บทที่ 2

หลังจากเลิกงานเธอเปลี่ยนชุดที่ใส่ตอนทำงานออกเพราะไม่อยากใส่ชุดนั้นกลับบ้านเธอเข้าไปในห้องน้ำล้างหน้าล้างตาและเช็ดเครื่องสำอางออกหมดจดให้มันเหมือนไม่ได้แต่งหน้าอะไร

“กลับก่อนนะเจ๊”เธอลาเจ๊พิมลก่อนเดินออกจากร้าน

“กลับบ้านดีๆละ”เจ๊ที่นั่งดื่มกับเด็กคนอื่นๆในร้านบอกกับเธอ

“ทำไมพี่แพรวพราวต้องลบหน้าออกก่อนกลับบ้าน”ชบาเด็กในร้านคนหนึ่งถามขึ้นเพราะเธอกำลังเข้ามาทำงานได้ไม่กี่วัน

“อย่ายุ่งเรื่องของมัน…มานวดหลังให้กูเลย”ถึงจะพูดแบนนั้นก็เหอะแต่มันอดสงสัยไม่ได้ ชบามองตามหลังแพรวพราวไปจนลับตา ก่อนที่จะอ้อมหลังเจ๊พิมลแล้วนวดหลังให้กับสาววัยกลางคน

“บีบแรงๆสิ..ตรงนี้”เจ๊พิมลชี้ไปทางบ่าของเธอส่วนชบาก็ทำตามที่เจ๊พิมลบอกไม่พูดสักคำ

แพรวพราวเมื่อขับรถมาถึงบ้านเธอเข็นรถมอเตอร์ไซด์เข้าไปไว้ในรถจอดรถแล้วดึงกุญแจออกจากนั้นก็เดินเข้าบ้านปกติ พอเปิดประตูเข้าไปฮานสามีของเธอได้เตรียมกับข้าวไว้บนโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว วันนี้สามีของเธอทำกับข้าวมีแต่เมนูที่เธอชอบแพรวพราวจะบอกกับสามีอย่างไรละ! ว่ากินมาอิ่มแล้วก็คงไม่ได้เลยจำใจต้องกินกับข้าวที่สามีเตรียมไว้ให้

“จะอาบน้ำก่อนไหม”น้ำเสียงที่นุ่มนวลถามภรรยาของเขาพร้อมกับยกขวดน้ำและแก้วมาวางบนโต๊ะ

“งั้นน้องไปอาบน้ำก่อนนะคะ”อาบน้ำก่อนก็ดีเหมือนกันอย่างน้อยมันจะทำให้ท้องที่กินจากเมื่อกี้เริ่มย่อยลงหน่อยและอีกอย่างจะได้กลบกลิ่นอะไรบางอย่างที่เธอดื่มเข้าไปในร้าน วันนี้เธอรู้สึกว่าดื่มมันเยอะกว่าปกติก็ลูกค้าคนใหม่เล่นจ้องหน้าเธอไม่กะพริบ ลึกๆก็ทำเธอเขินเอาเหมือนกัน

เธอเข้าไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่อยู่ในห้องแล้วเดินออกมาจากนั้นก็เข้าห้องน้ำไป เธอเปิดฝักบัวที่อยู่เหนือหัวบีบครีมอาบน้ำแล้วค่อยๆถูไปมาตามร่างกายแล้วชำระด้วยน้ำอีกรอบ แพรวพราวออกมาจากห้องน้ำด้วยการนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวแล้วเข้าไปแต่งตัวในห้อง เวลาผ่านไปสักสิบนาทีเธอเดินออกมาจากห้องด้วยชุดนอนสายเดี่ยวสีชมพูชายกระโปรงยาวไปถึงหัวเข่าแล้วมานั่งเก้าอี้ที่โต๊ะอาหาร

”กับข้าวน่ากินมากเลยนะคะ”เธอหยิบช้อนแล้วมองไปที่ฮานสามีของเธอ

“ครับ!พี่ตั้งใจทำให้น้องกินเลยนะเนื่องจากทำงานมาเหนื่อยๆ”สามีเธอพูดจบก็เอื้อมมือไปตักแกงใส่จานที่อยู่ตรงหน้าเธอ หญิงสาวยิ้มให้กับสามีและตักข้าวใส่ปาก

“อร่อยมากคะ…ฝีมือไม่ตกเลยนะคะ”

“กินเยอะๆนะครับ”

“ค่ะ”ยอมรับว่ากับข้าวที่ฮานทำอร่อยจริงแต่ท้องของเธอมันรับแทบจะไม่ไหวต้องฝืนกินทั้งที่ท้องมันไม่ไหวอย่างงั้น

เธอหยิบน้ำขึ้นมาดื่มแล้วสามีก็มองมาด้วยความแปลกใจและยิ้มให้กับเธอ

”ทำไมวันนี้กินข้าวน้อยจัง”

“พอดีน้องรู้สึกเหมือนจะเจ็บท้องนิดๆคะ”เธอก็แถไปเรื่อยตามประสาคนที่โกหกมาตลอด

“กินยาไหมเดี๋ยวพี่ไปหยิบมาให้”ฮานถามภรรยาด้วยความเป็นห่วง

“พี่กินข้าวก่อนเถอะกินอิ่มค่อยหาก็ได้”เธอบอกกับสามีไปอย่างงั้น ฮานเองก็ไม่แปลกใจยังคงกินต่อจนอิ่มและลุกขึ้นเก็บจานกับถ้วยที่อยู่บนโต๊ะ เมื่ออิ่มแล้วเมนูอันไหนที่เหลือเยอะก็เก็บใส่ตู้เย็นไว้อุ่นและกินพรุ่งนี้ต่อส่วนที่เหลือไม่เยอะก็เททิ้งเอาถ้วยกับจานไปล้าง

ส่วนแพรวพราวเมื่อเข้าไปห้องน้ำเธอหยิบแปรงสีฟันทำธุระส่วนตัว เสร็จกิจก็มานั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งเธอใช้แป้งกลิ่นอ่อนๆเทลงที่ฝ่ามือแล้วถูเข้าไปในลำตัวแล้วไปนอนรอสามีที่เตียง

“เปิดทีวีดูไหม?”ฮานที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องถามเธอ

“แล้วแต่พี่เลยค่ะ…น้องยังไงก็ได้”เธอพูดพร้อมกับงอหัวเข่าขึ้นแล้วทำให้กระโปรงดึงขึ้นจนเห็นถึงขาอ่อน ฮานจากที่อยากดูทีวีเมื่อเห็นภรรยาอ่อยขนาดนั้นเลยรีบตรงไปหาพร้อมกับจูบที่ริมฝีปากเบาๆ

"จ๊วบ!"

“อ่อยพี่เหรอ”

“เปล่านะคะ….แค่อากาศมันร้อนเฉยๆ”สายตามองต่ำลงไปที่ตรงนั้นของสามี

ผู้ชายเมื่อโดนอ่อยขนาดนี้มีหรือที่จะทนไหวและอีกอย่างผู้หญิงที่ตรงหน้าคือภรรยาจะทำเรื่องอย่างว่าสักกี่รอบก็ไม่มีใครว่า สุดท้ายคืนนั้นก็จบด้วยการมีความสุขทางร่างกายและเสียงครางของภรรยาคนสวยที่ดังไปทั่วห้อง ส่วนฮานเองก็ไม่สนใจว่าเสียงนั้นจะดังแค่ไหนที่รู้ๆคือเขาชอบมันและภรรยาของเขาคือผู้หญิงที่เก่งในเรื่องนี้มาก *_*