บทที่ 1 (3)

“ก็เจด้าอย่างใกล้ชิดกับคุณนี่คะ คุณก็รู้ว่าเจด้าชอบคุณมากขนาดไหน แล้วอีกอย่างเราก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลนะคะ คุณพ่อคุณแม่เราทั้งสองคนท่านก็สนิทสนมกันมาก ทำไมเราไม่ทำให้ความสัมพันธ์ของเราแนบแน่นตามที่ผู้ใหญ่ท่านต้องการล่ะคะอันเดรส ทองของสองตระกูลจะได้รวมกันเป็นแผ่นเดียวกันสักที” เจด้าทิ้งศีรษะไว้บนไหล่หนาอย่างออดอ้อน ตั้งแต่มาถึงหัวหินเธอก็สวมใส่ชุดว่ายน้ำวาบหวิวยี่ห้อดังเดินอวดรูปร่างในบ้านพัก หวังจะให้ชายหนุ่มสนใจแต่เขากลับนิ่งเฉยเสียอย่างนั้น ถ้าไม่ได้คุณป้าอันนาแม่ของอันเดรสช่วยพูดให้ลูกชายท่านพาเธอมารับประทานอาหารนอกบ้านพัก ก็ไม่มีทางที่จะได้นั่งอิงแอบแบบนี้แน่ ขนาดไปมาหาสู่กันบ่อย น้อยครั้งที่เธอจะมีโอกาสได้อยู่กับเขา ครั้งนี้เองก็เช่นกันไม่รู้ว่าเขาจะเอาลูกน้องมานั่งทานด้วยทำไม

“นี่เจด้า ผมบอกหลายครั้งแล้วนะว่าไม่ได้ชอบคุณ และไม่คิดที่จะชอบด้วย ผมกับคุณเราเป็นได้แค่เพื่อน แค่พี่ แค่น้องกันเท่านั้นแหละ แล้วก็ช่วยเอาตัวคุณออกไปไกลๆผมด้วย อย่ามานั่งแนบชิดกันแบบนี้ ทำไมต้องให้ย้ำหลายรอบด้วยเนี่ย” อันเดรสหน้าบึ้งตึง เมื่อรู้สึกว่าคนข้างกายชักจะพูดไม่รู้เรื่องขึ้นมาอีกแล้ว ไม่รู้ว่าแม่เขาจะชวนมาพักผ่อนด้วยทำไม นี่ถ้าพ่อเขาเดินทางมาด้วยไม่มีทางที่เขาจะมากับแม่และเจด้าหรอก

“อันเดรสคุณหักหาญน้ำใจเจด้ามากเกินไปแล้วนะคะ เจด้าจะฟ้องคุณป้า คุณป้าท่านสั่งให้คุณดูแลเจด้าอย่างดีคุณอย่าลืมสิคะ” เจด้าเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ เรื่องอะไรเธอจะถอยตามที่เขาบอก คนอย่างเธอหากอยากได้อะไรแล้วก็จะต้องได้ ตระกูลโรเจอร์เป็นบ่อเงินบ่อทองให้เธอได้สบายไปทั้งชาติ ใครปล่อยเขาไปง่ายๆก็โง่เต็มทนแล้ว

“คุณจะไปฟ้องอะไรแม่ผมก็ตามสบาย ถ้าทำแล้วคุณมีความสุขก็ทำไปเถอะ ผมไม่แคร์หรอกนะจะบอกให้ ไม่ต้องเอาแม่มาขู่คนอย่างผมเจด้า ผมเชื่อว่าแม่จะเข้าใจในสิ่งที่ผมทำ ไม่มีแม่คนไหนเห็นคนอื่นดีกว่าลูกหรอก เจมส์ไปส่งเจด้าที่บ้านด้วย แล้วแกค่อยกลับมารับฉันกับเชสที่นี่ ถ้าคุณนายอันนาถามแกก็บอกไปตามตรงว่าฉันรำคาญเจด้าเลยส่งกลับบ้านก่อน” อันเดรสพูดกับเจด้าจบก็สั่งลูกน้องคนสนิทที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขาเสียงเรียบ ให้เจด้ากลับไปอยู่กับแม่เขานั่นแหละดีแล้ว เผื่อจะได้เจอฤทธิ์เดชที่คุณเธอเก็บซ่อนเอาไว้ก็ได้ จะได้หูตาสว่างสักที

“ได้ครับบอส เชิญคุณเจด้าที่รถครับ” เจมส์ลุกขึ้นยืนแล้วผายมือเชิญอย่างสุภาพ

“อันเดรสคนบ้า! คอยดูนะคุณจะต้องถูกคุณป้าเล่นงาน โทษฐานไม่สนใจฉัน แถมยังไล่ให้กลับบ้านพักอีก” เจด้าสะบัดตัวลุกขึ้นยืน แล้วเดินกระแทกส้นรองเท้าส้นสูงนำเจมส์ออกไปด้วยใบหน้าหงิกงอ คนที่นั่งรับประทานอาหารอยู่ใกล้ต่างหันมองด้วยความสนใจ แล้วก็เข้าสู่สภาวะปกติเมื่อสาวเจ้าอารมณ์ออกจากร้านไป

“เจด้านี่โคตรน่ารำคาญเลยแกว่าไหมเชส ไม่รู้ว่าแม่ฉันอยากได้เจ้าหล่อนเป็นสะใภ้ได้ยังไงกัน ทำตัวอย่างกับเป็นแฟนฉันเข้าไปทุกี” อันเดรสพูดกับลูกน้องน้องคนสนิท เห็นทีว่าต้องคุยกับมารดาให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที ไม่อย่างนั้นก็พยายามจะจับคู่เขากับเจด้าอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

“ครับ แต่เธอก็ยืนยันว่าชอบบอสนะครับ แสดงออกชัดเจนเลยว่าอยากได้บอสไปเป็นสามีเธอ ยิ่งมาดามให้การสนับสนุนด้วยแล้วคุณเจด้าคงคิดว่ายังไงบอสก็คงจะหนีเธอไม่พ้น ทุกครั้งที่บอสไล่ผ่านไปไม่กี่วันคุณเธอก็จะกลับมาใหม่ ทางที่ดีบอสควรจะเด็ดขาดกับเธอได้แล้วนะครับ” เชสพูดตามความเป็นจริงที่ได้เห็น ถ้าเขาเจอแบบนี้บ้างก็คงจะปวดหัวไม่น้อย แต่ถึงยังไงเขาก็ไม่มีวันปวดหัวแบบเจ้านายแน่นอน เพราะความรวยไม่เข้าขั้นเศรษฐี หน้าตาไม่หล่อระดับพระเอก ถ้าเป็นเจ้าของกิจการนำเข้ารถหรูและผลิตชิ้นส่วนยานยนต์อย่างอันเดรส โรเจอร์ บอสสุดที่รักก็ว่าไปอย่าง

“ก็ว่างั้น เดี๋ยวฉันจะต้องคุยกับคุณนายอันนาให้รู้เรื่อง” อันเดรสพึมพำ แม่เขาถ้าพูดกันจริงๆจังๆท่านก็คงจะเข้าใจ เพราะท่านมีเหตุผล คงอยากจะอุ้มหลานเต็มแก่เลยจะใช้วิธีคลุมถุงชน แต่คนอย่างเขาถ้าอยากได้เมียเขาต้องเลือกเอง เรื่องของหัวใจใครจะมากำหนดให้ไม่ได้ ที่ผ่านมาเห็นเพื่อนหลายคนแต่งงานมีลูกมีเต้ากัน พลอยทำให้เขามีความคิดที่จะมีชีวิตแบบนั้นบ้าง แต่ติดตรงที่ว่ายังไม่มีใครสามารถทำให้เขาใจเต้นแรงได้สักคน