Mag-log inShare
บทที่ 7
Petsa ng paglalathala:
2025-01-04 20:15:49“เมื่อผมเกิดเป็นไก่ วันนั้นผมถึงจะมีอารมณ์ขัน” เขาพูดหน้าตาย
ชิ้ง!
ประภาพิณนิ่งค้างเมื่อได้ยินคำตอบจากเขา ก่อนที่เธอจะปล่อยเสียงหัวเราะออกมาดังสนั่น
“ฮ่าๆๆ ก๊ากๆๆๆๆ”
“หัวเราะอะไรของคุณ” เขาถอยห่างออกจากเธอพร้อมยกมือขึ้นปิดหู
“หัวเราะคำพูดคุณไง ตลกหน้าตายนะคะ คุณน่ะ ฮ่าๆๆๆๆ” หญิงสาวพูดพร้อมเอามือกุมท้องแล้วหัวเราะจนตัวงอ
“หยุดหัวเราะเดี๋ยวนี้นะ” เขาสั่งเสียงเหี้ยม แต่มีหรือที่คนอย่างประภาพิณจะเกรงกลัว
“ก๊ากๆๆๆ”
“ถ้าไม่หยุด ผมจะจูบ”
เงียบ…
สิ้นคำขู่ เธอก็เงียบเสียงลงทันทีราวกับปิดสวิตซ์ ทำเอาชายหนุ่มต้องส่ายหน้าไปมาอย่างแสนจะผิดหวัง
“นี่ไม่อยากโดนผมจูบถึงขนาดนี้เชียวเหรอ”
“ก็ใช่น่ะสิคะ ใครจะไปอยากโดนผู้ชายที่ตัวเองไม่ได้รักจูบกัน” เธอตอบเสียงเรียบ ทั้งๆที่รู้สึกใจแกว่งๆชอบกลยามที่นึกถึงรสจูบอันดูดดื่มของเขา
“เหรอ แต่ถึงผมจะไม่ได้รักคุณ ผมก็อยากจูบคุณนะ” เขาพูดพร้อมทำตาซึ้ง ก่อนจะอุทานออกมาเมื่อโดนมือเล็กๆผลักที่อกอย่างแรงจนเขาเซ
“เบาๆหน่อยสิคุณ ผมยิ่งบอบบางอยู่ด้วย ผู้หญิงอะไร…ถึกเป็นบ้า”
“ฮ้ะ!!” หญิงสาวอ้าปากค้างก่อนจะเตรียมเปล่งเสียงกรี๊ดออกมา แต่ร่างสูงโผนร่างเข้าหาเธอพร้อมเอามือร้อนๆมาปิดปากเธอไว้ได้ทันเสียก่อน
“อย่ากรี๊ดนะ เดี๋ยวไอ้เมก็ตื่นหรอก”
“อ๋อยอั๋นอะ (ปล่อยฉันนะ)”
“ได้ ผมปล่อยคุณก็ได้ แต่คุณต้องสัญญานะว่าจะ…” เขาเว้นวรรคไปชั่วครู่ก่อนจะพูดออกมาเสียงอ่อนว่า “ไปทำกับข้าวให้ผมกินหน่อยนะ เรื่องนี้แหละที่ผมอยากจะบอกคุณตั้งแต่เมื่อกี้”
“อ้าย (ด้าย)”
เมื่อเห็นว่าเธอพยักหน้ารับอย่างยอมตกลงแล้ว เขาจึงยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ ในขณะที่ประภาพิณรีบยกมือขึ้นถูๆแก้มที่ชาเป็นแถบๆเพราะโดนเขากดมือลงมาแรงเกินไป ก่อนจะเดินหันหลังให้เขา
“จะไปไหน ครัวอยู่ทางโน้นนะ” ธัศไนยเรียกเธอพร้อมชี้นิ้วไปทางห้องครัวที่ถูกแยกออกอย่างเป็นสัดส่วน
“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าเหมือนกิ้งก่าผงกหัวเป็นเชิงเข้าใจ ก่อนจะออกเดินต่อเพื่อตรงไปยังห้องครัว แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเสียงทุ้มๆเรียกเธอเอาไว้
“เดี๋ยวสิ คุณแฟน”
“อะไรคะ” เธอเอี้ยวหน้าไปถามเขาตาแป๋ว ในขณะที่เขายิ้มให้เธอนิดๆ แล้วกล่าวขอบคุณเธอออกมาจากใจจริงว่า…
“ขอบคุณนะ คุณคูโบต้า!!”
“นี่คุณหาว่าฉันถึกเหมือนรถไถคูโบต้าเหรอคะ” หญิงสาวหันมาตวัดตาเขียวๆมองเขา ในขณะที่ชายหนุ่มยักไหล่แล้วเมินหน้าไปทางอื่นด้วยท่าทางไม่รู้ไม่ชี้
“เปล่า ไม่ได้ว่าคุณถึกสักหน่อย”
“แต่ว่าเมื่อกี้คุณ..”
“โอ๊ยๆๆ ผมหิวข้าวแล้วนะคร้าบ” เขาโอดครวญพร้อมยกมือขึ้นลูบท้อง เล่นเอาประภาพิณต้องทำปากยื่นก่อนจะสะบัดหน้าพรืดหันกลับไปทางเดิมเพื่อทำอาหารเช้า
ครัวของเขาถูกตกแต่งไว้ค่อนข้างหรูแบบเรียบๆแต่ก็ดูน่ารักๆอยู่ในที ทุกอย่างถูกจัดเรียงเอาไว้อย่างสะอาดหมดจดและเป็นระเบียบ ผ้ากันเปื้อนสีฟ้าขาวลายสก๊อตถูกแขวนไว้ที่ผนังห้องครัวด้านหนึ่ง
ประภาพิณเดินไปหยิบผ้ากันเปื้อนมาผูกไว้ที่บั้นเอว ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหาวัตถุดิบในการทำอาหาร
เอ…เช้านี้เธอจะทำอะไรทานดีนะ?
เวลาผ่านไปกว่าชั่วโมง ในที่สุดแม่ครัวเอกก็ปลดผ้ากันเปื้อนออกพร้อมยกจานสองใบเดินออกมาจากห้องครัว ก่อนที่หญิงสาวจะชะงักการเดินลงเมื่อมองเห็นธัศไนยที่ตอนนี้สวมเสื้อไว้เหมือนเดิมแล้วกำลังนอนตะแคงอยู่หน้าเปลเด็ก ในมือกำสายไกลเปลเอาไว้ แต่คนไกวเปลดันหลับเสียได้
“อะไรกัน ไกวเปลให้หลานแต่ดันหลับเสียเองเหรอเนี่ย” หญิงสาวพูดพึมพำพร้อมกับหัวเราะอย่างขบขัน ก่อนจะวางจานข้าว2จานลงบนพื้นห้องแล้วเขย่าตัวเรียกชายหนุ่ม
“คุณๆๆตื่นเถอะค่ะ ข้าวเช้าเสร็จแล้วนะ”
….
เงียบ
ไม่มีวี่แววว่าคนตัวใหญ่ที่นอนหลับตาอยู่จะตื่นเลยสักนิด
“คุณหนวดดกคะ ตื่นได้แล้วค่ะ” คราวนี้หญิงสาวจึงออกแรงเขย่าตัวเขาแรงมากขึ้น ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อมือใหญ่ๆคว้าหมับเข้าที่แขนเรียวแล้วดึงอย่างแรงจนร่างบางหน้าทิ่มทับลงบนอกเขาเต็มๆ
“อ๊ายยย”
“ร้องทำไม” เสียงทุ้มๆถาม เล่นเอาประภาพิณต้องเงยหน้าขึ้นมองเขาตาขุ่น
“คุณแกล้งฉัน”
“ผมชอบแกล้งคุณ”
“อีตาโรคจิต” หญิงสาวพูดเสียงลอดไรฟันก่อนจะรีบยันตัวลุกขึ้นจากอกแข็งๆของเขา ทั้งๆที่หน้ายังคงร้อนวูบวาบอยู่เหมือนเคย เธอเพิ่งจะรู้ก็วันนี้เองว่า..อกผู้ชายน่ะอบอุ่นขนาดไหน
“อ้าว มาว่าผมโรคจิต เดี๋ยวก็จับจูบซะเลย” เขาพูดเสียงกลั้วหัวเราะพร้อมกับยันตัวให้ลุกขึ้นนั่ง
“ถึงฉันจะเป็นลูกหนี้คุณ แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนั้นกับฉันนะคะ” ประภาพิณพูดหน้าตึง
“คร้าบๆๆๆ ไม่มีสิทธิ์ก็ไม่มีสิทธ์ แล้วไหนล่ะ กับข้าวของผม” ชายหนุ่มชะเง้อชะแง้มองหาอาหารตัวเองก่อนจะชะงักเมื่อมือเรียวยกจานข้าวมายื่นส่งให้เขาจานหนึ่ง
“เอ่อ…” อาจารย์หนุ่มออกอาการอึ้งกิมกี่ ดวงตาเพ่งมองไปที่จานข้าวที่เขารับมาจากมือประภาพิณราวกับจะมองให้ทะลุจาน
“อะไรคะ” หญิงสาวฉีกยิ้มแหยๆพลางเกาหัวแกรกๆอย่างเขินๆ ในขณะที่ชายหนุ่มนิ่งเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะวางจานข้าวลงแล้วเหลือบตาขึ้นมามองหน้าเธอ
Pinakabagong kabanata
เสน่ห์รักร้ายคุณพ่อมือใหม่ บทที่ 76
“เหนื่อยมั้ยคะ”เขาหันมามองหน้าเธอก่อนจะตอบเสียงเศร้าๆว่า“ไม่เหนื่อยหรอก ไอ้เอกมันติดยาน่ะ”“อะไรนะคะ!” ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างตกใจ “ทำไมพี่เอกเขาถึงได้…”“เขาสารภาพออกมาหมดแล้วว่าแวววรรณกลับมาขอคืนดีกับเขาแล้วก็ทิ้งเขาไปอีกครั้ง เขาเลยทั้งเสียใจทั้งผิดหวัง ตอนนั้นมีคนมาเสนอยาบ้าให้เขา เขาเลยลองกินดูเพราะคิดว่าคงไม่ติด แต่ที่ไหนได้…เขาดันติดงอมแงม แล้วเรื่องที่เขามาปล้ำคุณน่ะ เพราะแววจ้างเขาด้วยยาบ้ายี่สิบเม็ดน่ะ”“ตายจริง…ไม่น่าเลยนะ เพราะยาบ้าแท้ๆ” หญิงสาวทำเสียงสลด“ตอนนี้ตำรวจเขาก็ไปจับแววแล้ว เพราะแววเป็นคนบงการ แถมยังมียาบ้าไว้ในครอบครองอีกหลายเม็ด คนรักของแววคนล่าสุดก็ตีตัวออกห่างไปแล้วพอรู้ว่าแววโดนตำรวจจับน่ะ”“เฮ้อ” ประภาพิณถอนหายใจออกมาอย่างเศร้าๆ ในขณะที่มือใหญ่จับคางเธอให้แหงนหน้าขึ้น“ก่อนที่ผมจะกลับบ้าน ผมขอจูบทีหนึ่งได้มั้ย” เขาขออนุญาต ยังไม่ทันที่เธอจะตอบอะไรออกมา ริมฝีปากร้อนๆก็แนบประกบเข้าที่เรียวปากอิ่มอย่างแผ่วเบาและเว้าวอน“แฟนรักคุณนะคะ” เธอบอกเมื่อเขาถอนจุมพิตออก ในขณะที่เขาลุกขึ้นยืนแล้วรั้งต้นแขนเธอให้ลุกขึ้นด้วย“พอผมไปแล้ว อย่าลืมลงกลอนให้แน่นหนานะ แล้วพ
เสน่ห์รักร้ายคุณพ่อมือใหม่ บทที่ 75
เธอคิดไว้แล้วไม่มีผิดว่าสักวันพีระดาจะต้องรักภีรวัทน์ และก็เป็นอย่างที่เธอคิดเอาไว้จริงๆว่าพีระดาคิดจะล้อล่นกับความรู้สึกของตัวเอง แล้วเป็นไงล่ะ...ผลสุดท้ายก็ต้องมารักเขาเพราะความใกล้ชิด แต่เธอคิดว่าพีระดากับภีรวัทน์ก็ดูเหมาะสมกันดี ที่สำคัญ..ในวันแต่งงาน เธอดูออกว่าภีรวัทน์แคร์เพื่อนสาวของเธอมากขนาดไหน บางที...ภีรวัทน์อาจจะรู้สึกเดียวกันกับพีระดาในตอนนี้ก็ได้//ฮือๆๆ// พีระดาไม่ตอบ มีแต่เพียงเสียงสะอื้นไห้ที่ดังแว่วมาทางสายโทรศัพท์จนประภาพิณชักจะเริ่มรู้สึกหนักใจแทน“งั้นอีก1ปีแกก็ต้องเลิกกับเขาน่ะสิ แกควรจะบอกเขาไปตรงๆเลยนะว่าแกรู้สึกยังไงกับเขา อย่าปล่อยเวลาให้มันผ่านไปเฉยๆไม่งั้นแกอาจจะต้องเสียใจ”//เขาไม่ยอมทำตามสัญญา// พีระดาพูดด้วยเสียงสะอึกๆ เสียงสูดจมูกดังฟืดฟาดชวนให้นึกเวทนา“ห๋า ไม่ทำตามสัญญา”//ใช่ ไม่ทำตามสัญญา เขาฉีกสัญญาทิ้ง บอกว่าจะให้ฉันอยู่กับเขาต่อไป//“งั้นแกก็ควรจะดีใจสิที่เขาอยากอยู่กับแก แกจะมาร้องไห้คร่ำครวญเพื่อ?”//เขาแค่หวงฉัน ไม่ใช่ว่ารักถึงได้หวงนะ แต่เป็นเพราะ...เขาเห็นฉันเป็นแค่ของชิ้นหนึ่ง ไม่อยากให้ฉันไปตกเป็นของคนอื่น ความสำคัญของฉันมีแค่นี้จริงๆ//“เ
เสน่ห์รักร้ายคุณพ่อมือใหม่ บทที่ 74
โครม!บานประตูห้องนอนถูกถีบออกอย่างแรงก่อนที่คอเสื้อของอเนกจะโดนมือใครคนหนึ่งลากขึ้นมาจากร่างงามที่เขากำลังจะหาความสุขด้วยยังไม่ทันที่อเนกจะได้เห็นหน้าคนที่กล้ามาคว้าคอเสื้อเขา หมัดหนักๆก็ถูกต่อยเข้ามาที่ใบหน้าอย่างแรงจนร่างผอมบางเซแซ่ดๆไปปะทะกับผนังห้อง“คุณธัศ ช่วยแฟนด้วย” ประภาพิณพูดด้วยเสียงสั่นๆพลางพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่งทั้งๆที่ยังจุกอยู่ที่ท้องน้อยตาคู่คมตวัดมามองประภาพิณชั่วแว่บหนึ่งก่อนจะยกเข่ากระแทกที่ท้องของอเนกอย่างเดือดดาล พร้อมกับศอกที่กระแทกเข้าที่ศีรษะอเนกอย่างจัง“เมื่อก่อนฉันเห็นนายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่ง แต่มาวันนี้…นายกลับมาปล้ำแฟนฉัน ฉันไม่ปล่อยให้นายรอดแน่ เอก”น้ำเสียงนี้อเนกจำได้ดีว่าเป็นเสียงใคร…ชายหนุ่มค่อยๆทรุดลงไปกองอยู่ที่พื้นในสภาพหมดหนทางต่อสู้ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองหน้าหล่อเหลาของอาจารย์วิทยาศาตร์ที่กำลังมองเขาอย่างบูดบึ้ง“อะ ไอ้ธัศ”“เออ ฉันเอง ทำไมนายถึงทำแบบนี้วะ” ธัศไนยถามเสียงตะคอก ก่อนจะหันไปทางประภาพิณที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่บนเตียง“คุณแฟน โทรหาตำรวจ”“แต่ว่าเขาเป็นเพื่อนคุณ”“ผมบอกให้โทรก็โทรไปสิ” ชายหนุ่มเริ่มเสียงดัง เล่นเอาหญิงสาวต้อง
เสน่ห์รักร้ายคุณพ่อมือใหม่ บทที่ 73
16.42น.“แฟนจ๋า เราจะมีลูกด้วยกันกี่คนดีครับ” ธัศไนยนั่งสวีตหวานอยู่กับประภาพิณในร้าน beautiful flower มือใหญ่จับกุมมือบางแล้วใช้หัวนิ้วโป้งคลึงหลังมือเธอเบาๆ ตาคมหวานเชื่อมมองหญิงสาวอย่างแสนรัก“สองคนดีมั้ยคะ”“จะดีเหรอ” คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูงอย่างไม่เห็นด้วย“ทำไมจะไม่ดีล่ะค่ะ ผู้ชายหนึ่งคน ผู้หญิงหนึ่งคน”“แต่ผมว่ามีลูกสักโหลนึงเลยก็ดีนะครับ” เขารั้งร่างบางมาพิงอกกว้างพร้อมจูบขมับหญิงสาวเบาๆ“โห ตั้งโหลนึงเชียวเหรอคะ เยอะเกินไปหรือเปล่า แฟนไม่ไหวหรอกค่ะ” เธอส่ายหน้าหวือ พูดอู้อี้“แต่ผมทำไหวนะ” เขาพูดอย่างเจ้าเล่ห์ ทำให้เธอต้องเงยหน้าออกจากอกหนาแล้วขว้างค้อนใส่เขาอย่างมีจริต“มีโหลนึง คุณคงจนกันพอดี”“ไม่จนหรอกน่า อย่างน้อยผมก็มีเงินเลี้ยงคุณและลูกให้มีความสุขได้ไปจนกว่าจะตาย ไม่มีทางปล่อยให้คุณลำบากแน่ๆ” เขาพูดเสียงหนักแน่น“เซี้ยว”“เซี้ยวที่ไหน ผมพูดตามความเป็นจริงนะ แต่ผมจอให้คุณสัญญากับผมสักข้อได้มั้ยครับคุณแฟน” เขาเอ่ยขอเสียงนุ่ม“ขออะไรคะ”“ถ้าแต่งงานกับผมแล้ว คุณห้ามมีสามีน้อยโดยเด็ดขาด”“อีตาบ้า ใครเขาจะมีสามีน้อยกัน” เธอหยิกหน้าอกเขาแรงๆจนชายหนุ่มร้องลั่น ก่อนที่หน้าคมจะตีหน
เสน่ห์รักร้ายคุณพ่อมือใหม่ บทที่ 72
ทันทีที่อเนกกลับถึงบ้าน เขาก็ต้องขมวดคิ้วอย่างสงสัยเมื่อเห็นรถคันหรูมาจอดอยู่หน้าประตูบ้านของเขา ก่อนที่คนในรถจะเปิดประตูออกมา“แวว…” อเนกเรียกชื่อเธอเสียงแผ่ว มองหน้าสะสวยที่มีแว่นสีดำอันใหญ่ปกปิดอยู่อย่างเจ็บปวด“ใช่ค่ะ ขอบคุณที่ยังจำแววได้” แวววรรณเหยียดปากอย่างเยาะหยัน กวาดตามองอเนกอย่างสมเพซ“ผมไม่ได้ความจำเสื่อมนี่ครับ จะได้ลืมอะไรง่ายๆ ไม่เหมือนคุณหรอก พูดอะไรก็ลืม…”“ตายจริง นี่คุณหลอกด่าแววเหรอคะ” แวววรรณยกมือทาบอกอย่างมีจริต“แล้วแววเป็นอย่างที่ผมว่าหรือเปล่าล่ะครับ” ย้อนถามอย่างเจ็บแสบแต่แวววรรณไม่อยากถือสา เพราะ…ความแค้นที่เธอมีอยู่ตอนนี้มันสำคัญมากกว่าการต่อล้อต่อเถียงกับอดีตคู่นอนอย่างเขา“วันนี้แววมีเรื่องจะมาคุยกับคุณค่ะ”“นั่นสินะ ถ้าไม่มีธุระ คุณคงไม่มาหาผมหรอก”“คุณเลิกด่าแววสักทีได้มั้ยคะ” แวววรรณเริ่มขึ้นเสียงสูงอย่างไม่พอใจ“ผมไม่ได้ด่า ผมพูดความจริง”“ความจริงของคุณ แววไม่อยากฟัง”“ ถอยไป ผมจะเข้าบ้าน” อเนกผลักร่างอวบอิ่มที่เขาเคยหลงใหลในอดีตให้พ้นทางพร้อมกับไขกุญแจประตูบ้านแล้วเปิดออก“แต่แววมั่นใจว่าคุณจะต้องสนใจในสิ่งที่แววมาเสนอ” แวววรรณเดินตามเขาเข้าไปในบ้า
เสน่ห์รักร้ายคุณพ่อมือใหม่ บทที่ 71
“ว้าย! ปล่อยเดี๋ยวนี้นะคะคุณธัศ”“ไม่เอา ผมคิดถึงคุณจะแย่ รู้มั้ย?”“ฉันจะกลับแล้วนะคะ มันมืดแล้ว คุณไม่เห็นเหรอไง”“คุณนอนที่นี่ก็ได้นี่นา” เขาทำเสียงออดอย่างเอาแต่ใจ“ไม่ได้แล้วค่ะ เพราะตอนนี้ฉันไม่ได้เป็นพี่เลี้ยงเด็กเหมือนเคย จะให้มาอยู่ที่บ้านคุณได้ไง เห็นฉันเป็นผู้หญิงใจง่ายเหรอคะ”ได้ฟังประโยคนี้เข้าไป ชายหนุ่มก็ถอนหายใจเฮือกอย่างยอมจำนน“โอเคๆ ผมยอมก็ได้ แต่ว่าคุณต้อง…” เขาเริ่มมีเงื่อนไขเล่นเอาประภาพิณต้องถามกลับอย่างหวาดระแวง“แต่ว่าอะไรคะ” เธอช้อนตาขึ้นมองเขา“แต่ว่า…จูบผมก่อนสิ แล้วจะปล่อย”“ไม่เอาหรอก ตาบ้า” เธอเบือนหน้าไปอีกทางอย่างขัดเขิน“ก็ตอนนี้เราเป็นแฟนกันแล้วนี่นา แค่จูบเองนะ นะครับ” เขาอ้อนเสียงอ่อน ตาคู่คมพราวระยับจนหญิงสาวใจอ่อนยวบ“ก็ได้ค่ะ” เธอพูดพร้อมโน้มต้นคอเขาให้ก้มลงต่ำมากขึ้นแล้วยกศีรษะขึ้นจุมพิตปากเขาเบาๆแล้วรีบถอยหน้าออกห่าง“ปล่อยฉันได้แล้วค่ะ”“เดี๋ยวสิ เรียกตัวเองว่าแฟนก่อน” เขายังมีเงื่อนไขอีกข้อ ทำเอาหญิงสาวตีหน้าบูด“เอาน่า อย่าหน้างอสิครับ น่านะ เรียกตัวเองว่าแฟน ผมว่ามันฟังดูน่ารักดีออกนะ” เขาก้มหน้าลงพูดใกล้ๆเธอโดยไม่สนใจสักนิดว่าร่างบางที่เข
เสน่ห์รักร้ายคุณพ่อมือใหม่ บทที่ 33
อย่าบอกนะว่าเธอบีบตูดเอ้ยบีบก้นเขาจริงๆแต่ก็คงเป็นเรื่องจริงนั่นแหละ เพราะเห็นๆอยู่ว่าเธอเป็นคนล้ำเขตเตียงนอน มันก็ไม่แปลกหรอกที่เขาจะโกรธเมื่อโดนเธอโยนความผิดให้มันเป็นเพราะเธอเองที่เป็นตัวต้นเหตุทำให้เขาโมโห…ถึงแม้ว่าบทลงโทษของเขาจะดูรุนแรงเกินไปสักนิดสำหรับสาวบริสุทธิ์อย่างเธอ แต่ต้นเหตุมันก็
เสน่ห์รักร้ายคุณพ่อมือใหม่ บทที่ 30
เวลาผ่านไปกว่าค่อนชั่วโมงแล้ว คนตัวสูงที่เปลือยอกโชว์หน้าท้องเซ็กซี่ที่ทำให้ประภาพิณอดที่จะแอบมองบ่อยๆไม่ได้ก็ผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน แต่คนที่นอนอยู่อีกฝั่งหนึ่งของเตียงโดยมีหมอนใบยาวมากั้นเอาไว้กลับยังคงตาใสแจ๋วไม่มีทีท่าว่าจะง่วงนอนเลยแม้แต่น้อยร่างบางพลิกตัวกระสับกระส่ายอย่างเซ็งๆก่อนที่
เสน่ห์รักร้ายคุณพ่อมือใหม่ บทที่ 35
ปากกาเมจิกถูกขีดทับเลข11บนปฏิทิน หน้าตาหล่อแบบเรียบๆดูจะฉายแววสดใสขึ้นทันตาเห็นเมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงวันที่เขารอคอยขึ้นมาเต็มทีแล้ววันที่โรงเรียนจะเปิดเทอม วันที่อเนกจะได้กลับไปทำหน้าที่สั่งสอน ให้ความรู้แก่เด็กๆไม่ว่าเขาจะมีเรื่องทุกข์ใจขนาดไหน เขาก็สามารถลืมมันได้ เพียงแค่เห็นรอยยิ้มของเด็กๆทุกค
เสน่ห์รักร้ายคุณพ่อมือใหม่ บทที่ 34
แรงดิ้นพราดๆของสาวร่างเล็กแต่แรงไม่เล็กเหมือนหุ่น ทำให้ธงชัยรู้สึกขัดใจอยู่ไม่น้อย กำปั้นหนักๆจึงอัดเข้าที่ท้องน้อยของหญิงสาวเต็มแรงจนเธอถึงกับหน้ามืดวูบ ธงชัยถามจากคนในตลาดจนรู้มาว่าธัศไนยบ้านอยู่ที่นี่ เขาจึงลองแอบเข้ามาในบ้านหลังนี้ดู แค่สะเดาะกลอนไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับนักย่องเบาเก่าอ
Maaari mong magustuhan
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์73.9K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา372.2K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 173.9K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด319.9K viewsทวงรัก คืนใจ นายวิศวะ
มะเขือส้ม42 viewsเสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี
ภัทรกร200 viewsไม่ไหวจะรอ
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี76 viewsรุ่นพี่ที่รัก
อัศวินแห่งความรัก19 views
