ชีวิตคุณแม่มือใหม่

1อาทิตย์ต่อมา

หลังจากที่หญิงสาวได้รักษาตัวหลังคลอดที่โรงพยาบาลอยู่หลายวัน ทางโรงพยาบาลได้อนุญาตให้เธอกลับบ้านมาพักรักษาตัวและเลี้ยงบุตรต่อที่บ้านได้ ตั้งแต่วันนั้นที่เธอได้อุ้มลูกน้อยก้าวขาเดินออกจากประตูโรงพยาบาล ชีวิตของการเป็นแม่อย่างจริงจังก็ได้เริ่มต้นขึ้น

แต่ทว่าการที่จะเป็นแม่ดูแลเด็กคนหนึ่งได้นั้นมันไม่ได้ราบรื่นสวยงามอย่างที่ใครหรือผู้ชายหลายๆ คนคิดเลย แม้แต่ตัวของหญิงสาวเองก็ยังไม่คิดเลยด้วยซ้ำว่าเลี้ยงเด็กคนหนึ่งตามลำพังราวว่าเธอนั้นเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมันจะยากลำบากมากๆ ถึงขนาดนี้

เวลา03.50น.

“อุแว้ อุแว้ อุแว้” เสียงร้องแสบแก้วหูของลูกน้อยที่เพิ่งคลอดออกมาได้เพียงไม่กี่วันตื่นมาร้องไห้เสียงดังลั่นห้อง จนทำให้หญิงสาวที่เผลองีบหลับไปไม่ถึงยี่สิบนาทีสะดุ้งตื่นลุกขึ้นมาด้วยความลนลานรีบรวบมัดผมยาวรุงรังด้วยความรีบร้อนก่อนจะใช้มือเรียวทั้งสองข้างยกอุ้มลูกน้อยที่ยังคงร้องส่งเสียงดังไม่ยอมหยุดขึ้นมาอย่างเบาเอามาไว้ในอ้อมแขน อุ่นๆ ของเธอทันที

“โอ๋ๆ ไม่ร้องน้าลูกแม่”

“อุแว้ อุแว้ อุแว้” มือเรียวรีบถกชายเสื้อขึ้นข้างหนึ่งก่อนจะยกเต้าใหญ่ขาวโพลนป้อนเข้าปากลูกน้อยที่มีใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักน่าชังกำลังอ้าปากร้องไห้งอแงหิวนมราวกับลูกนกกระจอกกำลังรอแม่นกมาป้อนอาหารอยู่ในอ้อมกอดอันแสนจะอบอุ่นของผู้เป็นมารดามือใหม่ ที่ยังไม่ค่อยจะคล่องแคล่วชำนาญสักเท่าไหร่นัก

แต่สายใยแห่งรักของหญิงสาวมีต่อลูกน้อยที่ของขวัญชิ้นพิเศษและสำคัญมากที่สุดในชีวิตไม่ว่าสิ่งใดก็ไม่สามารถนำมาแลกหรือแทนทดกันได้ เธอจึงพยายามทำหน้าที่ของการเป็นแม่ให้ออกมาดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ประคบประหงมลูกน้อยราวกับไข่ในหิน

ทันทีที่เต้านมถูกยัดเข้าปากเล็กของลูกน้อยได้สัมผัสกับรสชาติน้ำนมอุ่นๆ ที่ถูกกลั้นออกมาจากหน้าอกหญิงสาวก็ได้หยุดร้องไห้ลงทันที หลับตาตั้งใจดูดซึมซับสารอาหารการกายมารดาอย่างหิวกระหาย

หญิงสาวที่อดหลับอดนอนมาตลอดหลายคืนจนใต้ขอบตาคล้ำเห็นลูกน้อยได้หยุดร้องลงแล้ว เธอถึงกับถอนหายใจออกมาเบาๆ ด้วยความโล่งอกเมื่อลูกน้อยได้กินนมจากเต้าแล้ว เธอได้พยายามฝืนตัวเองไม่ให้เผลอหลับนั่งป้อนนมให้ลูกน้อยจนกว่าจะกินอิ่มนานเกือบชั่วโมง

ถึงแม้ว่าในแต่ละวันข้าวปลาเธอแทบจะไม่ค่อยได้กินอย่างเต็มที่ ไหนเลยแม้กระทั่งจะอาบน้ำก็ยังไม่ค่อยได้อาบแบบตั้งใจ ต้องอยู่ในสภาพหัวฟูผมรุงรังอย่างกับรังแม่ไก่ ไปไหนมาไหนก็ต้องแบกพาลูกน้อยออกไปด้วยตลอด แต่เธอก็ไม่เคยบ่นหรือแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็นเลยด้วยซ้ำ

คิดสิคิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ที่เพิ่งเป็นคุณแม่มือใหม่ได้ไม่นาน มีจิตใจที่แกร่งขนาดไหน ต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างลำบาก เหมือนกับคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวคนหนึ่งไร้ซึ่งพ่อของลูก ที่อีกฝ่ายไม่เคยได้รับรู้เลยด้วยซ้ำว่าในตอนนี้เขานั้นได้เป็นผู้ที่ทำให้เด็กน้อยคนนี้ถูกสร้างขึ้นจากดีเอ็นเอของเขาและเธอขึ้นมาทไม่รู้แม้กระทั่งว่าความลำบากแสนทรมานใจที่หญิงสาวต้องเผชิญหน้าอยู่กับมันเพียงลำพัง โดยที่ไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยเลยสักคนมันหนักหนาขนาดไหน…

หลังจากเวลาผ่านไปเกือบจะสองชั่วโมง หญิงสาวได้นั่งให้นมอยู่นานจนปวดหลังแต่พยายามฝืนทนให้ลูกน้อยได้กินนมอุ่นๆ จากเต้าจนอิ่มหลับสบาย เธอจึงค่อยๆ ดึงเต้าออกจากปากเล็กบางอย่างช้าๆ กลัวว่าลูกน้อยจะสะดุ้งตกใจตื่นขึ้นอีกครั้งจึงค่อยๆ ประคองร่างเล็กให้นอนลงบนเบาะสำหรับเด็กอ่อนอย่างเบามือที่สุด

บรรยากาศในยามกลางคืนกลับเงียบสงบลงอีกครั้ง หญิงสาวได้นั่งจ้องมองอย่างตราตรึงบนใบหน้าจิ้มลิ้มและริมฝีปากแดงเรียวเล็กของลูกน้อยที่กำลังหลับปุ๋ยหลังจากได้กินอิ่ม ผ่านแสงไฟสลัวของโคมไฟในห้องด้วยแววตาที่อ่อนโยนพลางใช่มือเรียวยกขึ้นสัมผัสจับกำปั้นน้อยๆ ด้วยความทะนุถนอมสุดหัวใจ

แต่ในบางครั้งที่หญิงสาวได้จ้องมองใบหน้าของลูกน้อยที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับแฟนหนุ่มบิดาผู้ให้กำเนิดแล้ว กลับทำให้อดไม่ได้ที่หยาดน้ำตาจะเอ่อขึ้นมาคลอดวงตาคู่งามจนไหลลงมาอาบแก้มทั้งสองเป็นสายด้วยความรู้สึกคิดถึงและเจ็บปวดใจอยู่ข้างในส่วนลึกจนหัวใจเริ่มจะเต็มไปด้วยบาดแผล…

ภายนอกหญิงสาวอาจจะดูเป็นผู้หญิงที่เก่งในหลายๆ เรื่อง แต่ในบางครั้งกลับทำให้เธอต้องมานั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่เงียบๆ เพราะเริ่มจะอดไม่ได้ที่หัวใจเธอจะเผยความอ่อนแอกับความท้อแท้ในความหวังลมๆ แล้งๆ รอการติดต่อกลับมาจากแฟนหนุ่มในตลอดหลายเดือนมานี้

จนป่านนี้แล้วก็ยังคงไร้วี่แววข่าวคราวของแฟนหนุ่มเหมือนกับที่ผ่านมาในครั้งก่อนๆ อีกเช่นเคย หญิงสาวครุ่นคิดอย่างไม่เข้าใจมาโดยตลอดตั้งแต่หลังจากที่ชายหนุ่มไปต่างประเทศได้สักพัก ว่าตัวเธอนั้นได้ทำอะไรผิดเขาถึงได้ปล่อยให้เธอกับลูกน้อยรอคอยอย่างไร้จุดหมายอยู่แบบนี้…

สายตาที่อ่อนโยนของหญิงสาวได้จ้องมองลูกน้อยอยู่ครู่ใหญ่ ใบหน้าเล็กนั้นเหมือนมีพลังวิเศษอะไรบางอย่างมาทำหัวใจเธอนั้นเข้มแข็งขึ้นมาทันทีราวกับบอกว่าต้องออกมาจากความอ่อนแอเหล่านี้ให้ได้ ต้องเข้มแข็งให้มากกกว่านี้ นี่ไม่ใช่เวลาที่จะจมปลักกับความรู้สึกแย่ๆ อะไรแบบนี้อีกแล้ว

หลังจากได้แรงใจกลับคืนมา หลังมือเรียวขาวจึงได้ยกขึ้นปาดน้ำตาบนแก้มทั้งสองข้างจนเหือดแห้งก่อนที่หญิงสาวจะตัดสินใจว่าพรุ่งนี้เธอจะพาลูกน้อยไปที่บ้านมารดาของแฟนหนุ่ม เพื่อไปถามถึงในสิ่งที่เธอนั้นค้างคาใจเกี่ยวกับการหายตัวไปอย่างไม่มีการบอกกล่าวของแฟนหนุ่มให้แน่ชัดเสียที ว่าตกลงแล้วเขาหายไปไหนกันแน่