Share

2

last update publish date: 2025-12-14 11:57:18

“งั้นต้องลองไปชิมแล้วค่ะ”

“ฝนเริ่มซาแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ ต้องไปส่งของอีกหลายที่ ผมฝากเจ้าดำด้วยนะครับ แล้วจะแวะมาเยี่ยมมันทุกวัน ผมสัญญาครับ” ตฤณบอกหญิงสาวตรงหน้า แม้จะอยากยืนคุยอยู่กับเธออีกนานๆ แต่เขาก็ต้องไปส่งของให้ลูกค้า

“ค่ะ รับรองว่าจะดูแลเจ้าดำให้ดีเลยค่ะ” ปิ่นแก้วยิ้มละมุนให้ชายหนุ่มตรงหน้า ตฤณจึงกางร่มไปที่รถ ก่อนขึ้นรถเขาหันมายิ้มให้เธออีกครั้ง

วันรุ่งขึ้นตฤณก็มาเยี่ยมเจ้าดำที่โรงพยาบาลตามที่เขาสัญญากับหญิงสาวเอาไว้ วันนี้เขาไม่เจอปิ่นแก้ว จึงฝากขนมและดอกไม้เอาไว้ให้เธอ

ปิ่นแก้วเดินเข้ามาในโรงพยาบาลช่วงบ่าย เจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์จึงรีบเรียกเอาไว้

“คุณหมอคะ มีคนฝากของเอาไว้ให้คุณหมอค่ะ”

“ใครกันจ๊ะ” ปิ่นแก้วเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

“ก็หนุ่มหล่อใจบุญที่อุ้มเจ้าดำมาให้รักษาเมื่อวานไงคะ” พนักงานพูดยิ้มๆ ปิ่นแก้วรับกุหลาบสีขาวช่อใหญ่และขนมคัพเค้กมาถือเอาไว้

เธอพลิกการ์ดอ่านแล้วถึงกับอมยิ้ม...

“ดอกไม้ผมจัดเองนะครับ พี่สาวบอกว่าขี้เหร่มาก ไม่รู้คุณปิ่นจะบอกว่าขี้เหร่ด้วยหรือเปล่า ส่วนคัพเค้กกล่องนี้ผมทำเองเหมือนกัน เป็นคัพเค้กกาแฟสูตรไม่ใส่ไข่ ถ้าไม่อร่อยอย่าว่ากันนะครับ ผมลงทุนไปสมัครเรียนกับพี่สาว   ของผมเลยนะครับ” ปิ่นแก้วอ่านข้อความแล้วถึงกับอมยิ้ม พอเห็นพนักงานสาวทั้งสองมองมายิ้มๆ เธอก็รีบเดินหนีเข้าห้องทำงานของตัวเองในทันที

ปิ่นแก้วจัดดอกไม้ใส่แจกันเอาไว้บนโต๊ะในห้องทำงาน เธอเปิดกล่องคัพเค้กแล้วลองชิมดู รสชาติอร่อยจนต้องอมยิ้ม ก่อนที่เสียงไลน์จะดังขึ้น

-ชิมคัพเค้กของผมหรือยังครับ-

-ชิมแล้วค่ะ- เธอพิมพ์ตอบกลับไป

-รสชาติเป็นยังไงบ้างครับ- คนพิมพ์ถามแล้วนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ นอกจากช่วยพี่สาวส่งดอกไม้และส่งขนมแล้วเขายังทำงานฟรีแลนซ์อีกด้วย ทั้งออกแบบปกหนังสือ วาดปกหนังสือ ซ่อม       คอมพิวเตอร์ โปรโมตงาน และทำเว็บไซต์ขายดอกไม้และขนมให้พี่สาวอีกด้วย บิดามารดาที่ล่วงลับไปแล้วทิ้งเงินมรดกจากการค้าขายเอาไว้ให้เขาและพี่สาวคนละหนึ่งร้อยล้านบาท เขากับพี่สาวจึงมาเปิดร้านดอกไม้และขนมทำร่วมกันเป็นกิจการเล็กๆ ที่เป็นอาชีพอิสระและมีเวลาเป็นของตัวเองได้เต็มที่กว่างานประจำ

-อร่อยค่ะ- เธอตอบกลับไป ตฤณอ่านข้อความแล้วดีใจ

“น้องชายของพี่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว ท่าทางพี่กำลังจะมีน้องสะใภ้แล้วสินะ” ติยากรเอ่ยแซวน้องชาย

“ยังเลยครับ ผมเพิ่งเจอเธอและได้คุยกันจริงๆ เมื่อวานนี้เอง” ตฤณตอบพี่สาว

“คุยกันจริงๆ แสดงว่าเคยเจอกันแล้ว”

“ก็ไม่เชิงหรอกครับ ผมกับเธอคลาดกันทุกที เธอเอาอาหารไปให้สุนัขจรจัดน่ะครับ”

“อย่าบอกนะว่าเป็นสาวน้อยคนนั้น” ติยากรรู้จักสาวน้อยนิรนามที่ตฤณเล่าให้ฟังบ่อยๆ ดี

“ครับ”

“โลกกลมจัง”

“เธอหายไปนานหลายปีเลยครับ เพิ่งรู้ว่าไปเรียนหมอมา จบสัตวแพทย์มาทำงานที่โรงพยาบาลของพี่ชายครับ”

“ชอบเขาก็จีบเขาสิ เราน่ะอายุสามสิบแล้วนะปีนี้ น่าจะมีครอบครัวได้แล้ว” เขากับพี่สาวอายุห่างกันถึงสิบปี พี่สาวเคยแต่งงานมีครอบครัวแล้วแต่สามีโดนรถชนตายหลายปีแล้ว พี่สาวของเขาไม่มีลูกเต้าและด้วยความที่รักสามีมาก จึงไม่ยอมแต่งงานใหม่หรือคบกับใครอีก เธอคิดว่าจะครองตัวเป็นโสดไปตลอดชีวิตเพราะรักใครไม่ได้อีกแล้ว

“ผมไม่รู้ว่าเธอมีแฟนหรือยังครับ ที่สำคัญก็คือไม่รู้ว่าเธอจะชอบผมหรือเปล่าน่ะครับ”

“ลองจีบดูก่อน ชอบไม่ชอบอีกเรื่องหนึ่งจ้ะ ถ้าเขายังไม่มีแฟนนะ” ติยากรเชียร์น้องชายเต็มที่

“ก็ว่าจะจีบนี่แหละครับ” คนเป็นน้องถึงกับยกมือขึ้นลูบท้ายทอยไปมาเพราะเขินอยู่มาก

“อย่าบอกนะว่ามาเป็นลูกมือทำขนมกับพี่และช่วยจัดดอกไม้เพราะเขา”

“ก็... ครับ” คนเป็นน้องตอบแล้วเขินหนักกว่าเก่า ติยากรถึงกับตาโต อ้าปากค้างเพราะไม่เคยเห็นน้องชายสนใจผู้หญิงที่ไหน วันๆ เอาแต่ทำงานหน้าคอมพิวเตอร์ ช่วยเธอส่งดอกไม้ ส่งขนมและรับซ่อมคอมพิวเตอร์ ไม่เคยเห็นคิดจะจีบใคร ตฤณไม่เจ้าชู้ ผู้หญิงสวยๆ มาทอดสะพานให้ก็ไม่เคยเล่นด้วยหากไม่ได้รักชอบจริงๆ น้องชายก็ไม่อยากทำให้ใครต้องเสียใจ เธอรู้จักนิสัยน้องชายดีว่าเป็นคนเช่นไร ตฤณเป็นคนสุภาพเรียบร้อย ขี้อาย สะอาดเรียบร้อยและพูดเพราะ เธอยังเคยคิดเลยว่าหากผู้หญิงคนไหนได้ตฤณไปเป็นแฟน คงโชคดีมากแน่ๆ เพราะน้องชายของเธอเป็นคนอ่อนโยนและใส่ใจกับคนอื่นเสมอ

“วันหลังชวนเขามาเที่ยวที่บ้านบ้างสิ พี่อยากเจอ” ติยากรบอกน้องชาย

“ผมขอตัวเอาอาหารไปให้พวกเด็กๆ ก่อนนะครับ” นอกจากตฤณจะนำอาหารไปให้สุนัขจรจัดข้างถนนแล้ว เขายังเก็บสุนัขและแมวมาเลี้ยงอีกด้วย

สองพี่น้องได้จ้างคนมาดูแลพิเศษ โดยเลือกคนที่ใจบุญรักสัตว์เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จะได้ดูแลสัตว์เหล่านั้นด้วยความรักอย่างจริงใจ

“จ้ะ” ติยากรรับคำ มองน้องชายด้วยรอยยิ้ม

“เด็กๆ หิวไหมครับ มากินอาหารกันเร็ว”

มีสุนัขจรจัดหรือแมวหลายชีวิตที่ตฤณไม่ได้พากลับไปที่บ้านพักด้วยเพราะพวกมันเลือกที่จะอยู่ที่นี่ พากลับไปก็หนีออกมา อาจเพราะโดนเจ้าของทิ้งเอาไว้ตรงนั้นเลยคิดว่าสักวันเจ้าของคงกลับมารับ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   36

    “พี่หนึ่ง ฮือๆๆ” ตุ๊กตาร้องไห้ออกมาร่างสั่นสะท้านอยู่ในอ้อมแขนของติยากร เธอรู้สึกว่าอ้อมแขนนี้อบอุ่นที่สุดเหมือนทุกครั้งที่เธอต้องการมัน แต่ถ้าเธอรู้จักรักตัวเองและกอดตัวเองได้ ยืนด้วยลำแข้งของตัวเองเธอก็น่าจะมีความรู้สึกอบอุ่นมากกว่านี้เป็นร้อยเท่าพันเท่าไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์ด้วยซ้ำที่ตุ๊กตายอมล่าถอยไปเอง แต่เธอกลับได้พี่สาวเพิ่มมาอีกคน ปิ่นแก้วเป็นพี่สาวอีกคนที่น่ารัก อีกฝ่ายไม่ได้มาแย่งตฤณหรือติยากรไปจากเธอ แต่กลับมาเติมเต็มในสิ่งที่เธอขาดหาย นั่นก็คือมิตรภาพดีๆ ที่หายากยิ่งในสังคมปัจจุบันปิ่นแก้วสอนให้เธอได้เรียนรู้คุณค่าของชีวิต สอนให้เธอได้รู้จักตัวเองว่าชอบอะไร สอนการบ้านให้อย่างไม่เกี่ยงงอน เธอกลับไปเรียนอีกครั้ง คิดว่าจะพยายามตั้งใจเรียนให้สำเร็จในครั้งนี้ แม้บิดามารดาจะยังคงบ้างาน แต่เธอก็คิดไปว่าพวกท่านมีความสุขกับการทำงาน เธอนึกย้อนไปถึงอดีต ถึงแม้เธอปรารถนาเวลาและอ้อมแขนของพวกท่านเพียงใด แต่สิ่งหนึ่งที่พวกท่านทำคือไม่เคยให้เธอลำบากเลย ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกิน บ้านช่องห้องหอที่อยู่อาศัยที่ไม่ให้น้อยหน้าใคร และเงินฝากในบัญชีที่พวกท่านฝากเอาไว้ให้ทุกเดือนเพราะไม่อยากให้เธอขัดส

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   35

    ในเมื่อต้องเป็นแฟนกับตฤณ ตุ๊กตาคิดว่าต้องเอาใจตฤณให้เขาพึงพอใจมากที่สุด แต่เธอเองก็มีข้อแม้เช่นเดียวกัน“ในระหว่างนี้เธอห้ามยุ่งกับพี่สองเด็ดขาด ทำได้ไหม” ตุ๊กตาพูดขึ้น“ได้ พี่จะไม่ยุ่งกับพี่สองและเธอเด็ดขาด” ความใจเด็ดของอีกฝ่ายทำให้ตุ๊กตาอึ้งไป ถ้าเป็นเธอจะไม่ยอมยกสามีให้ใครหรอก วูบหนึ่งตุ๊กตาอยากถามว่าปิ่นแก้วกำลังคิดอะไรอยู่ แต่เธอก็เลือกที่จะไม่พูดไม่ถามออกไปหลังจากที่ตกลงกันเช่นนั้น ปิ่นแก้วแฟร์ๆ ว่าตัวเองมาทีหลัง ก็อยากให้ตุ๊กตาได้ลองคบกับตฤณดูเพื่อพิสูจน์ให้รู้ว่าถึงจะมาก่อนหรือมาหลัง สำคัญที่สุดคือจิตใจของคน และเพื่อเป็นการทดสอบความรักของตฤณที่มีให้เธอว่าเขาจะหวั่นไหวไปกับผู้หญิงคนอื่นไหม และอยากจบปัญหาทุกอย่างเธอจึงตัดสินใจเด็ดขาดปิ่นแก้วไม่ได้หวั่นไหวและมั่นใจว่าสามีไม่ใช่คนเจ้าชู้ เธอคิดว่าเขาเป็นคนดี แต่ถ้าครั้งนี้เธอคิดผิด ก็จะยอมรับในสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจ เพราะถ้าไม่ทำแบบนี้ ตุ๊กตาก็จะเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตของเธอไม่จบไม่สิ้นปิ่นแก้วย้ายกลับไปอยู่กับพี่ชายทั้งสามที่บ้าน ตุ๊กตาย้ายเข้ามานอนที่บ้านของตฤณอย่างเป็นทางการ เธอพยายามเอาอกเอาใจและเข้าหาเขาแต่โดนปฏิเสธ ตุ๊

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   34

    “ค่ะ พี่หนึ่งได้ช่วยเลี้ยงแน่ๆ เลยค่ะ เพราะว่าปิ่นไม่มีพ่อแม่ มีแต่พี่ชาย ให้พวกพี่ชายเลี้ยง ถ้าลูกเป็นหญิงสงสัยได้กลายเป็นทอมแน่ๆ เลยค่ะ”ติยากรหัวเราะเบาๆ กับประโยคของน้องสะใภ้“เป็นเพศอะไรก็ช่าง แต่ให้ดูแลตัวเองได้ รับผิดชอบตัวเอง ไม่เป็นภาระสังคมพี่ก็ว่าดีแล้วนะ ถ้าเลี้ยงลูกแล้วนิสัยเหมือนตุ๊กตาก็ไม่ไหว พ่อแม่เขาตามใจลูกแต่ไม่มีเวลาให้ ให้แต่เงินทอง ตุ๊กตาเลยเป็นเด็กมีปัญหาเพราะถูกตามใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ทำร้ายคนอื่นยังไม่ผิด พ่อแม่คอยปกป้องออกรับแทนเสียทุกอย่าง”“เราก็ต้องทำให้เขารู้สิคะว่าการจะให้คนอื่นยอมเขาทุกอย่างมันเป็นไปไม่ได้ เหมือนที่เขาเองก็ไม่มีทางยอมทำตามความต้องการของคนอื่นไปเสียทั้งหมดหรอกค่ะ”“เราสองคนน่ะ กลับมาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำพักผ่อนเถอะ เราเองก็กำลังท้องกำลังไส้ ไม่ต้องคิดมากหรอก พี่จะคอยรับมือตุ๊กตาให้เอง”“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ตฤณดึงมือภรรยาขึ้นจากโซฟาที่นั่งคุยกันอยู่“จ้ะ ตามสบายเถอะ”“ฤทัยฝากของกินมาให้พี่เยอะแยะเลยนะครับ ฝากความคิดถึงมาให้ พี่หนึ่งด้วย”“ขอบใจมากจ้ะ เดี๋ยวพี่จะฝากขนมไปให้ฤทัยด้วย เขามีน้ำใจกับพี่เสมอ วันนี้พี่อยากนั่งดูซีรีส์น่ะจ้

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   33

    “ปิ่นก็เข้าใจค่ะ มันผ่านไปแล้ว ตอนนั้นพี่สองอาจจะมีเหตุผลและอยากช่วย เลยต้องฝืนใจตบปากรับคำออกไปแบบนั้น แต่ตอนนี้ปิ่นเป็นภรรยาของพี่ ปิ่นจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยเหลือพี่ค่ะ จะยืนอยู่เคียงข้างพี่สอง ไม่ซ้ำเติมไม่ตำหนิ แต่จะช่วยแก้ปัญหา”“นายโชคดีมากนะที่ได้น้องปิ่นเป็นภรรยา น่ารักและเฉลียวฉลาดแบบนี้สิถึงจะเหมาะกับคนที่จะเป็นแม่ของลูกนาย นายเลือกไม่ผิดจริงๆ” ณฤทัยตบไหล่เพื่อนขณะเอ่ยชม“แต่เขาร้ายมากนะน้องปิ่น ระวังตัวให้ดีแล้วกัน เขาเคยเอาหมามุ่ยไปใส่ในเสื้อผ้าของเพื่อนอีกคน ทำเอาเพื่อนคนนั้นอับอายไปทั่วเพราะนั่งรถเมล์ กลับบ้านแล้วนั่งคันไปหมด ดีนะพวกพี่ขับรถไปช่วยได้ทัน พาไปส่งโรงพยาบาล ไม่งั้นไม่รู้จะเป็นยังไง”“ร้ายจังเลยนะคะ” ปิ่นแก้วถึงกับคราง“ตุ๊กตาชอบแกล้งคนอื่น สมัยก่อนไม่มีเพื่อนเลย มีแต่สองนี่แหละที่ไม่เคยรังเกียจ พี่หนึ่งอีกคนมั้ง เพราะสองคนนี้เป็นคนดี ถ้าเป็นพี่ล่ะนะเละไปแล้ว” ณฤทัยไม่ใช่คนยอมคน“ปิ่นไม่กลัวหรอกนะ จริงๆ แล้วตุ๊กตาเขาก็น่าสงสารอยู่นะคะ เป็นเด็กขาดความอบอุ่น”“ตรงนั้นก็เข้าใจ แต่เขาร้ายมากนะ คนที่จะต้องรับผิดชอบชีวิตเขาและเผลอๆ ต้องพาไปบำบัดอาการเอาแต่ใจคือพ่อแ

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   32

    “เดี๋ยวพี่จัดของอร่อยๆ ให้นะ ที่นี่มีสลัดเยอะแยะเลย น้ำสลัดพี่ทำเอง กินแล้วไม่อ้วนไม่เลี่ยน รับรองว่าไม่ทำให้คนท้องคลื่นไส้แน่ๆ”“ตุ๊กตาอยากกินสเต๊กปลา” ตุ๊กตาพูดจาทะลุกลางปล้องขึ้นมาเพื่อเรียกร้องความสนใจ“รู้แล้ว เดี๋ยวจะให้คนทำให้” ณฤทัยหุบยิ้มรับคำอืออา ใบหน้าเรียบเฉย ก่อนจะหันมายิ้มให้เพื่อนรัก“สองอยากกินอะไรสั่งเต็มที่เลยนะ เดี๋ยวจะฝากสลัดไข่กุ้งไปให้พี่หนึ่งด้วย พี่หนึ่งชอบกิน เราจำได้”“ดีจังนะคะ ทำตัวเป็นโรงทานเที่ยวแจกอาหารไปทั่ว ขายแบบนี้ได้กำไรบ้างไหมคะ สงสัยจะขาดทุนย่อยยับ”“เขาเรียกน้ำใจ ไม่ใช่เรียกทำทาน”“งั้นตุ๊กตาขอไปให้คนรับใช้ที่บ้านบ้างสิคะ” ตุ๊กตาประชดกลับ“คงไม่ได้หรอกจ้ะ ของกินอร่อยๆ ฉันให้สำหรับเพื่อนฉันเท่านั้น คนอื่นฉันไม่ให้จ้ะ ถ้าอยากได้ก็ซื้อสิจ๊ะ บ้านรวยมีเงินไม่ใช่เหรอ” ณฤทัยพูดตอกกลับก่อนจะสะบัดหน้าเดินหนีไป“นี่ กลับมาก่อนนะ!” ตุ๊กตากระชากเสียงทำท่าจะเดินตามไป ปิ่นแก้วได้แต่มองตาปริบๆ ก่อนหน้านี้ก็ว่าตุ๊กตาดูแปลกๆ ตอนนี้รู้แล้วว่านิสัยทั้งแปลกทั้งไม่มีมารยาทและหยาบคายที่สุด“คนมองกันใหญ่แล้วตุ๊กตา นั่งลงเถอะ” ตฤณรีบปรามเอาไว้“พี่สองดูเพื่อนพี่สิคะ มา

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   31

    “อ้าว.. พี่ไม่เห็นรู้เลย” ตฤณใบหน้าเหลอหลา ตุ๊กตาเคยแกล้งเพื่อนผู้หญิงของเขาให้อับอายและมีเรื่องราวกันมาแล้ว เธอค่อนข้างแสบ เขาจึงคิดว่าการอยู่ห่างๆ จากเธอเป็นการดีที่สุด คนเราคุยกันได้ รู้จักกันได้ แต่ไม่จำเป็นต้องสนิทกันมาก บางครั้งการอยู่ห่างๆ กันก็ยังจะรักษามิตรภาพกันได้มากกว่าการอยู่ใกล้ชิดกัน“เดี๋ยวพี่หนึ่งก็คงจะบอกค่ะ แล้วพี่สองมาทำอะไรคะนี่”“พี่พาภรรยามาตรวจครับ”“ภรรยาเหรอคะ” หญิงสาวกัดปากตัวเองเบาๆ เธอแอบชอบตฤณมานาน ไม่คิดเลยว่าเขาจะชิงตัดหน้าแต่งงานไปเสียก่อน ทั้งๆ ที่ไม่เคยมีท่าทีสนใจผู้หญิงคนไหนมาก่อน แม้แต่ยายมะปราง เพื่อนของตฤณที่โดนเธอแกล้งอย่างเจ็บแสบเมื่อหลายปีก่อน ยายนั่นแอบชอบตฤณ แต่ตฤณไม่ได้คิดเกินเลย เธอจึงช่วยสั่งสอนก็เท่านั้นเอง“พี่สอง” คนที่ออกมาจากห้องตรวจยิ้มหน้าบาน ก่อนจะมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ใกล้สามีด้วยความสงสัย“นี่เหรอคะภรรยาพี่สอง”“ใครเหรอคะพี่สอง” ปิ่นแก้วเอ่ยถาม“ตุ๊กตาครับ เป็นเพื่อนบ้านของพี่กับพี่หนึ่ง น้องเขาไปเรียนหลายปีเพิ่งกลับมา”“อ้อค่ะ” ปิ่นแก้วรับคำหันไปยิ้ม อีกฝ่ายก็ยิ้มตอบกลับมา แต่สีหน้า แววตาท่าทีดูแปลกๆ ของอีกฝ่ายทำให้ปิ่นแก้วต้องข

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status