LOGIN"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอคะ เป็นคนทำก็ต้องรับผิดชอบนะคะ ในท้องนี่ด้วย" บัวตองยิ้มหัวเราะพลางชี้นิ้วไปตรงหน้าท้องของตนเอง "ครับ ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนพี่ก็ทนได้ ขอแค่มีบัวอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไปก็พอ" พูดพลางส่งสายตาหวานซึ้งให้หญิงสาวอย่างสื่อความหมาย "ค่ะ บัวจะอยู่เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไป"ส่
หนึ่งเดือนต่อมา ภายในห้องนั่งเล่นบัวตองกำลังนั่งเล่นกับลูกชายทั้งสองคนด้วยอาการอ่อนเพลียง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา ณีหญิงสูงวัยที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นอย่างนั้นก็แอบยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเพราะเธอแอบสังเกตเห็นอาการของเธอมาสักพักหนึ่งแล้วเพียงแต่เจ้าตัวไม่รู้ตัวก็เท่านั้นเอง ด้วยมัวแต่สนใจเรื่องเลี้ยงลูกและร้านก
"ค่ะ ยังมีไข่เจียวกับหมูทอดให้เด็กๆ อีกนะ" พูดจบก็เดินหายเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาพร้อมกับจานอาหารดังกล่าว "น่าทานทั้งนั้นเลย" วินส่งยิ้มให้เมียรัก "น่าทานก็ทานเยอะๆ นะคะ ทั้งพ่อทั้งลูกเลย" "ครับ" วินรับคำพร้อมกับลงมือทานทันทีและไม่ลืมที่จะตักกับข้าวใส่จานให้กรลูกชายคนโตไปด้วย ส่วนคนเล็กบัวตอง
ภายในห้องนอนกว้างบัวตองกำลังเตรียมเสื้อผ้าให้วินพ่อของลูกที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำหลังจากกลับมาจากบริษัทเหนื่อยๆ ส่วนลูกชายทั้งสองคนเธอปล่อยให้เล่นกับณีไปก่อน ระหว่างที่เธอกำลังหยิบเสื้อออกมาจากตู้ วินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ตรงเข้าไปโอบกอดเธอเอาไว้จากทางด้านหลังโดยมีผ้าเช็ดตัวพันเอวแค่ผืนเดียว "อุ้
"เปล่า เราง่วงแล้วรีบกลับกันเถอะ" พูดพลางหันหน้าหนีชายหนุ่มไปอีกทาง "กลับคอนโดกันนะ" "ไม่ เราจะกลับบ้าน" "อยากจะโดนปล้ำในรถหรือไง" นัทยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าเนียน "นายพูดบ้าอะ...อื้อ" ริมฝีปากบางถูกบดจูบขยี้โดยไม่ทันได้ตั้งตัว "จ๊วบ จ๊วบ" ริมฝีปากหนาหยักจูบบดเม้มริมฝีปากบางไม่ยอมหยุดไม่
"ไม่ทราบว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันครั้งแรกปิ๊งกันเลยไหมครับ" สิ้นเสียงพิธีกรวินกับบัวตองก็หันไปส่งยิ้มให้กันพร้อมกับจับกุมมือกันเอาไว้แน่น "ครับ ครั้งแรกที่ผมเจอบัว ผมก็ตกหลุมรักบัวเลย รู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูกในใจ" "คำตอบนี่คงจะทำให้ใครหลายๆ คนเขินม้วนกันเป็นแถวเลยนะครับ โดยเฉพาะเจ้าสาวยิ้มไม่ห
ษาลงจากรถมองผ่านกระจกหน้าร้านก็เห็นบัวตองกับทินกำลังนั่งคุยกันอยู่ที่โต๊ะมุมหนึ่งของร้านกาแฟ โดยมีกรนั่งอยู่บนตักของเธอ จากนั้นษาก็ค่อยๆ พาตนเองผลักประตูเข้าไปในร้านไปหยุดอยู่ตรงหน้าบัวตอง "บัวฉันขอคุยด้วยหน่อยสิ" "คุณษา!" บัวตองหันไปตามเสียงด้วยความตกใจพร้อมกับมองหน้าท้องนูนเด่นนั้นไม่วางตา "
"____" บัวตองนิ่งเงียบคิดถึงใบหน้าของวิน "เชื่อฉันเถอะว่าตอนนี้วินกำลังรู้สึกผิดที่เคยทำร้ายจิตใจบัวและกำลังทำสิ่งที่ดีชดเชยให้บัวกับลูกอยู่ เหลือแต่บัวแล้วล่ะว่าจะให้อภัยวินเขาได้ไหม" "ตอนนี้ให้เขาได้ทำหน้าที่พ่อก็พอแล้วค่ะ ส่วนเรื่องอื่นปล่อยมันตามเวลาของมันเถอะค่ะ" "ถ้าบัวยังไม่มีใคร ฉันอยา
ภายในห้องรับแขกษากับนพพลกำลังนั่งจับมือให้กำลังใจกันอยู่ระหว่างนั่งรอประพันธ์ลงมาจากชั้นบนของบ้าน ทั้งสองคนนั่งรอสักพักประพันธ์ก็เดินเข้ามาในห้อง ชายหนุ่มสูงวัยหน้าเปลี่ยนสีทันทีที่เห็นนพพลนั่งอยู่ข้างๆ ลูกสาวของตนแทนที่จะเป็นวินลูกเขย "นี่มันอะไรกัน" ประพันธ์เอ่ยขึ้นด้วยความไม่พอใจ "คุณพ่อฟังษาก
หลายวันต่อมา ณ ลานจอดรถบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งนพพลกำลังเดินตรงไปยังรถของตนเองเพื่อที่จะกลับคอนโดหลังเลิกงาน แต่อยู่ๆ เขากลับถูกชายฉกรรจ์สองคนมาดักหน้าขวางทางเอาไว้พร้อมกับจ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง "พวกแกเป็นใครมาขวางทางฉันทำไม" นพพลถามออกไป "ก็มาทวงหนี้ให้เสี่ยยังไงล่ะ" "ฉันจะไปคุยกับเสี่ยเอง พว







