“คิดถึงจะแย่แล้ว เธอล่ะ คิดถึงฉันมั้ย?”“คือ...หนู...งงไปหมดแล้ว...” ลิลลี่ยังคงมึนงง เธอพึมพำเหมือนยังไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น“หนูไม่ได้ฝันไปใช่มั้ยคะ?” ดวงตาคู่สวยจ้องมองผมด้วยความไม่แน่ใจ มือเรียวเล็กเอื้อมมาสัมผัสที่ตัวผมเบาๆ ราวกับต้องการพิสูจน์ผมยิ้มอ่อนให้เธอ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปใกล้ กดจูบลงบนริมฝีปากบางของเธอด้วยความอ่อนโยน ความคิดถึงทั้งหมดถูกถ่ายทอดผ่านจูบนั้นริมฝีปากของเราส

  • เสน่หา ซ่อนเร้น   ตอนที่ 59 คู่หมั้น (2)

    เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นขึ้นมาด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง ความคิดถึงคำพูดของแม่เมื่อคืนยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ราวกับภาพยนตร์ที่ถูกฉายซ้ำครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันไม่อยากเชื่อว่าตัวเองกำลังถูกบังคับให้พบกับว่าที่คู่หมั้น และสิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือ ฉันไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะปฏิเสธเสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ขัดจังหวะความคิดในหัว ก่อนที่แม่บ้านจะเปิดประตูเข้ามา พร้อมสาวใช้ประจำตัวของฉันที่เดินตามหลัง“คุณหนูคะ คุณหญิงสั่งให้เราเตรียมตัวให้คุณดูดีที่สุดค่ะ” แม่บ้านพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่เต็มไปด้วยความนอบน้อม“ดูดีที่สุด?” ฉันทวนคำในใจอย่างขมขื่น ราวกับคำสั่งนี้ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกที่กำลังต่อต้าน“วันนี้คุณหญิงบอกว่ามีแขกคนสำคัญจะมาเยี่ยมค่ะ”สาวใช้พูดเสริม ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า และหยิบชุดเดรสผ้าซาตินสีขาวออกมาชุดที่พวกเธอเลือกเป็นเดรสที่ดูเรียบหรู ตัดเย็บอย่างประณีต พร้อมกับรองเท้าส้นสูงสีเงินที่เข้ากัน ทุกอย่างดูงดงามและเหมาะสมเกินกว่าจะปฏิเสธพวกเธอช่วยฉันแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน เส้นผมยาวสลวยถูกจัดเป็นลอนคลายอย่างอ่อนหวาน และเกล้าครึ่งศีรษะอย่างประณีต ใบหน้าของฉันได้รับการแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอาง

  • เสน่หา ซ่อนเร้น   ตอนที่ 58 คู่หมั้น (1)

    ชีวิตฉันในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาเหมือนตกอยู่ในฝันที่ทั้งสวยงามและวุ่นวายไปพร้อมกัน หลังจากได้รับรางวัลนักเขียนบทวรรณคดีดีเด่น งานเขียนและโปรเจกต์ใหม่ๆ ก็หลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ฉันพยายามจัดการทุกอย่างอย่างเต็มที่ เพื่อพิสูจน์ตัวเองและแสดงให้แม่เห็นว่าฉันสามารถประสบความสำเร็จได้ด้วยตัวเองเวลาผ่านไปเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย คือการติดต่อกับครูพีท เรายังคงแลกเปลี่ยนข้อความและวิดีโอคอลกันเสมอ ทุกครั้งที่ฉันเหนื่อยล้าหรือรู้สึกท้อแท้ คำพูดที่แสนอบอุ่นของเขาก็เหมือนแรงผลักดันที่ช่วยให้ฉันยืนหยัดต่อไปแต่แล้ววันที่ฉันไม่เคยคาดคิดก็มาถึง...เย็นวันศุกร์ในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ ฉันเพิ่งกลับมาจากงานสัมมนาวรรณกรรม ใบหน้าฉันยังคงประดับด้วยรอยยิ้มจาง ๆ จากคำชื่นชมที่ได้รับในวันนี้ แต่เมื่อฉันเปิดประตูห้องพักเข้าไป ฉันต้องชะงัก“แม่?” ฉันเรียกด้วยความประหลาดใจ“แม่มาได้ไงคะ?”“ลิลลี่ ไปกับแม่เดี๋ยวนี้” แม่พูดเสียงนิ่ง แต่หนักแน่น ก่อนจะลุกขึ้นเดินนำออกจากห้องพักไป ทิ้งฉันไว้กับความงุนงง แต่ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเดินตามไปไม่นานนัก แม่ก็พาฉันมาถึงบ้านของพ่อเฮนรี่ บ้านหล

  • เสน่หา ซ่อนเร้น   ตอนที่ 57 บทใหม่ของชีวิต (2)

    ทันทีที่ฉันเปิดประตู ใบหน้าคุ้นเคยก็ปรากฎขึ้นตรงหน้าของฉัน“พี่พีท!!”เสียงของฉันแทบจะหลุดเป็นเสียงกรี๊ดด้วยความตกใจและดีใจสุดขีด ราวกับว่าเวลาในตอนนั้นหยุดนิ่ง มีเพียงสายตาของเราที่สบกัน และหัวใจของฉันที่เต้นแรงจนแทบหลุดออกมาครูพีทโน้มตัวลงมาจูบฉันอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากร้อนทาบลงอย่างแนบแน่น มือใหญ่ประคองใบหน้าฉันไว้มั่น ก่อนจะดันตัวฉันเข้ามาในห้องพร้อมปิดและล็อคประตูเขาดันฉันไปชิดกับผนัง ริมฝีปากกดจูบอย่างเร่าร้อนและเต็มไปด้วยความปรารถนา ลิ้นของเขาสอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก ไล่ต้อนและดูดดุนลิ้นของฉันอย่างลึกซึ้ง จนหัวใจฉันเต้นรัวแทบไม่เป็นจังหวะมือของเขาสอดเข้ามาใต้เสื้อของฉัน ปลดตะขอบราออกด้วยมือเพียงข้างเดียว อีกมือเลื่อนขึ้นมาสัมผัสอกอวบอิ่ม คลึงเบา ๆ จนยอดถันชูชันตอบรับต่อสัมผัสอันร้อนแรง“อื้ม..”ฉันครางเบา ๆ ในลำคอ ความเสียวซ่านพุ่งผ่านทุกอณูเมื่อปลายนิ้วของเขาบีบคลึงยอดถันกระตุ้นอารมณ์ให้พลุ่งพล่านฉันดึงเสื้อของเขาออกจากศีรษะอย่างรวดเร็ว มือบางลูบไล้ไปตามลอนกล้ามเนื้อที่เรียงตัวสวยงามของเขา เราสบตากันชั่วครู่ก่อนริมฝีปากจะประกบกันอีกครั้ง จูบกันอย่างดูดดื่ม ราวกับไม่มีสิ่งใดในโ

  • เสน่หา ซ่อนเร้น   ตอนที่ 56 บทใหม่ของชีวิต (1)

    เสียงปรบมือดังก้องไปทั่วห้องโถงใหญ่ของโรงแรมหรูใจกลางลอนดอน ผู้คนในชุดทางการต่างลุกขึ้นยืนปรบมือแสดงความยินดี ฉันยืนอยู่บนเวทีด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ มือข้างหนึ่งถือรางวัล “นักเขียนบทวรรณคดีดีเด่นแห่งปี” ส่วนอีกข้างยกขึ้นโบกมือให้กับผู้คนที่มาร่วมงานฉันไม่เคยคิดเลยว่า ชีวิตในวัยเพียง 19 ปี จะพาฉันมายืนอยู่ตรงจุดนี้ ในฐานะนักเขียนรุ่นใหม่ที่ได้รับการยอมรับจากทั้งผู้อ่านและนักวิจารณ์ นิตยสารชื่อดังต่างพูดถึงฉันในฐานะคนรุ่นใหม่ที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับคนในเจเนอเรชันเดียวกันหลังจากการมอบรางวัลสิ้นสุดลง ฉันเดินลงจากเวทีด้วยรอยยิ้ม ทีมงานของผู้จัดงานพาฉันไปยังห้องรับรองเพื่อเตรียมตัวสำหรับการสัมภาษณ์กับนักข่าวระหว่างเดิน ฉันพยายามหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อรวบรวมสติและเสริมความมั่นใจให้ตัวเอง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความคึกคัก แต่ในใจของฉันกลับรู้สึกสงบนิ่ง พร้อมที่จะเล่าถึงเส้นทางที่พาฉันมาถึงจุดนี้“คุณลิลลี่ อลิสา วัฒนชัย” มิเชล ผู้สัมภาษณ์คนแรกจาก The London Chronicle สำนักข่าววรรณกรรมชื่อดังแห่งลอนดอนกล่าวขึ้น ขณะนั่งลงตรงข้ามฉันในห้องรับรองที่ตกแต่งอย่างหรูหรา“คุณกลายเป็นบุคค

  • เสน่หา ซ่อนเร้น   ตอนที่ 48 หนึ่งสัปดาห์สุดท้ายในความทรงจำ (1)

    ฉันยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนของตัวเอง มองกระเป๋าเดินทางที่ยังไม่ได้เริ่มเก็บอะไรเลย ในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า ฉันจะต้องออกเดินทางไปอังกฤษตามคำสั่งของแม่ ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้หมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนใหม่ ที่พัก หรือแม้กระทั่งกำหนดการเดินทาง ฉันไม่เคยรู้สึกถูกกำหนดชีวิตแบบนี้มาก่อน และมันทำให้ฉันรู้

  • เสน่หา ซ่อนเร้น   ตอนที่ 46 ความลับในเงามืด

    หลังจากลิลลี่กลับไปแล้ว บ้านพักเล็ก ๆ ของผมกลับสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง แสงอาทิตย์ยามบ่ายสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องทำงาน ผมนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ก้มมองเอกสารปึกใหญ่ที่นักสืบจากอังกฤษส่งมาให้เมื่อเช้านี้มันเป็นข้อมูลที่ทำให้ผมรู้สึกถึงความจริงบางอย่างที่ผมไม่เคยคาดคิด และมันกำลังเปิดเผยภาพรวมของเก

  • เสน่หา ซ่อนเร้น   ตอนที่ 35 คำสารภาพใต้แสงตะวัน

    เสียงคลื่นที่กระทบชายฝั่งเบา ๆ สลับกับสายลมอ่อน ๆ ที่พัดเข้ามา ทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ท้องฟ้าสีฟ้าสดใสกับแสงแดดที่ไม่ร้อนเกินไป มันเป็นวันที่สมบูรณ์แบบที่สุดในการมาเที่ยวทะเลฉันและครูพีทตัดสินใจออกมาพักผ่อนในวันหยุดนี้ เขาพาฉันมาเที่ยวทะเลที่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯมากนัก หลังจากเรื

  • เสน่หา ซ่อนเร้น   ตอนที่ 34 เงาจากอดีต (จบ)

    เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาจากการนอนหลับสนิทแสงแดดอ่อน ๆ สาดเข้ามาทางหน้าต่างห้อง สัมผัสกับผิวหน้าของฉันอย่างอ่อนโยน ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้น พลางรู้สึกถึงความอบอุ่นรอบ ๆ ตัว ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไหร่ แต่ทุกอย่างดูเงียบสงบเมื่อฉันตื่นเต็มตา ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า...นี่ไม่ใช่ห้องของฉัน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status