Lahat ng Kabanata ng แผนรักจอมทระนง: Kabanata 1 - Kabanata 10

บ้านหลังเล็กกะทัดรัดท้ายซอยอันเป็นที่อยู่ของสองยายหลาน“ยายจ๋า ลดาจะไปทำงานแล้วนะคะ” เจ้าของเสียงหวานเอ่ยบอกลายายชื่นหญิงชราวัย 80 ปี ที่เป็นผู้เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่แบเบาะและมีกันแค่สองคนเท่านั้น“ไปเถอะลูก เดินทางปลอดภัยนะ” เสียงแหบพร่าของหญิงชราเอ่ยตอบหลานสาว ลดาวดีหันมาไหว้ลาแล้วคว้ากระเป๋าเดินออกไปขึ้นรถเมล์ปากซอยเพื่อไปทำงานยังผับหรูใจกลางเมืองซึ่งเธอทำมาได้หลายปีแล้ว แม้เธอจะไม่อยากทิ้งหญิงชราไว้ตามลำพังด้วยยายแก่มากแล้วและมีโรคประจำตัวแต่ก็ไม่มีทางเลือกเพราะเธอต้องทำงานหาเงินมาเลี้ยงดูสองปากท้องหากแต่ยังเบาใจเพราะมีเพื่อนบ้านน้ำใจงามอยู่ใกล้ๆ ยายชื่นมองตามหลานสาวพรางรำพรึงในใจ‘ลูกเอ๋ย... ยายแก่ลงทุกวันจะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ห่วงแต่ลดานี่แหละ เมื่อไหร่จะมีใครมาดูแลลดาให้ยายหมดห่วงสักที หากสิ้นบุญยายไปแล้วลดาจะอยู่กับใคร’ สายตาฝ้าฟางมองตามหลังหลานสาวอย่างห่วงใย66 CLUB ผับหรูย่านทองหล่อเป็นแหล่งพักผ่อนหย่อนใจสำหรับเศรษฐีกระเป๋าหนักของเมืองไทยด้วยค่าสมาชิกรายปีแพงลิบลิ่ว การตกแต่งหรูหรามีระดับและมีความเป็นส่วนตัวสูงจึงทำให้เป็นที่นิยมของบรรดามหาเศรษฐี คนดัง แวะเวียนมาใช้บริการเสม

เมื่อล่วงเข้าสู่วันใหม่ได้สองชั่วโมงก็ได้เวลาปิดทำการของผับหรูกลางกรุง ลดาวดีรีบเคลียร์บัญชีเพื่อจะได้กลับบ้านไปพักผ่อน เธอไม่ต้องห่วงเรื่องการเดินทางกลับเพราะมีแท็กซี่เจ้าประจำที่ไว้ใจได้และใช้บริการมานานเท่ากับเวลาที่ทำงานที่นี่มารับกลับบ้านทุกวัน“ลดาเสร็จหรือยัง กลับกันเถอะ” เจนิตาแวะมาหาเพื่อนสาวเพื่อชวนกลับพร้อมกัน“เสร็จพอดีจ้ะ รอลดาเปลี่ยนชุดแปปหนึ่งนะ” ลดาวดีบอกเพื่อนสนิทแล้วเดินเข้าไปเปลี่ยนเป็นชุดเดิมตอนมาจากบ้าน ก่อนจะเดินออกไปรอแท็กซี่ขาประจำหน้าร้าน โดยมีเจนิตาขับมอเตอร์ไซค์คันเก่งมาจอดรอเป็นเพื่อนจนกว่าแท็กซี่จะมารับทุกคืน เจนิตาเพื่อนของเธอเป็นสาวสวยแต่ทะมัดทะแมงจึงขับรถมอเตอร์ไซค์มาทำงานเองทุกวัน แต่เธอไม่ไหวจริงๆ กับการต้องขับซอกแซกไปตามถนนเบียดเสียดกับรถเมล์หรือยานพาหนะบนท้องถนนคันอื่นๆ เพื่อหาที่ว่างพอจะแทรกเจ้ามอเตอร์ไซค์เคลื่อนไปข้างหน้าเพื่อให้ถึงจุดหมาย เธอมักจะนั่งตัวเกร็งทุกครั้งที่ซ้อนมอเตอร์ไซค์เพื่อนรักเพราะกลัวขาจะไปเกี่ยวกับรถคันข้างๆ จนได้แผลหรือล้มคว่ำไป เธอจึงเลิกซ้อนมอเตอร์ไซค์ตั้งแต่นั้นมาและหันมาใช้บริการรถแท็กซี่ซึ่งสามารถโดยสารได้ปลอดภัยและโล่งใจ

ลดาวดีตรงไปยังแผนกร้านขายยาร้านประจำที่แวะเวียนมาทุกเดือนเพื่อซื้อวิตามินบำรุงร่างกายต่างๆ สำหรับยายและของตัวเอง เนื่องจากเธอต้องทำงานกลางคืนเวลากินนอนอาจะผิดจากคนปรกติทั่วไปจึงต้องดูแลบำรุงร่างกายเป็นพิเศษเธอมีเภสัชกรที่คุ้นเคยคอยให้คำแนะนำเนื่องจากแวะมาอุดหนุนสม่ำเสมอเป็นประจำทุกเดือน และเหตุที่ต้องมาวันนี้ก็เนื่องจากอีกหลายวันกว่าจะถึงวันหยุดของเธอ แล้วก็โชคไม่ดีที่ต้องมาเดินซื้อของคนเดียวเพราะเพื่อนสนิทดันมาประสบอุบัติเหตุไม่สามารถมาด้วยได้ ลดาวดีเดินเลือกซื้อวิตามินและเครื่องสำอางบำรุงผิวต่างๆ หลากหลายชนิดที่เธอใช้เป็นประจำลงตะกร้าใบใหญ่ที่หยิบมาจากด้านหน้าร้านการชอปปิงก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งที่ให้ความเพลิดเพลินเจริญใจนี่แหละหนาที่เขาว่าช็อปปิ้งกับผู้หญิงเป็นของคู่กันแค่ได้เดินดูก็มีความสุข ลดาวดีก็จัดอยู่ในประเภทนั้นด้วยเช่นกัน“บำรุงดีอย่างนี้นี่เองผิวคุณถึงได้สวยนักลดา” ธีรภัทร ชื่นชมแกมหยอกเย้าเมื่อเห็นว่าในตะกร้าของลดาวดีเต็มไปด้วยวิตามินและเครื่องสำอางบำรุงผิวชนิดต่างๆ มากมาย ลดาวดีหันขวับไปมองด้วยความตกใจ“คุณธี...มาได้ยังไงคะ” ลดาวดีถามอย่างตกใจที่เห็นเขาโผล่มายืนอยู่แน

ฝ่ายลดาวดีกำลังวุ่นวายกับการคิดเงินและบางทีก็ต้องออกจากเคาน์เตอร์ไปช่วยบริการลูกค้าด้วยเพราะวันนี้แขกมากจริงๆ เลยไม่ทันได้สนใจสายตาคมของธีรภัทรที่มองเธออยู่ทุกอิริยาบถ“เฮ้ย..จ้องเขาขนาดนั้นเดี๋ยวก็จืดชืดหมดพอดี” ตติยะเอ่ยแซวเพื่อนแล้วหันไปยิ้มกับคีตภัทรอย่างหาแนวร่วม“พูดมากน่าไอ้เต้ ดื่มของแกไปปากจะได้ไม่ว่าง” ธีรภัทรเหน็บพลางเรียกพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งเข้ามาหา“น้องพี่ฝากไปให้ลดาหน่อย” ธีรภัทรยื่นโน้ตเล็กๆ ฝากเด็กหนุ่มไปให้ลดาวดีพร้อมแนบแบงก์สีเทาหนึ่งใบเป็นของกำนัลให้พนักงานส่งสาห์น เด็กหนุ่มโค้งรับแล้วรีบรับไปทันที“พี่ลดาครับ คุณผู้ชายโต๊ะนู้นฝากมาให้ครับ” ลดาวดีมองตามไปก็เห็นธีรภัทรส่งยิ้มมาให้ ‘เลิกงานแล้วกลับพร้อมผมนะครับห้ามปฏิเสธ...ธีรภัทร’ เมื่อเห็นโน้ตลดาวดีก็ค้อนลมค้อนแล้งไปตามเรื่องเพราะจากการเผชิญหน้ากับลูกตื๊อของเขาไม่กี่วันก็พอจะรู้ว่าเป็นการยากที่จะปฏิเสธหรือหลบเลี่ยงคนอย่าง ธีรภัทร อัครโยธินได้ แต่เธอก็ยอมรับลึกๆ ว่ารู้สึกดีเหมือนกันกับการที่มีใครสักคนมาให้ความสำคัญแบบนี้ ก็หัวใจของเธอเป็นแค่ก้อนเนื้อธรรมดาๆ นี่นา มีผู้ชายที่มีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามอย่างร้ายกาจแบบนี้

ทางด้านลดาวดีก็ถูกคนตัวโตแสนอันธพาลลากมาถึงรถยุโรปคันหรูเธอจึงเห็นว่ามีผู้ชายสองคนแต่งตัวด้วยสูทเต็มยศเหมือนธีรภัทรยืนรออยู่ที่รถ เมื่อเห็นเธอสองคนนั้นก็ก้มหัวให้เล็กน้อยเธอหันไปมองธีรภัทรอย่างแปลกใจเป็นเชิงถามว่าสองคนนี้เป็นใคร แต่เขาไม่มองหน้าเธอเลยเพียงแต่กล่าวด้วยเสียงดุสั้นๆ “ขึ้นรถ” แล้วก็จับเธอยัดเข้าไปในรถโดยที่เขาตามเข้ามานั่งข้างๆ“ไปคอนโดฉัน” เธอได้ยินเขาสั่งคนขับรถแบบนั้นก็หันมาถามทันที“คุณธีจะไปไหนคะ ลดาจะกลับบ้าน”“เงียบ” เขาตะคอกเสียงดุดัน“แต่ว่าลดา...” ลดาวดีกำลังจะกล่าวทักท้วงว่าเธออยากกลับบ้านก็ต้องเงียบเสียงทันทีเมื่อเขาหันมาทำตาดุใส่พลางบีบแขนเธอแน่แล้วกล่าวว่า“ถ้าไม่อยากให้ผมปล้ำลดาบนรถนี่ก็เงียบซะ” เธอจึงเงียบทันทีเพราะแววตาเขาไม่ได้ล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย คนสนิททั้งสองของธีรภัทรแอบมองหน้ากันเพราะไม่เคยเห็นเจ้านายแสดงอาการแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน สงสัยพวกเขาจะได้นายหญิงตัวจริงเร็วๆ นี้เสียแล้ว อีกอย่างคอนโดที่เจ้านายสั่งให้ไปก็ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนได้ไปเหยียบมาก่อนลดาวดีจำต้องนั่งเงียบมาตลอดทางด้วยเกรงกลัวอาการนิ่งสนิทของคนข้างๆ ที่ไม่พูดอะไรออกมาเลยจนกระทั่ง