ตอนที่ 3

เมื่อล่วงเข้าสู่วันใหม่ได้สองชั่วโมงก็ได้เวลาปิดทำการของผับหรูกลางกรุง ลดาวดีรีบเคลียร์บัญชีเพื่อจะได้กลับบ้านไปพักผ่อน เธอไม่ต้องห่วงเรื่องการเดินทางกลับเพราะมีแท็กซี่เจ้าประจำที่ไว้ใจได้และใช้บริการมานานเท่ากับเวลาที่ทำงานที่นี่มารับกลับบ้านทุกวัน

“ลดาเสร็จหรือยัง กลับกันเถอะ” เจนิตาแวะมาหาเพื่อนสาวเพื่อชวนกลับพร้อมกัน

“เสร็จพอดีจ้ะ รอลดาเปลี่ยนชุดแปปหนึ่งนะ” ลดาวดีบอกเพื่อนสนิทแล้วเดินเข้าไปเปลี่ยนเป็นชุดเดิมตอนมาจากบ้าน ก่อนจะเดินออกไปรอแท็กซี่ขาประจำหน้าร้าน โดยมีเจนิตาขับมอเตอร์ไซค์คันเก่งมาจอดรอเป็นเพื่อนจนกว่าแท็กซี่จะมารับทุกคืน เจนิตาเพื่อนของเธอเป็นสาวสวยแต่ทะมัดทะแมงจึงขับรถมอเตอร์ไซค์มาทำงานเองทุกวัน แต่เธอไม่ไหวจริงๆ กับการต้องขับซอกแซกไปตามถนนเบียดเสียดกับรถเมล์หรือยานพาหนะบนท้องถนนคันอื่นๆ เพื่อหาที่ว่างพอจะแทรกเจ้ามอเตอร์ไซค์เคลื่อนไปข้างหน้าเพื่อให้ถึงจุดหมาย เธอมักจะนั่งตัวเกร็งทุกครั้งที่ซ้อนมอเตอร์ไซค์เพื่อนรักเพราะกลัวขาจะไปเกี่ยวกับรถคันข้างๆ จนได้แผลหรือล้มคว่ำไป เธอจึงเลิกซ้อนมอเตอร์ไซค์ตั้งแต่นั้นมาและหันมาใช้บริการรถแท็กซี่ซึ่งสามารถโดยสารได้ปลอดภัยและโล่งใจกว่า

ระหว่างยืนรอลุงแท็กซี่เจ้าประจำอยู่หน้าผับนั้นสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นตาร่างหนึ่งกำลังเดินออกมาจากประตูเพื่อตรงมายังรถคันหรูที่พนักงานของผับนำมาจอดไว้ให้ เธอรีบเบนสายตาหนีก่อนที่เขาจะเห็นเธอ แต่แล้วก็ไม่สามารถรอดพ้นสายตาเพื่อนสนิทของเธอไปได้

“อุ๊ย...นั่นคุณธีรภัทรนี่นา ดูรถเขาสิลดาคนหล่อๆ ขับรถ

หรูๆ ยิ่งเท่ระเบิดระเบ้อไปเลย คนอะไรหล่อไม่บันยะบันยัง” เจนายังพร่ำเพ้อถึงเขาไม่เลิก

“ช่างเขาเถอะเจน อยู่ห่างๆ เขาไว้น่ะดีแล้ว”

“แต่ดูท่าเขาจะไม่อยากอยู่ห่างเธอน่ะสิ” เจนิตาบุ้ยใบ้ไปทางด้านหลังเพื่อนเมื่อเห็นหนุ่มหล่อในฝันของเธอกำลังเดินตรงมาทางนี้

“สวัสดีครับลดา เอ่อ...คุณ”

“เจนิตาค่ะ เรียกเจนเฉยๆ ก็ได้” น่าโมโหเพื่อนเธอนักที่ไปคุยกับเขาดิบดีทั้งๆ ที่เธอไม่อยากจะเกี่ยวข้องกับเขาเลย

“อ่อครับ คุณเจนกำลังจะกลับกันแล้วเหรอครับ” ธีรภัทรชวนคุย

“ค่ะ เรากำลังจะกลับกันแล้ว แต่เจนมารอรถเป็นเพื่อนลดาน่ะค่ะ” เป็นเจนิตาอีกตามเคยที่เจ้ากี้เจ้าการบอกเขาเสร็จสรรพ ก็รู้ว่าปลื้มเขาใจจะขาดแต่ไม่เห็นต้องบอกเขาทุกอย่างขนาดนี้เลยนี่นา ลดาวดีคิดในใจอย่างเขม่นเพื่อนนิดๆ

“นี่ก็ดึกมากแล้ว เป็นผู้หญิงกลับคนเดียวมันอันตรายนะครับ ให้ผมไปส่งนะครับลดา” ธีรภัทรหันมาบอกเธอด้วยเสียง เว้าวอนชวนใจสั่น

“เอ่อ..ไม่เป็นไรค่ะ ลดามีแท็กซี่ขาประจำที่ไว้ใจได้มารับ คงไม่รบกวนคุณธีรภัทรหรอกค่ะ ขอบคุณมากค่ะ” ลดาวดีปฏิเสธ

“ยังไงก็ไม่น่าไว้ใจอยู่ดีนะครับ คุณเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว” ธีรภัทรยังไม่ยอมลดละ เจนิตามองคนนู้นทีคนนี้ทีอย่างทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นเพื่อนเธอตั้งท่าจะหนีอย่างเดียว ส่วนหนุ่มในฝันของเธอก็รุกเพื่อนเธออย่างเห็นได้ชัด

แต่เหมือนมีระฆังช่วยชีวิตแท็กซี่ที่รอคอยมาถึงพอดีเพื่อนเธอจึงไม่รอช้าที่จะเอาตัวรอดหนีจากผู้ชายสุดแสนเพอร์เฟ็คชวนใจสั่นที่รุกหนักอย่างไม่ทันตั้งตัวคนนี้

“เอ่อ..รถมาแล้ว ลดาขอตัวกลับก่อนนะคะ ไปนะเจน” ลดาวดีเปิดประตูขึ้นรถไปทันที ธีรภัทรยิ้มมุมปากแต่ไม่ได้ตอบว่าอะไร

“ผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณเจน” ธีรภัทรกล่าวพลางยิ้มให้นิดๆ ฝ่ายเจนิตานั้นถึงกับยิ้มค้างกับการที่หนุ่มในดวงใจหันมาพูดและยิ้มให้

“เฮ้อ...ลดาเอ๊ย ผู้ชายเพอร์เฟ็คขนาดนี้มาสนใจแกจะปฏิเสธทำไมน้า ในชีวิตนี้หาไม่ได้ง่ายๆ นะเนี่ย ทำไมนะคุณธีถึงไม่มาจีบเจนรับรองไม่ต้องมาตื๊อขนาดนี้หรอก เจนตอบตกลงไปนานแล้ว” เจนิตาพึมพำกับตัวเองพลางหัวเราะคิกคักชอบใจก่อนจะสตาร์ทรถขับออกไป โดยหารู้ไม่ว่าหนุ่มในฝันของตัวเองนั้นไม่ได้ลามือจากเพื่อนเธอง่ายๆ เพราะขณะนี้เขากำลังขับรถตามแท็กซี่ที่เพื่อนสนิทของเธอโดยสารไปติดๆ ส่วนลดาวดีก็ไม่ได้เอะใจหันไปมองสักนิดว่าคนที่คิดว่าหนีพ้นแล้วตอนนี้กำลังขับรถคันหรูตามหลังเธอมาห่างๆ

“คิดว่าจะหนีผมพ้นเหรอสาวน้อย” ธีรภัทรคิดในใจและขับตามแท็กซี่ที่นางฟ้าตัวน้อยของเขาโดยสารมาจนถึงบ้านหลังเล็กกะทัดรัดท้ายซอยไม่ไกลจากผับหรูที่เขาเพิ่งจากมามากนัก โดยไม่ได้รู้สึกฉงนใจสักนิดว่าเหตุใดเขาต้องทำแบบนี้เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเลยที่คนอย่าง ธีรภัทร อัครโยธิน ชายหนุ่มดีกรีนักเรียนนอกชาติตระกูลดีแถมร่ำรวยมหาศาลอย่างเขาจะต้องวิ่งไล่ตามใคร มีแต่ผู้หญิงที่วิ่งเข้าหาและพร้อมจะสยบแทบเท้าเพียงเขากระดิกนิ้ว แต่นี่เขากลับมาขับรถตามผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ทำงานกลางคืนไม่ได้มีอะไรเหมาะสมกับเขาสักนิด แต่ในภายภาคหน้ากว่าธีรภัทรจะรู้แจ้งแก่ใจว่าทำสิ่งต่างๆ เหล่านี้ลงไปเพราะอะไรก็เกือบจะสายเกินไป

เมื่อเห็นนางในดวงใจเปิดประตูเข้าบ้านไปแล้วเรียบร้อยธีรภัทรจึงขับรถจากไป แต่มิวายเหลือบมองกระจกหลังที่เห็นเพียงหลังคาบ้านในความมืด

“แล้วเจอกันสาวน้อย” ชายหนุ่มกล่าวพลางยิ้มมุมปากนิดๆ แล้วขับรถตรงกลับคอนโดหรูกลางกรุงเพื่อพักผ่อน หลังจากปาร์ตี้อันสนุกสนานกับเหล่าบรรดาเพื่อนสนิทจบลงในค่ำคืนนี้