تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 58 แก้ค่ายกล
تاريخ النشر:
2026-11-09 12:01:25
أحدث فصل
เส้นทางร่ำรวยในยุคโบราณของจางซูเม่ย บทที่ 64 ทดสอบพลัง
คืนวันถัดมาในยามราตรี อู๋ห่าวเทียนพาจางซูเม่ยตรงไปยัง ตำหนักหมื่นพฤกษา ซึ่งเป็นสถานที่ปลูกพันธุ์ไม้หายากและล้ำค่าที่สุดในราชวงศ์ ในบันทึกกล่าวว่าตำหนักแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นพร้อมกับการสถาปนาแคว้นหยวน หากจะบอกว่าที่นี่เป็นหนึ่งในสมบัติอันล้ำค่าของแผ่นดิน ก็มิใช่ถ้อยคำเกินจริงตำหนักหมื่นพฤกษาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของวังหลวง ล้อมรอบด้วยกำแพงสูงประดับด้วยแผ่นศิลาโบราณ สองข้างทางเดินปูด้วยหินสีเทาเรียบลื่น ยามก้าวเดินเข้าไปจะมีเสียงฝีเท้าดังก้องประหนึ่งปลุกพฤกษานับพันให้ตื่นขึ้นภายในบริเวณตำหนัก มีเรือนกระจกขนาดใหญ่ที่โครงสร้างทำจากไม้หอมแกะสลักลวดลายเถาวัลย์ ซึ่งใช้สำหรับปลูกพืชสมุนไพรและต้นไม้หายากจากทั่วสารทิศ บางต้นมีอายุเกินร้อยปีและสูงใหญ่ บางต้นก็มีขนาดเล็กบอบบางคล้ายดอกหญ้า แต่กลับมีสรรพคุณรักษาโรคถึงชีวิตบรรยากาศยามราตรียิ่งทำให้ต้นไม้เหล่านั้นราวกับมีจิตวิญญาณ ลำแสงจากโคมนับสิบอันส่องลอดหมู่ใบไม้เขียวเข้ม เกิดเป็นเงาสะท้อนบนพื้นศิลา ความเย็นยะเยือกและความเงียบสงัดจนเหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอกเมื่อเดินไปถึงใจกลางตำหนักจะมีเรือนกระจกสูงที่สืบทอดมาตั้งแต่ปฐมกษัตริย์ ที่นี่เป็นสถานท
เส้นทางร่ำรวยในยุคโบราณของจางซูเม่ย บทที่ 63 พบคนสำคัญ
แสงจันทร์สีเงินนวลส่องอดผ่านบานหน้าต่างของรถม้า ทอดเงาบางเบาบนพรมเนื้อดีด้านใน ขณะรถม้าจอดนิ่งอยู่เบื้องหน้าจวนหลังหนึ่งซึ่งตั้งอยู่นอกกำแพงเมือง บรรยากาศรอบด้านเงียบสงัดจนน่าประหลาดใจ แม้แต่เสียงแมลงของกลางคืนก็ไม่มีเลยอู๋ห่าวเทียนขยับกายลงจากรถม้าก่อน แล้วหันกลับไปยื่นมือเข้าไปในรถอย่างเงียบงันมือเรียวของจางซูเม่ยเอื้อมมาจับมือเขาไว้เบา ๆ ปลายนิ้วสัมผัสไออุ่นผ่านฝ่ามืออย่างแผ่วเบา นางก้าวลงมาจากรถม้าอย่างสง่างาม ชุดแพรบางสีขาวปลิวไสวตามแรงลมยามราตรีทว่าท่ามกลางความเงียบสงบ กลับมีบางสิ่งที่ทำให้นางขมวดคิ้วเล็กน้อย…คือแววตาของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า อู๋ห่าวเทียนในค่ำคืนนี้มิใช่ชายหนุ่มผู้มีความมั่นใจอย่างที่นางคุ้นเคย ไม่มีแววตาของชายที่วางแผนทุกอย่างไว้ในใจ มีเพียงความนิ่งเงียบและบางอย่างที่ฉายชัดในนัยน์ตา…คล้ายความลังเลที่เก็บซ่อนไว้ไม่มิด“ท่านจะไม่พูดอะไรเลยหรือเจ้าคะ?” เสียงของนางแผ่วเบา ขณะก้าวเดินเคียงข้างเขา ท่ามกลางความเงียบสงัดของลานกว้างใต้แสงจันทร์อู๋ห่าวเทียนชะงักเล็กน้อยและชะลอฝีเท้าลง ก่อนจะหันกลับมามองหญิงสาว ดวงตาดำเข้มของเขานิ่งลึกเหมือนบ่อน้ำไร้จุดจบ เงาสะท้อนของ
เส้นทางร่ำรวยในยุคโบราณของจางซูเม่ย บทที่ 62 สำรวจร้านค้า
ท่ามกลางแสงแดดอุ่นของยามเว่ย (12.00-13.59) ลมจากทิศตะวันตกเฉียงใต้พัดแผ่วเบา ทำให้ชายแขนเสื้อบางไหวพลิ้วระริกไปกับสายลม ระหว่างทางเสียงผู้คนจอแจและมีกลิ่นหอมของขนมอบจากร้านริมถนนลอยมาแตะจมูกเป็นระยะตลาดฝั่งเหนือใกล้ประตูเฉิงหนานยังคงคึกคักดังเช่นทุกวัน ร้านรวงเรียงรายสองข้างทาง บ้างเป็นร้านน้ำชา บ้างเป็นร้านขายผ้า หรือร้านเครื่องหอมสมุนไพรเก่าแก่ แต่ละร้านต่างเติมเต็มบรรยากาศให้มีชีวิตชีวามากขึ้น กลิ่นอายความเก่าแก่ผสมกับกลิ่นหอมของสมุนไพรและกลิ่นหวานของขนมได้อย่างลงตัว“นั่นไง ร้านแรกที่ติดประกาศไว้” อู๋เซียนอวี้ชี้ไปยังอาคารชั้นเดียวหลังคากระเบื้องเรียบ ด้านหน้าติดป้ายไม้เล็ก ๆ ว่า “ปล่อยเช่า” พวกนางเดินตรงเข้าไปสำรวจหน้าร้านทันที แววตาเต็มไปด้วยความหวังและจินตนาการที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจร้านแรกที่ทั้งสองเข้าไปสำรวจตั้งอยู่ตรงหัวมุมทางเข้าตลาด เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวติดกระเบื้องหลังคาสีเทาเรียบ มีหน้าต่างบานเลื่อนและประตูไม้ทึบ ด้านหน้ามีพื้นที่สำหรับตั้งโต๊ะขนาดเล็กได้พอดี “ทำเลดีเลยนะ คนผ่านเยอะทั้งวัน” อู๋เซียนอวี้เดินดูรอบ ๆ พลางจดบันทึกปด้วย “แต่หน้าร้านแคบไปนิดนึง ถ้าจะตั้งชั้น
เส้นทางร่ำรวยในยุคโบราณของจางซูเม่ย บทที่ 61 ปรึกษา
เช้าวันนี้อู๋เซียนอวี้รีบไปเรือนของจางซูเม่ยด้วยท่าทีร่าเริง นางตั้งใจจะชวนสหายไปเที่ยวสวนดอกไม้ตามที่นัดหมายไว้ หวังจะออกเดินทางแต่เช้าเพื่อหลีกเลี่ยงแสงแดดยามสายทว่าเมื่อเดินมาถึงลานหน้าเรือนของตน นางกลับบังเอิญพบพ่อบ้านกำลังเดินตรวจงานสาวใช้อยู่พอดี อู๋เซียนอวี้จึงเข้าไปทักทายอย่างคุ้นเคย พร้อมกล่าวถึงแผนการเที่ยวสวนในวันนี้ด้วยน้ำเสียงแจ่มใสพ่อบ้านชะงักเล็กน้อยก่อนจะขมวดคิ้วและเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าระคนเสียใจ “เอ่อ…คุณหนูอู๋ สวนดอกไม้ที่ท่านจะไปกำลังปิดปรับปรุงเส้นทางเดินชมธรรมชาติขอรับ และเพิ่งเริ่มปิดตั้งแต่เช้าวันนี้เป็นต้นไป คาดว่าจะใช้เวลาไม่น้อยกว่าสามวัน”อู๋เซียนอวี้พยักหน้ารับพลางกล่าวขอบคุณอย่างสุภาพ ก่อนจะถอนใจเบา ๆ ด้วยความเสียดาย ดูเหมือนว่าสาวใช้ที่แนะนำสถานที่นี้ให้พวกนาง จะไม่ได้รับข่าวการปิดปรับปรุงมาก่อน จึงไม่มีใครทันได้เอะใจถึงกำหนดการอันกะทันหันนี้เลยแม้แต่คนเดียว“น่าเสียดายนัก อุตส่าห์ตั้งใจจะไปผ่อนคลายเสียหน่อย” นางพึมพำกับตัวเองเสียงเบาพ่อบ้านยิ้มบางพลางเอ่ยอย่างอ่อนโยน “คุณหนูอู๋ หากเปลี่ยนแผนกระทันหัน ลองชวนคุณหนูจางพูดคุยกันที่เรือนแทนก่อนดีไหมขอรับ ทั้ง
เส้นทางร่ำรวยในยุคโบราณของจางซูเม่ย บทที่ 60 หัวใจไร้กำแพง
“พี่ห่าวเทียน…” เสียงของนางแผ่วเบาราวสายลม แต่แฝงไปด้วยแรงกดดัน “ข้าอยากให้ท่านบอกข้าทุกเรื่อง ทุกเรื่องที่ท่านเคยปิดบังไว้ ไม่ใช่แค่เรื่องแผนที่ หรือเทพีซินเหยียน…หากแต่รวมถึงเหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมท่านถึงรู้มากนักเกี่ยวกับต้นคืนชีวา”นางหยุดพูดครู่หนึ่ง ดวงตาวูบไหวเล็กน้อย ก่อนะกลับคืนสู่ความนิ่งสงบ “และเหตุใดกัน…ท่านจึงยอมเสี่ยงชีวิตถึงเพียงนี้?”อู๋ห่าวเทียนยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ในใจของเขาหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยน้ำหนักของความหลังในอดีต เขาหลุบตาลงและริมฝีปากเม้มแน่น พลางสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองนาง แววตาในตอนนี้ไม่คิดหลบซ่อนสิ่งใดอีกต่อไปแล้ว“พี่เกิดมาในตระกูลที่มีพันธะผูกไว้กับความลับของแคว้น” เขาเอ่ยเสียงเรียบ แต่มีความสั่นเครือเล็กน้อย “ทว่าคนส่วนใหญ่ในตระกูลไม่เคยรู้เลยว่า ความลับนั้นคืออะไร”เขาหยุดนิ่งไปชั่วครู่ คล้ายกำลังปลดผนึกบางสิ่งที่ฝังแน่นอยู่ในใจมาเนิ่นนาน ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่แม้จะอ่อนโยน ทว่าเปี่ยมด้วยน้ำหนักของอดีตที่ยากจะลืมเลือน“ท่านตาของพี่…เคยเป็นหนึ่งในองครักษ์ลับผู้ได้รับมอบหมายให้ปกป้องบันทึกเกี่ยวกับต้นคืนชีวา”เสียงของเขาแผ่วลงเล็
เส้นทางร่ำรวยในยุคโบราณของจางซูเม่ย บทที่ 59 เปิดเผยความลับ
จางซูเม่ยยืนนิ่งอยู่ข้างหน้าต่าง มือบางที่เพิ่งดึงบานไม้เปิดออกยังคงจับอยู่กับขอบแน่น ปลายนิ้วเรียวแนบกับเนื้อไม้เย็นเยียบ สายลมยามเช้าพัดปลายผมนางให้ปลิวกระจายไร้ทิศทาง แต่เจ้าของร่างกลับไม่มีทีท่าจะรับรู้ถึงไอเย็นนั้นเลยแม้แต่น้อยในใจของนางยังคงสะท้อนเสียงหนึ่งซ้ำไปมา “ดูเหมือนพี่จะเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นเข้าเสียก่อน”ริมฝีปากจางสีของนางเม้มแน่นเล็กน้อย แต่ไม่ได้เอ่ยตอบในทันที ดวงตาเรียวยาวยังคงสบกับดวงตาคมเข้มเบื้องล่างอย่างสงบนิ่ง ไม่มีร่องรอยความลนลานของผู้ถูกเปิดเผยความลับ มีเพียงแววตาที่ฉายออกมาราวกับกำลังประเมิน…ประเมินว่าคนผู้นี้สมควรได้รับรู้ความลับของนางหรือไม่อู๋ห่าวเทียนยังคงเงยหน้ามองนางจากข้างเรือน แววตาแน่วแน่ไม่ต่างกัน เขาก้าวเข้ามาใกล้อย่างช้า ๆ จนมายืนใต้หน้าต่าง มือทั้งสองข้างไขว้หลังไว้แน่น ราวกับกำลังควบคุมบางอย่างในใจไม่ให้ไหลบ่าออกมาทางคำพูดน้ำเสียงของเขาเมื่อเอ่ยกับจางซูเม่ยนั้นเบานุ่ม แต่ก็มั่นคงจนคล้ายจะสะกดคนฟังได้ “เม่ยเม่ย…น้องไม่ได้มีเพียงแค่พลังพฤกษาใช่หรือไม่?”จางซูเม่ยไม่ได้หลบสายตาแม้แต่น้อย นางเพียงกระพริบตาช้า ๆ หนึ่งครั้ง ราวกับกำลังเรียบเรียงบา
قد تعجبك أيضًا
ท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน63.4K وجهات النظرท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.5K وجهات النظرชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง44.9K وجهات النظرลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน41.6K وجهات النظرคำสาปรักฮูหยินตัวร้าย
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน496 وجهات النظرทะลุมิติป่วนองค์รัชทายาท
ทรายแมว179 وجهات النظرสวมรอยแค้นแทนคุณหนูผู้อาภัพ
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา720 وجهات النظرเงารักบุปผาซ่อนกล
หนามชมพู38 وجهات النظر
