Share

ตอนที่11

Penulis: monsita
last update Terakhir Diperbarui: 2025-08-28 07:54:06

ฝ้ายแวะส่งเปี๊ยกที่บ้านพักคนงานแล้วก็พาฝ่างกับดินไปที่สวนกุหลาบกับสวนกล้วยไม้จากนั้นก็กลับบ้าน

"มาถึงกันแล้วเหรอลูก..หิวกันมั้ย"แม่ถามเมื่อเห็นฝ้าย ฝ่างกับดินเดินเข้าบ้านมา

"ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ค่ะแม่"ฝ้ายบอก

"แม่ไม่ได้ถามเรา แม่ถามตาฝ่างกับตาดิน สำหรับเราน่ะคงชินแล้วแต่พี่ๆเขาไม่เคยอดเหมือนเรานะ..เป็นลมกันหมดแล้วมั้ง"แม่พูด

"ผมกับฝ่างยังไม่หิวหรอกคับแม่"ดินพูด

ฝ้ายหันไปมองหน้าดิน เธอแปลกใจที่เขาเรียกแม่เธอว่าแม่เพราะเมื่อวานเขายังเรียกน้าอยู่เลย แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร

"หิวหรือไม่หิวก็พากันมากินเถอะ..ยายฝ้ายมากินข้าวเลย..เรายังต้องเข้าห้องทดลองอีกกว่าจะเสร็จเดี๋ยวจะยิ่งดึก"แม่บอก

"ค่ะแม่..ไปค่ะพี่ฝ่าง พี่ดิน"ฝ้ายยิ้ม

ทุกคนจึงพากันเดินไปที่โต๊ะกินข้าวในครัว

"แล้ววันนี้จะมีใครมาหาเราอีกมั้ยเนี่ยยายฝ้าย"ฝ่างถาม

"ฝ้ายก็ไม่รู้หรอกค่ะ...แต่ถ้ามีใครมาก็บอกว่าฝ้ายอยู่ห้องทดลองคงกลับดึกๆแค่นั้นล่ะค่ะ"ฝ้ายบอก

"พี่ว่าเราจะหลบแบบนี้ไปตลอดไม่ได้หรอกนะ"ฝ่างบอก

"ก็แล้วจะให้ฝ้ายทำยังไงล่ะคะ...จริงๆพวกเขาก็น่าจะรู้นะคะ..ฝ้ายหลบขนาดนี้แล้ว"ฝ้ายพูด

"แต่พี่มีวิธีนะ ว่าแต่เราจะทำมั้ยล่ะ"ฝ่างพูด

"วิธีอะไรคะ..บอกมาก่อนถึงจะรู้ว่าจะทำมั้ย"ฝ้ายถาม

"เราก็มีแฟนจริงๆเสียทีสิ..พี่ว่าถ้าเขารู้ว่าเรามีแฟนแล้วก็คงจะหายไปเองนั่นแหละ"ฝ่างบอก

"พี่ฝ่างพูดเหมือนว่าแฟนมีขายในตลาดนะคะ..ถึงจะหาได้ง่ายขนาดนั้นค่ะ"ฝ้ายมองหน้าฝ่าง

"ถ้าแฟนจริงๆมันหายาก..เราก็หาใครมาแสดงเป็นแฟนเราสักคนสิ..น่าจะหาง่ายกว่ามั้ย"ฝ่างว่า

"แม่ก็เห็นด้วยกับฝ่างนะ...ดีกว่าเราจะหนีไปเรื่อยๆแบบนี้"แม่บอก

"ก็แล้วฝ้ายจะไปหาใครที่ไหนล่ะ..ใครเขาจะยอมมาเล่นเป็นแฟนให้ฝ้าย..เพราะมันคงต้องเล่นอีกนานและตัวเขาเองก็จะมีแฟนจริงๆไม่ได้ด้วย...อีกอย่างถ้าหาคนแถวนี้พวกเขาก็ต้องรู้อยู่ดีเพราะสังคมที่นี่มันแคบ แล้วฝ้ายก็ไม่มีเพื่อนสนิทอยู่ที่นี่เลยสักคน"ฝ้ายบอก

เธอรวบช้อนเพราะอิ่มแล้วและยกแก้วน้ำมาดื่ม

"ก็พี่ไง..ให้พี่ช่วยก็ได้"ดินพูด

"แค่ก แค่ก" ฝ้ายสำลักน้ำทันที

"เออ!พี่ก็ว่าดีนะ..ที่นี่ไม่มีใครรู้จักไอ้ดินและอีกอย่างเราก็สนิทกับไอ้ดินอยู่แล้วจะได้เล่นได้แบบสบายใจด้วย"ฝ่างบอก

"แม่ก็เห็นด้วยนะ..อย่างน้อยดินก็ไว้ใจได้มากกว่าคนอื่น"แม่สนับสนุน

"เอ่อ!..แต่หนูว่าอย่าดีกว่าค่ะ"ฝ้ายลังเล

เธอคิดว่ามันน่าจะเป็นการทำร้ายหัวใจตัวเองมากเกินไปถ้าจะให้ดินมาเล่นเป็นแฟนของเธอ

"ทำไมล่ะ..พี่ไม่ดีพอจะแสดงเป็นแฟนของฝ้ายหรือว่าฝ้ายรังเกียจพี่"ดินมองหน้าเธอตรงๆ

"ไม่ใช่ค่ะ..แต่พี่ดินอาจจะต้องลำบากใจมากกว่าที่จะต้องมาเล่นเป็นแฟนกับน้องสาวอ่ะค่ะ"ฝ้ายพูด

เธอเห็นดินจ้องมองเลยหยิบแก้วน้ำมาดื่มอีกครั้ง

"พี่ไม่ลำบากใจหรอก..หรือถ้าฝ้ายกลัวจะให้พี่เป็นแฟนจริงๆก็ได้นะ"ดินพูดหน้าตาเฉย

"แค่ก แค่ก"ฝ้ายสำลักน้ำอีกครั้ง

เธอมองหน้าดินทันที แต่พอเห็นสายตาที่ดินมองมาก็เลยหลบตาเขา

"เอ่อ!..."ฝ้ายพูดไม่ออก

มีเสียงรถยนต์มาจอดที่หน้าบ้าน

"ใครมานะ..ตอนนี้"ฝ่างบอก

"เดี๋ยวแม่ไปดูเอง"แม่บอกแล้วลุกขึ้นยืน

"เสียงรถคุณพนาค่ะแม่..งั้น..ฝ้ายไปห้องทดลองก่อนนะคะ..ที่เหลือฝากแม่ด้วยค่ะ"ฝ้ายพูด

เธอรีบวิ่งตรงไปทางประตูหลังบ้านทันที

"ยายฝ้ายยังคุยกันไม่จบเลย"ฝ่างบอก

"ไม่ทันแล้วค่ะ...ฝ้ายไปก่อน แล้วจะเก็บไปคิดดูนะคะ"ฝ้ายเปิดประตูออกไป

"เฮ้อ!เลยคุยกันไม่จบเลย ทำไมต้องมาตอนนี้ด้วยวะ"ฝ่างบ่น

"ไม่เป็นไร..ยังมีเวลาอีกมาก"ดินพูด...เขารู้ว่าฝ้ายหาทางเลี่ยงที่จะตอบมากกว่า

"ใครมาคับแม่..ใช่นายพนาหรือป่าว"ฝ่างถามแม่ที่เดินกลับเข้ามา

"ใช่..ยายฝ้ายจำเสียงรถแม่นมาก"แม่บอก

"แล้วทำไมเขาไม่เข้ามาล่ะคับ"ดินถาม

"แม่บอกเขาว่ายายฝ้ายเข้าห้องทดลอง เขาก็กลับเลยเพราะรู้ว่าถ้ายายฝ้ายเข้าห้องทดลองกว่าจะออกมาได้ก็ดึกน่ะ"แม่พูด

"แล้วพวกลูกจะเอายังไงต่อล่ะ..ยายฝ้ายทำเหมือนจะไม่อยากตกลงนะ"แม่ถาม

"เดี๋ยวผมจะหาเหตุผลไปคุยกับฝ้ายเอง..รับรองว่าตกลงแน่ๆ"ฝ่างยิ้ม

ฝ้ายเข้ามาที่ห้องทดลองแล้วก็มานั่งคิดถึงเรื่องที่คุยกับแม่ ฝ่างและดินเมื่อกี้ จริงๆแล้วมันก็เป็นความคิดที่ดี...แต่การที่จะให้ดินมาแสดงเป็นแฟนทำให้เธอลังเล เพราะเธอกลัวว่าความลับในใจที่ถูกเก็บเอาไว้มานานจะถูกเปิดออกมา อีกอย่างก็กลัวว่าจะยิ่งชอบเขามากขึ้นและจะยิ่งตัดใจยากขึ้นไปอีก เฮ้อ!ช่างมันก่อนก็แล้วกันเดี๋ยวค่อยคิดอีกทีตอนนี้ทำงานก่อนดีกว่าฝ้ายคิด แล้วเธอก็ลงมือทำงานต่อ

ฝ้ายเดินออกจากห้องทดลองก็เกือบๆจะ4ทุ่ม เธอเข้ามาในบ้านแล้วเดินขึ้นบันไดไปชั้นบน

เมื่อถึงห้องโถงข้างบน ฝ้ายก็เดินไปนอนแล้วหลับตาลงที่เก้าอี้ตัวยาว เธอมีปัญหาที่แก้ไม่ได้นิดหน่อยในห้องทดลอง

"อ้าว!ยายฝ้ายเพิ่งออกมาเหรอ"ฝ่างถาม

"ค่ะ..พี่ฝ่าง"ฝ้ายพูด เธอยังหลับตาอยู่

"ทำไมถึงดึกนักล่ะ'ฝ่างถาม

"พอดีมีปัญหาที่แก้ไม่ได้นิดหน่อยค่ะ"ฝ้ายบอก

"มีอะไรล่ะ..เผื่อพี่จะช่วยได้"ฝ่างพูด

"ฝ้ายกำลังเพาะเชื้อกล้วยไม้อยู่น่ะค่ะ..พยายามทำแทบจะทุกวิธีแล้วแต่ก็ไม่ได้ผล..ถ้าเราเพาะเชื้อเองได้ก็จะลดต้นทุนในการซื้อต้นกล้วยไม้ได้ค่ะ"ฝ้ายบอกแต่ยังหลับตา

"ถ้าอย่างนั้นเราก็ลองปรึกษาไอ้ดินดูสิ.. มันเก่งเรื่องการเพาะเชื้อพืชนะ ตอนเรียนที่อเมริกาอาจารย์ที่นั่นยังชมมันเลย"ฝ่างบอก

"จริงเหรอคะ"ฝ้ายลืมตาแล้วลุกขึ้นนั่ง

"จริงๆฝ้ายให้พี่ช่วยก็แล้วกันนะ"ดินพูด

เขานั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับที่เธอนอนอยู่

"อ้าว!พี่ดินอยู่ด้วยเหรอคะ..ฝ้ายนึกว่าพี่ฝ่างออกมาคนเดียวเสียอีก..แล้วนี่พี่ฝ่างไปไหนแล้วคะ"ฝ้ายพูด เธอหันมองหาฝ่าง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • แผนรักนายตัวร้าย   ตอนที่98

    เช้าวันรุ่งขึ้นฝ้ายกับดินไปปั่นจักรยานด้วยกันเหมือนทุกวัน เมื่อถึงที่บ้าน ดินจับมือฝ้ายเดินเข้ามาในบ้านก็เห็นพ่อแม่และฝ่างกับดาวนั่งอยู่ที่โต๊ะรับแขกแล้ว "อ้าว..หนูฝ้ายทำไมยังไปนั่งจักรยานล่ะลูก..มันกระแทกนะ"แม่ดินพูด "ไม่เป็นไรหรอกค่ะแม่..เบาะมันนิ่มค่ะ"ฝ้ายยิ้ม "แล้วหิวหรือยังลูก...ฝ้ายกับดาวไม่ควรกินข้าวสายนะ..และไม่ควรรอจนหิวด้วย..ไปๆพากันไปกินข้าวได้แล้ว"แม่ฝ้ายบอก "ค่ะแม่"ดาวกับฝ้ายพูด ฝ่างกับดินออกจะงงๆที่วันนี้แม่ทั้งสองคนพูดกับดาวและฝ้ายแปลกๆ แต่ทั้งสองคนก็ไม่ได้คิดอะไร จนมาถึงที่โต๊ะกินข้าว ก็พากันนั่งลง "วันนี้ป้าทำข้าวต้มกุ้งของชอบของหนูฝ้ายกับหนูดาวด้วยนะคะ..กินกันมากๆนะคะจะได้แข็งแรง"ป้าอุ่นบอก ฝ้ายกับดาวเมื่อได้กลิ่นข้าวต้มกุ้งก็ทำหน้าเหมือนคลื่นไส้จะอาเจียน แล้วทั้งสองคนก็ลุกขึ้นเอามือปิดปากก่อนจะรีบเดินไปที่หน้าต่างใกล้ๆแล้วพากันโก่งคออาเจียนอย่างมากแต่ไม่มีอะไรออกมา "ฝ้าย!" "ดาว!" ดินกับฝ่างตกใจที่เห็นทั้งสองคนอาเจียนอย่างนั้น จึงรีบเดินไปหาแล้วเอามือลูบหลังให้ "ฝ้าย..เป็นอะไรหรือป่าว..ไปหาหมอมั้ย"ดินถามอย่างเป็นห่วง "ดาว..ไหวมั้ย..พี่พาไปหาหมอนะ"ฝ่างถาม

  • แผนรักนายตัวร้าย   ตอนที่97

    เช้าวันต่อมาพ่อกับแม่ของดินกับคนงานของฝ้าย5คนก็เดินทางกลับไปที่บ้านของดิน ฝ้ายกับดินก็เข้าไร่ตามเดิม ส่วนแม่กับดาวและฝ่างก็ไปออฟฟิต ซึ่งฝ้ายบอกว่า ถ้าพ่อแม่ของดินย้ายมาเมื่อไหร่ก็จะไม่ให้แม่ของฝ้ายออกไปที่ออฟฟิตอีกแล้ว หลังจากนั้นอีกหนึ่งอาทิตย์ พ่อกับแม่ของดินก็ขนย้ายของมาอยู่ที่บ้านของฝ้าย ทุกคนมีความสุขมากที่ได้อยู่พร้อมหน้ากัน หลังจากนั้นอีกหนึ่งเดือน ฝ้ายรู้สึกว่า4-5วันมานี้มีอาการแปลกๆเกิดขึ้นกับตัวเอง เธอมักจะหน้ามืดและคลื่นไส้อยากอาเจียนบ่อยๆโดยเฉพาะตอนเช้าๆ จึงคิดจะชวนดาวออกไปหาหมอด้วยกัน เธอไม่บอกดินเพราะกลัวว่าจะเป็นห่วง แค่ทุกวันนี้เขาก็ไม่ยอมให้เธอทำอะไรมากมายอีกเลย "ฝ้าย..พี่มีอะไรจะปรึกษาน่ะ"ดาวเรียกเมื่อเห็นฝ้าย "มีอะไรคะ..พี่ดาว" "คือ..4-5วันมานี้..พี่มักจะหน้ามืด..คลื่นไส้อยากอาเจียนบ่อยๆ..โดยเฉพาะตอนเช้าน่ะ..พี่เลยอยากให้ฝ้ายไปหาหมอเป็นเพื่อนพี่หน่อย..พี่ไม่อยากบอกพี่ฝ่างกลัวว่าจะเป็นห่วงน่ะ"ดาวบอก "จริงหรือคะ..ฝ้ายก็เป็นค่ะ..ฝ้ายก็กำลังจะชวนพี่ดาวไปหาหมอเหมือนกันค่ะ"ฝ้ายยิ้ม "ดีเลย..งั้นเราไปหาหมอพร้อมกัน..ไปบ่ายนี้ก็ได้..จะได้บอกว่าออกไปซื้อกับข้าว"ดาวยิ้ม

  • แผนรักนายตัวร้าย   ตอนที่96

    หลังจากกรกลับไปแล้วดินกับฝ่างและคนงานก็ช่วยกันเก็บของที่ใช้จัดงานไปเมื่อคืนให้เข้าที่ ส่วนดาวกับฝ้ายช่วยกันกับพ่อและแม่เก็บของภายในบ้าน ตอนบ่ายหลังจากที่เก็บของเสร็จแล้วทุกคนก็มานั่งรวมกันที่โต๊ะรับแขก "นี่ดินกับฝ้ายก็แต่งงานกันแล้ว..เมื่อไหร่ดินจะพาฝ้ายไปอยู่ที่บ้านของเราล่ะลูก"แม่ดินถาม "เอ่อ..พ่อกับแม่คับ..จริงๆแล้วผมมีเรื่องอยากจะปรึกษาน่ะ"ดินบอก "มีอะไรก็พูดมาเลย..เจ้าดิน"พ่อบอก "คือ..ผมอยากจะให้พ่อกับแม่ย้ายมาอยู่ที่นี่ได้มั้ยคับ"ดินถาม "ทำไมล่ะหรือหนูฝ้ายไม่อยากไปอยู่ที่บ้านของพ่อกับแม่"แม่ดินถาม "ไม่ใช่หรอกคับแม่..ผมแค่คิดว่า..ฝ้ายสู้และลำบากบุกเบิกไร่นี้มาตั้งแต่แรก..คงจะมีความรักและผูกพันกับที่นี่มาก..อีกทั้งคนงานในไร่ทั้งหมดก็รักและผูกพันกับฝ้ายมาก..ผมเลยไม่อยากให้ฝ้ายต้องทิ้งที่นี่ไป..เพราะแต่งงานกับผมน่ะคับ"ดินพูด เขาจับมือของฝ้ายอยู่ตลอดเวลาที่พูดและมองหน้าพ่อกับแม่อยู่ตลอด "ใช่คับ..ผมก็อยากให้พ่อกับแม่มาอยู่ด้วยกันที่นี่..อย่างที่ไอ้ดินบอก..ยายฝ้ายดูแลไร่นี้มาก่อนผม..คนงานส่วนใหญ่ก็รักและเชื่อฟังยายฝ้าย..ถ้าให้ผมต้องมาดูแลเอง..ผมก็ไม่มั่นใจว่าจะทำได้เหมือนยายฝ้

  • แผนรักนายตัวร้าย   ตอนที่95

    "ฝ้ายทำให้พี่ทนไม่ได้ทุกทีเลยนะ"ดินก้มมองหน้าฝ้ายที่ยังแดง "พี่ดินอ่ะ...ขี้โกง..ฝ้ายยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะคะ" "งั้น..ก็ไปอาบน้ำกัน..พี่อาบด้วย" ดินจูงมือของฝ้ายไปตรงที่อาบน้ำ ก่อนจะเปิดฝักบัวให้รดมาที่ตัวของเธอ เขามองหน้าของเธอที่เปียกน้ำแล้วคิดว่ามันโคตรจะเซ๊กซี่ และมันทำให้ลูกชายของเขาเริ่มตื่นขึ้นมาอีก เขาจึงบีบครีมอาบน้ำใส่ในมือก่อนจะลูบไล้ไปตามเนื้อตัวของเธอจนทั่ว ฝ้ายเห็นสายตาที่ดินมองก็รู้ได้ทันทีว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่เธอก็ไม่ขัดปล่อยให้เขาทำทุกอย่างตามที่ใจของเขาและเธอปราถนาจนในที่สุดก็ถึงจุดหมายด้วยกันอีกครั้ง หลังจากถึงจุดหมายด้วยกันอีกครั้งดินกับฝ้ายก็อาบน้ำจนเสร็จ ดินอุ้มฝ้ายออกจากห้องน้ำมาวางที่เก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งโดยที่ทั้งเธอกับเขานุ่งและห่มแค่ผ้าเช็ดตัวคนละผืนเท่านั้น เขาเช็ดผมให้จนแห้งก่อนจะหวีผมแล้วอุ้มเธอมาวางลงที่เตียงนอนแล้วเขาก็นอนลงข้างๆและกอดเธอไว้จนแน่น "รู้มั้ยว่าวันนี้..ฝ้ายทำให้พี่ตกใจมากแค่ไหน..ที่เข้ามารับกระสุนปืนแทนพี่แล้วล้มลงไปต่อหน้าต่อตา..โดยที่พี่ทำอะไรไม่ได้เลย..ตอนนั้นพี่ใจจะขาดให้ได้..ถ้าฝ้ายไม่ได้ใส่เสื้อกันกระสุนแล้วถูกยิงจริงๆ..พี่จ

  • แผนรักนายตัวร้าย   ตอนที่94

    ห้องหอก็คือห้องนอนของฝ้ายที่ได้มีการโรยกลีบดอกไม้ไว้บนที่นอนและเปลี่ยนเครื่องนอนใหม่ทั้งหมด พ่อแม่ของดินกับแม่ของฝ้ายนั่งอยู่บนเตียงแล้วให้พรแก่ทั้งคู่ โดยดินกับฝ้ายนั่งอยู่กับพื้นแล้วกราบเมื่อพ่อแม่ของทั้งคู่อวยพรเสร็จแล้ว และทุกคนก็เดินออกไปเหลือแค่ดินกับฝ้ายที่ลุกขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงแล้ว "เหนื่อยมั้ย..วันนี้"ดินถาม "ไม่เหนื่อยหรอกค่ะ..เข้าไร่หนักกว่านี้อีก" "ต่อไปนี้..พี่ไม่ให้ฝ้ายทำงานหนักแล้วนะ...ฝ้ายมีพี่เป็นสามี..งานหนักๆให้เป็นหน้าที่ของพี่เอง..เข้าใจมั้ย" "ค่ะ...แต่ตั้งแต่พี่ดินมาอยู่ที่นี่..พี่ดินก็ไม่เคยให้ฝ้ายทำงานหนักเลยนะคะ..ขอบคุณนะคะที่รักและดูแลฝ้ายมาตลอด" "พี่รักฝ้าย..พี่จะไม่ยอมให้เมียของพี่ต้องลำบากแน่ๆ" "ค่ะ..สามีที่น่ารัก..ฝ้ายรักพี่ดินค่ะ" "ฝ้ายไปอาบน้ำก่อนนะ..ก่อนที่พี่จะอดใจไม่ได้" "งั้น...ฝ้ายไปเดี๋ยวนี้ค่ะ" ฝ้ายรีบเดินไปที่ห้องน้ำทันที ดินมองตามไปแล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข "พี่ดินคะ"ฝ้ายเรียกมาจากห้องน้ำ "มีอะไรเหรอฝ้าย"ดินเดินมายืนที่หน้าห้องน้ำ ฝ้ายเปิดประตูห้องน้ำออกมาแล้วหันหลังให้ดิน "พี่ดินช่วยรูดซิปลงให้ฝ้ายหน่อยค่ะ..มันติดอะไรไม่รู้"

  • แผนรักนายตัวร้าย   ตอนที่93

    "แต่พี่ว่า..งานนี้มีคนที่ยังโกรธอยู่นะ...ตามไปให้ไวเลย..ยายน้องสาวตัวแสบ"ฝ่างว่ายิ้มๆ "งั้น..ฝ้ายตามไปก่อนนะคะ" ฝ้ายรีบเดินตามดินไปแต่ก็ไปได้ไม่เร็วนักเพราะกระโปรงและรองเท้าส้นสูงที่เธอใส่ทำให้ไม่ถนัดนัก ฝ้ายจึงถอดรองเท้าทิ้งไว้และยกกระโปรงเดินตามดินไปทางหลังบ้าน เมื่อมาถึงข้างหลังบ้านก็เห็นดินยืนหันหลังกอดอกมองไปข้างหน้า ฝ้ายเดินไปยืนข้างหลังกอดเอวของดินแล้วเอาหน้าซบไปที่หลังของเขา เธอรู้ว่าทำให้เขาทั้งเป็นห่วง ทั้งโกรธ ทั้งน้อยใจ เธอคงต้องง้อนานแน่ๆงานนี้ "พี่ดินคะ..อย่าโกรธฝ้ายเลยนะ..ฝ้ายขอโทษที่ทำให้พี่ดินต้องเป็นห่วง..ขอโทษที่ทำอะไรแล้วไม่บอกพี่ดินก่อน..ขอโทษจริงๆนะคะ" "..........."เงียบ "พี่ดิน..โกรธฝ้ายจริงๆเหรอคะ..พูดกับฝ้ายหน่อยนะ..นะคะ" "..........."เงียบ ดินไม่พูด จริงๆแล้วเขาไม่ได้โกรธแค่น้อยใจที่ฝ้ายทำอะไรไม่เคยบอกหรือปรึกษาเขาเลย..ทั้งๆที่เขาเป็นสามีของเธอแท้ๆ แล้วตอนนี้เขาก็หายน้อยใจเธอแล้วด้วยเพราะแค่เธอมาง้องอน ใจของเขาก็ออ่นแล้ว เพียงแต่อยากรู้ว่าเธอจะทำยังไงต่อเท่านั้นเอง ฝ้ายเห็นดินไม่พูดอะไรเลยคิดว่าเขาคงจะโกรธมากจริงๆ เธอปล่อยแขนออกจากเอวของเขาแล้วเดินไป

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status