LOGINชลาลัยจัดรถของรีสอร์ทพาทุกคนไปส่งที่ถนนคนเดิน แหล่งราตรียามค่ำคืนของเกาะหวน แน่นอนว่าความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าที่เกิดขึ้นทั้งวันหายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อได้พักผ่อนริมทะเลเคล้าเสียงเพลงอย่างสนุกสนาน "เต็มที่ครับทุกคน" สปายสีสวยในมืออีธานยกขึ้นชูเหนือศีรษะ ทุกคนยกขึ้นตามชูขวดสปายสีสวยแตะไว้ด้วยกัน จากนั้นการฉลองที่สนุกสนานจึงเริ่มขึ้น "ฮันนี่คะ" เจนขยับตัวเข้ามาใกล้ๆ ยิ้มหวานหมายมั่นปั้นมือว่าคืนนี้จะได้ในสิ่งที่ต้องการ "ฮันนี่ไม่ลืมที่สัญญาไว้ใช่ไหมคะ" นางแบบสาวซบหน้าลงบนบ่ากว้าง เจ้าหล่อนจงใจที่จะแสดงความใกล้ชิดให้มีนาเห็นด้วยการขยับตัวมากระซิบที่ข้างหู ราวกับมีเรื่องสำคัญบางอย่างที่ต้องรู้กันอีธานเพียงสองคน ท่าทางหัวร่อต่อกระซิกของทั้งคู่อยู่ในสายตาของมีนาที่นั่งอยู่โต๊ะตรงข้ามพอดี มนัสที่นั่งอยู่ด้วยพลอยได้เห็นว่านางแบบสาวกับหุ้นส่วนกำลังแสดงความแนบชิดที่เกินคำว่าเพื่อนขนาดไหน มันทำให้พี่ชายร่วมโลกรู้สึกโกรธแทนน้องสาวที่ทำหน้าเศร้าเสียเหลือเกิน "เหนื่อยหรือเปล่า น้องมีน" ผู้จัดการหนุ่มหันมาถาม "เปล่าค่ะ แค่รู้สึกร้อน
โชคดีที่คืนนี้ไม่มีฝนแถมมีพระจันทร์ดวงกลมโตส่องสว่างไปทั่วหาดทราย ทำให้บรรยากาศในการถ่ายรูปคืนนี้เต็มไปด้วยความสนุกสนานและความสวยงาม มนัสให้รูปถ่ายที่ตนเคยถ่ายไว้ในคืนก่อนมาเป็นต้นแบบ ดังนั้นทางทีมงานจึงใช้การจุดไฟเป็นฉากในการถ่ายภาพคืนนี้ "คุณเจนโพสเลยครับ" ตากล้องคนเก่งกดชัตเตอร์เป็นจังหวะ อีธานมองไปรอบๆ เห็นชลาลัยกำลังเดินมาด้วยท่าทีเหมือนมีอะไรกังวลใจ ส่วนมีนากำลังช่วยทีมงานจุดเทียนเพื่อเตรียมสำหรับฉากต่อไป คืนนี้เขายังไม่เห็นมนัสเลย "ดีครับ มีความสุขครับ โอเคครับ" ชลาลัยเดินมาในจังหวะที่มีนากำลังช่วยนางแบบสาวเปลี่ยนเสื้อผ้า เจ้าของรีสอร์ทจึงเข้าไปดูแลและเมื่อเจนพร้อมถ่ายในชุดต่อไปจึงปลีกตัวออกมายืนดูห่างๆ ในขณะที่มีนาไปช่วยทีมงานดับเทียนต่อ "คุณชลาลัยเป็นอะไรหรือเปล่าครับ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย" อีธานเอ่ยถามด้วยความห่วงใย "เหนื่อยหรือเปล่าครับ" "ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เหนื่อยสักนิด" ชลาลัยพยายามฝืนยิ้มออกมา "ถ้างั้นคิดอะไรอยู่ บอกได้ไหม" อีธานชวนหญิงสาวเดินออกมาให้ห่างจากการทำงานเล็กน้อย "คุณดูเครียดแล
"ฉันไม่เคยเห็นมนัสเป็นแค่ผู้จัดการนะ" ชลาลัยเอ่ยขึ้นมาทันที ชายหนุ่มชะงักฝีเท้าแต่ยังไม่ยอมหันหน้ากลับไปมองใบหน้าหวานที่รอคอยจะสบสายตาอีกครั้งหนึ่ง ชลาลัยถอนหายใจเบาๆ กับตนเองรู้ดีแก่ใจว่า แค่มนัสไม่จากไปในเวลาที่สถานการณ์คับขึ้น และอยู่ปกป้องเธอกับรีสอร์ทก็เป็นเรื่องที่ได้รับมากเกินไปแล้ว "เรา ฉันหมายถึง ฉัน ยัยมีนและมนัส เราทุกคนจะต้องได้เห็นความรุ่งเรืองของที่นี่อีกครั้ง และฉันจะดีใจมากที่มีมนัสอยู่ด้วยตลอดไปแบบนี้" "คุณต้องการแค่นี้ใช่ไหม" มนัสถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "มนัส" ชลาลัยเสียงเครือเล็กน้อย "ลัยไม่ได้อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ นัสก็รู้ว่าที่ลัยทำไปเพราะ..." เจ้าของจันทร์เจ้ารีสอร์ทน้ำตาร่วงอย่างสุดกลั้น เสียงสะอื้นที่คนฟังต้องกำมือแน่นเพื่อยับยั้งใจตนเองไว้ไม่ให้หันกลับไปทำในสิ่งที่หัวใจปรารถนา "ผมจะทำตามที่คุณสั่ง มีอะไรจะให้ทำก็บอกมา" "นัส" ชลาลัยผวาร้องเรียกคว้าข้อมือของชายหนุ่มไว้ "อย่าทำแบบนี้ได้ไหม นัสก็รู้ว่าลัยเจ็บปวดมากแค่ไหน" มือเล็กพยายามจะยุดยื้อไม่ให้อีกฝ่ายเดินจากไป "ได้โป
"มีนบอกคุณอีธานเหรอ" ชลาลัยมองว่าไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะมีนาเป็นผู้ช่วยของชายหนุ่มเรื่องนี้น้องสาวอาจจะเปรยให้อีธานรู้ก็เป็นได้ "คือว่า มีนเล่าตอนรายงานเรื่องในรีสอร์ทให้ฟังเหมือนทุกวันค่ะ พอดีเห็นพี่ลัยเครียดมาก" "พี่ก็ว่าจะบอกให้คุณอีธานฟังเหมือนกัน ถ้านัสไม่เปลี่ยนใจจริงๆ เราคงต้องเตรียมคนใหม่แต่เนิ่นๆ" น้ำเสียงคนพูดเหมือนปลงไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในใจชลาลัยกำลังจะหมดแรง เพียงแค่รู้ว่ามนัสกำลังจะไปและไม่มีทางรั้งชายหนุ่มไว้ได้ "คุณอีธานสันนิษฐานว่าพี่นัสน่าจะมีเรื่องอะไรในใจค่ะ" ว่าไปตั้งแต่ฟังอีธานพูดเมื่อคืนมีนาก็คิดตามและเห็นด้วยว่าน่าจะเป็นเรื่องจริง "เรื่องในใจงั้นเหรอ" "คุณอีธานให้ความเห็นว่าขนาดไม่มีเงินเดือนให้พี่นัสยังอยู่กับเรา แต่ตอนนี้พอทุกอย่างโอเคทำไมกลับไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว มีนก็คิดแบบนั้นนะคะหรือว่าพี่นัสมีอะไรในใจที่เราไม่รู้" มีนาแสดงความเห็นที่ทำให้ชลาลัยคิดมากขึ้นไปอีก "พี่ลัยพอรู้ไหมคะว่าพี่นัสมีอะไรในใจ เช่น..." "เช่นอกหัก ไปหลงรักสาวที่ไหนบนเกาะ หรือว่าสาวที่พี่นัสคบอยู่มีปัญหาหรือเปล่า ถ้าเป
"เดี๋ยวมีนทำให้พี่ลัยเอาไปเก็บเถอะ" มีนาปลดผ้าที่กำบังร่างกายของเจนไว้ออก แล้วจัดแจงทาครีมลงในฝ่ามือก่อนจะลูบไล้เบาๆ ที่แผ่นหลัง "เบาๆ ซิคะ เจนเจ็บนะ มือไม่เบาเหมือนฮันนี่เลย" นางแบบสาวบ่นเล็กน้อย "ฮันนี่เหรอคะ" มีนาสะดุดหูกับคำนี้เหลือเกิน "ให้ฮันนี่มาทาให้เจนก็ได้ คุณจะได้ไปทำอย่างอื่น" หญิงสาวย่นจมูกเล็กน้อยรู้สึกไม่ได้ดั่งใจกับการทาครีมของมีนาเหลือเกิน "ฉันทำให้ก็ได้ค่ะ เบาๆ ใช่ไหมคะ" มีนาขอโทษอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ ทาครีมเบาๆ ไปตามเรือนร่างของนางแบบสาวในใจก็คิดถึงคำว่าฮันนี่ เจนเรียกเองหรือว่าอีธานให้เรียกกันแน่ "พร้อมนะครับ คุณเจน" เสียงตากล้องคนเดิมตะโกนถาม เจนอยากทำงานให้เสร็จไวๆ เพื่อจะได้ทำในสิ่งที่ต้องการ นางแบบสาวรีบเดินไปโดยไม่ทันได้มองว่ามีนากำลังบีบครีมเพิ่มเพื่อก้มลงทาที่เรียวขางาม จังหวะนั้นเองทำให้หญิงสาวเสียหลักหน้าคะมำลงไปที่ขอบเรือ "ยัยมีน" ชลาลัยหันมาเห็นน้องสาวหน้าคะมำก็ทำท่าจะเดินมาช่วย แต่คลื่นที่อยู่ใต้เรือทำให้มีนาเสียหลักร่วงหล่นลงน้ำไปทันที "ทูนหัว" อีธานก้าวพรวดมาที่ขอบเรือที่มี
เพียงแค่อีธานถอดเสื้อผ้าออกมีนาก็หน้าแดงก่ำ เพราะอีกฝ่ายเล่นเดินโทงๆ เข้าไปในห้องน้ำโดยไม่มีอะไรปกปิด และกลับออกมาเพียงแค่ผ้าเช็ดตัวพันกายไว้เท่านั้น เขาเห็นทูนหัวเขินเพราะเห็นสรีระเต็มตาจึงแกล้งปิดไฟเพื่อไม่ให้รู้สึกกระดากมากไปกว่านี้ ก่อนจะคว้าตัวเจ้าหล่อนมาอยู่ในอ้อมกอดและซักไซ้ถามในเรื่องที่คาใจเกี่ยวกับมนัส จึงได้รู้ว่าผู้จัดการหนุ่มกำลังจะลาออกโดยไม่บอกสาเหตุ ดังนั้นอีธานจึงอาสาเป็นคนมาถามหาสาเหตุการลาออกนี้เอง แลกกับการขอจูบกู๊ดไนท์ก่อนนอนโดยให้มีนาเป็นคนออกแรงจูบ ซ้ำยังบอกอีกว่าขอติดหนี้คืนนี้ไว้ก่อนเพราะอยากให้หญิงสาวได้พักผ่อน แต่ถ้างานเว็บไซต์เสร็จเมื่อไรรับรองว่าจะคืนให้ทั้งต้นทั้งดอกอีกเช่นกัน 'ทูนหัวไม่ต้องคิดมากเดี๋ยวที่รักจัดการเรื่องมนัสให้' 'จะจัดการยังคะ ขนาดทูนหัวถามเองพี่นัสยังไม่ยอมพูด' มีนายอมพูดคำเรียกเฉพาะในยามอยู่กันสองต่อสอง และเป็นคำเรียกที่หวานหูที่สุดเท่าที่อีธานเคยได้ยินมา 'ทูนหัวถามอีกร้อยครั้งมนัสก็ไม่พูดหรอก ที่รักจัดการเองดีกว่ารับรองว่าได้คำตอบ' 'ที่รักจะทำไงคะ มีวิธีเหรอ' คนถามตาเป็นประกายด
เงือกสาวดำผุดดำว่ายไปมาต่อหน้าต่อตาชายหนุ่ม ผมดำเป็นลอนคลื่นตามธรรมชาติสยายเต็มแผ่นหลัง เนื้อเนียนขาวผ่องโผล่ขึ้นเหนือน้ำแค่เนินอกอิ่ม ช่างเป็นภาพที่งดงามเสียจนอีธานแทบจะหยุดหายใจมีนาแปลงร่างเป็นเงือกสาวที่สวยที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาในชีวิต ยามโผล่ขึ้นเหนือน้ำเผยความงามของอกอิ่ม ยิ่งว่ายวนมาใกล้ๆ ก็
อีธานไม่ได้อยากแอบฟังโทรศัพท์ แต่ภาษาไทยแบบพอเข้าใจได้ทำให้จับใจความสำคัญในการติดต่อกลับบ้านที่กรุงเทพฯของเพื่อนรักทุกครั้ง ปากก็บอกว่าไม่สนใจแต่พอรู้ว่ารติรสไม่อยู่ออกนอกบ้านทุกวัน ก็ทำให้ธามแทบไม่เป็นสุขกับการมาพักผ่อนครั้งนี้ "นายไม่พูดก็ไม่มีใครว่าเป็นใบ้หรอกนะ ที่ฉันห่วงคือว่าแม่นั
เรือของจันทร์เจ้ารีสอร์ทพาหนุ่มรักทะเลมาชมความงามของโลกใต้น้ำ ทั้งคู่เตรียมอุปกรณ์ดำน้ำมากันเองอย่างพร้อมเพรียง และใช้เวลาดำผุดดำว่ายอย่างมีความสุขโดยที่คนเรือนั่งรออยู่ด้านบนโดยไม่ปริปากบ่นสักคำ "ฉันอยากรู้ว่าไปแถวนั้นได้ไหม" อีธานโผล่หน้าขึ้นมาถามคนเรือที่ใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวกางเกงเลสีกรม
ฝ่ามือของคนที่นอนฟาดมาเต็มแรงที่ข้างแก้มของผู้หวังดี เจ้าหล่อนลุกขึ้นมานั่งรวดเร็วแล้วให้รางวัลอีธานด้วยแรงตบจนหน้าชาไปแถบหนึ่ง แล้วลุกขึ้นเดินหนีไปทันที "เดี๋ยว" อีธานได้สติคว้าขาทั้งสองข้างของคนที่เพิ่งจะตบหน้าตนไว้ "ปล่อยนะ" สาวน้อยล้มลงและถูกคนตัวโตกว่าคร่อมตัวไว้ไม่อาจกระดุ



![พิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
![เมียพลาดของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 4/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


