เข้าสู่ระบบใบสมัครสีขาวสะอาดตาที่ถูกพนักงานต้อนรับหญิงใช้ปลายนิ้วผลักไสไล่ส่งมาตามพื้นโต๊ะไม้ขัดมัน ยังคงวาง
เมฆสีเทาหม่นที่ลอยปกคลุมเหนือน่านฟ้าของมหานครลอนดอนในช่วงบ่ายคล้อย เริ่มเปิดทางให้แสงอาทิตย์สาดส่องลงมาอาบไล้เซ็นเตอร์คอร์ตอันศักดิ์สิทธิ์แห่งสโมสรออลอิงแลนด์ลอนเทนนิสแอนด์โครเกต์คลับ บรรยากาศภายในสนามแข่งขันรอบรองชนะเลิศทวีความเข้มข้นและตึงเครียดจนถึงขีดสุด กลิ่นอายของยอดหญ้าไรย์กลาสที่ถูกบดขยี้ด้วยรองเท้ากีฬา ผสมผสานกับกลิ่นหยาดเหงื่อแห่งความทะเยอทะยาน ลอยอบอวลไปทั่วทุกอณูอากาศ ผู้ชมนับหมื่นชีวิตบนอัฒจันทร์ต่างนั่งนิ่งเงียบประดุจถูกมนต์สะกด สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังสตรีสองนางที่กำลังห้ำหั่นกันเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในการก้าวเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ หมิงหลินเชี่ยน อดีตราชินีคอร์ตหญ้าผู้หวนคืนสู่สังเวียนในร่างของม้ามืดชาวเอเชีย ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าสติปัญญาและเทคนิคอันเหนือชั้นของหล่อน สามารถต่อกรกับความยิ่งใหญ่ของแชมป์เก่าได้อยางสูสี การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดจนล่วงเลยเข้าสู่ช่วงเวลาชี้ชะตาเมื่อพละกำลังอันมหาศาลและการตีลูกที่หนักหน่วงไม่สามารถเจาะทะลวงกำแพงป้องกันอันเหนียวแน่นของหมิงหลินเชี่ยนได้ แชมป์เก่าเริ่มงัดเล่ห์เหลี่ยมและสงครามประสาทออกมาใช้เพื่อกดดันผู้ท้าชิง แคทเธอรีน สตร
บรรยากาศการแข่งขันรอบรองชนะเลิศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและกดดันอย่างหนัก ท้องฟ้าเหนือกรุงลอนดอนในช่วงบ่ายของยุคทศวรรษที่เก้าสิบยังคงปกคลุมไปด้วยเมฆสีเทาหม่น แสงอาทิตย์ที่พยายามสาดส่องทะลุผ่านชั้นเมฆลงมานั้นดูเบาบางและไร้เรี่ยวแรง ทว่าความร้อนระอุที่แท้จริงกลับแผ่ซ่านออกมาจากใจกลางของสโมสรออลอิงแลนด์ลอนเทนนิสแอนด์โครเกต์คลับ สถานที่อันเป็นเป้าหมายสูงสุดของนักเทนนิสทั่วทุกมุมโลก เซ็นเตอร์คอร์ตหรือสนามแข่งขันหลักซึ่งเปรียบเสมือนวิหารศักดิ์สิทธิ์ของวงการกีฬา บัดนี้ถูกอัดแน่นไปด้วยมวลอารมณ์ที่หลากหลาย ทั้งความคาดหวัง ความตื่นเต้น และความกดดันที่หนักอึ้งประดุจขุนเขาที่กดทับลงมาบนบ่าของนักกีฬาทุกคนสำหรับหมิงหลินเชี่ยน อดีตราชินีคอร์ตหญ้าผู้เดินทางรอนแรมข้ามทวีปมาไกลจากแผ่นดินตะวันออก นี่คือสมรภูมิที่หล่อนคุ้นเคยในอดีตชาติ ทว่าในชาตินี้ หล่อนต้องดิ้นรนฝ่าฟันอุปสรรคมากมายเพื่อพาร่างกายและจิตวิญญาณกลับมายืนอยู่ ณ จุดนี้อีกครั้ง รอยเท้าที่ทิ้งไว้บนคอร์ตหญ้าตั้งแต่รอบคัดเลือกจนทะลุเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ ล้วนแลกมาด้วยหยาดเหงื่อ ความเจ็บปวด และการใช้สติปัญญาอย่างถึงขีดสุด บัดนี้ พื้นหญ้าสีเขีย
บรรยากาศเหนือคอร์ตหญ้าสีเขียวมรกตของสโมสรออลอิงแลนด์ลอนเทนนิสแอนด์โครเกต์คลับในยามบ่ายคล้อยของยุคทศวรรษที่เก้าสิบ เต็มไปด้วยความเงียบสงัดที่อัดแน่นไปด้วยความตึงเครียดจนแทบจะจับต้องได้ เมฆสีเทาหม่นที่เคยลอยตัวต่ำเริ่มแตกกระจายออก เผยให้เห็นแสงแดดสีทองรำไรที่สาดส่องลงมาอาบไล้ผืนหญ้าไรย์กลาสที่ถูกตัดแต่งอย่างประณีต แสงเงาที่ตกกระทบสร้างมิติให้แก่สมรภูมิรบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแห่งนี้ ท่ามกลางสายตาของผู้ชมบนอัฒจันทร์ไม้สีเขียวเข้มนับพันชีวิตที่กำลังนั่งกลั้นหายใจ แผนการเล่นอันชาญฉลาดสัมฤทธิ์ผล คู่แข่งเริ่มหมดแรงและตีลูกอัดติดตาข่ายบ่อยครั้งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การแข่งขันในเซตตัดสินได้ดำเนินมาถึงจุดพลิกผันที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนวิกตอเรีย นักเทนนิสสาวร่างยักษ์จากยุโรปผู้เป็นมือวางอันดับต้นๆ ของรายการ บัดนี้ตกอยู่ในสภาพที่น่าสมเพชเวทนาอย่างถึงที่สุด ร่างกายที่สูงใหญ่ตระหง่านและอัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออันทรงพลัง ซึ่งเคยเป็นข้อได้เปรียบที่หล่อนใช้ข่มขวัญคู่ต่อสู้มาตลอด บัดนี้ได้แปรสภาพกลายเป็นภาระอันหนักอึ้งที่คอยถ่วงรั้งทุกการเคลื่อนไหว น้ำหนักตัวมหาศาลทำให้ข้อเข่าและข้อเท้าของหล่อนต้อง
เสียงประกาศคะแนนของกรรมการผู้ชี้ขาดชาวอังกฤษที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทรงสูง ดังกังวานผ่านไมโครโฟนไปทั่วบริเวณอัฒจันทร์ของสโมสรออลอิงแลนด์ลอนเทนนิสแอนด์โครเกต์คลับ มันเป็นเสียงที่บ่งบอกถึงการสิ้นสุดของการต่อสู้ในเซ็ตแรกที่กินเวลายืดเยื้อและสูบพลังงานไปอย่างมหาศาล หลังจากปะทะกันจนจบเซตแรก หมิงหลินเชี่ยนประเมินสถานการณ์และรู้ตัวดีว่าหากดึงดันสู้ด้วยแรงปะทะตรงๆ เธอจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ อดีตราชินีคอร์ตหญ้าก้าวเดินกลับมาที่เก้าอี้พักนักกีฬาริมเส้นขอบสนามด้วยฝีเท้าที่ยังคงความสง่างาม ทว่าภายในร่างกายของหล่อนกำลังส่งสัญญาณเตือนภัยอย่างรุนแรง ท่อนแขนขวาที่ใช้จับไม้แร็กเก็ตปวดร้าวลึกลงไปถึงกระดูกและเส้นเอ็น ทุกครั้งที่หล่อนต้องบล็อกลูกกราวสโตรกอันหนักหน่วงของวิกตอเรีย สตรีร่างยักษ์จากยุโรป แรงสะเทือนนั้นประดุจคลื่นกระแทกจากระเบิดที่พุ่งทะลวงเข้าทำลายกล้ามเนื้อของหล่อนอย่างป่าเถื่อน แม้หล่อนจะสามารถประคองตัวและดึงดันจนจบเซตแรกมาได้ ทว่าหากยังคงปล่อยให้รูปเกมดำเนินไปในลักษณะของการแลกหมัดตรงๆ เช่นนี้ต่อไป ร่างกายที่บอบบางกว่าของหล่อนจะต้องแหลกสลายก่อนที่จะถึงแต้มตัดสินอย่างแน่นอนหล่อนทรุดตัวลงนั่งบ
บรรยากาศเหนือท้องฟ้าของมหานครลอนดอนในช่วงต้นทศวรรษที่เก้าสิบยังคงถูกปกคลุมด้วยเมฆสีเทาหม่นอันเป็นเอกลักษณ์ของประเทศอังกฤษ ละอองความชื้นแฝงตัวอยู่ในมวลอากาศเย็นเยียบที่พัดโชยมาปะทะผิวหน้า ทว่าความหนาวเหน็บเบื้องนอกนั้นกลับสวนทางกับความร้อนระอุที่กำลังก่อตัวขึ้นภายในสโมสรออลอิงแลนด์ลอนเทนนิสแอนด์โครเกต์คลับ สถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็นลานประลองของเหล่านักสู้บนคอร์ตหญ้า การแข่งขันในรอบต่อมาทวีความดุเดือดขึ้น เมื่อหมิงหลินเชี่ยนต้องโคจรมาพบกับกระดูกชิ้นโต อดีตราชินีคอร์ตหญ้าผู้หวนคืนสู่บัลลังก์ในร่างของสตรีชาวเอเชียยุคใหม่ ได้ก้าวผ่านรอบแรกมาด้วยชัยชนะอันงดงามและหมดจด การใช้เทคนิคชั้นสูงและการเคลื่อนไหวที่พลิ้วไหวประดุจสายน้ำของหล่อน ได้สร้างแรงสั่นสะเทือนให้แก่สื่อมวลชนและผู้ชมชาติตะวันตกจนต้องหันมาจับตามองม้ามืดผู้นี้ด้วยความทึ่ง ทว่าเส้นทางสู่การคว้าถ้วยรางวัลจานเงินอันทรงเกียรตินั้นไม่ได้ปูด้วยกลีบกุหลาบ ยิ่งก้าวลึกเข้าไปในการแข่งขันมากเท่าใด คู่ต่อสู้ที่รอคอยอยู่เบื้องหน้าก็ยิ่งทวีความแข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นเท่านั้นเสียงรองเท้ากีฬาที่กระทบลงบนพื้นหญ้าสีเขียวมรกตดัง
กระแสลมเหนือที่พัดผ่านมหานครปักกิ่งในช่วงต้นทศวรรษที่เก้าสิบ หอบเอาความเย็นเยียบและกลิ่นอายของการเปลี่ยนแปลงมาสู่เมืองหลวงที่กำลังก้าวเข้าสู่ยุคแห่งการเปิดประเทศอย่างเต็มรูปแบบ ท่ามกลางความเจริญที่กำลังก่อตัวขึ้นตามตึกระฟ้าและถนนหนทางที่ขยายกว้าง ข่าวคราวจากซีกโลกตะวันตกดูเหมือนจะเป็นเรื่องไกลตัวสำหรับประชาชนเดินดินทั่วไป ทว่าในค่ำคืนนี้ กลับมีบางสิ่งบางอย่างที่กำลังจะสั่นสะเทือนความเงียบสงบของแผ่นดินมังกร ข่าวการคว้าชัยชนะในรอบแรกของการแข่งขันแกรนด์สแลม ถูกส่งผ่านสายโทรเลขข้ามทวีปกลับมายังแผ่นดินจีนอย่างรวดเร็ว ประดุจสายฟ้าที่ฟาดผ่าลงมากลางใจเมืองณ ที่ทำการไปรษณีย์และโทรเลขกลางแห่งมหานครปักกิ่ง อาคารปูนทรงสี่เหลี่ยมที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านธุรกิจ ภายในห้องปฏิบัติการที่เต็มไปด้วยแผงสวิตช์และเครื่องส่งสัญญาณ เสียงเครื่องรับโทรเลขแบบจุดและขีดดังรัวเร็วเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พนักงานสื่อสารที่เข้าเวรดึกกำลังนั่งหลังขดหลังแข็งจ้องมองแถบกระดาษที่ไหลออกมาจากเครื่องจักรอย่างไม่ลดละ ในยุคที่อินเทอร์เน็ตยังเป็นเพียงแนวคิดที่ห่างไกล โทรเลขคือเส้นเลือดใหญ่ที่เชื่อมโยงข่าวสารจากทั่วทุกมุมโ
แสงแดดยามบ่ายคล้อยที่สาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้ซึ่งเปิดกว้าง เริ่มทอดตัวยาวและเปลี่ยนเป็นสีส้มทองอมแดง อาบไล้ไปทั่วบริเวณห้องพักที่บัดนี้สะอาดสะอ้านและปราศจากกลิ่นอับชื้น หมิงหลินเชี่ยนยืนนิ่งอยู่กลางห้องพักซอมซ่อ แผ่แผ่นหลังตั้งตรงอย่างสง่างาม แม้ร่างกายที่อวบอ้วนและเต็มไปด้วยชั้นไขมันจะเต็มไปด้วยห
เสียงโลหะกระทบกันจากการสับกลอนประตูดังลั่นและหนักแน่น มันเป็นเสมือนประกาศิตสุดท้ายที่ตัดขาดโลกภายนอกอันแสนวุ่นวายและเต็มไปด้วยความน่ารำคาญใจออกไปอย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อบานประตูไม้เก่าคร่ำคร่าถูกปิดตายและลงล็อกอย่างแน่นหนา ความเงียบสงัดก็หวนกลับมาครอบครองพื้นที่ภายในห้องพักซอมซ่อแห่งนี้อีกครั้ง หมิงหล
"ไสหัวไปให้พ้นหน้าฉัน"เสียงที่เปล่งออกมาจากริมฝีปากซึ่งแห้งผากและแตกระแหงของหมิงหลินเชี่ยนนั้น ไม่ได้ดังกึกก้องจนแสบแก้วหู ทว่ามันกลับอัดแน่นไปด้วยพลังอำนาจอันมหาศาลและเย็นเยียบจนสามารถแช่แข็งทุกสิ่งรอบกาย ประโยคสั้นๆ เพียงไม่กี่คำนี้ ดังกังวานก้องสะท้อนไปมาอยู่ในโสตประสาทของกู้ฟ่านจง ราวกับมีค้อน
เสียงทุบประตูดังสนั่นหวั่นไหวอย่างต่อเนื่องราวกับพายุที่โหมกระหน่ำเข้าใส่กระท่อมผุพัง บานประตูไม้เก่าคร่ำคร่าสั่นสะเทือนตามแรงกระแทกจากภายนอก ฝุ่นละอองสีเทาหม่นที่เกาะกุมอยู่ตามขอบวงกบและขื่อเพดานร่วงหล่นลงมาสู่พื้นกระดานเบื้องล่างอย่างเงียบงัน เสียงตะโกนเรียกชื่อที่เต็มไปด้วยความหยิ่งยโสและอำนาจบา







