Se connecterPartager
แหวนแต่งงาน
Date de publication:
2026-01-01 16:10:20ชายหนุ่มร่างสูง ร่างกายขาวเนียนเปลือยผ้าท่อนบนเผยให้เห็นกล้ามมัดหน้าท้องสุดยั่วยวนชวนสัมผัสได้ลุกออกมาจากเตียงนอนนุ่มหลังจากเสร็จภาระฉากรักที่เร่าร้อน เดินเข้าห้องน้ำไปด้วยสีหน้าที่เย็นชาปล่อยให้ร่างบางขาวเนียนของเขมิกา (เขม) หรือภรรยา (แค่) ในนาม
นุ่งน้อยห่มน้อยนั่งกุมหน้าตัวงอด้วยความเจ็บปวดจนแทบสิ้นสติไปอยู่รอมร่อ หยาดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลทะลักลงมาอย่างไม่ขาดสายแต่กลับไร้เสียงสะอื้นอยู่บนเตียงอย่างโดดเดี่ยวอ้างว้างอยู่คนเดียว เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำๆ ไม่รู้เป็นกี่ครั้งในของทุกวันแล้วจนแทบจะนับจำนวนไม่ได้ที่เธอต้องนั่งร้องไห้ให้กับผู้ชายที่รักมากแบบนี้…นานเท่าไหร่แล้วที่ตั้งแต่เธอและเขาแต่งงานกันมา รอยยิ้มที่ร่าเริงมีความสุขของความรักในวันวานก็ไม่ได้ปรากฏอยู่บนใบหน้างามของเธออีกเลย… ผู้ชายคนนี้ที่ขึ้นว่าเป็นสามีเขาทำราวกับว่าฉันเป็นเพียงผู้หญิงราคาถูก ที่จะสามารถเรียกใช้ให้มาบำเรอตอนไหนก็ได้ในเวลาที่เขาต้องการ กินทิ้ง กินขว้าง เหมือนของเล่นแก้เหงาชิ้นหนึ่ง เขาทำเหมือนกับฉันเป็นนางบำเรอมาตลอดหลายปีนี้ ไม่มีกระทั่งคำหวานที่คู่รักฉันสามีภรรยาเขาพูดกัน แต่กลับมีเพียงใบหน้าที่เย็นชากับสายตาที่ดูถูกดูแคลนรังเกียจส่งกลับมาเป็นการตอบแทน ทั้งที่ฉันแต่งงานจดทะเบียนสมรสเป็นภรรยาถูกต้องตามกฎหมายของเขาแท้ๆ … ผู้ชายคนนี้เคยสัญญาว่าจะรักฉันตลอดไป เคยสัญญาจะดูแลถนุทนอมฉันเป็นอย่างดีและจะไม่ให้เสียใจไปชั่วชีวิตในตอนนั้น ทั้งที่เราเคยรักกันมาก แต่มาในตอนนี้มันไม่ใช่อีกต่อไปแล้วเพราะว่าตอนนี้ผู้ชายคนนั้นเขาได้ตายไปจากโลกนี้ไปนานแล้ว มีเพียงผู้ชายที่โหดเหี้ยมไร้หัวใจได้เข้ามาแทนที่และคำสัญญาในวันนั้นก็เช่นกันล้วนเป็นคำหลอกลวงสับปรับทั้งเพ! ความจริงที่ไม่มีใครรู้เมื่อ3ปีก่อน… ร่างสูงยืนอมยิ้มพลางจ้องหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความตื่นเต้นราวกับว่ากำลังจะมีเรื่องดีอะไรเกิดขึ้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะตัดสินใจกดโทรออกไปยังเบอร์ของแฟนสาวอย่างเขมมิกา (เขม) ที่คบกันมา5ปี ตั้งแต่สมัยตอนเรียนมหาลัยอยู่ปี1 ด้วยหัวใจที่เต้นรัวโครมครามคล้ายกำลังลักขโมยที่ใดอยู่จนความเคอะเขินอันน่าประหลาดใจปรากฎขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่ม ตู๊ดดด~ (เสียงรอสาย) (ฮัลโหล) น้ำเสียงอ่อนหวานจากปลายสายได้เอ่ยพูดขึ้นยิ่งทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของนาวินแดงระเรื่อ เขาตื่นเต้นจนไหล่เกร็ง ริมฝีปากหยักได้เม้มแน่นปกปิดความเขินอายของความรัก “ฮัลโหล” (ว่าไงคะ สุดหล่อของเขมโทรมาหาเวลานี้คงจะคิดถึงล่ะสิ คริคริ) ปลายสายพูดจากระเซ้าเย้าแหย่ให้แฟนหนุ่มหัวใจพองฟูในความรักที่เธอนั้นมอบให้แก่เขาเป็นประจำ “แล้วคุณจะให้ผมคิดถึงใครล่ะครับ ถ้าไม่ใช่เขมมิกาที่รักของผม” นาวินพลันผลิรอยยิ้มหล่อเหล่าออกมาอย่างอ่อนโยน ไม่น้อยหน้าที่จะหยอดคำหวานตอบกลับแฟนสาวด้วยน้ำเสียงเปี่ยมล้นเต็มไปด้วยความรักใคร่เสน่หา (ปากหวานอีกแล้วน่า แบบนี้ต้องให้รางวัลบ้างแล้วล่ะ คริคริ) ปลายสายเขมมิกาเธอเอ่ยตอบพร้อมยิ้มแป้นหัวเราะขบขันอย่างอารมณ์ดี “เขม เย็นนี้คุณว่างมั้ย” (สำหรับสุดหล่อของฉันต้องว่างอยู่แล้วค่ะ) (งั้นมาเจอกันที่ร้านประจำนะครับ แต่งตัวมาสวยๆ เลยนะ) (ได้เลยค่ะที่รัก) “ผมจะรอนะ” (เจอกันค่ะ) “ครับที่รัก” หลังจากจบการสนทนา สายโทรศัพท์ได้ตัดวางสายไป ร่างสูงของมาวินก็ไม่รอช้าที่จะให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ได้รีบขับรถหรูมุ่งหน้าไปยังขายเครื่องประดับชั้นนำแห่งหนึ่งทันที ทั้งใบหน้าหล่อเหลาที่ยังคงยิ้มไม่หุบ ร้านเครื่องประดับxxx “สวัสดีครับลูกค้า” หลังจากชายหนุ่มเดินทางมาถึง ณ ร้านเครื่องประดับ พนักงานบริการภายในร้านหน้าเคาเตอร์ก็ได้กล่าวสวัสดีพร้อมยกมือไว้อย่างสุภาพนอบน้อมบริการลูกค้า “สวัสดีครับ ผมมารับขอที่สั่งจองเอาไว้นะครับ” “อ๋อได้เลยครับ ลูกค้าชื่อคุณมาวินใช่มั้ยครับ" “ใช่ครับ” “ครับผม รบกวนลูกค้าเชิญนั่งรอตรงมุมโซฟาบริการสักครู่นะครับทางเราจะไปนำของที่ลูกค้าสั่งจองไว้มาให้ครับ” “ได้ครับ” 10นาทีต่อมา เวลาผ่านไปไม่นานนักชายหนุ่มได้เดินออกมาจากร้านเครื่องประดับชั้นนำแห่งนั้นพร้อมกับถุงของขวัญใบเล็กใบหนึ่งก่อนจะเดินมาขึ้นรถหรูของเขาที่จอดอยู่หน้าร้านด้วยท่าทีที่พึงพอใจกว่าในทุกวันๆ เป็นพิเศษ ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มยิ้มแย้มออกมาอย่างอารมณ์ดีทันทีเมื่อเปิดถุงหยิบกล่องแหวนสีแดงกำมะหยี่รูปทรงหัวใจออกมาเปิดดูแหวนเพชรเม็ดใหญ่ส่องแสงประกายวิบวับยามเมื่อกระทบเข้ากับแสง เพราะนี่คือแหวนหมั้นที่ถูกดีไซน์ออกมาอย่างปราณีตแกะสลักตัวอักษรย่อภาษาอังกฤษเป็นลวดลาย ระหว่างชื่อของเขาและชื่อของแฟนสาวอย่างเขมมิกาเอาไว้ วันนี้ชายหนุ่มรู้สึกอารมณ์ดีเป็นพิเศษเมื่อนึกถึงเวลาที่เขาจะได้ขอเธอแต่งงานจนแทบจะรอไม่ไหว ทั้งตื่นเต้นอยากจะสวมแหวนวงนี้ที่เขานั้นได้ตั้งใจจะสั่งทำขึ้นมาเป็นของขวัญที่พิเศษที่สุดในชีวิตบนนิ้วนางข้างซ้ายของแฟนสาวอย่างเขมมิกา ให้มาเป็นภรรยาที่รักในอนาคตอีกไม่นานข้างหน้านี้
Dernier chapitre
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ ตบหัวแล้วลูบหลัง
หญิงสาวผิวขาวร่างเล็กนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงนอนหลังจากหมดสติสลบไปเพราะเหตุการณ์บาดตาบาดใจที่เธอไม่สามารถทนรับมันไม่ไหว โดยข้างกายยังคงมีชายหนุ่มคอยนั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่างบรรยากาศภายในห้องช่างเงียบสงัด ทำให้เขาตกอยู่ในห้องภวังค์แห่งความคิด แววตาเกิดอารมณ์ความรู้สึกชนิดหนึ่งที่อ่านยาก ยาม เมื่อมองใบหน้าสวยหวานของเธออย่างอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดอยู่ภายใต้จิตสำนึกไม่น้อยกับสิ่งที่ตนเองนั้นทำลงไปจะเกินเหตุไปหรือเปล่าแต่ถึงอย่างนั้น มาคิดเอาตอนนี้ก็สายเกินไปแล้วที่จะแก้ไข...ใบหน้าชายหนุ่มสลดลงอย่างเจ็บปวดใจไม่น้อย อารมณ์ของเขากระเพื่อนไหวขึ้นมา เมื่อย้อนนึกถึงภาพวันเวลาเก่าๆ และช่วงเวลาดีๆ ของความรักระหว่างเขาและเธอที่ยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำส่วนลึก ทั้งที่ตลอดหลายปีมานี้เขาจะพยายามลบล้างมันออกไปจากใจเท่าไหร่ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้อยู่ดีจนมาถึงทุกวันนี้หัวใจที่เดิมทีคิดว่าตายด้านไปแล้วพลันเกิดความรู้สึกเจ็บจนชายหนุ่มไม่อาจละเลย ดวงตาดำสนิทยังคงประทับใบหน้าและรอยยิ้มของหญิงสาวติดตรึงอยู่ในใจอย่างยากจะลืมเลือน อารมณ์ซับซ้อนถาโถมเข้ามา ความรู้สึกอบอุ่นอ่อนโยนภายในหัวใจส่วนลึกที่ไม่เคยวนเวียนม
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ จุดประสงค์
วันต่อมา(ห้องพิเศษ)หลังจากเมื่อวานหญิงสาวได้ถูกบังคับให้เซ็นใบทะเบียนสมรส โดยคนที่เอามาให้เซ็นก็คือชายหนุ่มที่เธอรักและเคยแสนดีมาก แต่นั่นมันคือเมื่อก่อน เพราะตอนนี้เขาเป็นราวกับซาตานค่อยจะรุนแรงกับเธอทุกครั้งไป ความรู้สึกผิดหวังพลันโถมใส่กลางใจอย่างทุกข์ทรมาน คำพูดไร้หัวใจของเขาเหล่านั้นยังคงวนเวียนแทรกผ่านโสตประสาทของเธออยู่ตลอดเวลา ดูแล้วว่าความปวดร้าวนี้คงจะอยู่ในใจเธอไปอีกเนิ่นทว่าขณะที่หญิงสาวกำลังนั่งเศร้าซึมอยู่ในความเงียบจู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เธอจึงหยิบขึ้นมาดูปลายสายที่โทรเข้ามาบนโชว์หน้าจอโทรศัพท์นั่นคือสายจากชายหนุ่มที่เป็นเหมือนกับเจ้าชีวิตโทรเข้ามา เห็นแบบนั้นแล้วเธอจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วกดรับสายพยายามพูดด้วยน้ำเสียงเรียบที่ดูปกติที่สุด ฝืนทำเป็นว่าตัวเธอนั้นไม่ได้รู้สึกอะไร“ฮัลโหลค่ะ”(เดี๋ยวฉันจะไปรับเธอมาคอนโด)“ค่ะ” ตอบเสียงเรียบ(เตรียมตัวให้ดี ฉันใกล้จะถึงแล้ว) ชายหนุ่มพูดจบก็กดตัดสายไปในทันทีติ๊ด (เสียงตัดสาย)หลังจากสายถูกตัดไปแล้ว หญิงสาวลดมือวางโทรศัพท์ลงอย่างช้าๆ เธอพยายามฝืนอดทนข่มกลั้นความรู้สึกอยากร้องไห้เอาไว้ เมื่อนึกถึงชะตากรรมที่ต้องเผชิญ
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ ภรรยาแค่ในนาม
“ถ้าคุณเสร็จธุระแล้วก็รีบกลับเถอะค่ะ เขมอยากพักผ่อน” เสียงแผ่วปนเหนื่อยเอ่ยบอกร่างสูงที่นอนทับอยู่บนตัวเธออย่างไม่มองหน้า เมื่อเขาเห็นเธอเป็นเพียงของตายไม่มีค่า“หึ คิดว่าฉันอยากอยู่ใกล้เธอมากหรือไง ผู้หญิงอย่างเธอมีดีก็แค่เรื่องบนเตียงเท่านั้นเขมมิกา!”สายตาดูแคลนมองหญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่ใต้ร่างสูง เขมมิกาเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นในเมื่อไม่ได้เป็นแบบที่เขากล่าวหาก็ไม่จำเป็นต้องออกอาการ ได้แต่นอนนิ่งราวกับคนหมดแรง เธอพยายามกดข่มอารมณ์ความผิดหวังเสียใจเอาไว้ ฝืนเอ่ยพูดขึ้นมาเสียงเรียบ“ขอบคุณนะคะ อย่างน้อยคุณก็ยังเห็นข้อดีในตัวฉันบ้าง”หมับ!...“อ๊ะ!...เขมเจ็บนะ” หญิงสาวเผลอร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บเมื่อมือหนาราวกับครีมเหล็กบีบเข้าที่ปลายคางของเธออย่างแรง เขาแผดเสียงคำรามและมองด้วยสายตาเฉือดเฉือนมาที่เธอด้วยความคับแค้นใจอย่างบ้าคลั่ง“อย่ามาปากดีกับฉัน รู้ไว้ด้วยว่าสถานะเธอตอนนี้เป็นแค่นางบำเรอใต้อาณัติของฉันที่ไร้ค่าคนนึงและไม่มีทางหลุดพ้นไปจากฉันไปได้นอกเสียจากความตายเท่านั้น ที่จะทำให้เธอเป็นอิสระจำเอาไว้”แววตาของชายหนุ่มเหมือนเข็มทิ่มแทงดวงใจของหญิงสาวอย่างแรง จนเธอลำคอตีบตันพย
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ สายโทรศัพท์ต้นเหตุ NC
วันต่อมา...พยาบาลร่างสูงของชายหนุ่มเปิดประตูห้องพิเศษเดินเข้ามาพร้อมกับหิ้วอะไรบางอย่างมากมายเต็มไม้เต็มมือ มาให้หญิงสาวที่กำลังนั่งเฝ้าลูกชายของเธอไม่ห่างด้วยความเป็นห่วงเจียนแทบขาดใจ“ฉันแวะมาเยี่ยม กลัวว่าของเล่นใหม่ของฉันจะเป็นลมไปเสียก่อน กินอะไรบ้างแล้วยัง” ชายหนุ่มเอ่ยถามอย่างสบายอารมณ์ราวกับว่าเขานั้นกลับมาเป็นผู้ชายคนเดิมที่เธอรักอีกครั้ง“ยังเลยค่ะ” เธอเหงนเงยใบหน้าเศร้าซึมขึ้นตอบเขาด้วยน้ำเสียงฟังคล้ายจะร้องไห้ออกมา“ฉันซื้อข้าวกับผลไม้มาฝาก กินซะสิ” น้ำเสียงหยาบกระด้างแฝงความห่วงใยของชายหนุ่มผิดไปจากก่อนหน้านี้จนน่าประหลาดใจเล็กน้อย ทำให้หญิงสาวแอบรู้สึกดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“ขอบคุณนะคะที่ซื้อมาให้ แต่ฉันเป็นห่วงลูกกินอะไรไม่ลงจริงๆ”“ฉันสั่งให้กินก็ต้องกิน!” ทันทีที่หญิงสาวปฏิเสธ น้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาดรวมถึงใบหน้าที่เคร่งขรึมจริงจังของชายหนุ่มได้ตะวาดดังขึ้น ฝ่ามือใหญ่แข็งเกร่งดั่งคีมเหล็กร้อนเอื้อมไปกระชากคางเรียวเล็กพร้อมออกแรงบีบให้หันมาประจันหน้ากับเขาจนเธอรู้สึกเจ็บก่อนจะมองด้วยสายตาดุดันทำให้หญิงสาวถึงกับสะดุ้งใจกระตุกวูบกะทันหัน ร่างบางเหมือนแข็งค้างไปโดยพลัน ค
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ สัญญาเมียบำเรอ
โรงพยาบาลดวงตางามค่อยๆ ลืมขึ้นมาอย่างช้าๆ พร้อมสติเริ่มกลับมาเป็นปกติ ใบหน้าละมุนซีดเผือดในทีแรกเปลี่ยนกลับมีสีเลือดฝาดอมชมพูอีกครั้งหลังจากที่หญิงสาวหมดสติไปหลายชั่วโมง แต่เมื่อรู้สึกตัวมือเรียวรีบของเธอยกขึ้นจับบริเวณศรีษะที่มีผ้าพันแผลปิดบาดแผลเอาไว้โดยอัตโนมัติด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ประคองตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่งอดทนกับความทรมานเจ็บปวดตามร่างกายแล้ว กวาดสายตาสำรวจไปรอบๆ ทั้งยังคงมึนงงสับสนอยู่เล็กน้อย ก็พบว่าตัวเองนั้นอยู่ในห้องพักฟื้นคนไข้ของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งหญิงสาวจึงพยายามนึกภาพทบทวนความจำของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้อยู่ครู่หนึ่ง และทันทีที่จำได้ทุกอย่างแล้วดวงตาโตเบิกโพลนขึ้นมาทันทีอย่างตื่นตระหนกเมื่อนึกขึ้นได้ว่าลูกชายของเธอบาดเจ็บจนหมดสติจากอุบัติเหตุในตอนนั้นประสาทสัมผัสทุกส่วนตื่นตัวอย่างเต็มที่ ลางสังหรณ์ผุดขึ้นมาในใจของผู้เป็นแม่ในวินาทีนั้น อาการบาดเจ็บจากบาดแผลตามร่างกายก็หายไปโดยพลัน จิตใจที่นึกห่วงลูกยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดสติแทบไม่อยู่กับเนื้อกับตัวต้องการจะเจอหน้าลูกชายให้ได้หญิงสาวจึงดึงสายน้ำเกลือที่ฝังอยู่บนผิวหนังของเธอออกอย่างเลือดเย็นไม่สนใจว่
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ คนแปลกหน้า
“วินกำลังเข้าใจเขมผิดนะคะ” หญิงสาวเอ่ยบอกชายผู้เป็นที่รักของเธอมาโดยตลอด ถึงเขาจะหายหน้าหนีไปเพราะความเข้าใจผิดแต่ในหัวใจก็เขมมิกายังคงมีมาวินและเธอเฝ้ารอวันที่จะได้พบเจอกับเขาอีกครั้ง“อย่ามาเรียกชื่อฉันทำเหมือนว่าเราสนิทกันแบบเมื่อก่อน” ท่าทีเฉยชาของชายหนุ่มแม้กระทั่งน้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน เขาไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้อธิบายความจริงเลยสักนิด จมปลักอยู่กับความคิดและความเข้าใจผิดของตัวเองไม่มีวันจบสิ้น“ทำไมคะ เราเคยรักกันมากไม่ใช่เหรอวิน?”“หึ เมื่อก่อนคงใช่ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีทางรักผู้หญิงแพศยาอย่างเธอลงหรอกเขมมิกา ปากบอกว่ารักฉันแต่ไปยืนกอดกับผู้ชายคนอื่น เธอทำให้ฉันกลายเป็นคนโง่” ชายหนุ่มตะตวาดเสียงใส่หน้าเธอด้วยความโกรธ“ฮึกก! คุณกำลังเข้าใจเขมผิดจริงๆ นะคะ มาวินได้โปรดให้เขม อธิบายความจริงกับคุณสักนิดเถอะค่ะ” น้ำเสียงสั่นและแววตากำลังฉายแววอ้อนวอนหญิงสาวร้องไห้เสียใจเพราะเขาครั้งที่เท่าไหร่นับไม่ถ้วน ตั้งแต่ชายหนุ่มหนีเธอไปไม่บอกกล่าวคำอำลา แทนที่เจอหน้ากันครั้งนี้เธอจะมีรอยยิ้มและมีความสุขที่ได้อยู่พร้อมหน้ากัน พ่อ แม่ ลูก แต่เขากลับมอบความทุกข์พร้อมกับคำพูดดูถ
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ กลับมาอีกครั้ง
“แม่ขอโทษนะที่ทำให้ครอบครัวของเราไม่สมบูรณ์เหมือนคนอื่นๆ แต่แม่สัญญาอีกไม่นานพ่อของลูกจะกลับมาหาหนูอย่างแน่นอน” เธอให้คำมั่นด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้นปลอบโยนลูกชายไม่ให้เขาน้อยเนื้อต่ำใจต่อบิดาผู้ให้กำเนิดไปมากกว่านี้“แม่ครับ ผมทำให้แม่เสียใจใช่มั้ย” ใบหน้าเด็กชายสลดแววตาที่เคยสุขใสคู่นั้นหม่นหมองลง เ
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ เริ่มต้นใหม่
รถเท็กซี่ได้ชะลอตัวลงอย่างช้าๆ จอดตรงหน้าปากซอยที่เดินเข้าไปไม่ไกลนักก็จะถึงที่พักของหญิงสาวให้เธออุ้มลูกน้อยลงจากรถ“ขอบคุณมากครับ” ชายคนขับเท็กซี่รับจ้างได้เอ่ยขอบคุณตามมารยาทพลางส่งยิ้มบางๆ ให้กับหญิงสาวหลังจากเธอลงจากรถแล้วผ่านบานกระจกรถก่อนจะเคลื่อนรถแล่นออกไปในทางข้างหน้าทันทีหญิงสาวก็ได้อุ้
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ พอกันที!
“ผู้ชายมีเป็นร้อยเป็นล้านไม่คิดจะสรรหา แต่กลับเลือกที่จะมาวอแวกับลูกชายของฉันไม่เลิก ไม่รู้จักคำว่ายางอายบ้างเหรอยังไง”“แต่ฉันกับมาวินเรารักกันนะคะ แล้วตอนนี้เรายังมีลูกด้วยกัน”“รักอย่างนั้นเหรอ รักแล้วมันกินได้ไหมล่ะ!”“…”มารดาแฟนหนุ่มถลึงตามองเธอด้วยสายตาเย็นเหยียบทั้งยังตะคอกเสียงใส่ด้วยความเ
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ หอบลูกตามหาพ่อ
วันรุ่งขึ้นหญิงสาวได้ตัดสินใจหอบลูกของเธอพร้อมกับสัมภาระของใช้เด็กอ่อนที่จำเป็นอย่างทุลักทุเลนั่งรถเท็กซี่จนเดินทางมาถึงหน้าประตูรั้วคฤหาสน์หลังใหญ่ของมารดาแฟนหนุ่มหัวใจดวงน้อยของหญิงสาวพลันเต้นอย่างหวาดหวั่นเต็มไปด้วยความประหม่าไม่น้อย เมื่อนึกถึงตอนที่ต้องเผชิญหน้ากับมารดาของแฟนหนุ่มที่ใจร้ายซ้ำ
Vous vous intéresseriez aussi à
ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม37.2K Vuesลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.1K Vuesบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว80.6K Vuesยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน172.6K Vuesย้อนกลับมาสร้างความร่ำรวยให้สามีในยุค 80
BigM00N228 Vuesทะลุมิติมาอยู่ในภัยสงครามพร้อมคลังเสบียง
ภัสสพิชชา936 Vuesหวนกลับคืนมาครานี้ ข้าไม่ขอเป็นสตรีไร้ค่า
หวงตี้ny371 Vuesสตรีเช่นข้า ไม่ขอพึ่งพาบุรุษใด
PANYAPON151 Vues
