ตอนที่4.สั่งสอน

ชีวิตที่เรียบง่ายของพนิดาเปลี่ยนไป เมื่องานที่ทำมีปัญหาเกิดขึ้น โรงงานที่ผลิตเครื่องสำอางมีปัญหา ลูกค้ายกเลิกออร์เดอร์ การส่งออกติดขัด บริษัทโลจิสติกส์ที่เคยทำงานร่วมกันก็เริ่มตั้งแง่ เพราะอยากปรับราคาค่าขนส่ง ตั้งแต่เช้าตรู่จนถึงตอนนี้สายโทรศัพท์ไม่เคยว่าง ลูกน้องในบริษัทโทรเข้ามารายงานปัญหาทั้งวัน ร่างบางทิ้งตัวลงบนเก้าอี้นวมขนาดใหญ่ ยกมือขึ้นกุมขมับ แล้วใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้คลึงที่หัวคิ้วไปมา เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง ทุกอย่างที่เธอทำวางแผนมาเป็นอย่างดี เครื่องสำอางที่ผลิตและจัดจำหน่ายตามท้องตลาด กำลังจะถูกตรวจสอบเพราะมีคนร้องเรียนว่าไม่ได้มาตรฐาน ทำให้เกิดความเสียหายกับผู้บริโภค ทำงานมา 20 ปี มีวันนี้นี่แหละที่รับมือกับปัญหาหนักหนาสาหัสที่สุด 

            “คุณนิดคะ ตอนบ่ายโมงมีประชุมกับหุ้นส่วน บ่ายสามโมงมีนัดสัมภาษณ์กับนิตยสารคู่ชีวิต คืนนี้มีงานเลี้ยงเปิดตัวเครื่องสำอางตัวใหม่ของบริษัทคู่ค้าค่ะ” ทันทีที่หลังแตะพนักเก้าอี้ เลขาคนสนิทก็ย้ำตารางงานให้ฟังอีกครั้ง เธอจำทุกอย่างไว้ในหัวหมดแล้ว ที่ช้าก็เพราะหมดแรง แหล่งวัตถุดิบที่ส่งเข้าโรงงานก็เหมือนจะมีปัญหา ถ้าเป็นแบบนี้อีกหน่อยคงกระทบทั้งระบบ เพราะวัตถุดิบคือต้นทางการผลิต 

            “ยกเลิกตรงไหนได้บ้างคะ วันนี้นิดเหนื่อยมาก” คำถามของเจ้านายสาว ได้แววตาสงสารและเห็นใจจากเลขาเป็นคำตอบ ตั้งแต่ทำงานกันมา นี่เป็นครั้งแรกที่

ปิรันญาได้ยินคำว่าเหนื่อยจากปากของเจ้านาย แม้จะเห็นใจแต่ก็ต้องส่ายหัวเป็นคำตอบ เพราะตารางในวันนี้ยกเลิกไม่ได้จริง ๆ 

            “ยกเลิกไม่ได้เลยค่ะคุณนิด สัมภาษณ์กับนิตยสารก็ยกเลิกไม่ได้ค่ะ” 

            “เข้าใจแล้วค่ะ” นิตยสารคือกระบอกเสียงชั้นดี ที่ช่วยโฆษณาสินค้ากับกลุ่มแม่บ้าน และคนที่ยังห่างไกลจากโลกโซเชียล กว่า CCL จะเป็นปึกแผ่นในทุกวันนี้ นิตยสารก็ช่วยเธอไว้เยอะ 

            “ปิ๋มเตรียมชุดสำหรับงานคืนนี้ ไว้ในรถแล้วนะคะ” 

“ขอบคุณค่ะ” ตอบกลับอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะหลับตาลงช้า ๆ เพราะเหนื่อยจนแทบหมดแรง 

            “ดื่มชาร้อน ๆ สักแก้วนะคะ จะได้สดชื่น” 

            “เปลี่ยนเป็นชานมไข่มุกหวานน้อยได้ไหมคะ” สาวใหญ่ยิ้มเอ็นดูให้กับคำขอของเจ้านายสาว นึกขอบคุณชาไข่มุกเพราะมันทำให้คนที่เหนื่อยล้าสดชื่นขึ้นได้จริง ๆ 

            “เดี๋ยวปิ๋มสั่งให้นะคะ มีเวลาเหลืออีกสิบห้านาที คุณนิดจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไหมคะ” เพราะเห็นว่าเจ้านายลงไปลุยงานตั้งแต่ไก่โห่ อาบน้ำเป็นอีกวิธีที่ทำให้สดชื่นขึ้น

            “ไม่ค่ะ นิดจะนอน” พูดจบก็ฟุบหน้าลงกับโต๊ะทำงาน ปิรันญาส่ายหัวให้กับคนที่มีอายุน้อยกว่า

คงเหนื่อยมากจริง ๆ ถึงไม่เหลือมาดนางพญาให้เห็น

คนอย่างพนิดาใช่จะยอมให้ใครได้เห็นมุมนี้ของเธอง่าย ๆ 

การประชุมที่หนักหน่วงของทีมผู้บริหารผ่านมาเกือบสองชั่วโมง แต่ยังหาข้อสรุปไม่ได้ว่าปัญหาที่เกิดขึ้น เกิดมาจากอะไร ระยะเวลาเพียงแค่ไม่กี่วัน ธุรกิจที่มั่นคงทำไมถึงส่อเค้าว่าจะล้มลงอย่างไม่เป็นท่า เหมือนทุกอย่างถูกเตรียมการเอาไว้ล่วงหน้า เพราะการล้มครั้งนี้คล้ายกับโดมิโน ที่ตัวหนึ่งล้มแล้วพากันล้มไปตาม ๆ กัน 

            “ขอเวลาตรวจสอบเรื่องนี้สักอาทิตย์นะคะ แล้วฉันจะหาข้อสรุปมาให้พวกคุณ” เมื่อเห็นว่ายังหาข้อยุติไม่ได้ ซีอีโอสาวจึงหาทางออกให้กับทีมงาน เธอเป็นเจ้าของมีหน้าที่ต้องแก้ไข และหาข้อยุติเพื่อให้ทุกคนสบายใจ 

            “พวกเราเข้าใจปัญหาที่เกิดขึ้นนะครับ แต่ก็อย่างที่คุยกัน มันเกิดขึ้นได้ยังไง และดูท่าจะล้มทั้งระบบด้วย คุณมีปัญหากับใครหรือเปล่า” คำถามของประกรทำให้คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เธอประกอบอาชีพสุจริต ทำถูกต้องทุกขั้นตอน เรื่องไปขัดขาหรือขวางทางใคร ไม่มีแน่นอน

            “เรามีคู่แข่งทางการตลาดเพิ่มมากขึ้น สินค้าที่ผลิตทีหลัง ทำการตลาดดีกว่าเราหลายเท่า เป็นไปได้ไหมคะว่าเรื่องนี้ก็มีส่วน” หุ้นส่วนรายหนึ่งเสนอปัญหาที่คิดว่าน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับความเสียหายในครั้งนี้ 

            “แต่เราก็ใช้มืออาชีพทำโฆษณานะคะ พรีเซ็นเตอร์ของเราก็แถวหน้าของวงการ เรื่องนี้ไม่น่าจะทำให้มีผลกระทบเยอะนะคะ” หุ้นส่วนที่มีความเห็นต่างแย้งขึ้น

            “เอาเป็นว่าฉันจะหาสาเหตุ และข้อสรุปให้เร็วที่สุด ขอบคุณสำหรับข้อเสนอแนะและแนวทางแก้ปัญหา ที่ทุกคนเสนอมา ฉันจะเก็บไปคิดและพิจารณาอีกครั้ง ขอบคุณทุกคนมากค่ะ เลิกประชุม” เมื่อเห็นว่าเรื่องราวกำลังจะบานปลายไปใหญ่โต พนิดาก็เลือกที่จะปิดการประชุมเพราะไม่อยากให้มีข้อพิพาทเกิดขึ้น 

            “สู้ ๆ นะหนูนิด ลุงเป็นกำลังใจให้” คุณชูชาติให้กำลังใจ หลังจากทุกคนแยกย้ายกันไปหมดแล้ว 

            “ขอบคุณมากค่ะคุณลุง นิดจะแก้ไขให้ดีที่สุดค่ะ” 

            “หนูนิดของลุงเป็นคนเก่ง ค่อย ๆ แก้ไปที่ละขั้นนะลูก คุณพ่อสบายดีไหม ว่าง ๆ ลุงจะแวะเข้าไปหา ลุงขอตัวก่อนนะ” ชูชาติคือเพื่อนของพ่อที่ช่วยกันบุกเบิกธุรกิจในรุ่นแรก ๆ หลังจากที่พ่อของเธอวางมือ พนิดาก็เข้ามารับตำแหน่ง เพราะเป็นคนหัวสมัยใหม่และมีวิสัยทัศน์กว้างไกล จึงทำให้ธุรกิจเติบโตแบบก้าวกระโดด สร้างผลกำไรให้กับหุ้นส่วนและผู้ประกอบการมากมาย จึงได้รับความไว้วางใจจากทีมงานทุกคน

            “ขอบคุณค่ะคุณลุง” ทำความเคารพผู้ใหญ่ ก่อนจะทิ้งตัวลงกับเก้าอี้ เมื่อมีรายงานมาว่าสินค้าที่ส่งออกไปก่อนหน้านี้ ถูกตีกลับทั้งล็อต

ตาคมเข้มที่กำลังเพ่งมองหน้าจอหรี่ลงเล็กน้อย ยกยิ้มมุมปากด้วยความสะใจ เมื่อเลขาคนสนิทเข้ามารายงานว่า CCL COSMETIC กำลังประสบปัญหาอย่างหนัก คู่ค้าและลูกค้าต่างเริ่มทยอยยกเลิกออร์เดอร์ นิ้วชี้ที่เคาะโต๊ะเป็นจังหวะยกขึ้นมาลูบปลายคางเหลี่ยมเข้ารูป เลขาของเขาเป็นคนเก่ง เขาพูดแค่ประโยคเดียว ก็ได้ผลเกินคาด 

            “ดูสิว่าจะเก่งสักแค่ไหน” ฟังดูอาจจะไม่แฟร์ที่เขาใช้อำนาจมืด เล่นงานคนที่ด้อยกว่า แต่สำหรับคนอวดเก่งอย่าง พนิดา ศิริวิมล คือข้อยกเว้น