تسجيل الدخولمشاركة
บทนำ 8
تاريخ النشر:
2026-08-08 21:35:40“เป็นอะไรไปยัยรักษ์ มีเรื่องอะไรเหรอ” สุดาถามหลังธิรักษ์วางสาย ความกังวลปรากฏบนใบหน้าของเธอชัดเจน ไม่แปลกที่คนอื่นจะรู้ว่าเธอมีเรื่องไม่สบายใจ
“ลุงวิทูรป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ฉันต้องรีบกลับบ้าน ฝากลางานด้วยนะสุดา” ธิรักษ์บอก ลนลานเก็บข้าวของ “แล้วแกจะทิ้งงานไปแบบนี้เหรอวะ” สุดาถามตกใจไม่น้อยเช่นกันที่ได้ยินว่าวิทูรป่วย “ถ้างั้นฉันโทรลางานกับท่านประธานเอง” “แล้วอาการหนักขนาดนั้นเลยหรือวะ แกถึงรีบร้อนขนาดนี้” ธิรักษ์ถอนหายใจยาวเหยียด สั่นหน้าตอบ เพราะก็ไม่รู้เหมือนกันว่าวิทูรเป็นตายร้ายดีขนาดไหน จึงต้องไปดูให้รู้ “แกไปเถอะ” ธิรักษ์พยักหน้า “ฉันกลับก่อนนะ” หลังจากนั้นธิรักษ์ออกจากบริษัทก็รีบขับรถไปที่บ้านทันที ทว่าการจราจรค่อนข้างติดขัด เธออาศัยจังหวะเวลานั้นโทร.ลางานกับเจ้านาย กิตติพี่ชายสุดหล่อของติณณ์พ่วงตำแหน่งประธานบริษัทที่เธอกำลังทำงานอยู่ พี่ชายกับน้องชายนิสัยช่างต่างกันเหลือเกิน ติณณ์ถ้าขยันหมั่นเพียรทำงานกว่านี้คงเข้าตาเธอไม่น้อย วันๆชายหนุ่มกับเอาเวลาทำงานมาเกี้ยวเธอ สิ่งเดียวตอนนี้ที่เธอห่วงมากที่สุดคือ อาการป่วยของวิทูร ในหัวคิดแต่ว่าจะหาทางรักษาวิทูรยังไง เธอไม่อยากเสียคนที่เธอรักไปอีก ไม่นานก็มาถึงบ้านหลังโตที่เธออาศัยอยู่กับลุงและป้าตั้งแต่ยังเล็ก ก่อนที่เธอจะย้ายออกไปอยู่คอนโดฯแต่เธอไม่ลืมที่จะแวะมาเยี่ยมลุงกับป้าอยู่บ่อยๆ “ป้ารตีคะ ลุงเป็นยังไงบ้างคะ” มาถึงธิรักษ์เอ่ยถามรตีที่นั่งอยู่ภายในห้องรับแขก พร้อมกับยกมือไหว้ “อยู่บนห้อง พอดีป้าเพิ่งให้ลุงกินยาเลยนอนหลับไปนะจ๊ะ” รตีพูดจบ หลุบตาลงเล็กน้อยกลัวว่าหลานสาวจะจับได้ว่าเธอโกหก “นี่คุณสาวิตีจ๊ะ พยาบาลที่จะมาช่วยดูแลลุง” ธิรักษ์ยกมือไหว้ “รักษ์ขอขึ้นไปเยี่ยมลุงได้ไหมคะ” สายตาเธอมองไปที่รตีสลับสาวิตีเป็นเชิงขออนุญาต “ได้จ้ะ” รตีตอบ เมื่อได้รับคำตอบธิรักษ์รีบวิ่งขึ้นบันไดไปที่ห้องของวิทูรอย่างรวดเร็ว มือหมุนลูกบิดเข้าห้อง “ลุงคะ เป็นยังไงบ้าง รักษ์มาแล้ว” วิทูรเกือบตั้งตัวไม่ทันเมื่อเจอธิรักษ์จู่โจม ดีที่เขาเผลอนอนหลับ แต่ไม่นึกเลยว่าหลานสาวตัวแสบจะกลับถึงบ้านเร็วขนาดนี้ “รักษ์เหรอลูก” วิทูรทำเสียงแหบพร่า “ค่ะรักษ์เอง” เธอนั่งอยู่บนเตียง พลางจับมือของวิทูรไว้ เธออดโทษตัวเองไม่ได้ ที่ทำงานจนลืมเวลาดูแลครอบครัว “รักษ์ผิดเองค่ะ ที่มัวแต่เอาเวลาไปทำงานจนลืมดูแลลุงกับป้า” “มันไม่ใช่ความผิดของหลานนะ” รตีทีเพิ่งตามขึ้นมาเห็นธิรักษ์เฝ้าโทษตัวเอง เธออยากจะฆ่าสามีของเธอนักที่คิดแผนมาให้ธิรักษ์เสียใจ “ชะ ใช่แล้ว มันไม่ใช่ความผิดของรักษ์สักนิด” วิทูรเสริมด้วยน้ำเสียงแหบ แถมยังด้วยการแกล้งไอ จนธิรักษ์ถึงกลับน้ำคลอเบ้า คิดไม่ถึงว่าวิทูรจะเป็นหนักขนาดนี้ “ไม่เป็นไรนะคะ ลุงกับป้าไม่ต้องห่วง รักษ์จะหาหมอที่เก่งที่สุดมารักษาลุงเองค่ะ” เธอย้ำความตั้งใจ “ไม่จำเป็นหรอก อาการของลุงมันถึงระยะสุดท้าย รักษาไปก็มีแต่ตายกับตาย สิ่งเดียวที่ลุงต้องการก่อนที่ลุงจะจากไป ลุงแค่ต้องการให้หลานสาวคนสวยของลุงมีครอบครัว มีเหลนที่น่ารักให้ลุงได้อุ้มบ้าง” เสียงรวยรินของวิทูรทำให้ธิรักษ์ถึงกลับร้องไห้ วิทูรต้องการให้เธอมีครอบครัว แต่สำหรับเธอคือต้องการให้วิทูรปลอดภัยมากกว่า เรื่องอื่นไม่สำคัญ “ลุงไม่ต้องห่วงรักษ์ดูแลตัวเองได้ รักษ์มีเพื่อนที่เรียนหมอพวกเขาต้องหาทางรักษาลุงได้แน่” ธิรักษ์ยกมือปาดน้ำตา “รักษายังไงก็ได้แค่ยื้อชีวิตลุงเขาอยู่กับเราให้นานกว่าเดิมเท่านั้นนะรักษ์ ลุงเขาพูดถูกสิ่งเดียวที่เราต้องการคืออยากเห็นหลานแต่งงานกับผู้ชายที่ดี มีเหลนตัวเล็กๆให้เราได้ชื่นชม” รตีเห็นท่าว่าธิรักษ์คงไม่ยอมล้มเลิกที่หาทางรักษาวิทูร ถึงเวลานั้นจริงๆแผนทั้งหมดที่วางไว้คงพังไม่เป็นท่า บอกถึงความต้องการเดียวที่อยากให้หลานมีความสุขกับคนที่ตัวเอง ธิรักษ์ส่ายหน้า “ไม่รักษ์อยู่ดูแลลุงกับป้า” เสียงของเธอสั่นเครือปนสะอื้นไห้ “รักษ์ฟังลุงนะ ถ้าคุณจะตายขอให้ลุงได้ตายตาหลับสามารถกลับไปบอกพ่อกับแม่ของหลานได้อย่างเต็มปากว่า เราดูแลหลานอย่าเต็มที่ แค่นี้ลุงก็หมดห่วง” วิทูรบอกย้ำความตั้งใจของเขากับหลานสาวหัวดื้อเช่นกัน “ลุงไม่รักรักษ์แล้วหรือไง ถึงอยากจะตายจากรักษ์ไปแบบนี้” ธิรักษ์โวยวายเล็กน้อย เมื่อทุกคนพูดเหมือนไม่ต้องการอยู่กับเธอ “คนเรา มีเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดา ใช่ว่าเราไม่รักษ์หลาน เราถึงอยากมีครอบครัวที่สามารถปกป้องคุ้มครองรักษ์” รตีเฝ้าสังเกตเหตุการณ์อยู่นาน เธอเดินมาแตะไหล่หลานสาวเพื่อให้ธิรักษ์เข้มแข็ง เธอเข้าใจความรู้สึกของธิรักษ์เป็นอย่างดี ที่เคยสูญเสียบุพการีตั้งแต่วัยเยาว์ ภาพนั้นยังคงหลอกหลอนหลานสาวจนถึงขนาดนี้
أحدث فصل
แผนกลลวงใจรัก บทส่งท้าย 8
“ให้มันรู้เสียบ้างว่านี่เมียใคร เจ้าตัวน้อย” “แกล้งลูกได้ แสดงว่าหายโกรธรักษ์แล้วใช่ไหมคะ” หญิงสาวถามอย่างมีความหวัง เมื่อคิดว่าสามีขี้หึงจะหายน้อยใจ ทว่าอ็องตวนกลับส่ายหน้ารัวๆ รอยยิ้มของหญิงสาวหดหาย เมื่อชายหนุ่มยังไม่หายโกรธ ดวงตาของธาวินเริ่มหลับ อ็องตวนเห็นว่าลูกชายควรพักผ่อนได้แล้วจึงอุ้มเจ้าตัวแสบจากตักภรรยาสาว พร้อมดึงชายมาปกปิดทรวงอกสุดเซ็กซี่ไม่ให้ล้อตาล้อใจไปมากกว่านี้ “ธาวินไปนอนนะ ถึงเวลาเข้านอนแล้ว เดี๋ยวเราหลับพ่อจะเคลียร์กับแม่เอง” อ็องตวนจงใจกระซิบให้ลูกชายที่หลับปุ๋ยฟัง แต่จุดประสงค์ให้แม่ของลูกเขินอาย รับรู้บทลงทัณฑ์ในค่ำคืนที่กำลังจะถึง “เคลียร์อะไรกันคะ” เธอหน้าตาตื่นกับคำว่า ‘เคลียร์’ ของสามี อดคิดไปไกลไม่ได้ว่าชายหนุ่มจะมีบทลงโทษเธอยังไง “เคลียร์ในแบบของเราไงจ๊ะ ผมจะไม่ยอมทรมานอีกแล้ว” “แล้วธาวินล่ะค่ะ” เธออดถามไม่ได้ ถ้าลูกน้อยเกิดอาการงอแงขึ้นมาจะทำยังไง ทั้งที่ลูกน้อยไม่เคยตื่นขึ้นมางอแงยามดึกสักนิด นอกจากมีไข้หรือไม่สบายตัว “ฝากลุงวิทูรกับป้ารตี พวกเขาดูแลยิ่งกว่าเราซะ
แผนกลลวงใจรัก บทส่งท้าย 7
“ขอบคุณนะคะคุณติณณ์ ที่อุตส่าห์มาส่งถึงบ้าน” ธิรักษ์เอ่ยขอบคุณติณณ์ที่อาสามาส่งเธอถึงบ้าน เธอเจอเขาโดยบังเอิญจึงทักทายตามมารยาท แต่คิดว่าเขาจะอาสามาส่งเธอ โดยอ้างเหตุผลมาให้คล้อยตาม ซึ่งเธอก็ไม่อยากปฏิเสธ “ไม่เป็นไร มีอะไรให้ผมรับบอกได้นะครับ” ติณณ์ถือข้าวของช่วยหญิงสาว แม้เธอจะมีทีท่าปฏิเสธก็ตาม “ผมคงต้องขอให้คุณกลับไปได้แล้วนะครับ” อ็องตวนรอภรรยาอยู่นาน เมื่อรู้ว่าใครมาส่งภรรยาของเขาก็รีบออกมาแสดงความเป็นเจ้าของ “คุณอ็องตวน” “ครับ ผมเองที่รัก ผมขอบคุณนะครับที่หวังดีช่วยมาส่งภรรยาผม แต่คราวหน้าคงไม่รบกวนคุณติณณ์อีก” ว่าพลางโอบไหล่ของหญิงสาว ตากระตุกยิกๆเมื่อมีคนมายุ่งกับธิรักษ์ “ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี” ติณณ์แหย่อ็องตวนเล่น เอาคืนที่ทำให้เขาเจ็บแสบหลายครั้ง ถึงจะเสียใจที่ธิรักษ์แต่งงานมีครอบครัวแต่เขาคงเสียใจไม่นาน หนุ่มหล่อๆอย่างเขาเดี๋ยวก็มีสาวๆมาติดตรึม “แต่ผมเกรงว่าคงไม่ดีแล้วมั้งครับ เพราะยังอยากรักษามิตรภาพกับกิตติอยู่” “คนสวยๆ กลับมีคู่หมดซะแล้ว จีบคนโสดศัตรูมีเป็นร้อย จีบคนมีคู่ศัตรูมีเพียง
แผนกลลวงใจรัก บทส่งท้าย 6
“ไม่ไปเข้าห้องน้ำบ้างเหรอคะ” ถามขึ้น พลางกล่อมลูกชายในอ้อมกอด “ไม่นี่ คุณอยากเข้าห้องเหรอ” อ็องตวนส่ายหน้ารัวๆ ลุกจากเก้าอี้แล้วขยับตัวนั่งบนเตียงคนไข้แทน เพื่อจะได้เวลาเธอให้นมลูกอย่างชัดๆ “ตะ...แต่ รักษ์จะให้นมลูกนะคะ” เธอแย้ง พร้อมหลุบตาต่ำมองเจ้าตัวน้อย “ยังจะอายอะไรอีก หืม... ผมเห็นหมดแล้ว” ว่าพลางหลิ่วตาให้ภรรยาสาว ธิรักษ์หมดหนทางไล่คนอย่างอ็องตวนออกไปได้ เขินอายที่สัดส่วนของเธอไม่สวยเหมือนก่อน ถกเสื้อโรงพยาบาลขึ้นเล็กน้อย เจ้าตัวแสบที่เจอแหล่งอาหารก็รีบงับอย่างไม่รีรอ โดยไม่สนใจสายตาคนรอบข้างนิด กลีบปากอิ่มเผลอยิ้มเหมือนเห็นถึงความน่ารักน่าชังของสายเลือดตัวเอง “ดูสิน่ะ เจ้าตัวแสบของเรากินเก่งซะมัด นั่นของพ่อน่ะเว้ยเบาๆหน่อย” คนที่เคยลิ้มรสมาก่อนเกิดอาการหวงขึ้นมา เอื้อมมือไปดึงแหล่งอาหารออกจากปากเล็กจิ้มลิ้ม “อย่าแกล้งลูกสิค่ะ” ธิรักษ์ปราบสามี มองปฏิกิริยาเจ้าตัวแสบที่ว่าไปพลาง แล้วก็แสบใช่ย่อยฟาดฝ่ามือในน้อยลงบนหลังมือของผู้เป็นพ่อที่บังอาจยื้อแย่งแหล่งอาหารอันโปรดปราน “หน็อยแน่ ผมซักหมั่น
แผนกลลวงใจรัก บทส่งท้าย 5
ธิรักษ์พยักหน้าน้อยๆ หันมองชายหนุ่มที่จับมือเธอไม่ห่าง พร้อมรอยยิ้มเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่อเธอ เธอรวบรวมแรงสูดลมหายใจลึกๆเข้าปอด หลับตาแน่นออกแรงเบ่งสุดชีวิต หน้าท้องที่เคยกลมนูนยวบลงไปทันตา พร้อมเสียงร้องดังจ้าราวระฆังแก้ว ทำให้เธอปรือตาขึ้นมองพบลูกน้อยของเธอร้องไห้เมื่อถูกดึงออกจากที่แสนคุ้นเคย แถมยังถูกจับห้อยหัวอีกต่างหาก ก่อนพยาบาลจะนำเจ้าตัวน้อยไปทำความสะอาด “นั่นลูกของเรา ที่รัก” อ็องตวนละล่ำละลักบอก เมื่อถูกทำความสะอาดเรียบร้อยเจ้าตัวน้อยถูกยื่นมาให้ผู้เป็นพ่อ อ็องตวนมือสั่นอ้าอ้อมแขนรับอย่างเต็มใจ “น่ารักจริง เจ้าตัวน้อยของพ่อ” “ไหนคะ ขอรักษ์ดูแกหน่อย” หญิงสาวเอ่ยขอบ้าง เมื่อเจ้าตัวน้อยมาอยู่ในอ้อมกอดเธอเหมือนจะรู้ทันที ไม่ร้องไห้โยเย ตัวแดงแจ๋ ดวงตากลมโต นัยน์ตาขลับดำ เรือนผมบางสีน้ำตาลอ่อนๆ ขนตางอนสวย ช่างน่ารักน่าชังเสียจริงลูกชายเธอเนี่ย ธิรักษ์ถูกนำตัวมาอยู่ห้องพักผู้ป่วย เจ้าตัวน้อยหลังได้ดื่มนมแม่จนอิ่มแปล้ก็ถูกผู้เป็นยัย ขับกล่อมไปมา เพราะตัวเองและสามีไม่สามารถมีลูกได้ เมื่อหลานสาวมีเหลนจึงเกิดอาการเห่อเป็นพิเศษ วิทูรก็ไม่น้อ
แผนกลลวงใจรัก บทส่งท้าย 4
“ปวดท้องค่ะ” ธิรักษ์พลางพยักหน้า มันเจ็บกว่าทุกครั้ง ไม่คิดว่าเจ้าตัวเล็กอยากออกมาดูหน้าพ่อแม่เร็วขนาดนี้ “ใจเย็นนะครับที่รัก เดี๋ยวผมจะเอารถออก แล้วให้เด็กไปตามลุงกับป้าที่หลังบ้าน” อ็องตวนอยู่ไม่เป็นผุดลุกขึ้น ตะโกนบอกเด็กรับใช้อย่างร้อนรน วิ่งไปที่โรงจอดรถอย่างรวดเร็ว ไม่นานวิทูรและรตีเร่งฝีเท้าตามเด็กรับใช้มาหาหลานสาวเพียงคนเดียว “ใจเย็นๆนะรักษ์ หายใจเข้าลึกๆ” รตีตื่นเต้นไม่น้อยกับการกำลังจะมีเหลนคนแรก “นี่ยัยรักษ์กำลังจะคลอดเหรอคุณ” วิทูรถามภรรยา พลางยิ้มกว้าง เขากำลังจะมีเหลน ลาวัณย์กับธนวัฒน์คงนอนตายตาหลับที่ธิรักษ์มีครอบครัว เขาก็หมดห่วงเช่นกัน รถยนต์คันหรูของชายหนุ่มจอดเทียบหน้าบ้าน อ็องตวนรีบเข้ามาหาภรรยาที่โอดครวญด้วยความเจ็บปวด อ็องตวนตัดสินอุ้มภรรยามาที่รถ “เดี๋ยวลุงขับเองดีกว่า อยู่ดูแลยัยรักษ์เถอะ” วิทูรบอกหลานเขย เดินนำหน้ามานั่งที่เบาะคนขับ อ็องตวนพยักหน้ารับ พาภรรยามานั่งเบาะหลัง เสียสละร่างกายให้หญิงสาวได้พักพิง สอดประสานมือเรียวแน่น ส่งผ่านกำลังใจ “ไม่เป็นไรนะที่ร
แผนกลลวงใจรัก บทส่งท้าย 3
5 เดือนต่อมา... ธิรักษ์ที่ตอนนี้ไม่ว่าจะเดินเหินไปไหน รู้สึกคล้ายแม่เป็ดเข้าไปทุกที หน้าท้องกลมนูนขึ้นตามอายุครรภ์ เธออมยิ้มมองรายการทีวีเกี่ยวกับแม่และเด็ก และการเตรียมสำหรับคุณแม่หลังคลอด แม้ว่าแต่งงานมาได้หลายเดือน อ็องตวนยังค่อยดูแลเธอไม่ห่าง ร่ำๆอย่างพาเธอไปที่ทำงานด้วยซ้ำ เธอขอไว้ เพราะไม่อยากไปเกะกะงานของเขา หรือจะเป็นตัวทำลายสมาธิการทำงานของเขาดีล่ะ ฮันนีมูนอันแสนหวานเหมือนอย่างหลายๆคู่ของอ็องตวนไกลห่างออกไป เพราะเธอนับวันคลอดเจ้าตัวเล็กเหลือเพียงแค่ไม่กี่วัน... คงต้องรอให้ลูกน้อย และเธอแข็งแรงคงจะบินไปฮันนีมูนที่ฝรั่งเศสได้ หลังจากเสร็จงานแต่งงานของลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ก็รีบบินกลับฝรั่งเศสเพื่อดูแลกิจการที่ละเลยมานาน...ก่อนพวกเขาจะไป เธอยังจำคำขอของพ่อตาและแม่ยัยได้เป็นอย่างดี ‘มีหลานให้แม่กับพ่อเยอะล่ะ’ เธออยากจะค้านคำขอนั่น เพราะแค่คนเดียวเธอก็จะแย่อยู่แล้ว ข่าวคราวของเอมมิกาถูกปล่อยตัวด้วยเงินประกันจำนวนมาก เมื่อเธอและอ็องตวนตัดสินใจไม่เอาความ เธอทำ เพราะความหลงผิด และความรักที่มีให้อ็องตวนมาแสนนาน ย่อมเกิดความหึงหวงในตัวของ
قد تعجبك أيضًا
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก190.0K وجهات النظرหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา323.3K وجهات النظرคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.2M وجهات النظرพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.9K وجهات النظرเมียเก็บที่ไร้ค่า
พัดลดา72 وجهات النظرสาวใช้บ้านไร่ของคิริน
Duangkwan162 وجهات النظرอายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่
โกลัญญา62 وجهات النظرรอยแค้น แรงปรารถนา
H.O.Darkness97 وجهات النظر
