LOGINโธ่เอ๋ย นึกว่าเรื่องอะไร มีนานึกออกแล้ว ข้อตกลงของคนเอาแต่ใจที่ยกเรื่องชลาลัยขึ้นมาขู่ และสั่งให้
อีธานฝ่าฝนวิ่งเข้าห้องของมีนาอย่างรวดเร็ว แต่ไม่อาจรอดพ้นสายตาของมนัสที่กางร่มเดินไปหยิบของที่ลืมไว้ในล็อบบี้ได้ ผู้จัดการหนุ่มตกตะลึงไปชั่วขณะหาที่หลบฝนเพื่อดูว่าคนเข้าไปจะออกมาเมื่อไร บางทีอีธานอาจมีธุระแวะมาหามีนาก็ได้ แต่รอแล้วรอเล่าจนฝนเทลงมาอีกครั้งก็ยังไม่มีวี่แววว่าคนที่เข้าไปจะออกมา และที่ทำให้เข้าใจทุกสิ่งก็คือไฟในห้องที่ดับลงพร้อมๆ กับเสียงฟ้าที่คำรามจนต้องเข้าที่พักเช่นกัน รูปที่มนัสถ่ายไว้ใช้ได้ทุกรูป ทีมงานเว็บไซต์ตื่นมาแต่เช้าตรู่เพื่อเก็บภาพพระอาทิตย์ขึ้นริมทะเลที่หน้าบ้านพักของอีธาน แน่นอนว่าทุกคนประทับใจกับภาพแสงสีทองที่ขอบฟ้าตัดกับน้ำทะเลสีเขียวมรกต ซึ่งเป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่านี่คือวันใหม่ของมนุษยชาติ "สวยจริงๆ ครับ ผมเคยเห็นพระอาทิตย์ขึ้นมาก็มาก ที่นี่สวยสมกับที่คุณอีธานพูดไว้จริงๆ" หัวหน้าทีมเว็บไซต์พูดด้วยความชื่นชม "เดี๋ยวทานอาหารเช้าเสร็จแล้วค่อยขึ้นเรือไปชมปะการังนะคะ ยัยมีนเตรียมเรือพร้อมแล้ว อาหารก็พร้อมแล้วเชิญทุกคนดีกว่าค่ะ" ชลาลัยยิ้มหน้าบานเมื่อได้ฟังคำชมถึงความงดงามของสถานที่ในจันทร์เจ้ารีสอร์ท อีธานรู้สึ
"พรุ่งนี้ผมคงต้องรบกวนเจนให้ช่วยเป็นนางแบบให้หน่อย เอาให้สวยๆ เลยนะจ้ะแบบว่ามาเที่ยวที่นี่แล้วมีความสุขแค่ไหน" "ฮันนี่คิดว่าเจนมีความสุขแค่ไหนคะ ที่ไหนมีฮันนี่ที่นั่นเจนก็มีความสุขทั้งนั้น ไปกันหรือยังคะ" นางแบบสาวเขยิบเข้ามาใกล้ๆ ใช้ปลายนิ้วลูบไล้ไปมาที่แผ่นอก ตั้งใจสัมผัสยอดสีน้ำตาลที่อยู่ใต้ร่มผ้าเพื่อกระตุ้นให้อีธานทนต่อไม่ไหว "เจน ไม่เอาน่า อย่าเล่นซิ" เขาคว้ามือเธอไว้ไม่ให้ทำอะไรประเจิดประเจ้อ อีกทั้งมีนาเพิ่งเดินกลับเข้ามาเมื่อครู่นี้และกำลังกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับมนัส มันทำให้อีธานอยากรู้ว่าทั้งคู่คุยอะไรกัน "ฮันนี่พาเจนไปบ้านพักหน่อยซิคะ พรุ่งนี้เจนจะได้โพสต์ท่าว่ามีความสุขแค่ไหนให้คนทั้งโลกรู้" เจนยิ้มยั่วพลางลุกขึ้นฉุดรั้งให้อีธานลุกตามโดยเร็ว "ดึกแล้วคุณพักผ่อนไม่ดีเหรอ จากนี้เดินไปบ้านผมก็ตั้งไกล อีกอย่างตอนนี้ฝนทำท่าจะตกด้วย ถ้าคุณไม่สบายไปคงแย่" ฟ้าแดงเป็นสัญญาณให้รู้ว่าฝนจะตกอีกไม่ช้า และคงไม่ดีแน่ถ้าพรุ่งนี้นางแบบคนสวยเช็ดน้ำมูกไปถ่ายแบบไป "ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ ตกก็ดีซิ ฮันนี่จำได้ไหมว่าคืนที่ฝนตกเรานอนฟังเสียงฝนกัน
งานทุกอย่างที่ทำมาเข้าที่และเป็นระบบมากขึ้น ตอนนี้เหลือเพียงแค่การโปรโมทให้คนทั่วโลกได้รู้จักจันทร์เจ้ารีสอร์ทในโฉมใหม่ที่ไฉไลกว่าเดิมเท่านั้น "ถ้างั้นพรุ่งนี้เช้าผมคงต้องรบกวนให้พาชมสถานที่ ถ้าอากาศเป็นใจท้องฟ้าโปร่งเราน่าจะได้ภาพสวยๆ และงานเสร็จภายในวันเดียวแน่ครับ" หัวหน้าทีมเว็บไซต์เชื่อมั่นว่าทุกอย่างจะต้องราบรื่นแน่ "ส่วนวันที่ทางรีสอร์ทจะมีแกรนด์โอเพนนิ่ง ผมจะส่งลูกน้องให้มาเป็นเก็บภาพในงานเพื่อเอาไปอัพเดตให้ลูกค้าสนใจเพิ่มขึ้น" "โอเค ตามนั้นครับ ว่าแต่เราจะต้องถ่ายภาพที่ไหนบ้าง สำหรับจันทร์เจ้ารีสอร์ทมีสิ่งที่สวยที่สุดคือพระอาทิตย์ขึ้นในยามเช้า รับรองว่าถ้าพวกคุณเห็นจะต้องบอกว่าไม่มีที่ไหนสวยเท่าที่นี่เลย" อีธานกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ จะว่าไปเพราะภาพพระอาทิตย์ขึ้นในเว็บไซต์อันเก่าที่สวยประทับใจจนต้องข้ามน้ำข้ามทะเลมาชมให้เห็นกับตา อีกสิ่งที่ไม่มีที่ไหนสวยเท่าและหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว ก็คือใครบางคนที่ตอนนี้ยึดครองพื้นที่ในหัวใจของชายหนุ่มเอาไว้ทุกตารางนิ้วเรียบร้อย ทีแรกเขาคิดว่าหลงมีนาเพราะเข้ากันได้ดีในเรื่องเซ็กซ์ แต่เปล่าเลยหญ
มีนาเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จและกำลังสวมเสื้อคลุมออกมาข้างนอกเหมือนเคย เนื้อตัวเธอมีแต่รอยจางสีแดงซึ่งเกิดจากฝีมือของพ่อเจ้าประคุณตัวดีเมื่อคืนนี้เต็มไปหมด แต่เมื่อใช้ปลายนิ้วสัมผัสเบาๆ กลับรู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วร่างคล้ายกับว่าคนทำอยู่ใกล้ๆ ไม่ห่างไปไหน นอกจากนี้ภาพความสุขในค่ำคืนที่ผ่านมา คำหวานหูที่พร่ำรำพันต่อกันตลอดจนคำสัญญาที่มีให้ในตอนเช้า คิดถึงทีไรมีนาก็อดหน้าแดงและยิ้มออกมาไม่ได้ทุกที หัวใจของหญิงสาวอิ่มเอมและมีความสุขจนทุกอย่างรอบข้างดูงดงามไปหมด เหมือนหัวใจที่เบิกบานเพราะความรักที่ค่อยๆ ซับซับเข้ามาทีละน้อย ให้ความอบอุ่นและรู้สึกดีจนเต็มหัวใจเข้าไปทุกที เสื้อนอนตัวเก่งที่ใส่ประจำกำลังจะถูกคว้าเข้าไปในห้องน้ำเพื่อแต่งตัวตามความเคยชิน ทว่ามือของใครบางคนมาหยิบมันออกแล้วกอดรั้งตัวมีนาเข้าไปใกล้ "ทูนหัว ที่รักเอง" อีธานกระซิบเบาๆ ไม่ให้มีนาตกใจ กลิ่นกายหอมที่เขาลุ่มหลงจนปฏิเสธสาวงามทุกนางที่เดินเข้ามาหา เริ่มจะทำให้ร่างกายร้อนรุ่มขึ้นมาอีกครั้ง "ทูนหัวหอมจัง ขอจูบหน่อยนะ" เขาไม่รอว่ามีนาจะอนุญาตหรือไม่ แต่รั้งใบหน้าคมให้เงยขึ้นรับการจูบที่แสนคิดถึง
อีธานจำใจต้องพาเจนมาที่บ้านพักของตนทั้งๆ ที่อยากไปหามีนามากกว่า นางแบบสาวตื่นเต้นเมื่อเห็นว่าบ้านพักริมหาดของชายหนุ่มเป็นเพียงบ้านไม้สองชั้นที่เดินขึ้นบันไดไปก็ถึงห้องนอนใหญ่ แต่เมื่อออกมายืนที่ระเบียงก็พบว่าวิวทิวทัศน์ของจันทร์เจ้ารีสอร์ทสวยจนลืมไปเลยว่าบ้านพักมีสภาพอย่างไร "อะเมซซิ่ง" เจนอุทานด้วยความตื่นตาตื่นใจ นี่ขนาดแดดจ้าแต่ยังมีลมเย็นที่พัดเข้ามาให้เย็นทั่วบ้าน ทะเลที่อยู่ตรงหน้าเป็นสีเขียวมรกตอ่อนตัดกับฟองคลื่นสีขาว สุดลูกหูลูกตามีแต่น้ำทะเลเต็มไปหมด ไม่อยากคิดเลยว่าในหนึ่งวันจะมีความสุขแค่ไหนที่ได้นั่งมองน้ำทะเลกับวิวที่อยู่ตรงหน้าเปลี่ยนไปตามช่วงเวลา "ฮันนี่ เจอที่นี่ได้ไงคะ" เจนหันมาถามด้วยความแปลกใจ หญิงสาวขยับเข้าไปใกล้อีธานที่กำลังยืนมองความงดงามของทะเลตรงหน้าอย่างสบายใจ เจนเอนใบหน้าซบลงบนบ่าหนามือข้างหนึ่งเอื้อมไปโน้มให้ชายหนุ่มหันหน้ามาหา ก่อนที่จะแทรกตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดชายหนุ่มได้สำเร็จ "คิดถึงฮันนี่มากรู้ไหม พอเสร็จงานเจนแทบบ้าเมื่อรู้ว่ากลับไปอังกฤษไม่เจอคุณ" หญิงสาวเอื้อมมือที่อยู่ข้างตัวอีธานมาโอบกอดตนเองไว้ ปร
"มีน" จู่ๆ ชลาลัยก็มีท่าทางเคร่งเครียดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด "คะ พี่ลัย" มีนาหันมารอฟังพี่สาวว่าจะพูดอะไรต่อ "มนัสจะลาออกหลังจากที่รีสอร์ทเปิดตัวได้ครบเดือน เราต้องหาผู้จัดการใหม่มาทำงานแทน" หาผู้จัดการคนใหม่ไม่ใช่ปัญหา เพราะตอนนี้สภาพการเงินของรีสอร์ทไม่เหมือนเดิม และการปรับปรุงโดยฝีมืออีธานให้จันทร์เจ้ารีสอร์ทโฉมใหม่สวยงามและดูทันสมัยขึ้น คงจะดึงดูดใจให้มีผู้จัดการคนอื่นที่อยากอยู่ในสถานที่งดงามเช่นนี้ไม่มากก็น้อย แต่ปัญหาติดตรงที่ว่าเจ้าของรีสอร์ทคนสวยไม่อาจทำใจให้ผู้จัดการคนเดิมของตนจากไปได้ และยิ่งไม่อยากให้มีใครมาแทนที่ในตำแหน่งนี้ เพราะมนัสไม่ได้เป็นแค่ผู้จัดการธรรมดา แต่เป็นผู้จัดการคู่ทุกข์คู่ยากที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันจนมีวันนี้ และสำคัญไปกว่านั้นก็คือผู้จัดการมนัสคือคนที่ชลาลัยฝากหัวใจไว้ให้ตลอดมา แม้ว่าครั้งหนึ่งหญิงสาวจะทำเหมือนทรยศหัวใจตนเอง จนทำให้คนที่ดูแลเจ็บปวดจะเป็นจะตายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่ทว่าชลาลัยก็เป็นเหมือนคนเห็นแก่ตัวที่ไม่ยอมปล่อยมนัสไปจนต้องหาทางรั้งไว้ด้วยการมาปรึกษามีนานั่นเอง "พี่นัสบอกมี
สายของวันถัดมามีนาลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรง ร่างกายเมื่อยล้าและปวดร้าวอย่างบอกไม่ถูก สงสัยว่าอาจจะเป็นเพราะเมื่อคืนลงเล่นน้ำทะเลดึกมากไปหน่อยเช้านี้ก็เลยพาลจะไม่สบายเอาหญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นจะเข้าห้องน้ำไปทำธุระ มีนาชะงักเมื่อเตียงที่กำลังนอนและห้
มีนาเปิดประตูห้องน้ำออกมาแล้วรีบเดินออกไปจากห้องโดยไม่สนใจว่าจะมีใครรออยู่ อีธานรีบวิ่งตามออกมาแล้วคว้าแขนหญิงสาวไว้ "ปล่อยนะ" เจ้าตัวสะบัดไม่ยอมให้จับ "เรา
เนื้อสาวของมีนาแสนหอมหวานจนทำให้อีธานแทบคลั่ง ไม่อยากเชื่อว่าจะมีใครคนไหนทำให้เขาลืมผู้หญิงคนอื่นที่เคยเจอมาก่อนหน้า ชายหนุ่มฝังรอยจารึกความเป็นเจ้าของไว้เกือบทุกพื้นที่บนร่างกายนี้ ยิ่งเชยชมก็ยิ่งหวงแหน ยิ่งสัมผัสก็ยิ่งอยากได้ ยิ่งแนบแน่นก็ยิ่งไม่อยากปล่อยให้หลุดจากชีวิตไปอีธานกลืนกินอกง
เงือกสาวดำผุดดำว่ายไปมาต่อหน้าต่อตาชายหนุ่ม ผมดำเป็นลอนคลื่นตามธรรมชาติสยายเต็มแผ่นหลัง เนื้อเนียนขาวผ่องโผล่ขึ้นเหนือน้ำแค่เนินอกอิ่ม ช่างเป็นภาพที่งดงามเสียจนอีธานแทบจะหยุดหายใจมีนาแปลงร่างเป็นเงือกสาวที่สวยที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาในชีวิต ยามโผล่ขึ้นเหนือน้ำเผยความงามของอกอิ่ม ยิ่งว่ายวนมาใกล้ๆ ก็







