เข้าสู่ระบบเมื่อล่วงเข้าสู่วันใหม่ได้สองชั่วโมงก็ได้เวลาปิดทำการของผับหรูกลางกรุง ลดาวดีรีบเคลียร์บัญชีเพื่อจะได้กลับบ้านไปพักผ่อน เธอไม่ต้องห่วงเรื่องการเดินทางกลับเพราะมีแท็กซี่เจ้าประจำที่ไว้ใจได้และใช้บริการมานานเท่ากับเวลาที่ทำงานที่นี่มารับกลับบ้านทุกวัน
“ลดาเสร็จหรือยัง กลับกันเถอะ” เจนิตาแวะมาหาเพื่อนสาวเพื่อชวนกลับพร้อมกัน
“เสร็จพอดีจ้ะ รอลดาเปลี่ยนชุดแปปหนึ่งนะ” ลดาวดีบอกเพื่อนสนิทแล้วเดินเข้าไปเปลี่ยนเป็นชุดเดิมตอนมาจากบ้าน ก่อนจะเดินออกไปรอแท็กซี่ขาประจำหน้าร้าน โดยมีเจนิตาขับมอเตอร์ไซค์คันเก่งมาจอดรอเป็นเพื่อนจนกว่าแท็กซี่จะมารับทุกคืน เจนิตาเพื่อนของเธอเป็นสาวสวยแต่ทะมัดทะแมงจึงขับรถมอเตอร์ไซค์มาทำงานเองทุกวัน แต่เธอไม่ไหวจริงๆ กับการต้องขับซอกแซกไปตามถนนเบียดเสียดกับรถเมล์หรือยานพาหนะบนท้องถนนคันอื่นๆ เพื่อหาที่ว่างพอจะแทรกเจ้ามอเตอร์ไซค์เคลื่อนไปข้างหน้าเพื่อให้ถึงจุดหมาย เธอมักจะนั่งตัวเกร็งทุกครั้งที่ซ้อนมอเตอร์ไซค์เพื่อนรักเพราะกลัวขาจะไปเกี่ยวกับรถคันข้างๆ จนได้แผลหรือล้มคว่ำไป เธอจึงเลิกซ้อนมอเตอร์ไซค์ตั้งแต่นั้นมาและหันมาใช้บริการรถแท็กซี่ซึ่งสามารถโดยสารได้ปลอดภัยและโล่งใจกว่า
ระหว่างยืนรอลุงแท็กซี่เจ้าประจำอยู่หน้าผับนั้นสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นตาร่างหนึ่งกำลังเดินออกมาจากประตูเพื่อตรงมายังรถคันหรูที่พนักงานของผับนำมาจอดไว้ให้ เธอรีบเบนสายตาหนีก่อนที่เขาจะเห็นเธอ แต่แล้วก็ไม่สามารถรอดพ้นสายตาเพื่อนสนิทของเธอไปได้
“อุ๊ย...นั่นคุณธีรภัทรนี่นา ดูรถเขาสิลดาคนหล่อๆ ขับรถ
หรูๆ ยิ่งเท่ระเบิดระเบ้อไปเลย คนอะไรหล่อไม่บันยะบันยัง” เจนายังพร่ำเพ้อถึงเขาไม่เลิก
“ช่างเขาเถอะเจน อยู่ห่างๆ เขาไว้น่ะดีแล้ว”
“แต่ดูท่าเขาจะไม่อยากอยู่ห่างเธอน่ะสิ” เจนิตาบุ้ยใบ้ไปทางด้านหลังเพื่อนเมื่อเห็นหนุ่มหล่อในฝันของเธอกำลังเดินตรงมาทางนี้
“สวัสดีครับลดา เอ่อ...คุณ”
“เจนิตาค่ะ เรียกเจนเฉยๆ ก็ได้” น่าโมโหเพื่อนเธอนักที่ไปคุยกับเขาดิบดีทั้งๆ ที่เธอไม่อยากจะเกี่ยวข้องกับเขาเลย
“อ่อครับ คุณเจนกำลังจะกลับกันแล้วเหรอครับ” ธีรภัทรชวนคุย
“ค่ะ เรากำลังจะกลับกันแล้ว แต่เจนมารอรถเป็นเพื่อนลดาน่ะค่ะ” เป็นเจนิตาอีกตามเคยที่เจ้ากี้เจ้าการบอกเขาเสร็จสรรพ ก็รู้ว่าปลื้มเขาใจจะขาดแต่ไม่เห็นต้องบอกเขาทุกอย่างขนาดนี้เลยนี่นา ลดาวดีคิดในใจอย่างเขม่นเพื่อนนิดๆ
“นี่ก็ดึกมากแล้ว เป็นผู้หญิงกลับคนเดียวมันอันตรายนะครับ ให้ผมไปส่งนะครับลดา” ธีรภัทรหันมาบอกเธอด้วยเสียง เว้าวอนชวนใจสั่น
“เอ่อ..ไม่เป็นไรค่ะ ลดามีแท็กซี่ขาประจำที่ไว้ใจได้มารับ คงไม่รบกวนคุณธีรภัทรหรอกค่ะ ขอบคุณมากค่ะ” ลดาวดีปฏิเสธ
“ยังไงก็ไม่น่าไว้ใจอยู่ดีนะครับ คุณเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว” ธีรภัทรยังไม่ยอมลดละ เจนิตามองคนนู้นทีคนนี้ทีอย่างทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นเพื่อนเธอตั้งท่าจะหนีอย่างเดียว ส่วนหนุ่มในฝันของเธอก็รุกเพื่อนเธออย่างเห็นได้ชัด
แต่เหมือนมีระฆังช่วยชีวิตแท็กซี่ที่รอคอยมาถึงพอดีเพื่อนเธอจึงไม่รอช้าที่จะเอาตัวรอดหนีจากผู้ชายสุดแสนเพอร์เฟ็คชวนใจสั่นที่รุกหนักอย่างไม่ทันตั้งตัวคนนี้
“เอ่อ..รถมาแล้ว ลดาขอตัวกลับก่อนนะคะ ไปนะเจน” ลดาวดีเปิดประตูขึ้นรถไปทันที ธีรภัทรยิ้มมุมปากแต่ไม่ได้ตอบว่าอะไร
“ผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณเจน” ธีรภัทรกล่าวพลางยิ้มให้นิดๆ ฝ่ายเจนิตานั้นถึงกับยิ้มค้างกับการที่หนุ่มในดวงใจหันมาพูดและยิ้มให้
“เฮ้อ...ลดาเอ๊ย ผู้ชายเพอร์เฟ็คขนาดนี้มาสนใจแกจะปฏิเสธทำไมน้า ในชีวิตนี้หาไม่ได้ง่ายๆ นะเนี่ย ทำไมนะคุณธีถึงไม่มาจีบเจนรับรองไม่ต้องมาตื๊อขนาดนี้หรอก เจนตอบตกลงไปนานแล้ว” เจนิตาพึมพำกับตัวเองพลางหัวเราะคิกคักชอบใจก่อนจะสตาร์ทรถขับออกไป โดยหารู้ไม่ว่าหนุ่มในฝันของตัวเองนั้นไม่ได้ลามือจากเพื่อนเธอง่ายๆ เพราะขณะนี้เขากำลังขับรถตามแท็กซี่ที่เพื่อนสนิทของเธอโดยสารไปติดๆ ส่วนลดาวดีก็ไม่ได้เอะใจหันไปมองสักนิดว่าคนที่คิดว่าหนีพ้นแล้วตอนนี้กำลังขับรถคันหรูตามหลังเธอมาห่างๆ
“คิดว่าจะหนีผมพ้นเหรอสาวน้อย” ธีรภัทรคิดในใจและขับตามแท็กซี่ที่นางฟ้าตัวน้อยของเขาโดยสารมาจนถึงบ้านหลังเล็กกะทัดรัดท้ายซอยไม่ไกลจากผับหรูที่เขาเพิ่งจากมามากนัก โดยไม่ได้รู้สึกฉงนใจสักนิดว่าเหตุใดเขาต้องทำแบบนี้เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเลยที่คนอย่าง ธีรภัทร อัครโยธิน ชายหนุ่มดีกรีนักเรียนนอกชาติตระกูลดีแถมร่ำรวยมหาศาลอย่างเขาจะต้องวิ่งไล่ตามใคร มีแต่ผู้หญิงที่วิ่งเข้าหาและพร้อมจะสยบแทบเท้าเพียงเขากระดิกนิ้ว แต่นี่เขากลับมาขับรถตามผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ทำงานกลางคืนไม่ได้มีอะไรเหมาะสมกับเขาสักนิด แต่ในภายภาคหน้ากว่าธีรภัทรจะรู้แจ้งแก่ใจว่าทำสิ่งต่างๆ เหล่านี้ลงไปเพราะอะไรก็เกือบจะสายเกินไป
เมื่อเห็นนางในดวงใจเปิดประตูเข้าบ้านไปแล้วเรียบร้อยธีรภัทรจึงขับรถจากไป แต่มิวายเหลือบมองกระจกหลังที่เห็นเพียงหลังคาบ้านในความมืด
“แล้วเจอกันสาวน้อย” ชายหนุ่มกล่าวพลางยิ้มมุมปากนิดๆ แล้วขับรถตรงกลับคอนโดหรูกลางกรุงเพื่อพักผ่อน หลังจากปาร์ตี้อันสนุกสนานกับเหล่าบรรดาเพื่อนสนิทจบลงในค่ำคืนนี้
ธีรภัทรถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ลูกแมวน้อยจอมพยศของเขาหลับสนิทเขาก้มลงจูบเรือนผมดกดำอย่าแสนรักแม้จะแปลกใจกับอาการแผลงฤทธิ์ของเธอในวันนี้แต่ถึงอย่างไรเธอก็เป็นคนที่เขารักสุดหัวใจอยู่ดี หลังจากขยับร่างบางลงนอนข้างๆ ได้เป็นผลสำเร็จธีรภัทรก็ลุกขึ้นเปลี่ยนจากสูทเป็นชุดลำลองและเดินลงไปหาอาหารเช้าทาน“อ้าวธี วันนี้ทำไมไม่ไปทำงานล่ะ” คุณหญิงกอแก้วเอ่ยถามลูกชายอย่างแปลกใจเพระปรกติแล้วลูกชายเธอไม่เคยหยุดงานเลยแม้แต่วันเดียว“ลดาน่ะสิครับวันนี้ไม่รู้เป็นอะไรงอแงไม่ยอมให้ผมไปทำงานร้องไห้น้ำตาเกือบท่วมห้อง”“เอ๊ะ ไม่สบายหรือเปล่าปรกติหนูลดาไม่เคยเป็นแบบนี้นะ”“ผมดูแล้วครับลดาไม่ได้เป็นอะไรแค่งอแงเท่านั้นเอง”“แปลกจัง” คุณหญิงกอแก้วพึมพำกับตัวเองอย่างสงสัย“ผมก็ว่าแปลกครับ ปรกติลดาเป็นคนมีเหตุผลไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย”“อีกอย่างหนูลดาไม่เคยตื่นสายแต่นี่จะเก้าโมงแล้วยังไม่ลงมาเลย ข้าวปลาก็ยังไม่ได้กินเดี๋ยวโรคกระเพาะก็ถามหากันพอดีธีดูแลเมียหน่อยนะลูก” คุณหญิงกอแก้วบอกอย่างเป็นห่วง“เรื่องนั้นคุณแม่ไม่ต้องห่วงครับเดี๋ยวผมจะให้เด็กยกอาหารขึ้นไปข้างบนแล้วปลุกให้ลดาลุกขึ้นมากินข้าวซะก่อน”“โอเค แต่ธีแน่ใ
งานแต่งงานของธีรภัทรและลดาวดีถูกจัดขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางเมืองซึ่งถือว่าเป็นงานช้างแห่งปีเลยก็ว่าได้เพราะคุณหญิงกอแก้วและคุณทรงพลนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในวงสังคมจึงมีแขกเหรื่อจากทุกวงการมาร่วมแสดงความยินดีในงานแต่งงานของลูกชายคนเดียวของทั้งสองคน บรรยากาศภายในห้องบอล รูมของโรงแรมถูกเนรมิตให้สวยงามราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์จนได้รับคำชมจากแขกที่มาร่วมงานไม่ขาดปาก คนที่หน้าบานยิ่งกว่าใครคือคุณหญิงกอแก้วเพราะท่านเป็นแม่งานนี้โดยตรงทุกสิ่งทุกอย่างในงานล้วนแต่เป็นฝีมือของเธอทั้งสิ้น แม้ห้องรับรองแห่งนี้จะกว้างขวางขนาดไหนแต่กลับดูคับแคบไปถนัดตาเมื่อมีผู้มาร่วมงานอย่างล้นหลามรวมทั้งกองทัพนักข่าวที่ยกโขยงกันมาร่วมงานแต่งของไฮโซหนุ่มชื่อดังอย่างธีรภัทรลดาวดีและธีรภัทรยืนรับแขกอยู่หน้างานโดยมีคุณทรงพลและคุณหญิงกอแก้วยืนอยู่ข้างๆ โดยมีนี้เจ๊หงส์รับเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาวให้เธอด้วยความเต็มอกเต็มใจ ในงานนี้บุคคลอันเป็นที่รักของเธอมาร่วมงานกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาไม่ว่าจะเป็นเพื่อนสนิทอย่างเจนิตา เอกวุฒิ เจ๊หงส์ ทำให้ลดาวดีรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ในวันสำคัญของชีวิตคนที่เธอรักต่างมาร่วมยินดีกันอย่างพร้อมเ
เช้าวันต่อมาหนังสือพิมพ์ทุกฉบับต่างพาดหัวข่าวนักธุรกิจชื่อดังคุกเข่าขอแฟนสาวแต่งงานกลางงานเปิดตัวโรงแรมที่ภูเก็ตทำให้ลดาวดีกลายเป็นหญิงสาวที่น่าอิจฉาไปในทันที‘หวานชื่น ธีรภัทร อัครโยธิน นักธุรกิจผู้นำเข้ารถยนต์ซุปเปอร์คาร์และผู้บริหารโรงแรมดังคุกเข่าขอแฟนสาวนิรนามแต่งงานกลางงานเปิดตัวโรงแรมสร้างความอิจฉาแก่สาวๆ ที่มาร่วมงานเป็นอย่างมาก’‘นักธุรกิจชื่อดังประกาศสละโสดกลางงานเปิดตัวโรงแรมกับเจ้าสาวที่ไม่เคยมีใครรู้จักมาก่อนงานนี้บอกได้คำเดียวว่าขอแสดงความยินดีกับ ซินเดอเรลล่าคนใหม่ของเมืองไทย’หนังสือพิมพ์หลายฉบับต่างพากันพาดหัวข่าวเรื่องธีรภัทรคุกเข่าขอลดาวดีแต่งงานซึ่งกลายเป็น ทอล์ค ออฟ เด อะ ทาวน์ ในชั่วข้ามคืน เนื่องจากว่าที่เจ้าสาวนั้นไม่ใช่สาวสังคมหรือดารานางแบบที่เคยตกเป็นข่าวด้วยกันมาก่อนแต่กลับเป็นหญิงสาวธรรมดาๆ ที่ไม่เคยปรากฏบนหน้านิตยสารหรือหนังสือพิมพ์ใดๆ จึงสร้างความตกใจและประหลาดใจกับคนอื่นๆ ไม่น้อย หนังสือพิมพ์ในมือนางแบบสาวถูกกำจนยับยู่ยี่ดวงตาแดงกล่ำด้วยความเจ็บปวดปนคลั่งแค้น ในขณะที่คนอื่นๆ กำลังมีความสุขแต่เธอกลับต้องตกนรกทั้งเป็นเพราะนอกจากใบหน้าที่เสียโฉมจนไม่อาจกล
หลังจากแขกทยอยเดินทางกลับลดาวดีจึงขอตัวกลับขึ้นห้องเพราะเป็นเวลาล่วงเข้าวันใหม่แล้ว ลดาวดีปลดชุดสวยออกจากเรือนร่างแล้วเดินเข้าไปนอนแช่ในอ่างอาบน้ำเป็นการผ่อนคลายเมื่อได้เจอน้ำอุ่นๆ กลับกลิ่นครีมอาบน้ำหอมๆ ลดาวดีจึงหลับตาอย่างผ่อนคลายก่อนจะลืมตาขึ้นเพราะลมหายใจอุ่นๆ ของใครบางคนที่เป่ารดอยู่เหนือหน้าผาก“คุณธี...มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” ลดาวดีเอ่ยถามเมื่อเห็นธีรภัทรอยู่ในชุดผ้าขนหนูพันเอวไว้อย่างหมิ่นเหม่โชว์กล้ามเนื้อเป็นลอนสวยแม้จะได้แนบชิดสัมผัสมันมานับครั้งไม่ถ้วนแต่เธอยังรู้สึกประหม่าเขินอายทุกครั้งที่ได้เห็น“มาทันได้เห็นคนแอบหนีมานอนแช่น้ำสบายใจอยู่คนเดียวก็แล้วกัน” ธีรภัทรแกล้งว่าคนตรงหน้า“ลดาไม่ได้หนีสักหน่อย ก็ลดาเห็นคุณธีกำลังคุยสนุกอยู่กับเพื่อนๆ นี่คะเลยไม่อยากกวน”“ไม่รู้หรือไงว่าผมอยากให้ลดา ‘กวน’ จะแย่” ลดาวดีค้อนให้กับคำพูดแฝงความนัยนั้น“คนบ้า... ลดาไม่คุยด้วยแล้ว คุณธีออกไปก่อนสิคะลดาจะเสร็จแล้ว” ธีรภัทรส่ายหน้า“เรื่องอะไรจะออกผมจะอาบน้ำกับลดา” ว่าแล้วธีรภัทรก็กระตุกปมผ้าเช็ดตัวหน้าตาเฉยจนลดาวดีต้องเบือนหน้าหนีคนหน้าไม่อายนึกจะถอดก็ถอดไม่เกรงใจกันบ้างเลย เรือนร่างกำยำก
หลังจากแขกทยอยเดินทางกลับลดาวดีจึงขอตัวกลับขึ้นห้องเพราะเป็นเวลาล่วงเข้าวันใหม่แล้ว ลดาวดีปลดชุดสวยออกจากเรือนร่างแล้วเดินเข้าไปนอนแช่ในอ่างอาบน้ำเป็นการผ่อนคลายเมื่อได้เจอน้ำอุ่นๆ กลับกลิ่นครีมอาบน้ำหอมๆ ลดาวดีจึงหลับตาอย่างผ่อนคลายก่อนจะลืมตาขึ้นเพราะลมหายใจอุ่นๆ ของใครบางคนที่เป่ารดอยู่เหนือหน้าผาก“คุณธี...มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” ลดาวดีเอ่ยถามเมื่อเห็นธีรภัทรอยู่ในชุดผ้าขนหนูพันเอวไว้อย่างหมิ่นเหม่โชว์กล้ามเนื้อเป็นลอนสวยแม้จะได้แนบชิดสัมผัสมันมานับครั้งไม่ถ้วนแต่เธอยังรู้สึกประหม่าเขินอายทุกครั้งที่ได้เห็น“มาทันได้เห็นคนแอบหนีมานอนแช่น้ำสบายใจอยู่คนเดียวก็แล้วกัน” ธีรภัทรแกล้งว่าคนตรงหน้า“ลดาไม่ได้หนีสักหน่อย ก็ลดาเห็นคุณธีกำลังคุยสนุกอยู่กับเพื่อนๆ นี่คะเลยไม่อยากกวน”“ไม่รู้หรือไงว่าผมอยากให้ลดา ‘กวน’ จะแย่” ลดาวดีค้อนให้กับคำพูดแฝงความนัยนั้น“คนบ้า... ลดาไม่คุยด้วยแล้ว คุณธีออกไปก่อนสิคะลดาจะเสร็จแล้ว” ธีรภัทรส่ายหน้า“เรื่องอะไรจะออกผมจะอาบน้ำกับลดา” ว่าแล้วธีรภัทรก็กระตุกปมผ้าเช็ดตัวหน้าตาเฉยจนลดาวดีต้องเบือนหน้าหนีคนหน้าไม่อายนึกจะถอดก็ถอดไม่เกรงใจกันบ้างเลย เรือนร่างกำยำก
หลังจากเปิดประตูเข้ามาในคอนโดร่างบางก็ตรงดิ่งไปที่โซฟาขนาดใหญ่ในห้องนั่งเล่นและนอนเกลือกกลิ้งไปมาด้วยความคิดถึงเพราะเธอมักจะนอนดูทีวีอยู่ตรงนี้ระหว่างรอธีรภัทรกลับบ้านในทุกๆ วัน ร่างสูงมองอาการของคนตัวเล็กพลางส่ายศีรษะอย่างเอ็นดู เขาเดินลงไปทรุดนั่งข้างๆ และดึงเธอมานั่งตักนิ้วเรียวอย่างคนไม่เคยทำงานหนักไล้ไปมาบนรอยช้ำที่ยังมองเห็นจางๆ ที่มุมปากสายตาของเขาบ่งบอกความเสียใจและเจ็บปวด ลดาวดีกุมมือเขาเอาไว้เพราะรู้ดีว่าธีรภัทรรู้สึกผิดมากแค่ไหนที่เธอต้องมาเจ็บตัวในครั้งนี้โดยที่เขาไม่สามารถปกป้องเธอได้“ลดาไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ ลดาอยู่ตรงนี้และปลอดภัยดี” ลดาวดีแนบแก้มกับฝ่ามือของเขา“ถ้าวันนั้นผมไปไม่ทันและคนที่โดนน้ำกรดคือลดาผมคง...” ลดาวดีใช้นิ้วเรียวปิดปากธีรภัทรเอาไว้“อย่าไปคิดถึงมันเลยค่ะ มันผ่านไปแล้วและคนที่ทำผิดก็ได้รับผลกรรมของตัวเองไปแล้วคุณธีอย่าคิดมากนะคะมันไม่ใช่ความผิดของคุณธี ถ้าจะมีคนผิดก็คงเป็นลดาเองที่ฝ่าฝืนคำสั่งของคุณธีว่าไม่ให้ไปไหนคนเดียวแต่วันนั้นลดานั่งแท็กซี่ไปหาคุณธีเพราะต้องการเซอร์ไพรส์ก่อนที่เราจะไปดินเนอร์กันที่ไหนได้กับเจอเรื่องที่ตื่นเต้นกว่า” ลดาวดีพูดติดตลกเ
วันนี้ลดาวดีมาถึงที่ทำงานเร็วกว่าปรกติเพราะทางร้านมีปาร์ตี้ฉลองวันคริสต์มาส เธอต้องมาแต่งตัวเป็นแซนตี้สาวสุด เซ็กซี่ให้เข้ากับธีมงาน แต่เมื่อเห็นชุดเธอก็อดหนักใจไม่ได้เพราะกระโปรงนั้นสั้นจนน่าใจหาย เธอว่าชุดทำงานที่ใส่อยู่ทุกวันสั้นแล้วตัวนี้สั้นกว่ามากแถมช่วงบนก็คว้านซะจนเธอหวาดเสียว เฮ้อ! จะประหย
ฝ่ายลดาวดีกำลังวุ่นวายกับการคิดเงินและบางทีก็ต้องออกจากเคาน์เตอร์ไปช่วยบริการลูกค้าด้วยเพราะวันนี้แขกมากจริงๆ เลยไม่ทันได้สนใจสายตาคมของธีรภัทรที่มองเธออยู่ทุกอิริยาบถ“เฮ้ย..จ้องเขาขนาดนั้นเดี๋ยวก็จืดชืดหมดพอดี” ตติยะเอ่ยแซวเพื่อนแล้วหันไปยิ้มกับคีตภัทรอย่างหาแนวร่วม“พูดมากน่าไอ้เต้ ดื่มของแกไปปา
เมื่อกลับมาถึงคอนโดหรูกลางเมืองธีรภัทรก็ถอดเสื้อผ้าเหลือเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวสอบเอาไว้เพื่อเตรียมอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะออกไปปฏิบัติการล่าลูกแกะตัวน้อยมาสู่อ้อมกอดให้สมใจ แต่ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำเสียงโทรศัพท์เครื่องหรูก็ดังขึ้นเสียก่อน เมื่อเห็นเบอร์ที่โชว์อยู่ก็ถอนหายใจก่อนจะกดรับอย่างเสียไม่ได้“ฮัล
ลดาวดีตรงไปยังแผนกร้านขายยาร้านประจำที่แวะเวียนมาทุกเดือนเพื่อซื้อวิตามินบำรุงร่างกายต่างๆ สำหรับยายและของตัวเอง เนื่องจากเธอต้องทำงานกลางคืนเวลากินนอนอาจะผิดจากคนปรกติทั่วไปจึงต้องดูแลบำรุงร่างกายเป็นพิเศษเธอมีเภสัชกรที่คุ้นเคยคอยให้คำแนะนำเนื่องจากแวะมาอุดหนุนสม่ำเสมอเป็นประจำทุกเดือน และเหตุที่







