บทที่ 40 ในฐานะอะไรก็เอาทั้งนั้น

เวนิส

แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกระจกสูงโปร่งเข้ามาในอาคารเก่าแก่ที่ถูกรีโนเวตให้เป็นหอศิลป์เล็ก ๆ ซึ่งซ่