แวมไพร์ Novels & Stories

สายตาทั้งหมดมุ่งรวมมาที่เธอ โรสกลืนน้ำลายลงคอเบาๆ รวบรวมความกล้า ก้มศีรษะลงน้อย แล้วกราบทูลด้วยน้ำเสียงที่พยายามรักษาให้หนักแน่นที่สุด “ขอรับทูลแด่ทุกท่าน ข้าพระองค์โรซาลินด์ เป็นผู้นำและทายาทสายตรงแห่งตระกูลสีขาว ตระกูลผู้กำเนิดสายเลือดแห่งเหล่าแวมไพร์ ขอรับพร ะกรุณาที่ทุกท่านให้เกียรติยศย์ข้าพระองค์เพคะ” “ขอเชิญท่านผู้นำตระกูลสีดำเถิดขอรับ”

ดวงตาของคุณดวงพรแข็งกร้าวแดงก่ำดูน่ากลัวราวซาตานร้ายในคราบมนุษย์ “หยุดนะ ทิ้งมีดลงเดี๋ยวนี้คุณดวงพร” เสียงห้าวของธีโอดังขึ้นพร้อมกับเคน เจมส์และสารวัตรกวินถือปืนจดจ้องมาที่คุณดวงพร ผู้สูงวัยที่อยู่ในห้วงความแค้นเคืองและบ้าดีเดือดไม่ฟังเสียงแต่จ้วงมีดลงมาอย่างรวดเร็ว

"เงี้ยว..ว !" "ไม่ต้องมาเงี้ยวมาง้าวเลย อิ่มแปล้แล้ว ก็ไปหาที่หลับที่นอนให้มันไกลหูไกลตาฉันเลย สมน้ำหน้ามั้ยล่ะ เป็นแมวขโมยแล้วยังไม่สำนึกอีก รีบไปไกลๆ เลยไป"

ลึกลับนั้นได้ออกมา ชายฉกรรจ์สามคนก้าวออกจากพุ่มไม้ที่พวกมันแอบชุ่มอยู่ บนหัวพวกมันมีผ้าสีทึบปกปิดใบหน้าเหลือไว้แต่ดวงตา ในมือหนาของพวกมันกำดาบยาวไว้มั่น. มินตราได้กลิ่นคาวเลือดจากพวกมันจางๆ พวกมัน คือผู้เชี่ยวชาญในการฆ่าคนแยาคอนจากกลิ่นอายที่โฉยออกมา มินตรายังคงมองอ าคันตุกะมัจจุราชอย่างเรียบเฉย สีหน้าที่เคยอ่อนหวานเปลี่ยนไปเล็กน้อยจนพวกมันสังเกตุได้

Pasta รอดูเลยครับ BamBoo1355 กรี๊ดดดดดดดดด หล่อขนาดนี้เอาใจหนูไปเลยค่ะพี่ End Wynn Talk "แม่ ชาอยากกอดแม่" ฉันอ้อนแม่ทันทีที่มาถึงบ้าน ขอเป็นลูกแหง่หน่อยนะคะ ส่วนยัยเนตรโน่นค่ะไปเล่นกับจีจี้ที่หลังบ้าน ไม่สนใจฉันแล้วค่ะ จีจี้คือแมวของฉันเองแหละ

เซตนี้มีสองเรื่องคือ รสสวาทควาญช้าง และ ไพรสะท้านลุงพรานฝังมุก นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น ผู้​เขียน กาสะลอง

จอร์จเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เธอได้ยินว่าตัวเองเป็นแวมไพร์ เธอตบลงบนใบหน้าจอร์จโดยทันที จอร์จหันไปตามแรงตบของเธอ เธอมองใบหน้าเขาที่เต็มไปด้วยไฟแค้นกับสิ่งที่เขาทำกับเธอ แวมไพร์นั้นหมายความว่าเธอต้องดื่มเลือด ไม่สามารถกินอาหารเช่นคนทั่วไปได้อีกแล้ว และยังเป็นอมต ะไม่มีวันตายเช่นวัฏสงสารแบบผู้คนทั่วๆ ไป มันทำให้เธอโกรธจัดแทบอยากจะฉีกเลือด ฉีกเนื้อเขาเอาไปเผาให้ตาย

สีหน้าของเถียนเถียนเปลี่ยนเป็นจริงจังมากขึ้น "เกรงว่าเธออาจจะถึงระดับลอร์ดแล้ว" ระดับของแวมไพร์เรียงจากสูงไปต่ำคือ จักรพรรดิแวมไพร์ เจ้าชาย ผู้อาวุโส ลอร์ด ดยุก มาร์ควิส เอิร์ล ไวเคานต์ บารอนและทาสเลือด ซึ่งขั้นลอร์ดก็เทียบเท่ากับขั้นจินตาน

ประโยคที่แสนดีใจนั้นเอ่ยขึ้น เขาค่อยๆ เดินลุกขึ้นมายังชายชรานั้น "จริง หล่อนมีเลือดของแวมไพท์ในร่างกาย แม้มันจะเป็นเพียงเศษเสี้ยว " ประโยคนั้นทำให้อีคอนถึงกับตกใจ แวมไพม์เป็นศรัตรูหมายเลขหนึ่งของหมาป่า ถึงว่าทำไมจมูกเขาถึงได้กลิ่นตัวนางแปลกๆ มันช่างหอมย ั่วยวนเขาเป็นที่สุด

ฝ่ามือน้อยๆ ดันหน้าท้องที่กำลังเกร็งเป็นมัด เนื้อตัวเปียกชุ่มฉ่ำไปด้วยกันทั้งสองฝ่าย ทว่าอุณหภูมิร้อนในกายไม่ทุเลาลง “อา..อื้ม..อ้า” “เอมจะล้ม ฮื่อ” “กอดพี่ไว้ – เสียว อ้า...” ปีศาจร้ายปลุกตัวตนออกมาจดจ้องร่างขาวที่เห่อแดงราวจะฉีกเนื้อออกมาเป็นชิ้นๆ ปรนเปรอความใคร่ให้ตัวเอง