Beranda / โรแมนติก / เหนือหัวใจภาคี / บทที่ 10 เดตคู่ชูชื่น

Share

บทที่ 10 เดตคู่ชูชื่น

last update Tanggal publikasi: 2024-12-21 17:31:55

รุ่งเช้าของวันเสาร์เหนือฟ้าเก็บเสื้อผ้าและของสำคัญลงกระเป๋าสะพายใบย่อม ส่วนที่เหลือกะว่าจะไปเอาเพิ่มเติมที่บ้าน หญิงสาวออกมานั่งรอภาคีที่หน้าทีวี พักหนึ่งเขาก็เดินตัวหอมฉุยจนกลิ่นกายตีขึ้นจมูก

"กลิ่นเซ็กซี่จัง" เหนือฟ้านั่งเขินบิดแล้วลอบมองภาคีที่กำลังกดโทรศัพท์คุยกับแม่ของเขา ขณะที่เหนือฟ้าได้โอกาสหยิบโทรศัพท์มาส่องโซเชียลเพื่อเช็กเรตติ้งของแฟนหนุ่ม โดยใช้โปรไฟล์ชื่อ 'สาวน้อยข้าวโพด' ตามกดไลก์รูปภาพในแอป ๆ หนึ่งของเขา แล้วยังคอมเมนต์ให้กำลังใจภาคีอยู่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา

 

Pakee Kritkratanadorn

บ้าน

 

ถูกใจ 188,920 คน

Pakee Kritkratanadornคิดถึงควายที่บ้านแล้ว

View all 1 comment

ภาคีเห็นว่าเหนือฟ้ากำลังนั่งพิมพ์แชตยิก ๆ เขาจึงย่องมาหาเธอด้านหลัง แล้วเห็นรูปควายหน้าตาคุ้น ๆ เหมือนแม่บ่าผางควายตัวเมียที่เขาช่วยไถ่มาจากโรงเชือดทางลำปางเมื่อสองปีก่อน "เหนือ"

สาวท่องโซเชียลสะดุ้งเฮือกรีบร้อนปิดหน้าจอโทรศัพท์หนี "ไปกันหรือยังคะ"

"เมื่อกี้เหนือดูรูปควายอยู่เหรอ"

"อ้อ เปล่าค่ะ พอดีเลื่อนไปเจอเฉย ๆ เหนือว่าเรารีบไปกันดีกว่าเดี๋ยวพ่อกับแม่จะรอนะคะ" เหนือฟ้าเปลี่ยนเรื่องกลบเกลื่อน

"พ่อกับแม่พี่รออยู่ที่ร้านปลาเผาพุงพุ้ยแล้ว รวมทั้งพ่อแม่เหนือด้วย"

"หืม" เหนือฟ้าได้แต่พยักหน้ารับอย่างงุนงง โดยไม่รู้เลยว่าเดตต่างจังหวัดครั้งนี้จะไม่ใช่อย่างที่เธอคิด

ทั้งสองมาถึงร้านปลาเผาพุงพุ้ย ร้านปลาเผาและศูนย์รวมเมนูปลาในตำนานซึ่งเป็นธุรกิจหลักของเจ๊กระต่าย แม่ของภาคี ตอนที่เขาเดินเข้ามาในบ้าน ชายหนุ่มก็พบกับเตียวหุย น้องชายสายเลือดเชฟอายุสิบเก้าปีที่ดั้นด้นไปเรียนทำอาหารตั้งแต่เด็กกำลังยืนช่วยพ่อครัวใหญ่ของร้านย่างปลาอยู่หน้าบ้าน

"เตียว ย่างปลาให้ลูกค้าเมื่อเจ้าเลยก๊ะ" ภาคีเหนี่ยวคอน้องชายสุดที่รักเข้ามากอด

"อืม มีลูกค้ามาสั่งจะเอาไปฝากคนที่เฮือน แล้วอ้ายจะกิ๋นก่อ น้องจะย่างให้กิ๋น" เตียวหุยหันไปถามพี่ชายที่ตัวสูงกว่า

"อ้ายอยากกิ๋นน้ำพริกขี้กา" ยิ้มหวานให้น้องแล้วจับมือเหนือฟ้าเข้ามาทักทายให้น้องชายรู้จัก "อ้อลืมแนะนำเลย นี่เหนือฟ้า แฟนพี่เอง"

"สวัสดีเจ้า เปิ้นจื่อเตียวหุยเจ้า ปี่เหนืองามแต๊ ๆ จะอี้สเปกอ้ายคีเลย" เตียวหุยยิ้มแฉ่งส่งให้หญิงสาวข้างกายพี่ชาย

"ขอบคุณเจ้า" เหนือฟ้ายิ้มแป้นให้เตียวหุย

"เด็ก ๆ มากิ๋นข้าวได้แล้ว" หม่อมเจ้าภูวสินตะโกนเสียงดังออกมาจากครัวหลังร้าน ภาคีรีบจูงมือเหนือฟ้าเข้าไปทักทายพ่อกับแม่ที่กำลังยกกับข้าวกับปลามาวางบนโต๊ะ

"เฮ้ยไอ้ภู กูกับเมียมาฝากท้องด้วยแล้ว เดี๋ยวจะได้ขับไปนครนายกยาว ๆ" ผู้อำนวยการทัพฟ้าควงแขนมากับครูนับเก้า เหนือฟ้าตวัดมองหน้าภาคีอย่างสับสนทันที เพราะได้ยินว่าพ่อกับแม่จะไปเที่ยวกับเธอด้วย

"พ่อคะ เหนือจะไปกับพี่คีสองคน พ่อจะตามไปด้วยทำไมอ่ะ" เหนือฟ้าเท้าสะเอวประจันหน้ากับพ่อ

"ก็พ่อจะไปเดตกับแม่ เมื่อสองวันก่อนเพิ่งจะครบรอบวันแต่งงาน พ่อก็อยากพาแม่ไปเที่ยวตามประสาผัวเมียไม่ได้เหรอ"

ผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ เหนือฟ้าหน้าบึ้งตวัดมองภาคีเพื่อขอความช่วยเหลือ "พี่คี"

"ก็แสดงว่าพ่อเหนืออนุญาตให้เราสองคนไปค้างคืนที่นครนายกด้วยกัน แต่ต้องอยู่ในสายตาพ่อแม่ ใช่ไหมครับ"

ภาคีกล่าวสรุปสั้น ๆ ตามความหมายลึก ๆ ที่ผู้เป็นพ่อตั้งใจจะสื่อสารกับลูกสาว

"รู้ก็ดีแล้วนี่" ผอ.ทัพฟ้ายิ้มกริ่มแล้วเริ่มกินอาหารเหนือรสเลิศอย่างเอร็ดอร่อย ผิดกับเหนือฟ้าที่รู้สึกว่ามื้อเช้าไม่ค่อยถูกปากเธอนัก เพราะพ่อเอาแต่จ้องหน้าเธอไม่หยุดตลอดการกิน ทั้งที่แม่เชียร์เธอทุกอย่าง แต่พ่อกลับตามประกบเหมือนเจ้ากรรมนายเวรตามติด

เหนือฟ้าลากแม่ออกมาคุยหน้าร้าน ระหว่างที่พ่อของเธอยืนเทศน์ภาคีฉอด ๆ "แม่คะ ทำไมไม่ห้ามพ่อล่ะ"

"พ่อเขาไม่ได้ว่าอะไรหรอกลูก ก็อ้างไปงั้นแหละ ความจริงอยากไปจู๋จี๋กับแม่มากกว่า" ครูนับเก้าทำหน้าเศร้า

"อ้าว ทำไมล่ะคะ ทะเลาะกันเหรอ" เหนือฟ้าตรึงหน้าแม่ให้หันมาสบตา "บอกหนูหน่อย พ่อทำอะไรให้แม่เสียใจเหรอคะ"

"ก็วันครบรอบแต่ง แม่อุตส่าห์เปิดห้องเพื่อจะสวีตหวานกับพ่อ แต่ตาแก่นั่นก็เมาหัวราน้ำ แถมยังถีบแม่ตกเตียงจนหัวปูดเป็นลูกมะนาวเลย น่าโมโหจริง ๆ"

"โธ่! พ่อนะพ่อ ทำแม่คนเก่งของเหนือได้ลงคอ งั้นเหนือจะช่วยให้แม่กับพ่อได้ป่ำปั๊มกันสำเร็จนะคะ แต่แม่ก็ต้องกันพ่ออย่าให้มาเกาะแกะพี่คีของเหนือ เพราะเหนือกลัวพี่คีอึดอัดใจค่ะ"

"ภาคีนิสัยดีมากใช่ไหม เหมือนหนูจะหลงรักพี่เข้าแล้วสิ ใช่เปล่า ๆ เจ้าหญิงเต้าหู้ของแม่" ครูนับเก้าบีบแก้มลูกสาวด้วยความมันเขี้ยว

"แม่ปล่อยแก้มเหนือก่อน คนมองกันหมดแล้ว" เหนือฟ้าพยายามสะบัดหน้าหนี แต่ครูนับเก้าก็ฟัดแก้มลูกสาวคนเล็กไม่หยุด เพราะถ้าเปรียบเทียบลูกสาวสองคนที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็คือ เหนือฟ้า ไม่ใช่ราตรีคนโต

ภาคีขับรถจี๊ปสีดำของตนนำรถแวนของครอบครัวเวหะชลการมาถึงไร่พิทักษ์มหิงสา ซึ่งเป็นมรดกที่พ่อมอบให้เขาในวันเรียนจบปริญญาตรี เขาจึงค่อย ๆ พัฒนาที่ดินแห้งแล้งแห่งนี้จนกลายเป็นพื้นที่เขียวขจีที่เต็มด้วยระบบนิเวศอันอุดมสมบูรณ์

รถเจ้าของไร่จอดสนิทที่หน้าบ้านไม้สไตล์รัสติก หรือบ้านที่มีการออกแบบสไตล์อเมริกันผสมผสานความเป็นโรงนาในชนบทโดยมีวัสดุหลักเป็นงานไม้ บ้านหลังนี้มีขนาดสามชั้นครึ่งแต่ความกว้างขวางของบ้านทำให้มีห้องนอนมากถึงหกห้องด้วยกัน

"บ้านสวยจังเลยค่ะ"

เหนือฟ้าก้าวขาเปิดประตูลงมาก่อนภาคี ทันใดควายเผือกตัวใหญ่ก็เดินเข้ามาทักทายแขกหน้าใหม่ที่ไม่เคยพบหน้า

"พ...พี่คี ควาย ควายจะขวิดเหนือไหม" เหนือฟ้ายืนตัวลีบตัวแบนเกาะประตูด้วยความหวาดเสียว เพราะเขาควายตรงหน้าทั้งยาวและใหญ่ ถ้าเกิดมันขวิดเธอขึ้นมารับรองว่าไส้แตกแน่นอน

"ฮ่าฮ่า ไม่ขวิดครับ เขาเข้ามาทักทายเฉย ๆ" ภาคีเดินอ้อมมาหาแฟนสาว แล้วลูบหัวของ 'ข้าวนึ่ง' แม่ข้าวเผือกตัวแรกที่เขาไถ่มาจากเจ้าของฟาร์มควายที่เกิดอุบัติเหตุจนต้องใช้ค่ารักษาพยาบาลจำนวนมาก

"ไม่ขวิดแน่นะคะ" เหนือฟ้ามือสั่น แต่ได้ภาคีจับมือของเธอวางลงบนหัวควาย ทำให้หญิงสาวอุ่นใจ พอเขาปล่อยมือออก เธอก็ค่อย ๆ ลูบหัวของมันอย่างนุ่มนวล

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 234 แต่งงานฉบับฟันน้ำนม

    งานแต่งจำลองที่จงใจสร้างขึ้นเพื่อนำไปโพรโมตโฆษณาแพคเกจจัดงานแต่งในไร่พิทักษ์มหิงสา ซึ่งมีหมูยอเป็นเจ้าบ่าวและเมี่ยงคำเป็นเจ้าสาวตัวน้อยถูกตกแต่งเสร็จเรียบร้อยภายในสองวัน การตกแต่งหลักจะเน้นไปที่อมยิ้มสายรุ้ง มีลูกโป่งเจ็ดสีและกระโปรงเจ้าสาวตัดเย็บต่อเติมด้วยผ้าตาข่ายเจ็ดสีเย็บเข้ากับเนื้อผ้ากระโปรงสีขาวอีกที บนหัวของเมี่ยงคำตัวน้อยประดับด้วยดอกกุหลาบผ้าสายรุ้งแบบเดียวกับชุดดูน่ารักสดใสตามวัยส่วนหมูยอนั้นใส่สูทสีดำผูกโบว์หูกระต่ายเซ็ตผมหยิกหยองเสยไปด้านหลังดูหล่อเหลาผิดกับหมูหยองผมยุ่งคนเดิม ในงานแต่งกุ๊กกิ๊กน่ารักนี้มีพี่น้องทั้งหกคนร่วมเป็นสักขีพยาน โดยมะต๋าวทำหน้าที่เดินนำโปรยกลีบดอกไม้มาพร้อมกับพริกหอมที่ถูกชักชวนให้มาร่วมพิธีแต่งานสมมุตินี้ด้วย ส่วนบะแต๋ง นิ่มฟ้า น่านฟ้า แป้งจี่ และน้ำเงี้ยวนั้นเดินต่อแถวโปรยดอกไม้มาทีละคนจากนั้นทุกคนจึงไปนั่งประจำที่คอยให้กำลังใจน้องชายเมื่อฤกษ์มงคลมาถึงเมี่ยงคำตัวน้อยจึงเดินมาพร้อมกับเวธัส เพื่อให้พ่อทำหน้าที่ส่งเด็กหญิงตัวน้อยไปให้เจ้าบ่าววัยห้าขวบ ครั้นบ่าวสาวฟันน้ำนมยืนคู่กันอยู่หน้าแท่นพิธีซึ่งมีเวธัสทำหน้าที่เป็นบาทหลวงจำเป็นและกล่าวคำ

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 233 บาทหลวงกับนายอำเภอ

    ภารกิจของการแจกน้ำมันเขียวให้พ่อค้าแม่ค้าที่มาจัดบูธงานวันวาเลนไทน์จบลงภายในสองชั่วโมง หมูยอถึงกับบ่นปวดขาขณะที่เมี่ยงคำนั้นไม่บ่นสักแอะ ไม่มีการฟูมฟายงอแงแถมยังเอาใจพี่ด้วยการหาโน่นหานี่มาให้กินนั่นเป็นเพราะว่าเธอฝึกบัลเล่ต์วันละหลายชั่วโมงจึงทำให้กล้ามเนื้อขามีความยืดหยุ่นแข็งแรงกว่าพี่"โอ๊ยยย" หมูยอโวยวายเพราะน้องเตรียมจะบีบน่องขา ทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรเพียงแค่แตะมือลงไปแต่พี่ก็แหกปากร้องเหมือนควายออกลูกเสียแล้ว"เบ่งฟายในปากเหยอ เงี่ยงยังมะได้ตำไยตาหยองเยยนะ" เมี่ยงคำพ่นลมหายใจแล้วเริ่มขยำขาพี่อย่างกระฉับกระเฉง หมูยอแอบมองน้องแล้วโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ๆ ใช้จังหวะนี้หอมแก้มน้องให้เร็วที่สุดฟอดดดเมี่ยงคำเบิกตาโพลงตวัดมองหน้าพี่"แอบแต๊ะเอียเก๊าบั่บนี้ ลาวไปตดตะเบียงกันเยยดีฟ่าตาหยอง ไพเยว" เมี่ยงคำลุกพรวดดึงแขนพี่ขึ้น"เขาเรียกแต๊ะอั๋งบ่าใจ้ก๊ะเมี่ยงคำน้อย" น่านฟ้าที่กำลังนั่งกินของมากมายที่พ่อค้าแม่ค้าให้มารีบทักท้วงคำศัพท์ที่น้องเพิ่งพูดผิดไป"ฮะ ไปตดตะเบียงคืออะหยังก๊ะอ้ายน่าน" หมูยอไม่เข้าใจ"คือ จดทะเบียนสมรสเวลาที่สามีภรรยาเขาไปจดกันตอนแต่งงานไงล่ะ" น่านฟ้าอธิบาย"ปุ๊ดโทะ! ยาย

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 232 เขาเป็นของเดี๊ยนย่ะ

    สัปดาห์นี้ที่ไร่พิทักษ์มหิงสาจัดงานวันวาเลนไทน์จึงมีการเปิดให้พ่อค้าแม่ขายในนครนายกเข้ามาจับจองพื้นที่ออกร้านขายสินค้ามากมายเกือบร้อยกว่าร้านค้า แก๊งหมอผีละอ่อนจึงถูกพ่อกับแม่มอบหมายหน้าที่สำคัญ"หมูยอ แป้งจี่ น้ำเงี้ยวหนูไปคอยเดินตรวจตราถามคุณลุงคุณป้าว่าระบบไฟใช้ได้ไหมกับลุงยอดนะลูก ลุงยอดเป็นช่างไฟของไร่แล้วก็เอาถุงน้ำมันเขียวในกระเป๋าย่ามที่ป้อให้ไปคนละสามสิบถุงให้พวกลุงป้าที่เขามาขายของด้วยนะครับ ถือเป็นของขวัญที่ระลึกของไร่""ได้เลยปาขี้ แล้วยายเงี่ยงไปจ้วยดอได้ก่อ" เมี่ยงคำยังอยู่เที่ยวที่ไร่อีกหลายวันกว่าจะกลับบ้าน ช่วงนี้ไปไหนมาไหนหมูยอจึงพกพาน้องไปด้วยเสมอ จากคนที่กัดกันตลอดทุกครั้งที่เจอหน้าปัจจุบันกลายเป็นคนที่ขาดกันไม่ได้"แหม หวานมดขบเชียวนะ ชิ!" แป้งจี่หมั่นไส้พี่ชาย เพราะเธอเองก็อยากชวนพี่บรูซมาแต่ช่วงนี้เขากำลังเริ่มเป็นดาราเด็กที่กำลังมีชื่อเสียงในวงการ เธอจึงไม่อยากไปรบกวนตารางงานของเขาเท่าไหร่"เฮาฉองกนก็เหมือนกันนั่นแหละปี้ฉี่" น้ำเงี้ยวโอบไหล่พี่สาวเข้ามากอด เธอเองก็อยู่ห่างกับพี่ฝุ่นมาก จากนครนายกไปชัยภูมินั้นก็หลายกี่โล จะโทรไปหาพี่ก็เกรงใจ"งั้นจะพาเมี่ยงคำไปห

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 231 หม่าม้าวัยกระเตาะ

    หลังเสร็จธุระจากการทัวร์รอบไร่ ภาคึจึงพาทุกคนมารับประทานอาหารที่ภัตตาคารของรีสอร์ตพริกหอมที่คอยโอ๋มะต๋าวมาตลอดทางที่นั่งรถกลับมาทำให้ทุกคนพากันแปลกใจ"มานั่งกะปิ๊ก" พริกหอมดึงมะต๋าวนั่งลงข้าง กาย แถมยังเอาผ้าเช็ดหน้าลายดอกไม้ไปชุบน้ำแล้วมาซับหน้าซับตาให้พี่"เอ๊ะ....ทำไมพริกหอมถึงประคบประหงมมะต๋าวจังเลยล่ะคะคุณอาเดีย" เหนือฟ้างง"เดียเล่าเรื่องมะต๋าวให้ลูกฟังค่ะ เขาก็เลยเห็นอกเห็นใจน้องมะต๋าว" อาเดียเอ่ย"อ๋อ น่ารักจังเลยค่ะ" เหนือฟ้าดีใจที่มีคตเอ็นดูมะต๋าวเพิ่มเมื่ออาหารมาเสิร์ฟจนครบมะต๋าวที่กำลังจะลุกไปนั่งกับแม่เพราะรู้สึกเกรงใจพริกหอม กลับถูกน้องกักตัวไว้"ท๋าวไพคิ๋นก้าวกะนุ๋งนะ" มะต๋าวบอก"ปิ๊กมะให้ไพ ท๋าวเพงเบบี๋ก๋องปิ๊ก ปิ๊กจาผ้อนก้าวให้" พริกหอมตักข้าวผัดทะเลในจานของตนเองแล้วเป่าไล่ความร้อนส่งให้มะต๋าวกิน"ท๋าวมะหยักเพงเบบี๋" มะต๋าวส่ายหน้าแล้วเหลือบตามองแม่กับบรรดาพี่ ๆ เพื่อขอความช่วยเหลือ"ปิ๊กเพงมะม้า ท๋าวท่องเพงยวกจาย เพงเดะดีนะหม่ำก้าวเยว" พริกหอมจ่อช้อนข้าวที่ปากมะต๋าว สุดท้ายหนูน้อยจึงต้องยอมกินแต่โดยดีเพราะน้องกำลังจิกตาเขียวปัดใส่กลับจากภัตตาคารภาคีพารุสลันไปส่งที

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 230 ลูกชิดของพริกหอม

    มะต๋าวนั่งด้านข้างพริกหอม และพยายามเอาใจน้องด้วยการตักเค้กป้อน ส่วนเด็กหญิงที่เห็นเรื่องกินเป็นเรื่องสำคัญก็อ้าปากรอคอยเค้กรสละมุนจากมือเด็กชายโดยไม่ปฎิเสธให้เสียน้ำใจ"หย่อย" พริกหอมบอก "อาวอีก" เด็กหญิงถูกใจเค้กโยเกิรต์หน้าไหม้ตัวดังทำให้มะต๋าวต้องคอยตักป้อนบริการจนหมดชิ้น"นี่ท๋าวนะ" เด็กชายแนะนำตัวแล้วเริ่มกินเครปเย็นของตัวเองจนครีมเลอะปาก"ท๋าวเหยอ นี่ปิ๊กนะ" พริกหอมแนะนำตัวกลับ "ผากเยะ" น้องบอกแล้วเหนี่ยวคอพี่เข้าไปหา"หือ" มะต๋าวหน้าสั่นนึกถึงตอนที่พ่อกับแม่กำลังจุ๊บกัน"เชะผาก ผากเยะ" พริกหอมเลียขอบปากของมะต๋าวเหมือนตอนที่ผักหมทำ"โอ๊ะ" หนูน้อยอุทานหน้าแดงก่ำรีบตวัดหน้าไปหาเหนือฟ้ากับภาคีเพื่อขอความช่วยเหลือ"งุ้ย กู้ปิ้งกู้ใหม่ก๋องงิ้วแหละ" น้ำเงี้ยวประสานมือขึ้นพร้อมกับบิดตัวไปมา เด็กหญิงชอบใจที่น้องชายถูกสาวจู่โจม"เอาก๋องทัวเองให้ยอดก่อนดีฟ่า" แป้งจี่เตือนน้องสาว"ปี้ฝุ่งบอกว่าซอบงิ้วแล้วเน้อ แต่ปี้บูดล่ะบอกแล้วก๊ะ" เด็กหญิงเยาะเย้ยพี่สาว"ยังมะบอกแต่ว่าปี้ฮู้ว่าเก๊าท่องซอบปี้ชัวร์" แป้งจี่ค่อนข้างมั่นใจว่าบรูซชอบเธอเช่นกัน"แล้วหมูยอไปหาเมี่ยงคำเหรอ อ้ายแต๋งพาไปก๊ะ" นิ่มฟ

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 229 ต๋าวถูกใจใช่เลย

    คร่อก คร่อกกกเหนือฟ้านอนกรนอยู่บนแผ่นอกของภาคีขณะที่มะต๋าวนั้นตื่นเช้ากว่าพี่น้องทุกคน เพราะหนูน้อยพึงระลึกได้ว่าเมื่อคืนกำลังดูพ่อกับแม่ขี่กันแล้วจากนั้นก็จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นมะต๋าวจึงรีบก้าวขาลงจากเตียงนอนขนาดเล็กของตนแล้วเดินไปสะกิดผักหมที่นอนเฝ้าอยู่บนเบาะหมาปลายเตียง"โหมไพกะท๋าว" มะต๋าวชวนผักหมไปห้องพ่อกับแม่ด้วยกัน เนื่องจากฟ้ายังไม่สว่างดีหนูน้อยจึงค่อนข้างหวาดกลัวเจ้าสุนัขโกลเด้นหาวปากกว้างแล้วมุดลอดช่องหมาออกไป มะต๋าวจึงลอดออกตามไปด้วย ผักหมไปถึงหน้าห้องเจ้านายแล้วยกเท้าเขี่ยแคว่ก ๆ สองทีทว่าคนในห้องกลับเงียบกริบมันจึงตัดสินใจลอดช่องหมานำมะต๋าวเข้ามาก่อน เมื่อทั้งคนและหมาเข้ามาได้สำเร็จมะต๋าวจึงเดินเตาะแตะไปกดเปิดสวิตซ์ไฟหัวเตียง ส่วนผักหมนั้นทำหน้าที่เลียหน้าเลียตาให้มนุษย์ชายหญิงที่เพิ่งเสร็จกิจเมื่อตอนตีสามรีบตื่นขึ้นมาเลี้ยงมนุษย์เด็กที่กำลังนั่งหัวโด่อยู่แผล๊บ แผล๊บภาคีปรือตาเพ่งดูสิ่งมีชีวิตตรงหน้าที่ปลุกให้เขาตื่นจากนิทรา มะต๋าวจึงชะโงกหน้าเข้ามาอรุณสวัสดิ์พ่อ "ยุงกวักเพาะขี้""ยุงอะไรหว่า" คนที่กำลังงัวเงียคิดว่าเป็นความฝันขานรับแล้วหลับต่อผักหมถอนหายใจใส่ภ

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 224 ทำหมางเมิน

    ครอบครัวของสีฝุ่นและครอบครัวเมี่ยงคำเดินทางมาถึงเร็วกว่ากำหนด ภาคีจึงให้ทั้งสองเช็กอินเข้าที่พักตั้งแต่เช้าเนื่ิองจากบ้านพักที่เขาจองไว้ให้ไม่มีแขกเข้าพัก ทำให้ทุกคนมีเวลามาพบปะสังสรรค์กับครอบครัวคนเลี้ยงควายที่แปลกคือวันนี้น้ำเงี้ยวค่อนข้างสงบเสงี่ยมเป็นพิเศษทุกคนจึงตะขิดตะขวงใจว่าทำไมคน

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 223 เชียร์ป้อให้ขี่แม่

    กลับมาจากบริษัทได้เพียงสามสี่วันมะต๋าวก็มักจะมีทีท่าประหลาด หนูน้อยมักจะชอบเด็ดดอกหญ้าใส่ถุงก๊อบแก๊บมาให้ภาคีที่โต๊ะทำงาน บางครั้งก็เอามะยงชิดที่อินเหลาเก็บมาฝากยัดใส่กางเกงยีนที่เหนือฟ้ามักจะรีดแขวนไว้ที่ห้องเสื้อผ้าชั้นล่าง หรือไม่ก็เอาดอกไม้ให้แม่แล้วชี้นิ้วไปทางพ่อ คล้ายจะบอกว่าให้ทั้งสองแลกของ

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 220 ข้าวมันไก่ป่วย

    เข้าสู่วันที่สองของการเดินทางกลับมาจากน่านแป้งจี่ที่ไม่ได้พกจิ้งจกเพื่อนรักไปด้วยเพราะกลัวว่ามันจะหายรู้สึกเป็นกังวลตั้งแต่หกโมงเช้า เมื่อเพื่อนรักเอาแต่อยู่นิ่ง ๆ ไม่ยอมขยับตัว"ป้อขี้ ข้าวมังข่ายน่าจะป่วย ฉี่อยากพามันไปหาหมอ" แป้งจี่หยิบกล่องกระดาษเจาะรูใบเล็กเดินตรงไปหาพ่อที่ห้องทำงานเพื่ออำพราง

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 219 ไปสู่ขอบัดเดี๋ยวนี้

    เมี่ยงคำเดินสะบัดสะบิ้งไปนั่งอยู่ที่ใต้ต้นไม้ หมูยอวิ่งตามมาง้อด้วยอมยิ้มสายรุ้ง"ยายเงี่ยงหายงองดอเต๊อะ นี่ไงอมยิ้ม" หมูยอแกว่งอมยิ้มไปมาต่อหน้าเมี่ยงคำ"เด๋วลาวก็ท่องฉากกันแย้ว ตาหยองก็ท่องไพมีเงียหม่าย ฉ่วงเงี่ยงก็คายเพงเงียเข่า" เด็กหญิงตัดพ้อหมูยอถอนหายใจหนัก ๆ พลางดึงเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status